KAYIP GECENİN KAYDI

Salonun duvarındaki üç isim hâlâ parlıyordu.
SAKURA AKIYAMA
REN TAKAHASHİ
HARUTO KURODA
Altındaki cümle ise hiç değişmemişti.
"ÜÇÜNDEN BİRİ YALAN SÖYLÜYOR."
Kimse konuşmuyordu.
Aiko, Sakura'ya bakarken Mizuki onun elini sıkıca tutuyordu.
Kaito'nun bakışları ise Ren ile Haruto arasında gidip geliyordu.
Arata sessizce duvarı inceliyordu.
Genç adam çoktan geri çekilmişti.
Sakura sonunda konuştu.
"Burada kalırsanız hepiniz tehlikeye gireceksiniz."
Kaito hemen karşı çıktı.
"Sen yıllardır ortada yoktun. Şimdi çıkıp bize tehlikedesiniz diyorsun."
Sakura ona baktı.
"Haklısın."
Kaito şaşırdı.
"Ne?"
"Hiçbiriniz bana güvenmek zorunda değilsiniz."
Ren bir adım öne çıktı.
"Ben güveniyorum."
Sakura'nın bakışları Ren'e döndü.
"Sen güvenmemelisin."
Ren'in yüzü gerildi.
"Yine mi aynı şey?"
Sakura cevap vermedi.
Tam o sırada cebindeki telefon titredi.
Sakura ekrana baktı.
Bir mesaj vardı.
MİNA: Neredesin?
Sakura'nın yüzü bir anda değişti.
Aiko bunu fark etti.
"Kim?"
Sakura telefonu kapattı.
"Kimse."
Ren hemen:
"Mina mı?"
Sakura dondu.
Ren'in bunu bilmesi Aiko'nun dikkatinden kaçmadı.
"Sen Mina'yı tanıyor musun?"
Ren cevap vermedi.
Sakura ise Ren'e sert bir bakış attı.
"Onun adını burada bir daha söyleme."
Ren kaşlarını çattı.
"Neden?"
"Çünkü Mina bu işin içinde değil."
Haruto ilk kez konuştu.
"Artık içinde."
Sakura ona döndü.
"Ne yaptın?"
Haruto'nun yüzünde belirsiz bir ifade vardı.
"Ben hiçbir şey yapmadım."
Sakura yaklaşarak:
"Haruto."
"Gerçekten."
Haruto ellerini kaldırdı.
"Fakat Daiki bazı şeyleri değiştirmiş olabilir."
Sakura'nın yüzü bembeyaz oldu.
"Daiki mi?"
Aiko hemen sordu:
"Daiki kim?"
Haruto cevap vermeden önce Sakura konuştu.
"Daiki Mori."
Ren'in gözleri kısıldı.
"Onu buraya mı getirdin?"
Haruto:
"Hayır."
Sakura:
"Öyleyse nerede?"
Haruto cevap vermedi.
Telefon yeniden titredi.
Bu kez Sakura'nın değil, Haruto'nun telefonu.
Haruto ekrana baktı.
Bir mesaj vardı:
DAIKI: Arşiv açıldı. Mina Hayashi bulundu.
Haruto'nun yüzü değişti.
Sakura telefonu onun elinden çekti.
Mesajı okuduğu anda nefesi kesildi.
"Hayır..."
Ren hemen yaklaştı.
"Ne oldu?"
Sakura cevap vermedi.
Aiko mesajı gördü.
"Mina bulundu ne demek?"
Sakura başını kaldırdı.
"Mina'nın burada olması imkânsız."
Arata sessizce:
"Artık değil."
Salonun duvarlarından biri aniden açıldı.
İçeriden okul koridorunu andıran uzun bir geçit ortaya çıktı.
Duvarlarda eski sınıf fotoğrafları vardı.
Sakura'nın fotoğrafı da aralarındaydı.
Yanında Mina.
Diğer yanında ise Emi Nakamura.
Aiko fotoğrafa yaklaştı.
"Emi de burada."
Sakura fotoğrafa baktı.
Yüzündeki ifade değişti.
"Emi'nin burada olduğunu bilmiyordum."
Ren:
"Ben biliyordum."
Sakura yavaşça ona döndü.
"Ne zamandır?"
Ren sustu.
Sakura'nın sesi soğudu.
"Ren."
Ren sonunda konuştu.
"Emi bana üç gün önce ulaştı."
Sakura'nın gözleri büyüdü.
"Ne söyledi?"
Ren cevap vermeden önce Haruto araya girdi.
"Daiki'yi sordu."
Sakura:
"Neden?"
Haruto'nun cevabı kısa oldu.
"Çünkü Emi, Daiki'nin Sakura'nın okul yıllarında yaptığı bir şeyi biliyor."
Sakura'nın yüzündeki şaşkınlık arttı.
"Daiki o zaman okulumuzda değildi."
Haruto başını salladı.
"Değildi."
Bir an durdu.
"Fakat okulun arşivine girmişti."
Aiko:
"Ne arıyordu?"
Haruto'nun gözleri Sakura'ya kaydı.
"Seni."
Sakura'nın yüzü gerildi.
Tam o anda geçidin derinliklerinden bir kızın sesi duyuldu.
"Mina?"
Sakura'nın nefesi kesildi.
Sonra başka bir ses:
"Burada kimse yok."
Emi.
İki ses de yaklaşıyordu.
Sakura bir adım attı.
"Mina..."
Ren kolundan tuttu.
"Bekle."
Sakura elini çekti.
"Onu bırak."
Ren:
"Bu bir tuzak olabilir."
Sakura ona baktı.
"Benim en yakın arkadaşım."
Ren'in cevabı sakindi.
"Ve seni öldürmek isteyenler bunu biliyor."
Sakura sustu.
Uzakta ayak sesleri duyuldu.
Bir çift değil.
İki çift.
Sonra üçüncü bir ayak sesi daha.
Ağır.
Yavaş.
Sakura'nın yüzü değişti.
"Daiki."
Haruto hemen silahını çıkarmaya yeltendi, fakat Sakura elini kaldırdı.
"Hayır."
Haruto durdu.
Sakura geçide baktı.
"Daiki buradaysa..."
Bir an sustu.
"...Mina ve Emi'nin peşinden gelmemiştir."
Ren:
"Öyleyse?"
Sakura'nın gözleri karardı.
"Benim peşimden gelmiştir."
Geçidin sonunda bir gölge belirdi.
Ardından Daiki Mori'nin sesi duyuldu:
"Sakura."
Kısa bir sessizlik.
"Yıllar sonra nihayet seni buldum."
Sakura'nın yüzündeki bütün renk çekildi.
Çünkü Daiki'nin elinde...
Sakura'nın kaybolduğu geceye ait bir kamera kaydı vardı.
Daiki Mori geçidin sonunda durmuştu.
Elindeki küçük cihazın ekranında tek bir görüntü vardı.
Sakura.
Yıllar önceki Sakura.
Aynı okul koridoru.
Aynı okul üniforması.
Ve görüntünün köşesinde tarih vardı.
18 EKİM - 23:47
Sakura'nın yüzü bir anda değişti.
"Bu kaydı nereden aldın?"
Daiki cihazı kapattı.
"Senin arşivinden."
"Yalan."
"Hayır."
Daiki birkaç adım ilerledi.
"Arşivi ben bulmadım."
Haruto hemen araya girdi.
"Daiki."
Daiki ona baktı.
"Ne?"
"Buraya neden geldin?"
Daiki gülümsedi.
"Senin yüzünden."
Haruto'nun ifadesi sertleşti.
Sakura ikisine baktı.
"Demek doğru."
Daiki'nin gülümsemesi kayboldu.
"Ne doğru?"
"Haruto ile bağlantın var."
Daiki bir süre sessiz kaldı.
Sonra başını salladı.
"Var."
Ren hemen öne çıktı.
"Ne bağlantısı?"
Daiki ona baktı.
"Sen hâlâ onun yanındasın."
Ren'in kaşları çatıldı.
"Ne demek istiyorsun?"
Daiki cevap vermedi.
Tam o sırada geçidin arkasından bir kız koşarak çıktı.
"Mina!"
Sakura'nın gözleri büyüdü.
Mina Hayashi nefes nefese kalmıştı.
Sakura'yı gördüğü anda durdu.
"Sakura..."
Sakura ona doğru koştu.
İkisi birbirine sarıldı.
Mina'nın gözleri dolmuştu.
"Seni bulacağımı biliyordum."
Sakura onu bırakmadı.
"Buraya neden geldin?"
"Çünkü seni yine yalnız bırakmayacaktım."
Sakura geri çekilip arkadaşının yüzüne baktı.
"Kim getirdi seni?"
Mina cevap vermeden Daiki'ye baktı.
"Onu."
Sakura'nın bakışları Daiki'ye döndü.
"Sen mi?"
Daiki:
"Başka türlü buraya giremezdi."
Sakura:
"Emi nerede?"
Mina'nın yüzündeki ifade değişti.
"Emi..."
"Ne oldu?"
"Emi kayboldu."
Salon bir anda sessizleşti.
Kaito:
"Nasıl kayboldu?"
Mina başını salladı.
"Arşiv odasına girmiştik. Emi eski kayıtları buldu. Sonra ışıklar kapandı."
Sakura'nın sesi titredi.
"Sonra?"
"Onu göremedim."
Ren hemen:
"Ne kadar oldu?"
Mina:
"Yaklaşık on dakika."
Daiki sakin bir şekilde:
"On dakika değil."
Mina ona döndü.
"Ne?"
"Yirmi üç dakika."
Herkes sustu.
Mina'nın yüzü bembeyaz oldu.
"Hayır."
Daiki saatini gösterdi.
"Zaman burada normal akmıyor."
Aiko çevresine baktı.
"Bu yüzden mi saatlerimiz durmuş?"
Mizuki kendi saatine baktı.
Saat gerçekten durmuştu.
23:47.
Aynı saat.
Sakura'nın kaydındaki saat.
Sakura bunu görünce dondu.
"Hayır..."
Ren onun yanına geldi.
"Ne oldu?"
Sakura fısıldadı:
"Bu saat."
Ren saate baktı.
Sakura devam etti:
"Benim kaybolduğum gece de saat 23:47'de durmuştu."
Haruto'nun yüzü değişti.
"Bu mümkün değil."
Daiki cihazını yeniden açtı.
"Tam da bu yüzden kaydı buldum."
Ekranda eski görüntü yeniden oynatıldı.
Sakura okul koridorunda yürüyordu.
Arkasında Mina vardı.
Ve biraz ileride...
Emi.
Üçü bir sınıfa giriyordu.
Sonra görüntünün sonunda başka biri koridorun köşesinden çıktı.
Sakura'nın yüzü gerildi.
"Bu..."
Ren ekrana yaklaştı.
Haruto da bakıyordu.
Kamera görüntüsündeki kişi yüzünü gizlemişti.
Fakat boynundaki kolye net şekilde görünüyordu.
Sakura fısıldadı:
"Bu kolyeyi tanıyorum."
Aiko:
"Kimindi?"
Sakura cevap vermedi.
Mina onun yerine konuştu.
"Emi'nin."
Herkes ona döndü.
Sakura'nın gözleri büyüdü.
"Ne?"
Mina:
"Emi o kolyeyi yıllardır takıyordu."
Daiki başını salladı.
"Hayır."
Mina:
"Ne demek hayır?"
Daiki kamerayı durdurdu.
Kolyenin görüntüsünü büyüttü.
"Bu Emi'nin kolyesi değil."
Mina'nın yüzü gerildi.
Daiki ekrana işaret etti.
"Bu kolye Akiyama ailesinin mührü."
Arata'nın gözleri büyüdü.
"Bu imkânsız."
Daiki ona baktı.
"Değil."
Sonra Sakura'ya döndü.
"Çünkü o kolyeyi sana veren kişi..."
Bir an sustu.
"...Sakura'nın annesiydi."
Sakura'nın yüzü dondu.
Aiko hemen:
"Sakura'nın annesi mi?"
Sakura başını sallayamadı.
Çünkü yıllardır kayıp olan annesinin kolyesinin neden Emi'nin boynunda olduğunu artık anlamaya çalışıyordu.
Tam o sırada cihazdan yeni bir ses geldi.
Kayıt devam ediyordu.
Görüntüdeki Sakura bir anda kameraya dönmüştü.
Sanki yıllar önce çekildiğini bilmeden doğrudan kameraya bakıyordu.
Ve dudaklarından tek bir cümle çıkıyordu:
"Mina'ya sakın güvenme."
Mina'nın yüzü bembeyaz oldu.
Sakura yavaşça ona döndü.
Mina başını iki yana salladı.
"Ben yapmadım."
Sakura hiçbir şey söylemedi.
Mina'nın gözleri doldu.
"Sakura, yemin ederim..."
Daiki cihazı kapattı.
"Artık soru şu değil."
Ren ona baktı.
"Ne?"
Daiki'nin cevabı soğuktu.
"Bu kaydı kimin yaptığı."
Bakışlarını Mina'ya çevirdi.
"Asıl soru..."
Sonra Sakura'ya baktı.
"...Sakura'nın bunu neden yıllar önce kayda bıraktığı."
Mina'nın yüzündeki ifade değişmişti.
"Sakura, o cümleyi ben yazmadım."
Sakura cevap vermedi.
Gözleri hâlâ kapatılmış olan cihazdaydı.
Ren sessizce Mina'yı izliyordu.
Daiki ise duvara yaslanmış, kimseye güvenmiyormuş gibi etrafı inceliyordu.
Haruto onun yanına yaklaştı.
"Buraya kadar gelmen büyük riskti."
Daiki başını çevirmedi.
"Sen çağırdın."
"Çağırdım ama geleceğini düşünmedim."
Daiki kısa bir kahkaha attı.
"Sen hâlâ beni eskisi gibi tanımıyorsun."
Haruto'nun bakışları sertleşti.
"Ben seni yeterince tanıyorum."
Daiki bu kez ona döndü.
"Öyleyse neden burada olduğumu biliyorsundur."
Haruto sustu.
Sakura ikisine doğru döndü.
"Ne konuşuyorsunuz?"
Daiki cevap vermedi.
Haruto:
"Eski meseleler."
Sakura'nın kaşları çatıldı.
"Burada herkes eski meselelerden bahsediyor."
Bir an durdu.
"Ben ise ne olduğunu hâlâ bilmiyorum."
Mina Sakura'nın yanına geldi.
"Birlikte öğreniriz."
Sakura ona baktı.
"Birlikte."
Mina başını salladı.
Fakat bakışları kısa bir anlığına Daiki'ye kaydı.
Daiki bunu fark etmedi.
Ama Ren fark etti.
Ren'in gözleri kısıldı.
"Bir dakika."
Herkes ona döndü.
Ren cihazı işaret etti.
"Kaydı tekrar aç."
Daiki:
"Az önce kapattım."
"Tekrar aç."
Daiki birkaç saniye Ren'e baktı.
Sonra cihazı çalıştırdı.
Görüntü yeniden başladı.
23:47.
Sakura koridorda yürüyordu.
Mina ve Emi onun arkasındaydı.
Sonra görüntüde bir karaltı belirdi.
Bu kez Ren durdurdu.
"Burada."
Daiki:
"Ne gördün?"
Ren ekrana yaklaştı.
"Arka planda bir kapı var."
Aiko:
"Ne olmuş?"
Ren görüntüyü büyüttü.
Kapının üzerinde küçük bir işaret vardı.
M
Mizuki şaşkınlıkla:
"Mina?"
Mina irkildi.
"Benimle ne ilgisi var?"
Ren cevap vermedi.
Sakura ona baktı.
"Ren?"
Ren başını kaldırdı.
"Bu bir isim değil."
"Ne?"
"Bir oda numarası."
Daiki hemen:
"Doğru."
Kaito:
"Sen bunu nereden biliyorsun?"
Daiki sustu.
Haruto'nun bakışları değişti.
"Çünkü o odaya daha önce girdi."
Sakura hemen Haruto'ya döndü.
"Daiki mi?"
Haruto:
"Evet."
Daiki sertçe:
"Senin söylemeni istemedim."
Haruto:
"Artık saklayacak zaman yok."
Daiki'nin yüzü gerildi.
Sakura ona yaklaştı.
"Orada ne var?"
Daiki cevap vermedi.
"Daiki."
"Bir arşiv."
Aiko:
"Ne arşivi?"
Daiki'nin cevabı kısa oldu.
"Okul arşivi."
Mina şaşkınlıkla:
"Okulun burada ne işi var?"
Daiki:
"Çünkü Sakura'nın kaybolduğu gece sadece dağda yaşanmadı."
Sakura'nın yüzü değişti.
"Ne demek istiyorsun?"
Daiki cihazı kapattı.
"Önce arşive gitmeliyiz."
Kaito:
"Emi'yi bulmadan hiçbir yere gitmiyoruz."
Mina hemen başını salladı.
"Evet. Emi hâlâ kayıp."
Sakura:
"Daiki, Emi nerede?"
Daiki:
"Bilmiyorum."
Mina:
"Yalan söylüyor."
Daiki ona baktı.
"Neden?"
"Çünkü onu en son sen gördün."
Daiki'nin yüzü değişti.
Haruto:
"Daiki."
Daiki birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra:
"Emi'yi gördüm."
Sakura:
"Ne zaman?"
"Bu gece."
"Burada mı?"
"Evet."
Sakura'nın kalbi hızlandı.
"Ne söyledi?"
Daiki cevap vermeden önce Mina araya girdi.
"Emi bana bir şey söylemişti."
Sakura ona döndü.
"Ne?"
Mina tereddüt etti.
"Daiki'nin Sakura'nın kaybolduğu geceyle ilgili bir şey bildiğini söyledi."
Daiki'nin bakışları Mina'ya döndü.
"Emi bunu sana ne zaman söyledi?"
Mina sustu.
Daiki bir adım yaklaştı.
"Ne zaman?"
"Buraya gelmeden önce."
"Yalan."
Mina'nın yüzü gerildi.
Sakura araya girdi.
"Mina neden yalan söylesin?"
Daiki cevap vermedi.
Ren ise Mina'yı dikkatle izliyordu.
Mina gözlerini kaçırdı.
Tam o sırada telefonuna mesaj geldi.
Ekranda tek bir isim vardı:
EMİ NAKAMURA
Mina'nın nefesi kesildi.
Mesajı açtı.
Sadece üç kelime yazıyordu:
"Sakura'ya söyleme."
Mina telefonu hemen kapattı.
Ama Sakura görmüştü.
"Mina..."
Mina başını kaldırdı.
"Ne oldu?"
Sakura'nın sesi sakindi.
"Telefonunu göster."
Mina'nın yüzü gerildi.
"Niye?"
"Çünkü Emi'den mesaj geldi."
Sessizlik.
Mina cevap vermedi.
Daiki Sakura'ya baktı.
Sonra Mina'ya.
Ve ilk kez Daiki'nin yüzünde şüphe açıkça belirdi.
Sakura elini uzattı.
"Mina."
Mina telefonu sıkıca tuttu.
"Bir şey yok."
Sakura'nın gözleri doldu.
"En yakın arkadaşım olduğunu sanıyordum."
Mina bir an dondu.
Sonra telefonu Sakura'ya uzattı.
Ama mesaj silinmişti.
Sakura ekrana baktı.
"Mesaj nerede?"
Mina:
"Ben silmedim."
Daiki soğukça:
"Telefonu bana ver."
Mina hemen geri çekildi.
"Hayır."
Daiki'nin bakışları sertleşti.
"Öyleyse birileri mesajı senden önce silmiş."
Ren çevreye baktı.
"Burada yalnız değiliz."
Tam o anda salonun arkasından bir kapı sesi geldi.
Gıcırdayan kapının ardından Emi'nin sesi duyuldu:
"Sakura..."
Herkes döndü.
Emi karanlığın içinde duruyordu.
Fakat yüzündeki ifade korku doluydu.
"Sana anlatmam gereken bir şey var."
Sakura ona doğru ilerledi.
Emi başını iki yana salladı.
"Hayır."
Gözleri Mina'ya kaydı.
"Önce Mina'dan uzaklaş."
Mina'nın yüzü bembeyaz oldu.
Emi'nin sesi titredi.
"Çünkü o..."
Birden ışıklar söndü.
Karanlığın içinde Emi'nin çığlığı duyuldu.
Sonra ağır bir kapı kapandı.
GÜMMM!
Sakura bağırdı:
"EMİ!"
Işıklar yeniden yandığında...
Emi yoktu.
Ve Mina'nın elinde Sakura'ya ait olmayan bir anahtar vardı.
Sakura'nın bakışları Mina'nın elindeki anahtara kilitlendi.
"Mina..."
Mina anahtara baktı.
Sanki onu ilk kez görüyormuş gibiydi.
"Benim değil."
Daiki hemen yaklaştı.
"Elinden bırak."
Mina geri çekildi.
"Ben almadım."
Sakura'nın sesi bu kez daha sert çıktı.
"Mina, anahtar nereden geldi?"
"Bilmiyorum!"
Mina'nın sesi titriyordu.
"Az önce elimde yoktu."
Ren anahtarı dikkatlice inceledi.
"Üzerinde bir işaret var."
Kaito yaklaştı.
"Ne işareti?"
Ren anahtarı çevirdi.
Üzerinde küçük bir sakura sembolü vardı.
Fakat sembolün ortasında Akiyama ailesinin mührü bulunuyordu.
Arata'nın yüzü değişti.
"Bu anahtar..."
Sakura ona baktı.
"Ne?"
"Arşiv odasının anahtarı."
Mina hemen:
"Ben arşive girmedim."
Daiki:
"Yalan söylemiyor."
Ren ona baktı.
"Bu kadar emin olman garip."
Daiki:
"Çünkü anahtarın üzerinde hâlâ toz var."
Kaito şaşırdı.
"Ne?"
Daiki anahtarı gösterdi.
"Bu anahtar uzun süredir kullanılmamış."
Sakura:
"Öyleyse nasıl Mina'nın eline geçti?"
Kimse cevap veremedi.
Tam o sırada yerde küçük bir kâğıt fark edildi.
Aiko eğilip aldı.
Üzerinde tek bir cümle vardı.
"Yanlış kişiye güveniyorsun."
Sakura'nın gözleri Mina'ya kaydı.
Mina bunu fark etti.
"Sakura..."
Sakura sessizce:
"Ben sana güveniyorum."
Mina'nın gözleri doldu.
"Gerçekten mi?"
"Evet."
Sakura anahtarı Mina'nın elinden aldı.
"Çünkü seni suçlayacak hiçbir kanıt yok."
Daiki başını kaldırdı.
"Şimdilik."
Sakura ona baktı.
"Ne demek istiyorsun?"
Daiki:
"Birileri Mina'yı suçlu göstermek istiyor."
Haruto hemen:
"Ve bunu yapabilecek biri burada."
Herkes sustu.
Mina:
"Kim?"
Haruto cevap vermedi.
Sadece Daiki'ye baktı.
Daiki'nin yüzü gerildi.
"Ben değilim."
Haruto:
"Ben isim söylemedim."
Daiki:
"Ama bana baktın."
Haruto:
"Çünkü geçmişini biliyorum."
Daiki'nin sesi sertleşti.
"Geçmişimi konuşmak istiyorsan burada konuş."
Haruto:
"Burada değil."
Sakura ikisinin arasına baktı.
"Ne saklıyorsunuz?"
Daiki ve Haruto aynı anda sustu.
Sakura'nın sabrı tükendi.
"Yeter!"
Sesi salonda yankılandı.
"Artık herkes bana yarım gerçekler anlatıyor."
Ren ona yaklaştı.
"Sakura..."
"Sen de."
Ren sustu.
Sakura devam etti:
"Senin de sakladığın şeyler var."
Ren:
"Var."
Sakura'nın gözleri büyüdü.
"Ve hâlâ söylemeyecek misin?"
Ren:
"Henüz değil."
Sakura acı bir şekilde güldü.
"İşte tam olarak bundan bahsediyorum."
Arata araya girdi.
"Burada birbirimize güvenerek ilerleyemeyiz."
Kaito:
"Öyleyse ne yapacağız?"
Arata:
"Arşive gireceğiz."
Sakura elindeki anahtara baktı.
"Bu anahtar onun için."
Daiki:
"Ve biri bizim oraya gitmemizi istiyor."
Ren:
"Öyleyse gideceğiz."
Haruto:
"Bu kadar kolay değil."
Ren ona döndü.
"Niye?"
"Çünkü arşivde Sakura'nın kaybolduğu geceyle ilgili sadece kayıtlar yok."
Haruto bir an durdu.
"Orada isimler var."
Sakura:
"Hangi isimler?"
Haruto'nun cevabı herkesi susturdu.
"Mina Hayashi."
Mina'nın yüzü değişti.
"Benim mi?"
"Emi Nakamura."
Emi'nin adı duyulunca Sakura'nın bakışları sertleşti.
"Ve..."
Haruto Ren'e baktı.
"...Ren Takahashi."
Ren'in yüzü dondu.
Sakura yavaşça sordu:
"Üçünüzün adı neden aynı arşivde?"
Haruto cevap vermedi.
Daiki:
"Çünkü bu hikâye sandığınızdan daha eski."
Sakura:
"Ne kadar eski?"
Daiki:
"Sen doğmadan önce."
Sakura'nın nefesi kesildi.
Aiko:
"Bu imkânsız."
Arata başını salladı.
"Değil."
Sonra arşivin kapısını gösterdi.
"Çünkü Akiyama ailesi Sakura'nın doğumundan önce onun için bir plan hazırlamış."
Sakura olduğu yerde kaldı.
"Benim için?"
Arata:
"Evet."
Mina Sakura'nın koluna dokundu.
"Sakura..."
Sakura elini çekmedi.
Ama gözlerini kapıya dikmişti.
"Öyleyse açalım."
Anahtarı kilide yerleştirdi.
Çıt.
Kapı açıldı.
İçeride yüzlerce dosya vardı.
Sakura ilk raftaki dosyaya uzandı.
Üzerinde kendi adı yazıyordu.
SAKURA AKİYAMA - GÖZLEM DOSYASI
Sakura'nın elleri titredi.
Dosyayı açtı.
İlk sayfada doğum tarihi vardı.
İkinci sayfada çocukluk fotoğrafı.
Üçüncü sayfada ise tek bir cümle:
"Denek 07, beklenenden daha erken tepki verdi."
Sakura'nın yüzü bembeyaz oldu.
"Denek..."
Ren dosyayı elinden aldı.
Bir sonraki sayfayı çevirdi.
Orada başka bir isim vardı.
MİNA HAYASHİ - GÖZLEM SORUMLUSU
Sakura yavaşça Mina'ya döndü.
Mina'nın gözleri doldu.
"Ben bilmiyordum."
Ren dosyayı çevirdi.
Bir başka sayfa.
EMİ NAKAMURA - TANIK
Son sayfa ise siyah mürekkeple kapatılmıştı.
Ren açmaya çalıştı.
Açılmadı.
Daiki yaklaştı.
"Onu ben açabilirim."
Sakura şaşkınlıkla:
"Sen mi?"
Daiki başını salladı.
"Çünkü bu dosyanın şifresini biliyorum."
Mina Daiki'ye baktı.
"Nasıl?"
Daiki'nin cevabı kısa oldu.
"Haruto öğretti."
Sakura'nın gözleri Haruto'ya döndü.
Haruto hiçbir şey söylemedi.
Ve tam o anda arşivin içinden bir alarm yükseldi.
UYARI.
YETKİSİZ ERİŞİM.
DOSYA 07 AÇILDI.
Ardından ekranda yeni bir mesaj belirdi:
"Sakura Akiyama'nın gerçek kimliği açığa çıkarılıyor."
Ekrandaki yazı birkaç saniye boyunca sabit kaldı.
"SAKURA AKİYAMA'NIN GERÇEK KİMLİĞİ AÇIĞA ÇIKARILIYOR."
Sakura'nın yüzündeki ifade değişti.
"Gerçek kimliğim?"
Ren hemen bilgisayarın önüne geçti.
"Bu sistem ne yapmaya çalışıyor?"
Arata cevap verdi.
"Dosyayı açmak."
Kaito:
"Dosya zaten açık."
Arata başını iki yana salladı.
"Hayır. Biz sadece ilk katmanını gördük."
Sakura ona döndü.
"Kaç katman var?"
Arata'nın cevabı kısa oldu.
"Yedi."
Mina şaşkınlıkla:
"Yedi mi?"
Daiki bilgisayarın başına geçti.
"Eğer yedinci katmana ulaşırsa sistem bütün kayıtları açacak."
Haruto:
"Ve bunu durduramazsak..."
Sakura:
"Ne olacak?"
Haruto ona baktı.
"Herkes senin neden seçildiğini öğrenecek."
Sakura'nın kaşları çatıldı.
"Seçildiğim şey ne?"
Kimse cevap vermedi.
Sakura'nın sabrı tükendi.
"Yeter!"
Masaya vurdu.
"Benim hakkımda konuşuyorsunuz ama kimse bana gerçeği söylemiyor!"
Ren ona baktı.
"Sakura..."
"Hayır, Ren."
Sakura'nın sesi titriyordu.
"Sen özellikle susuyorsun."
Ren başını eğdi.
Sakura:
"Sen biliyorsun."
Sessizlik.
"Değil mi?"
Ren sonunda cevap verdi.
"Evet."
Mina Sakura'ya baktı.
Sakura'nın gözleri Ren'den ayrılmıyordu.
"Ne biliyorsun?"
Ren cevap vermeden önce Haruto konuştu.
"Ren'in söylemeyeceği şeyi ben söyleyebilirim."
Ren hemen:
"Haruto."
Haruto:
"Artık çok geç."
Sakura:
"Söyle."
Haruto derin bir nefes aldı.
"Sen Akiyama ailesinin normal bir üyesi değilsin."
Sakura'nın yüzü gerildi.
"Ne demek bu?"
Arata öne çıktı.
"Çünkü Sakura'nın doğumuyla birlikte aile içinde bir proje başlatıldı."
Kaito:
"Proje?"
Arata:
"Onu mühür taşıyıcısı yapmak için."
Mizuki'nin gözleri büyüdü.
"Ama mühür bendeydi."
Arata:
"Sonradan değiştirildi."
Sakura:
"Kim değiştirdi?"
Arata susunca Sakura'nın bakışları Ren'e kaydı.
"Sen miydin?"
Ren başını kaldırdı.
"Hayır."
Sakura:
"Öyleyse kim?"
Ren cevap vermedi.
Tam o anda bilgisayar ekranı değişti.
DOSYA 07 - KATMAN 2 AÇILDI.
Yeni bir kayıt ortaya çıktı.
Görüntüde genç bir Sakura vardı.
Yanında Mina duruyordu.
Mina'nın yüzü anında bembeyaz oldu.
"Ben bunu hatırlamıyorum."
Sakura görüntüye baktı.
"Ben de."
Kayıtta genç Sakura bir odaya giriyordu.
Mina arkasından geliyordu.
Kapı kapandı.
Sonra ekran karardı.
Yeni bir yazı çıktı:
"MİNA HAYASHİ'NİN HAFIZASINDAN 4 DAKİKA SİLİNDİ."
Mina geriye doğru sendeledi.
"Ne?"
Sakura hemen onun yanına gitti.
"Mina."
Mina başını tuttu.
"Ben..."
Nefesi hızlandı.
"Bir şey hatırlıyorum."
Sakura:
"Neyi?"
Mina gözlerini kapattı.
"Bir ses."
"Kim?"
"Bir erkek."
Mina'nın gözleri açıldı.
"Daiki."
Daiki'nin yüzü değişti.
"Ben değildim."
Mina:
"Ses senindi."
Daiki:
"Hayır."
Mina:
"Ben seni duydum."
Daiki bir adım geri çekildi.
Haruto ona baktı.
"Daiki."
Daiki sessiz kaldı.
Sakura'nın bakışları Daiki'ye döndü.
"Ne yaptın?"
Daiki:
"Hiçbir şey."
Sakura:
"Bir kez olsun doğruyu söyle."
Daiki başını kaldırdı.
"Ben o gün oradaydım."
Mina'nın nefesi kesildi.
Sakura:
"Neden?"
Daiki cevap vermedi.
Haruto:
"Çünkü onu ben gönderdim."
Sakura yavaşça Haruto'ya döndü.
"Sen mi?"
Haruto:
"Evet."
"Daiki'yi neden gönderdin?"
Haruto cevap vermek yerine Sakura'nın elindeki dosyayı aldı.
Dosyanın arkasındaki gizli bölmeyi açtı.
İçinden küçük bir fotoğraf çıktı.
Fotoğrafta Sakura, Mina ve Emi vardı.
Fakat fotoğrafın arkasında bir tarih bulunuyordu:
18 EKİM - 23:47
Sakura fotoğrafa baktı.
"Bu bizim kaybolduğumuz gece."
Mina başını salladı.
"Hayır."
Sakura:
"Ne?"
Mina fotoğrafı gösterdi.
"Biz o gece üç kişiydik."
"Emi de vardı."
Mina:
"Evet."
Sakura:
"Öyleyse neden fotoğrafta..."
Mina'nın sesi titredi.
"...dördüncü kişi var?"
Herkes fotoğrafa baktı.
Sakura'nın arkasında duran kişi bulanıktı.
Ama yüzü yavaş yavaş netleşiyordu.
Ren öne çıktı.
"Bu..."
Sakura nefesini tuttu.
Çünkü fotoğraftaki kişi...
Sakura'nın annesiydi.
Ve yıllardır kayıp olan annesi kameraya bakarken gülümsüyordu.
Fakat fotoğrafın arkasında Sakura'nın el yazısıyla tek bir cümle vardı:
"Annem ölmedi."
Sakura fotoğrafı elinden düşürmedi.
"Annem..."
Kelime dudaklarından güçlükle çıktı.
Aiko onun yanına geldi.
"Yıllardır kayıp olduğunu sanıyordun."
Sakura başını salladı.
"Babam onun öldüğünü söylemişti."
Arata'nın bakışları sertleşti.
"Babamız."
Sakura ona döndü.
"Sen biliyor muydun?"
Arata cevap vermedi.
Sakura'nın sesi yükseldi.
"Arata!"
Arata sonunda konuştu.
"Annemizin öldüğünü hiçbir zaman söylemedim."
Sakura dondu.
"Ne?"
"Ben de onun öldüğünü düşünmedim."
"Öyleyse neden herkes sustu?"
Arata'nın bakışları Ren'e kaydı.
"Çünkü bazı insanlara susmaları emredildi."
Ren'in yüzü gerildi.
Sakura yavaşça ona döndü.
"Kim emretti?"
Ren sessiz kaldı.
Sakura'nın gözleri doldu.
"Ren..."
Ren sonunda konuştu.
"Baban."
Sakura'nın nefesi kesildi.
"Babam mı?"
Ren başını salladı.
"Annenin kaybolduğu gece bana bir emir verildi."
"Ne emri?"
"Onu bulmam."
Sakura:
"Bulduysan?"
Ren sustu.
Sakura'nın sesi fısıltıya dönüştü.
"Bulmuşsun."
Ren gözlerini kaçırdı.
Haruto araya girdi.
"Ren onu buldu."
Sakura Haruto'ya döndü.
"Sonra?"
Haruto:
"Sonra her şey değişti."
Mina sessizce onları dinliyordu.
Fakat Daiki'nin yanına yaklaşmıştı.
"Daiki."
Daiki ona baktı.
"Ne?"
Mina daha alçak sesle sordu:
"Sen o gece gerçekten orada mıydın?"
"Evet."
"Ne gördün?"
Daiki birkaç saniye sustu.
"Bir araba."
"Kimin?"
"Annenin."
Mina:
"Başka?"
Daiki:
"İçinde iki kişi vardı."
Mina:
"Kim?"
Daiki cevap vermeden Sakura'ya baktı.
Sakura bunu fark etti.
"Kim vardı?"
Daiki:
"Annen."
Bir an durdu.
"Ve Emi."
Sakura'nın gözleri büyüdü.
"Emi mi?"
Mina'nın yüzü değişti.
"Bu mümkün değil."
Daiki:
"Ben de öyle düşünmüştüm."
Sakura:
"Emi o gece bizimleydi."
"Hayır."
Daiki'nin sesi sakindi.
"Emi sizinle değildi."
Mina hemen:
"Ben onu gördüm!"
Daiki:
"Gördüğünü sandın."
Mina sustu.
Daiki devam etti:
"Çünkü biri onun yerine geçmişti."
Sakura'nın yüzü gerildi.
"Kim?"
Daiki cevap vermedi.
Arşivin ışıkları yeniden yanıp söndü.
DOSYA 07 - KATMAN 3 AÇILDI.
Yeni bir görüntü ekrana geldi.
Bu kez bir okul sınıfı görünüyordu.
Sakura, Mina ve Emi sıralarda oturuyordu.
Öğretmen tahtaya bir tarih yazıyordu.
18 EKİM
Sakura görüntüde bir anda ayağa kalktı.
Genç Sakura'nın yüzü korkuyla doldu.
"Ben çıkmalıyım."
Mina:
"Nereye?"
"Annem çağırdı."
Emi hemen ayağa kalktı.
"Ben de geliyorum."
Sakura:
"Hayır."
Emi:
"Neden?"
Sakura'nın görüntüdeki yüzü değişti.
"Çünkü annem özellikle senin gelmeni istemiyor."
Görüntü burada durdu.
Mina şaşkınlıkla ekrana baktı.
"Ben bunu hiç hatırlamıyorum."
Sakura:
"Ben de."
Ren görüntünün altındaki dosya numarasını fark etti.
"Dur."
Daiki:
"Ne oldu?"
Ren:
"Bu kayıt değiştirilmiş."
Haruto hemen:
"Nasıl?"
Ren:
"Bir bölüm kesilmiş."
Sakura:
"Hangi bölüm?"
Ren ekrana işaret etti.
"Emi'nin sınıftan çıktıktan sonraki dört dakikası."
Mina'nın yüzü değişti.
"Yine dört dakika."
Arata:
"Bu tesadüf değil."
Sakura:
"Kim dört dakikayı siliyor?"
Daiki:
"Birisi hafızaları ve kayıtları aynı şekilde değiştiriyor."
Mina sessizce Daiki'ye baktı.
"Sen bunları nasıl biliyorsun?"
Daiki:
"Çünkü bu sistemi daha önce gördüm."
Mina:
"Haruto'yla birlikte mi?"
Daiki cevap vermedi.
Mina biraz daha yaklaştı.
"Daiki."
Daiki ona baktı.
"Ne?"
"Haruto'ya neden güveniyorsun?"
Daiki'nin cevabı beklenmedikti.
"Güvenmiyorum."
Mina şaşırdı.
"Öyleyse neden onunla çalışıyorsun?"
Daiki:
"Çünkü bazen düşmanının yanında durmak, gerçek düşmanını bulmanın tek yoludur."
Mina'nın gözlerinde hayranlıkla karışık bir merak belirdi.
Sakura bunu fark etmedi.
Ama Ren fark etti.
Ren birkaç saniye Mina'ya baktı.
Sonra tekrar ekrana döndü.
Görüntü yeniden hareket etti.
Bu kez genç Sakura sınıftan çıkıyordu.
Arkasından biri geldi.
Yüzü görünmüyordu.
Sadece sesi duyuluyordu:
"Sakura."
Genç Sakura durdu.
"Sen kimsin?"
Ses cevap verdi:
"Annenin sana anlatmadığı şeyi biliyorum."
Sakura:
"Neyi?"
Adam:
"Ren'in neden senin yanında olduğunu."
Görüntü aniden kesildi.
Ekranda son bir yazı belirdi:
KATMAN 4 İÇİN ANAHTAR: SAKURA'NIN İLK MEKTUBU
Sakura'nın yüzü değişti.
"İlk mektup..."
Ren ona baktı.
"Onu bulmamız gerekiyor."
Sakura başını salladı.
"Hayır."
Ren şaşırdı.
"Neden?"
Sakura yavaşça cevap verdi:
"Çünkü ilk mektubu ben yazmadım."
Haruto:
"Kim yazdı?"
Sakura gözlerini kapattı.
"Annem."
Tam o anda arşivin kapısı sertçe açıldı.
Emi içeri girdi.
Herkes ona döndü.
Emi nefes nefeseydi.
"Sakura..."
Sakura ona doğru ilerledi.
"Neredeydin?"
Emi cevap vermedi.
Doğrudan Mina'ya baktı.
"Mina, ona hâlâ söylemedin mi?"
Mina'nın yüzü gerildi.
"Söylemedim."
Sakura durdu.
"Ne söylemedin?"
Emi gözlerini Sakura'ya çevirdi.
"Daiki'nin Haruto'yla bağlantısı olduğunu değil."
Kısa bir sessizlik.
"Senin kaybolduğun gece..."
Emi'nin sesi titredi.
"...Mina da onların yanındaydı."
Sakura'nın yüzündeki ifade bir anda değişti.
Mina başını kaldırdı.
"Emi..."
Emi geri çekildi.
"Ben söylemek istemedim."
Sakura'nın sesi sakindi.
"Ne zamandır biliyorsun?"
"Uzun zamandır."
"Ve bana söylemedin?"
Emi'nin gözleri doldu.
"Çünkü ben de korkuyordum."
Mina hemen araya girdi.
"Sakura, o gece olanları hatırlamıyorum."
Sakura ona baktı.
"Hatırlamıyorsun."
"Evet."
"Yoksa hatırlamak istemiyor musun?"
Mina sustu.
Bu sessizlik Sakura'nın içini daha da şüpheyle doldurdu.
Ren öne çıktı.
"Kimse burada karar vermeden önce bütün kaydı izlemeli."
Daiki başını salladı.
"Doğru."
Haruto:
"Hayır."
Ren ona döndü.
"Neden?"
"Çünkü son bölüm açılırsa sistem kendini kilitleyecek."
Kaito:
"Yani?"
Haruto:
"Buradan çıkamayabiliriz."
Sakura:
"Ben yine de göreceğim."
Haruto başını iki yana salladı.
"Sakura, yapma."
"Yıllardır herkes bana ne yapmam gerektiğini söylüyor."
Sakura'nın sesi sertleşti.
"Bu kez kararı ben vereceğim."
Bilgisayara doğru yürüdü.
Ren onu takip etti.
"Sakura."
"Ne?"
"Ben yanındayım."
Sakura birkaç saniye ona baktı.
"Bu kez gerçekten mi?"
Ren cevap vermedi.
Sakura başını çevirdi.
"Öyleyse yanımda kal."
Ren onun yanında durdu.
Daiki sistemi açtı.
Ekranda son dosya belirdi.
KATMAN 4 - İLK MEKTUP
Daiki şifreyi girdi.
Ekran karardı.
Sonra bir mektup ortaya çıktı.
Sakura okumaya başladı.
"Sakura, eğer bu mektubu bulduysan, artık sana yalan söyleyemem."
Sakura'nın nefesi kesildi.
Devam etti.
"Baban sana benim öldüğümü söyledi."
Aiko fısıldadı:
"Annen..."
Sakura okumaya devam etti.
"Ama ben ölmedim."
Mina'nın yüzü değişti.
"Seni korumak için senden uzak durdum."
Bir sonraki satır:
"Çünkü Akiyama ailesinin içinde sana zarar vermek isteyen biri vardı."
Sakura'nın elleri titredi.
"Ve o kişi hâlâ seni izliyor."
Son satır ekranda belirdi.
"O kişiye sakın güvenme. Çünkü onu sana en yakın olan kişi getirecek."
Ekran kapandı.
Herkes sessizdi.
Sakura yavaşça arkasını döndü.
"En yakın olan kişi..."
Bakışları Mina'ya kaydı.
Mina'nın gözleri doldu.
"Sakura, hayır."
Sakura hiçbir şey söylemedi.
Daiki bir anda bilgisayarın başına döndü.
"Bir dakika."
Ren:
"Ne oldu?"
Daiki ekrana baktı.
"Dosyanın sonunda başka bir kayıt var."
Kayıt açıldı.
Bu kez görüntü yoktu.
Sadece ses.
Sakura'nın annesinin sesi:
"Bu mesajı dinleyen kişi..."
Kısa bir sessizlik.
"...Sakura'nın en yakın arkadaşına dikkat etsin."
Mina'nın yüzü bembeyaz oldu.
Sakura ona bakıyordu.
Fakat kayıt devam etti.
"Çünkü onun yanında duran kişi..."
Ses kesildi.
Parazit oluştu.
Sonra tek bir kelime duyuldu:
"Daiki."
Mina'nın gözleri büyüdü.
Daiki olduğu yerde kaldı.
Haruto'nun bakışları sertleşti.
Ren hemen Sakura'nın önüne geçti.
"Kimse hareket etmesin."
Tam o anda arşivin kapıları kilitlendi.
ÇIT.
Kırmızı ışıklar yandı.
Ekranda yeni bir mesaj belirdi:
"İHANET AŞAMASI BAŞLATILDI."
Ardından ikinci mesaj:
"İLK HEDEF: SAKURA AKIYAMA."
Sakura ekrana baktı.
Mina'nın telefonu titredi.
Bir mesaj geldi.
Gönderen:
BİLİNMİYOR
Mina mesajı açtı.
Sadece tek cümle vardı:
"Sakura'nın yanında kalmaya devam et. Daiki'yi kazanmanın başka yolu yok."
Mina'nın elleri titredi.
Mesajı hemen sildi.
Ama Ren onun yüzündeki değişimi görmüştü.
Ren:
"Mina."
Mina başını kaldırdı.
"Efendim?"
Ren gözlerini kıstı.
"Telefonunda ne vardı?"
Mina birkaç saniye sustu.
Sonra ilk kez Sakura'nın gözlerinin içine bakamadı.
"Hiçbir şey."
Ve arşivin ışıkları tamamen söndü.