2. Bölüm Benim Gölgemde

Yine sessizlik oldu. Soner derin bir nefes aldıktan sonra "Bunu size anlatmak zorunda değildim," dedi. Gözlerime baktı. "Özellikle de sana." O an içim sıkıştı. "Bunu yaparak beni koruduğunu mu düşünüyorsun?" dedim. Cevap vermedi. Verecek bir cevabı yoktu çünkü. Demir'in de en sonunda sabrı taştı ve anlat artık der gibi bir bakış attı. "Ben polis değilim," dedi sonunda. Demir "Bunu zaten biliyoruz." diye çıkıştı. Soner ters ters Demir'e baktı. "Ben bir teşkilatın içindeyim." Bu kelimeler yine kulağımda yankılanmaya başladı. Ama Mira'nın söylediği gibi değildi. Bu sefer gerçek bir itiraftı. "Bu teşkilat resmi değil. Ama var." dedi Soner. Mira "Varkas dosyası ne peki?" diye sordu. Bir anlık abimin yüzü değişti. Sonra derin bir nefes aldı. Bana baktı. "Varkas," dedi. "senin hayatına dokunan şey." O an nefesim kesildi. "Ne demek istiyorsun?" Abim bir kaç adım yaklaştı. "Sen on yıl önceki olan olayı hatırlıyor musun?" O an istemsizce geçmişe daldım. Sesler, koşuşturma, cam kırıkları, bir ev ve ben... Gözlerimi kapattım ve açtım. "Beni oradan sen çıkarttın." dedim kısık bir sesle. Abim başını salladı. "Hayır." dedi. "Ben seni oradan aldım." Durdu. "Seni oraya bırakanlar... Teşkilatın hedefleriydi." Devam etti. "Sen sıradan bir çocuk değildin Alina," Biraz bekledi. "Hiç olmadın." Mira ve Demir'in ağzı açık kalmıştı. "Peki beni oradan çıkartan kimdi?" diye sordum. Abim "O zamanlar o da senin gibiydi, sadece bir iki yaş büyüktü. Yani on yedi ila on sekiz yaşındaydı." Abim yere baktı. Sonradan bakışları gözlerimin en derinlerine indi. "Seni oradan çıkartan kişi, Korel Varkas."