12 bölüm

Mirza küçük Lina ile salonda oturuyordu
Lina oyuncaklarını halının üzerine dizmiş kendince bir aile kurmuştu
Mirza onun yanına eğildi
Bu kim
Bu benim annem
Peki bu
Bu da sensin baba
Mirza gülümsedi
Beni neden bu kadar büyük çizdin
Çünkü sen beni hep koruyorsun
Mirzanın gülümsemesi yavaşça kayboldu Lina bunu fark etmedi
Oyuncaklarını toplamaya devam etti
Mirza küçük kızın saçlarını okşadı Lina esneyerek kucağına çıktı
Baba
Efendim kızım
Sen hiç üzülüyor musun
Mirza küçük kızın yüzüne baktı
Bazen
Lina onun yanağını okşadı
Üzülünce bana sarılabilirsin
Mirza kızını göğsüne bastırdı
O an gözlerini kapattı
Lavin işlerini bitirdiğinde Lara onu bekliyordu
Küçük kızın yüzünde yorgun ama sıcak bir gülümseme vardı
Abla bugün benimle öğle yemeği yiyecek misin
Lavin yatağın yanına oturdu
Tabii ki yiyeceğim
Lara sevinçle ellerini çırptı
Annem bana senin çocukken sevdiğin yemeği getirmiş
Lavin kabı açınca gülümsedi
Annem hâlâ bunu hatırlıyor demek Lara başını salladı
Annem seni hiç unutmadı ki
Lavin elindeki kaşığı bıraktı
Bu söz kalbine dokunmuştu
Yedi yıl boyunca annesinin onu özlediğini bilse de bunu duymak başka bir şeydi
Lara onun yüzüne baktı
Abla sen anneme kızgın mısın
Lavin bir süre sustu
Biraz
Peki bana kızgın mısın
Lavin hemen kardeşine döndü
Sana neden kızayım güzelim
Çünkü ben hastayım diye buraya geldin
Lavin kardeşinin yüzünü iki avucunun arasına aldı
Sen benim kardeşimsin Lara
Hasta olsan da olmasan da seni severdim
Ama Lara gözlerini kaçırdı
Ben senin yüzünden herkesin üzüldüğünü istemiyorum
Lavinin boğazı düğümlendi
On yaşındaki kardeşi bile başkalarının acısını kendi üzerine alıyordu
Lavin onu kendine çekti
Beni dinle
Sen kimsenin üzüntüsünün sebebi değilsin
Sen bizim en kıymetlimizsin
Lara başını Lavinin omzuna yasladı
O zaman sen de üzülünce bana söyle
Lavin gülümsedi
Alara hastaneye geldiğinde Lavin kısa bir molaya çıkmıştı
Elinde iki kahveyle arkadaşını buldu
Birini Lavine uzattı
Diğerini de kendime aldım çünkü bugün çok mutluyum
Lavin kahvesini aldı
Bunun sebebini tahmin edebiliyorum
Alara gülümseyerek telefonunu çıkardı
Uygar dün gece beni aradı
Saatlerce konuştuk
Lavin arkadaşının yüzündeki mutluluğu görünce içtenlikle sevindi
Sana iyi geliyor mu
Alara hiç düşünmeden cevap verdi
Evet
Yanında kendimi saklamak zorunda hissetmiyorum
Lavin başını salladı
O zaman kıymetini bil
Alara bir anda ciddileşti
Ama sen de kendini düşün Lavin
Sürekli Lara için herkese yetişmeye çalışıyorsun
Peki sen ne zaman nefes alacaksın
Lavin cevap vermedi
Alara devam etti
Bir de Eymen meselesi var
Onun seni yeniden üzmesine izin vermeyeceksin değil mi
Lavin kahvesinden bir yudum aldı
İzin vermek istemiyorum
Ben şimdi gidiyorum
Uygarla buluşacağım
Lavin kaşlarını kaldırdı
Daha yeni geldin
Aşk böyle bir şey işte
Alara kahkaha atarak uzaklaştı
Lavin onun arkasından bakarken uzun zamandır ilk kez bir başkasının mutluluğuna imrenmek yerine onun adına sevindi