53. bölüm · Rüzgara Karşı
Bölüm 53: Uzaklaşan Günler
Bölüm 53: Uzaklaşan Günler
Efe, tıp eğitimine ara verdikten sonra, evdeki hayatına odaklanmaya başlamıştı. Annesinin durumunun iyileştiğini düşündükçe, içine biraz daha karanlık bir his doluyordu. Evdeki atmosfer, neşesiz ve garip bir şekilde değişmişti. Annesi hala eski haline dönmemişti. Gülümsemeleri yapmacık, bakışları donuktu. Efe, her geçen gün annesinin durumunu anlamaya çalışarak, okuldan uzak kalmayı tercih ediyordu. Tıpı bırakması, ona belki de bir nebze rahatlık gibi gelmişti ama içindeki boşluk gitgide büyüyordu.
Evdeki gerginliği hissetmektense, dışarı çıkıp bir şeyler yapmak istiyordu ama bir türlü cesaret edemiyordu. Annesiyle konuşmaya çalıştı, ama bir süre sonra sadece sessizlik ve donuk bakışlar kaldı. Efe, annesinin bu haline alışmak zorunda kalmıştı. Her gün bir adım daha geriye gidiyordu.
Bir gün, evde otururken telefonuna mesaj geldi. Asya, ona her zamanki gibi sürekli yazıyordu.
Efe, Asya'nın mesajına cevap verip telefonu kapattı. İçinde bir boşluk vardı ama Asya'nın ona moral vermesi, her şeyin zorlayıcı olduğunu unutturuyordu.
Bir akşam, Efe annesinin odasına gitti. Annesi oturuyor, gözleri boş bir şekilde karşısına bakıyordu. Efe, içindeki hislerle başa çıkamadan sessizce yanına oturdu. Gözlerinde beliren korkuyu hissetti. Annesi başını çevirip ona boş bir şekilde gülümsedi. Efe, annesinin garip gülümsemesinin ardında ne olduğunu anlamaya çalıştı, ama bulamadı.
Efe, tıp eğitimini bırakmaya karar verdikten sonra, hayatını yeniden yönlendirmek zorundaydı. İçinde olduğu karanlık yerden çıkmak istemiyor gibiydi.
Efe, Rüya’yı aramak istemedi. Bir süre sonra, Rüya’dan uzaklaştı. Kafasında hala bir boşluk vardı. Onunla olan ilişkisi bir süre önce durmuştu ve şu an ona dönmenin doğru olmadığını hissediyordu. Efe, Rüya’yı aramak yerine, eski hayatındaki karışıklığı çözmeye çalışıyordu.
Efe:
“Her şey çok karışık. Hala sorularım var ama cevaplar yok. Belki de biraz daha vakit geçireyim, sonra karar verebilirim.”