7. bölüm · Manolya

7.bölüm/Dost

miray 🪽

Baran'ın arkasından minik adımlarla ilerledim çünkü hala tam anlamıyla toparlanamamıştım.

Beni bir odaya soktuğunda, içerisi bomboştu.Utanmıyordum, pansuman kiti ve perdeler vardı.

Neden konuşmuyordu bilmiyordum ama bunlar bana hiç normal gelmiyordu.Ta ki kolunu uzatıp beni kendine çektiğinde ve bana sarıldığında, nefesini tutmuş bir şekilde öylece duruyordum onun kollarının arasında.

Bu sebebsiz yakınlığın sırtımdaki izler yüzünden olduğunu düşünmek bile istemiyordum. Acınacak halde olmak bile acı verirdi insana.

"Baran?" dedim hafifçe ondan uzaklaşarak "İyiyim ben"dedim ikna etmek ister gibi.
Neden beni umursuyordu ki?
Sonuçta o gün o depoya da zarar görmeye gitmemiş miydim?

'Polisler' gelmeseydi oradan iyi bir bilgi alıp çıkacağımı sanmıyordum.

"Sırtın çok acımış mıydı?"dediğinde suratına bön bön baktım. Ben uyurken kafasına taş falan mı düşmüştü?

"Elbette.Her yara acıtır ama günün sonunda o yaraya tahammülü de öğretir"dedim sakin bir şekilde.

"Güzel söz"dedi gülümseyerek ve beni yere oturtturdu.
"Sırtına bakmadım dün yani pansuman anlamında,sadece duşta gördüm.Ama şimdi hallederim"dediğinde yine kasılmıştım.

Yaralarımla hep barışıktım, onlardan utanmamıştım hiçbir zaman ama apaçık göstermeyi hala beceremiyordum.

Zorla da olsa çıkartmıştım üzerimdeki t-shirt'ü. Üzerimde sadece sporcu atletimle kalmıştım.
Çıplaklığımdan da hiç utanmıyordum.

Yanındaki kit'i açtı ve sırtıma bir şeyler sürmeye başladı. Bu yaşıma kadar sırtımı hiç tedavi etmemiştim. Kendi hallerine bırakmıştım.

Ama her gece yaptığım bir şey vardı, kabul bağlayan yerleri elimin ulaştığı kadar soyuyordum. İyileşmelerini istemiyordum bana geçmişi hatırlatıyorlardı. Unutmak istemiyordum.

"Bu biraz yakabilir Lâl." dediğinde
Anestol Pomad kullanacağını anlamıştım.

Ama hayatımda hiçbir zaman bu kadar yanmamıştı derim. Bu alkolü yüksek olanlardandı.

Bağırmamak için dişlerimi sıkarken Baran "Ezgi ve Melis diye arkadaşların varmış herhalde,seni aramışlar,her yere resmini asmışlar.Bu işlerde olduğundan haberleri yok herhalde?"dediğinde tüm acımı unutmuştum.

Ezgi ve Melis dönmüşler miydi?