6'inci Bolum (meydan okuma)

Atlas’ın aniden değişen tavrını görmezden gelip onu daha fazla sinirlendirmek istedim. Hafifçe gülümseyerek, “Buse ve Asena haklı olabilir,” dedim, Hakan’a dönerek. “Kim bilir, belki de gerçekten iyi bir ikili olurduk.”

Hakan şaşkınlıkla kaşlarını kaldırırken Buse ve Asena kahkahalarını tutamadı. Atlas’ın yüzü ise gözle görülür şekilde sertleşti.

“Pek sanmıyorum,” dedi Atlas, sesi belirgin bir şekilde gergindi.

Ona dönüp kaşlarımı kaldırarak baktım. “Nedenmiş?”

Atlas kollarını göğsünde kavuşturdu. “Çünkü Hakan senin hızına yetişemez.”

Bu cevabı beklemiyordum. Bir an ne diyeceğimi bilemedim. Ama Atlas durmadı, yüzüme meydan okuyan bir ifadeyle baktı. “Esila gibi birine ayak uydurmak kolay değil.”

Hakan kahkaha atarak ellerini kaldırdı. “Tamam tamam, tartışmaya girmiyorum. Esila ne isterse ona uyarım.”

Buse ve Asena yine gülmeye başladı. Atlas ise gözlerini devirerek, “Harika,” diye mırıldandı.

Zil çaldığında herkes kendi sınıfına gitmek için hareketlendi. Atlas, arkasını dönüp gitmek üzereyken bile Hakan’a kısa bir bakış attı.

Onun bu kıskanç tavrı içimde garip bir his uyandırıyordu. Eğlenceliydi, ama aynı zamanda merak uyandırıcıydı. Atlas neden bu kadar tepki veriyor?

Ders boyunca aklımda hep bu soru vardı. Ama bir cevap bulamıyordum.

Ve içimde, bu sorunun cevabını öğrenmek için sabırsızlanan bir tarafım vardı.

Ders boyunca aklım sürekli Atlas’ın tavırlarına takılıp kalıyordu. Normalde onun kendine fazla güvenen, umursamaz tavırlarına alışkındım ama bugün farklıydı. Sanki Hakan’la aramda gerçekten bir şey olabileceği fikri onu rahatsız etmiş gibiydi. Ama neden?

Zil çaldığında defterimi çantama atıp koridora çıktım. Tam sınıftan çıkarken Buse ve Asena yanımda belirdi. İkisi de yüzüme şüpheli bakışlar atıyordu.

“Atlas bayağı kıskançtı, fark ettin değil mi?” diye fısıldadı Asena, gözleri heyecanla parlıyordu.

Buse de hemen ekledi. “Aynen! Resmen yüzü asıldı. Bir ara Hakan’a ters ters baktığını gördüm. Çok net kıskandı!”

Gözlerimi devirdim. “Saçmalamayın, sadece her zamanki gibi gereksiz bir şekilde korumacıydı.”

Buse kaşlarını kaldırdı. “Hadi ama Esila, Atlas her zaman seni böyle sahiplenici şekilde davranıyor mu? Adam bildiğin Hakan’ı gözleriyle ezdi.”

Asena da başını sallayarak onayladı. “Bence bu kıskançlıktı ve sen de bunun farkındasın.”

İçimde hafif bir kıpırtı hissettim ama bunu hemen bastırdım. Atlas’ın kıskanması bana neden garip bir şekilde hoş geliyor ki?

Tam onlara cevap vermeye hazırlanıyordum ki, arkamdan gelen tanıdık bir sesle irkildim.

“Ne hakkında konuşuyorsunuz?”

Atlas’tı.

Asena ve Buse kıkırdayarak beni dirsekleriyle dürttü, ama ben hızlıca normal bir ifade takınıp ona döndüm. “Hiç, önemli bir şey değil.”

Atlas kaşlarını hafifçe kaldırdı. “Öyle mi?” Bakışları Buse ve Asena’ya kaydı, ikisi de hâlâ eğlenceli bir şekilde sırıtmaya devam ediyordu.

Buse aniden pat diye konuştu. “Esila, Hakan’la gerçekten iyi bir ikili olurdu, değil mi Asena?”

Asena hemen onayladı. “Kesinlikle! Bence çok tatlı olurdu.”

Atlas’ın yüzü hafifçe gerildi, ama bunu belli etmemeye çalışıyordu. Dudaklarını sıkıca kapattı ve bana döndü. “Öyle mi düşünüyorsun?”

Onun bu tavrı beni daha da eğlendirdi. Omuz silktim. “Belki. Hakan gerçekten eğlenceli biri.”

Atlas bir an duraksadı. Sonra hafifçe başını yana eğerek bana meydan okuyan bir bakış attı. “Demek öyle?”

Gözlerinin içindeki parıltıyı görünce hafifçe tedirgin oldum. Atlas bir şey yapacak.

Buse ve Asena heyecanla olanları izliyordu. Atlas yavaşça gülümsedi ve bir adım bana doğru yaklaştı.

“Eğer eğlenceli biriyle vakit geçirmek istiyorsan, bence daha iyi seçeneklerin var,” dedi, sesi alaycı bir şekilde yumuşaktı.

Kaşlarımı kaldırarak ona baktım. “Mesela?”

Atlas gözlerini kısarak hafifçe güldü. “Bunu sen söyle Esila, sonuçta bowlingde sana en çok kim yardımcı oldu?”

Buse ve Asena heyecanla birbirlerine baktılar. Atlas resmen meydan okuyordu.

Bir an sessizlik oldu. İçimde tuhaf bir his belirdi.

Atlas’la atışmalarımız her zamankinden daha farklı bir havaya bürünmüştü. Daha önce de birbirimize laf sokardık ama şimdi… sanki ortada görünmez bir gerilim vardı.

Onu daha fazla sinir etmek istiyordum ama aynı zamanda bu oyunun nereye gittiğini merak ediyordum.

Ve sanırım, Atlas da aynı şeyi düşünüyordu.

Atlas’ın bu meydan okuyan tavrı içimde garip bir heyecan uyandırıyordu ama bunu belli etmemeye çalışarak umursamazca omuz silktim.

“Evet, bana yardım ettin ama sonuçta kazanamadım. O yüzden pek bir anlamı yok,” dedim hafif bir gülümsemeyle.

Atlas kaşlarını hafifçe kaldırıp gözlerini kısıyordu. Buse ve Asena ise sessizce olanları izleyip kıkırdamaktan kendilerini alamıyordu.

Atlas hafifçe eğilip yüzünü bana biraz daha yaklaştırdı. “O zaman bir dahaki sefere kazanana kadar çalıştırırım seni. Hakan’la vakit harcamana gerek kalmaz.”

Gözlerim büyüdü. Bunu bilerek mi yapıyordu?

Tam ona bir cevap vermek için ağzımı açacaktım ki, Hakan uzaktan seslendi. “Esila! Geliyor musun?”

Atlas’ın yüzü anında hafifçe gerildi ama hemen normal ifadesine döndü. Buse ve Asena bu durumu daha da eğlenceli hâle getirmek için elleriyle çaktırmadan bana işaret yapıyorlardı.

Bu anı kaçırmak istemedim. Hafifçe gülümseyerek Atlas’a döndüm. “Sanırım gidiyorum. Hakan’la biraz vakit geçireceğiz.”

Atlas gözlerini kısarak bana baktı. “Emin misin?”

Buse hemen araya girip eğlenceli bir şekilde “Evet, evet! Esila emin. Hatta bence harika bir fikir,” dedi.

Atlas derin bir nefes aldı, sonra hafif bir gülümseme takındı ama gözlerinde belli belirsiz bir kıskançlık vardı. “Pekâlâ Esila. Ama unutma, Hakan’ın bowling bilgisi pek iyi değil. Belki de yanlış insana yatırım yapıyorsundur.”

Onun bu lafı beni hem şaşırttı hem de eğlendirdi. Hafifçe kaşlarımı kaldırarak ona meydan okuyan bir bakış attım. “Bunu zaman gösterir.”

Arkamı dönüp Hakan’ın yanına doğru yürürken, Atlas’ın bakışlarını üzerimde hissediyordum.

Ve içimdeki garip his gitgide büyüyordu.

Atlas gerçekten kıskanıyor muydu?

Yoksa sadece bana oyun mu oynuyordu?

Ama bir şeyden emindim…

Bu oyunun kazananı ya da kaybedeni kim olursa olsun, eğlenceli olacağı kesindi.