7 bölüm

BİR EVİN EKSİK YARISI
Lavin valizinin başında durmuş nereye gideceğini düşünüyordu
Trabzona döneli birkaç gün olmuştu ama babasıyla aynı evde yaşamanın kendisi için ne kadar zor olduğunu artık daha fazla inkâr edemiyordu
Tahir her fırsatta geçmişi önüne koyuyor Lavin ise ne söylerse söylesin kendisini babasına anlatamıyordu
Üstelik Lara hastanedeyken evde yaşanan tartışmaların onu daha fazla yıpratmasını istemiyordu
Kendi ayakları üzerinde durabilirdi
Yalnızca hastaneye yakın bir ev bulması gerekiyordu
Telefonunu eline aldı ve rehberinde Alaranın ismini buldu
Aramaya bastı
Telefon birkaç kez çaldıktan sonra Alaranın neşeli sesi duyuldu
ALARA
Efendim doktor hanım
LAVİN
Seninle bir şey konuşmam gerekiyor
ALARA
Sesin hiç hayra alamet değil anlat bakalım
LAVİN
Ev arıyorum
ALARA
Ne evi
LAVİNKendime ev tutacağım Alara
Babamla aynı evde yaşayamıyorum
Her gün bir tartışma çıkıyor ve ben artık bunun içinde olmak istemiyorum
Alara bir süre sustu
Sonra sanki aklına çok güzel bir fikir gelmiş gibi konuştu
ALARA
Sen kafayı mı yedin Lavin
LAVİN
Neden
ALARA
Benim evim boş duruyor ya
Lavin şaşkınlıkla doğruldu
LAVİNNe demek boş duruyor
ALARA
Ben hâlâ İstanbuldayım kızım
Buraya dönene kadar evde kimse kalmayacak
Sen de gidip yabancı birine kira mı vereceksin
LAVİN
Ama senin evin
ALARA
Benim evimse senin de evin
Lavin gülümsedi
ALARAHem evi tek başına kullanırsın
Ben Trabzona geldiğimde de beraber yaşarız
Eskisi gibi sabahlara kadar konuşuruz
Mutfakta birbirimize yemek yaparız
Sonra sen yaptığım yemeği beğenmezsin ben de sana küserim
LAVİN
Sen yemek yapmayı bilmiyorsun ki
ALARA
Bak daha gelmeden kavga çıkardın
Lavin ilk kez günler sonra içtenlikle güldü
ALARABak şimdi ciddi konuşuyorum
Ev zaten boş
Sen benim en yakın arkadaşımsın
Kendini yabancı gibi hissetmene gerek yok
Anahtar da yedek anahtar da evdeki dolabın üst çekmecesinde
İstersen bugün bile gidebilirsin
LAVİN
Alara ben sana bunu nasıl ödeyeceğim
ALARA
Ne ödemesi LavinEn azından kira
ALARA
Bir daha kira lafını duyarsam telefonu kapatırım
Lavin gülümseyerek başını eğdi
ALARA
Yalnız bir şartım var
LAVİN
Ne
ALARA
Ben Trabzona geldiğimde beni kapıda karşılayacaksın
Bir de bana güzel bir yemek yapacaksınYemek yapmayı sen benden daha kötü biliyorsun
ALARA
İşte o yüzden sen yapacaksın
Lavin kahkaha attı
ALARA
Bak sesin düzeldi bile
LAVİN
Teşekkür ederim Alara
ALARA
Bana teşekkür edeceğine kendine güzel bir kahve yap
Sonra da evi iyice havalandır
Tamam Apartmanın önünde durup telefonundaki adresi yeniden kontrol etti
Sonra çantasından anahtarı çıkarıp kapıyı açtı
Evin içi sessizdi
Salondaki açık renk koltuklar pencereden gelen ışıkla aydınlanıyordu
Kitaplığın üzerinde Alaranın fotoğrafları vardı
Mutfakta iki kupa yan yana duruyordu
Biri beyaz diğeri maviydi
Alara yıllar önce bu kupayı ona hediye etmişti Valizini odalardan birine bıraktı
Pencereyi açtı
İçeri temiz hava doldu
Ardından mutfağa geçip kendisine kahve hazırladı
Salondaki koltuğa oturduğunda telefonuna annesinden bir mesaj geldi
Şehnaz kızının nerede olduğunu merak ediyordu
Lavin ona Alaranın evine yerleştiğini ve işine yakın olduğu için burada kalacağını yazdı Ardından annesini aradı
ŞEHNAZ
Kızım eve yerleştin mi
LAVİN
Evet anne
Alaranın evi çok güzel
ŞEHNAZ
Keşke bizim evde de kendine yer bulabilseydin
Lavin derin bir nefes aldı
LAVİN
Senin evinde kendime yerim var anne
Ama babamla aynı evde yaşamak ikimiz için de zorPeki kızım
Yeter ki kendine dikkat et
LAVİN
Edeceğim anne
Lara nasıl
ŞEHNAZ
Bugün biraz daha iyi
Seni sorup duruyor
LAVİN
Akşam onu arayacağım
ŞEHNAZ
Seni çok özlemiş
Lavin gözlerini kapattı
LAVİN Ben de onu çok özledim
Telefon kapandıktan sonra Lavin bir süre sessizce oturdu
Artık kendisine ait bir odası vardı
İşine yakın bir evde kalıyordu
İstediği zaman hastaneye gidebilir ve Lara ile vakit geçirebilirdi
Ama içindeki boşluk bir türlü dolmuyordu