Son görüşmemiz

Uzay’la son kez geçen yıl görüştük.
O görüşmede yaşadıklarımızı burada anlatmak istemiyorum. Çünkü o gün benim için bir şey tamamen değişti.
Konuşma boyunca yeni ayrıldığı sevgilisinden bahsetti. Bir noktada, yıllardır içimde taşıdığım son umut da söndü.
Artık onu beklemiyordum. Geri dönerse kabul edeceğimi de düşünmüyordum.
Yaklaşık bir yıldır onu görmüyorum. Aslında birbirimize yakın yerlerde yaşıyoruz. Arkadaşlarım hâlâ onun mahallesinde oturuyor. Bazen oradan geçmek zorunda kalıyorum.
Ama ne zaman bir yerde olsak, bir şekilde karşılaşmıyoruz. Ben bir yerden ayrıldıktan yarım saat sonra geliyor ya da ben oradan geçtikten bir gün sonra orada oluyor.
Eskiden kaderin bizi bir araya getirmesini beklerdim. Şimdi ise karşılaşmamamızı bir rahatlama olarak görüyorum.
Belki de bazı insanların hayatımıza yeniden girmemesi, başımıza gelebilecek en güzel şeydir.
Şu an hâlâ aynı kızla birlikte olup olmadıklarını bilmiyorum. Artık öğrenmeye de çalışmıyorum. Mutlu olsun ya da olmasın, benden uzak olsun istiyorum.
Bir zamanlar onun geri dönmesi için her şeyi yapabileceğimi sanıyordum. Bugün ise geri dönerse bile onu kabul etmeyeceğimi biliyorum.
Çünkü artık geçmişteki o çocukla bugünkü insanın aynı olmadığını anladım.
Şimdiki Uzay, bir zamanlar sevdiğim Uzay değil.
Ben de sekiz yıl önceki kız değilim.
O zamanlar minicik bir göbeğimin görünmesine bile kıskançlıkla tepki veren, crop giymemi istemeyen Uzay vardı. Şimdi ise başka bir hayat, başka bir ilişki ve başka bir insan var.
Ben de artık geçmişte yaşadığım şeyleri aynı gözlerle değerlendirmiyorum. Bir zamanlar tatlı bulduğum bazı davranışların aslında ne kadar yorucu olabileceğini, sevginin kıskançlıkla ve kontrolle karıştırılmaması gerektiğini öğrendim.
İnsanlar değişmez derler.
Bence değişirler.
Bazen birkaç ayda değil, yıllar içinde… Yaşadıklarıyla, kaybettikleriyle, yaptıkları hatalarla, öğrendikleriyle değişirler. On yıl önceki hâlimizle bugünkü hâlimiz aynı değildir. İnsan ya iyileşir ya da kendine ve başkalarına zarar veren alışkanlıklarının içinde kaybolur.
Belki Uzay da kendi hayatında değişti. Belki ben de onun gözünde çok farklı bir insana dönüştüm.
Ama artık bunların cevabını aramak istemiyorum.