11 bölüm

Uygar o sabah kahvaltı masasına her zamankinden daha neşeli oturdu
Mihre oğlunun yüzüne dikkatlice baktı
Hayırdır oğlum bugün yüzün gülüyor
Uygar kahvesinden bir yudum aldı
İnsan mutlu olamaz mı anne
Olur elbette
Ama seni böyle görünce merak ettim
Rauf gazetesini masaya bıraktı
Birisi mi var hayatında
Uygarın eli fincanında durdu
Masadaki sessizlik bir anda ağırlaştı
Mihre oğluna baktı Gerçekten biri mi var
Uygar bu kez kaçamak cevap vermedi
Evet
Raufun yüzü sertleşti
Kim
Alara
Rauf birkaç saniye oğluna baktı
Sonra sandalyesinde geriye yaslandı
Karahanlarla bağlantısı olan Alara mı
Uygarın neşesi kayboldu
Alara kimsenin düşmanı değil babaRauf sertçe konuştu
İnsanlar ailelerinden bağımsız yaşayamazlar
Uygar başını kaldırdı
Belki de sorun tam olarak budur
Herkes kendi hayatını yaşamak yerine yıllardır başkalarının kavgasını sürdürüyor
Rauf masaya vurmadı
Sesini yükseltmedi
Ama bakışları yeterince sertti
Bu ilişkinin ailemize ne getireceğini düşün
Uygar masadan ayrıldığında Mirza kapının yanında duruyordu
Konuşulanların bir kısmını duymuştu
Kardeşinin yanına geldi
İyi misin
Uygar kısa bir nefes verdi
Sanırım babam Alarayı şimdiden sevmemeye karar verdi
Mirza omzuna dokundu İyi misin
Uygar kısa bir nefes verdi
Sanırım babam Alarayı şimdiden sevmemeye karar verdi
Mirza omzuna dokundu
Babamın ne düşündüğünü değiştiremeyebilirsin
Ama kendi kararlarını onun korkularına göre vermek zorunda değilsin
Uygar ağabeyine baktı
Peki ya sen
Mirza kaşlarını çattı
Ben ne olmuşum Sen kendin için ne zaman bir karar vereceksin abi
Mirza cevap vermedi
Uygarın sözleri canını sıkmıştı
Çünkü doğru olduğunu biliyordu
Yıllardır başkalarının sorumluluklarını üstlenmişti
Ama kendi kalbine sıra geldiğinde kapıyı kapatmıştı
Öğleden sonra Lavin hastaneden çıktığında kapının önünde Baranı gördü
Ağabeyini karşısında görmek onu şaşırtmıştı
Burada ne işin var
Baran ellerini cebine soktu
Larayla ilgili konuşmamız gerekiyor
Lavinin yüzü ciddileşti
Bir şey mi oldu
Hayır
Doktorla görüştüm
Tedavi sürecini öğrenmek istedim
Bir süre ikisi de konuşmadı
Lara yarın beni bekliyor
Ona sevdiği kitabı getireceğim
Lavin hafifçe gülümsedi
Çok sevinir
Baran birkaç adım attıktan sonra durdu
Lavin
Efendim
Eymen seni rahatsız ederse bana söyle
Lavin şaşkınlıkla ağabeyine baktı
Baran arkasını dönmeden konuştu Sana hâlâ kızgın olabilirim ama kimsenin sana zarar vermesine göz yumacağım anlamına gelmez
Sonra yürüyüp gitti