41. bölüm · Rüzgara Karşı
Bölüm 41: Eşik
Bölüm 41: Eşik
Sabah – Sınav Günü
Efe sabah erkenden kalktı. Oda arkadaşları sessizdi.
Yurttan çıkarken aynada kendine baktı.
Göz altları morarmıştı, ama kararlılığı yüzünden eksik olmuyordu.
“Bugün bitince tatile gireceğim. Sadece biraz daha dayan.”
Kendi kendine tekrar etti.
Fakülte – Sınav Salonu
Sınav salonu kalabalıktı.
Kağıtlar dağıtıldı.
Efe, kalemini tuttuğu eliyle bir an titredi.
İlk soruya baktı.
Tanıdık geldi.
Ama kafası bir türlü odaklanmak istemiyordu.
Tam o sırada telefon titredi.
Annesinden bir mesaj:
> "Bugün hastaneye gidiyorum, küçük bir şey, merak etme."
Efe telefonu kapattı, nefes aldı.
Sınava devam etti.
Ama her cevapta zihni, annesinin sesiyle bölünüyordu.
Öğle – Hastane Önü (Annesi)
Annesi, hastane önünde beklerken oturduğu banka yaslandı.
Yüzü solgundu.
Yanında kimse yoktu.
Kısa süre sonra içeri alındı, bu kez doktorlar daha ciddi konuşuyordu.
Doktor:
“Artık ileri evredeyiz. Kemoterapi şart.”
Kadın başını salladı.
“Oğlumun haberi olmasın. Ne gerekiyorsa yapın ama o bilmesin.”
Akşam – Yurtta
Sınavdan çıkan Efe, odasına döndü.
Yorgundu.
Mert mesaj attı, “Dışarı çıkalım mı?” diye.
Ama Efe “Belki sonra” yazdı.
Annesini aradı.
Kadın yine güçlü olmaya çalıştı.
“İyiyim oğlum, merak etme. Sen nasılsın? Sınavlar bitti mi?”
“Bitti… Ama sanki içim geçmedi.”
“Yorgunsundur. Güzelce uyu bu gece. Güzel rüyalar gör.”
Efe'nin sesi titredi, ama belli etmedi.
“Sen de anne… Sen de güzel rüyalar gör.”
Gece – Günlük
Efe günlüğüne şunları yazdı:
> "Bazen bir şeylerin koptuğunu hissedersin.
Ama elimde hiçbir ip yok gibi.
Anlamadan, duymadan, kokusunu bile almadan…
Annemin sesi iyiydi ama yorgundu.
Kalbim sıkışıyor.
Ve bu gece, ilk defa… dua etmeyi deneyeceğim."