7'inci bolum (özel ders)

Hakan’la kantine doğru yürürken aklımın bir köşesi hâlâ Atlas’ta takılı kalmıştı. Onun o meydan okuyan bakışları, sesindeki kıskançlık tonu… Gerçekten kıskanıyor muydu, yoksa sadece beni sinirlendirmek mi istiyordu?

“Esila?”

Hakan’ın sesiyle düşüncelerimden sıyrıldım. Başımı ona çevirdiğimde gülerek bana bakıyordu. “Atlas’ın suratını görmeliydin. Resmen dişlerini sıkıyordu.”

Gözlerimi devirdim. “Abartıyorsun.”

Hakan kahkaha attı. “Pek sanmıyorum. Adam bildiğin seni sahipleniyor gibi davranıyor.”

Onun bu lafı içimde istemsiz bir kıpırtı oluşturdu. Ama belli etmemek için umursamaz bir şekilde çayımı karıştırmaya devam ettim. “Atlas her zaman böyle. Gereksiz korumacı.”

Hakan gülümseyerek dirseğini masaya dayadı. “Emin misin? Bence biraz daha farklı bir şey var.”

Tam ona cevap verecekken kantinin kapısından Atlas’ın girdiğini gördüm. Ve doğrudan bana bakıyordu.

Yanında Buse ve Asena da vardı, ikisi de Atlas’ın yüzündeki ifadeyi fark etmiş olmalı ki kıkırdamaya başladılar. Atlas ise gözlerini benden ayırmadan yavaş adımlarla masamıza doğru ilerledi.

Allah’ım, şimdi ne yapacak?

Atlas masaya vardığında hiç bozuntuya vermeden doğrudan Hakan’a döndü. “Konu ne?”

Hakan gülümseyerek çayından bir yudum aldı. “Öylesine sohbet ediyorduk.”

Atlas başını salladı, sonra bana döndü. “Esila, derslerden sonra işin var mı?”

Bir an duraksadım. Bunu neden soruyordu? “Sanırım hayır, neden?”

Atlas kollarını göğsünde kavuşturdu. “Bowling antrenmanı yapacağız.”

Buse anında heyecanla lafa girdi. “Ooo, özel antrenörlük mü?”

Atlas umursamazca omuz silkti. “Kendi seviyeme çıkarmam lazım onu.”

Asena kıkırdadı. “Hakan’la da çalışabilir belki?”

Atlas doğrudan Hakan’a baktı. “Hakan kendi atışlarını düzeltsin önce.”

Hakan kahkaha attı. “Vay, Atlas! Cidden kıskançsın.”

Atlas gözlerini devirerek arkasına yaslandı. “Benim kıskanacak bir şeyim yok.” Ama sesi o kadar da inandırıcı gelmiyordu.

Bu anı kaçırmak istemedim. Hafifçe gülümseyerek Atlas’a baktım. “Özel antrenörlüğü kabul ederim ama kaybedersen bahanen olmasın.”

Atlas da aynı şekilde gülümsedi. “Kaybetmeyeceğim.”

Buse ve Asena sessizce birbirlerine bakıp kıkırdadılar.

Hakan başını sallayıp gülerek çayını içmeye devam etti. “Bu maçın çok eğlenceli olacağından eminim.”

Ben de öyle hissediyordum. Ama işin ilginç tarafı, bu sadece bir bowling oyunu değildi.

Bu, Atlas’la aramızda başlayan garip oyunun bir parçasıydı. Ve ben, bu oyunun nasıl ilerleyeceğini merak ediyordum.

Dersler bitip de okuldan çıktığımızda, Atlas çoktan beni bekliyordu. Buse ve Asena da yanımdaydı, ikisi de heyecanla olup biteni izlemekten keyif alıyordu.

“Hadi bakalım, Esila. Özel antrenörünle büyük maçına hazır mısın?” diye şakalaştı Buse, dirseğiyle beni dürterek.

Atlas gözlerini devirdi. “Bu kadar büyütmeye gerek yok.”

Asena kıkırdadı. “Senin için olmayabilir ama Esila için büyük bir sınav.”

Atlas bana dönerek gözlerini kısarak baktı. “Gerçekten benimle yarışmaya hazır mısın?”

Kollarımı göğsümde bağlayarak meydan okuyan bir bakış attım. “Beni küçümseme, Atlas. Belki de seni yeneceğim.”

O an Atlas’ın gözlerinde bir kıvılcım parladı. Hafifçe gülümseyerek başını yana eğdi. “Bunu görmek için sabırsızlanıyorum.”

Bowling salonuna vardığımızda, ortam her zamanki gibi hareketliydi. Müzik çalıyor, insanlar eğlenerek oyun oynuyordu.

Atlas hemen gidip oyunu ayarladı, ben de ayakkabılarımı değiştirip sahaya çıktım. Buse ve Asena ise kenara oturup bizi izlemeye koyuldu.

Atlas ilk atışını yaptı ve neredeyse tüm labutları devirdi. Gözleriyle bana meydan okurcasına baktı.

“Sıra sende, Esila.”

Topu elime aldım, derin bir nefes alarak atışımı yaptım. Ama top biraz sola kaydı ve birkaç labut ayakta kaldı.

Arkadan Buse’nin sesi yükseldi. “Ah, Esila. Sanırım biraz daha çalışman gerekiyor.”

Atlas kıkırdayarak yanıma yaklaştı. “Fena değil ama bileğini biraz daha sabit tutmalısın.”

Gözlerimi ona diktim. “Özel dersin bu mu?”

Atlas hafifçe eğilip elimi tuttu. “Hayır, bu.”

O an içimde bir şeyler kıpırdadı. Elimi kendi elinin içine alıp bileğimi nasıl hareket ettirmem gerektiğini gösteriyordu. Dokunuşu sıcak ve kendinden emindi.

Buse ve Asena anında kıkırdamaya başladı. “Ooo, çok romantik!” diye fısıldadı Asena.

Atlas gözlerini devirerek elimi bıraktı. “Bunun romantizmle alakası yok, teknik öğretiyorum.”

Ama ben… ne hissettiğimden emin değildim. Atlas’a baktım, o da bana baktı. Bir an için her şey sessizleşti.

Sonra hızla toparlanıp atışımı yaptım ve bu sefer daha iyi bir sonuç aldım. Arkadan Buse ve Asena alkış tuttu.

Atlas gülümsedi. “Fena değil.”

Oyun devam ederken, aramızdaki çekişme de giderek daha eğlenceli hâle geliyordu. Atlas kazanıyordu ama ben de giderek iyileşiyordum.

Son tura geldiğimizde, Atlas topunu eline alıp son atışını yapmadan önce bana döndü. “Eğer kazanırsam, bir şey yapmanı isteyeceğim.”

Kaşlarımı kaldırdım. “Ne gibi?”

Atlas hafifçe gülümsedi. “Henüz söylemiyorum. Ama kazanırsam öğreneceksin.”

Bir an duraksadım ama sonra meydan okumayı kabul ettim. “Tamam. Ama eğer ben kazanırsam, ben de senden bir şey isteyeceğim.”

Atlas başını salladı. “Anlaştık.”

Son atışını yaptı ve tüm labutları devirdi. Galibiyeti kesinleşti. Hafifçe gülümseyerek bana döndü.

“Görünüşe göre ben kazandım, Esila.”

İçimde hem sinir hem de eğlence vardı. “Peki, ne istiyorsun?”

Atlas hafifçe eğilip gözlerimin içine baktı.

“bir gün boyunca benim sözümu dinleyeceksin.”

Buse ve Asena anında çığlık attı. “AŞIRI EĞLENCELİ OLACAK!”

Ben ise Atlas’ın meydan okuyan bakışları arasında neye bulaştığımı düşünüyordum.

Bu, çok uzun bir gün olacaktı.