1. Bölüm Sahte Işıklar Altında

Bazen insan en çok güvendiği şeyden şüphelenmeye başladığında, dünya sessizleşir. Benim için o sessizlik Soner'le başladı. Abim... Hayatım boyunca bana polis olduğunu söyledi. Evden geç çıkışları, gece gelen telefonlar, hep iş dediği şey... Bende inandım. Çünkü inanmak daha kolaydı. Çünkü bazı gerçekler hiç beklemediğin yerden darbe almak gibidir. Ama bu darbeler bazen biraz gecikir.

O gün sete geç kalmıştım. Herkes normaldi. Kamera, ışıklar, replikler... Benim hayatımda hep aynı döngüydü. Başka bir şey yoktu. Hepsi bundan ibaretti. Daha fazlasına gerek yoktu. Bir anda telefonum titredi. Bilinmeyen numaradan bir mesaj gelmişti. Artık bir şeyleri anlamanın zamanı gelmedi mi? yazıyordu. Bir an güldüm. Saçma gelmişti. Ama sonra o mesaj silindi. Bunu kim yazar ki? Eve döndüğümde abim yoktu. Bu normaldi. Ama o an gereksiz bir anormal hissettim. Ayten abla "Hoşgeldiniz Alina Hanım. Bir şey ister misiniz?" dedi gülerek. Ayten abla bizim evde ki çalışanlardan biriydi. Hafifçe gülümseyerek "Yok sağol Ayten abla. Biraz yorgunum. Odama çıkıp dinleneceğim." dedim. Ayten abla tamam der gibi başını salladı ve gitti. Üst kata çıktım. Tam odama gidecekken abimin odasının önünden geçerken hafif aralık duran kapı dikkatimi çekti. Duraksadım. Kapıyı açıp içeri girdim. Çalışma masasına baktım. Bir dosya dikkatimi çekti. Üstünde şunlar yazıyordu:
"Varkas Protokol"
***
Ertesi gün Mira'yı aradım. Demir de yanımdaydı. "Bir şey buldum!" dedi. Mira ve Demir benim liseden arkadaşlarımdı. Demir hemen atladı. "Ne? Ne buldun?" Mira bir hackerdı. Soner'in, yani abimin dosyalarına bakıyorduk. Benden bir şey sakladığı barizdi. "Bu normal bir polis sistemi değil." dedi. Mira'ya baktım. "Ne demek istiyorsun?" Mira ekranı işaret etti. "Soner'in adı burada farklı bir sistemde geçiyor." Sessizlik oldu. Demir ile ekrana baktık. Demir bir adım geriledi. "Bu ne lan?" Mira yutkundu. "Bu bir teşkilat..." Mira'nın söyledikleri kulağımda yankılanıyordu. Ve ben o gün ilk defa abime abim gibi bakmadım.

***
"Beni neden buraya çağırdınız?" diye sordu Soner. Yani abim. Bir adım öne çıkarak "Sen polis değilsin." dedim. Büyük bir sessizlik oldu. Demir bile nefesini tuttu. Mira ise hiç konuşmadı. Sadece sustuk. Sonra abim bana baktı. Uzun bir süre böyle devam etti. Sonra sadece şunu dedi:
"Artık saklayamayacağım galiba."