🔆

42. Bölüm
Zeynep Yıldız'dan

Aklıma gelen o kişi ile bana bu mektubu yazanın kim olduğunu anladım kendisini unutmamıştım bir insan sevdiği insanı unutmazdı ne kadar onun hata olduğunu düşünse bile silemezdi bir zamanlar gülme sebebi olan yanında duran o kişiyi hayatından çıkartamazdı ya da ben o kişiyi cidden unutamamıştım.
En acısı da buydu onu unutamamak o kişi ne yaparsa yapsın silememek silmeye çalıştıkça daha çok hatırlamak her gece aklına o anıların gelmesi zordu bu iş iz kaldı diye defteri silerken defteri kırıştırarak daha çok zarar vermeye benzemişti.
Dersler boyu bunu düşünmüştüm kızlara bilmiyorum desem bile kim olduğunu biliyordum o kişinin ama şuan bende saklı kalması daha iyiydi.
"Ödevlerinizi unutmayın." Dedi hoca
Görmese bile başımı salladım çantamı toparlarken.
Çantamı alıp ayağı kalktım dolaba gittim kutudan telefonu alıp zilinde çalmasıyla sınıftan çıktım. Sınıftan çıktıktan sonra bizimkilerin yanına gittim.
"Ali hastaneden taburcu oluyor bugün hep birlikte onun yanına gitmeye ne dersiniz?" Dedi Uğur
"Bana fark etmez." Dedim
"Ben her türlü gidicem." Dedi Ela
"Mantıken bizde." Dedi Musa
"Gidelim hepimiz." Dedi Gizem
"Çantalarla mı?" Dedi Uğur
"Ben eve gidersem bir daha çıkamam." Dedi Gizem
"Gideriz çantalarla ne olucak?" Dedi Musa
"Aynen." Dedim
"Gidelim o zaman." Dedi Uğur
Hepimiz birlikte taksi durağına gittik boş taksiye binip adresi verdik.
Hastaneye vardık kısa sürede ücreti aramazıda bölerek verdik arabadan indik danışmadan oda numarası alıp asansöre bindik odanın olduğu kata gelince teker teker indik odayı bulup içeri girdik arkamdan gelen Uğur bana omuz atarak önüme geçti biraz beklese ölürdü ya.
"Hayvan omuzumumu çıkarmaya çalışıyorsun?" Dedim
"Önüne bak sende ben bir şey yapmadım." Dedi Uğur
"Ya sen nasıl bir şey yapmadım arkadan gelip çarpan sensin." Dedim
"Önüne bak yetmezse arkana da bak." Dedi
"Çattık ya." Dedim boş bir sandalyeye oturup omuzumu ovaladım.
"Bana da bir kere omuzu ile çarpmıştı 2 gün boyunca mosmordu." Dedi Ali
"Zamanımı canım?" Dedi Ela
"Seninki morardıysa benimki haydi haydi çıkmıştır." Dedim
"Abartma barındırır." Dedi Uğur
"Sen nereden bilirsin ki benim acımı?" Dedim
"Ex yenge lafı koydu." Dedi Ali
"Çok derinden vurdu." Dedi Musa
"O daha sert vurdu bana önceden de neyse sen nasıl oldun Ali?" Dedim
"İyiyim beyin kanaması geçirmişim ama durmuş kontrollü ol dedi doktor." Dedi Ali
"Ela 2 kere darbe almış dedi ama o nasıl oldu?" Dedi Musa
"Masaya çarptım ya." Dedi yüzümüze bakmadan.
"Ali biliyorsun dimi bu odadaki herkesin seni tanıdığını." Dedi Musa
"Ne alaka?" Dedi Ali
"Alaka baya yalan söylüyorsun şuan." Dedi Musa
"Hayır size niye yalan söyleyeyim?" Dedi Ali
"Bizden bir şey saklamak istediğin için?" Dedi Ela
"Yavrum sende mi?" Dedi Ali
"Bende." Dedi Ela
"Hayda." Dedi Ali
"Ali, kafasına darbe almış dedi doktor almış demek biri tarafından yapılmış demektir." Dedi Ela
"Matematiği de bu kadar kolay anlasak keşke." Dedi Gizem
"Valla ya." Dedi Ela
"Anlamıyorum." Dedi Ali
"Diyor ki biri senin kafana bir kere vurmuş yetmemiş ikinci kez vurmuş sonrada senin beyin kanaması geçirmene sebep olmuş anladın?" Dedim
"Anladım." Dedi
"Şükür şimdi nolduğunu anlat bize." Dedim
"Korkuyor olmam normal dimi?" Dedi Ali
"Normal." Dedi Uğur
"Tamam." Dedi Ali
"Aynı ruhsuzluk Ela da var nereden görsem tanırım." Dedi Gizem
"Harbiden." Dedim
"Laf niye bana geldi?" Dedi Ela
"Küçüksün diye." Dedi Gizem
"Ne komikti ya." Dedi Ela
"Bende komik demedim." Dedi Gizem
"Sakin olun." Dedim
"Biz sakiniz zaten." Dediler aynı anda
"Bencede sakinsiniz." Dedim
Elimle tamam işareti yaptım 6'mıza gelen mesajla ellerimiz telefonlara gitti sınıf grubundan gelmişti mesaj telefonu açıp gelen mesaja baktım Elmira Ölmez' in okuldan ayrıldığına dair bir mesaj vardı.
"Tek tek kurtuluyoruz bunlardan." Dedi Ela
"Darısı Ecrine." Dedi Gizem
"Hepsine olsun darısı." Dedi Musa
"Amin." Dedi Uğur
"Amin." Dedi Ali
"Ali soruma cevap versene sen artık." Dedim
"Annemle tartışırken itekledi beni düşerken kafamı mutfak tezgahına çarptım kalkmaya çalışırken zemin fayans olduğu için kaydım tekrar düştüm kafamı da orada tekrar çarptım buz falan tuttum ama yetmemiş." Dedi Ali
"Ve sen hastaneye gitmedin?" Dedi Ela
"Gidemedim geç olmuştu saat birde ses yaparak sinirlendirmek istemedim onu." Dedi Ali
"Kardeşim sen malmısın ne demek hastaneye gitmedim?" Dedi Uğur
"Dediğim gibi ses çıkartsam daha çok sinirlenecekti bir sürü laf edicekti bende yoruldum artık ondan böyle şeyler duymaktan." Dedi Ali
"Sağlığından önemli mi?" Dedi Musa
"Önemli Musa ben yoruldum artık her gün suçlusu bile olmadığım bir ölüm yüzünden katil ilan edilmeyi, kim ister öz annesi tarafından katil ilan edilmeyi kimse bende istemiyorum bu yüzden batmamaya çalışıyorum." Dedi Ali
"Seni kırmak için demiyorum ama bu kadına senin her hareketin batıyor." Dedi Musa Ali'nin yüzünde buruk bir gülümseme oluştu sessizleştik hepimiz ama sessizliğimizi çalan oda kapısı bozdu.
"Muhammed Ali Kılıç?" Dedi hemşire
"Benim." Dedi Ali
"Taburcu olabilirsiniz doktorumuzdan gerekli ilaçları temin ettikten sonra sağlıklı günler dileriz." Dedi hemşire
"Tamamdır, teşekkürler." Dedi Ali
"Kalkabilecekmisin?" Dedi Ela
"Yok sen yanımda olsan iyi olur." Dedi Ali
Ela yanına gitti koluna girerek yardımcı oldu eşyalarını alıktan sonra onlar önden biz arkadan ilerledik doktorun yanına gittiler ilaç kağıdını ve raporu alıp odadan çıktılar.
Hep birlikte hastaneden çıkıp taksilere dağıldık biz kızlar olarak bir takside erkekler ise bir takside Alilerin eve gelmiştik ücreti verip arabadan indik.
En önde Ali ve Ela bir arkalarında Uğur ve Musa en arkada da biz şeklinde merdivenlerden çıktık 3. katta durduktan sonra kapının açılmasını bekledik kapıyı yaşının büyük olmasına rağmen sarı saçlı bir kadın açtı Aliyi görünce gülen yüzüne bir tiksinme geldi arkasına bakmadan bir odaya girdi.
"Dakika bir gol bir." Dedi Uğur
"Şaşırmadık." Dedi Musa
"Abi." Diyen Alinanın sesi bize kadar gelmişti yavaş adımlarla içeri girdik salona geçip koltuklara yerleştik.
"Nerdesin sen?" Dedi Alina
"Doktora gittim abicim." Dedi Ali
"Neden?" Dedi Alina
"Kafam uf olmuş doktorda bana ilaç verdi." Dedi Ali
"Acıdı mı canın?" Dedi Alina
"Biraz." Dedi Ali
"Öpim de geçsin." Dedi Alina
"Dene bakalım." Dedi Ali Alina parmak uçlarına kalkıp Alinin kafasını öptü onlara gülerek bakıyordum.
"Geçti mi?" Dedi Alina
"Geçti tabii." Dedi Ali
"O zaman ben Ela ablayla konuşcam." Dedi Alina Ela'nın yanına oturdu.
"Satıldık." Dedi Ali
"Kıskanma." Dedi Ela
"Ben mi kıskanıcam?" Dedi Ali
"Evet." Dedi Ela
"Güzelim güldürme beni." Dedi Ali
"Çiftlerin yanındaki 3. kişi gibiyiz." Dedim
"Güldürmesene kızım." Dedi Gizem
"O zor." Dedim
"Kalkalım artık biz sırtımızda çantalarla gezmediğimiz yer kalmadı." Dedi Uğur
"Saymadım bunu bir ara tekrar gelin." Dedi Ali
"Geliriz hasta ziyaretine." Dedi Musa
"Katılıyorum." Dedi Uğur
"Gelin ama." Dedi Ali
"Sen kimin evine birini çağırıyorsun?" Dedi kapıyı açan kadın annesi bu olmalıydı.
"Odamdan çıkmayız merak etme." Dedi Ali
"O pisliğin içinde insanları mı oturtucaksın?" Dedi annesi
"Anne sen az önce benim evime kimseyi getiremezsin imasında hesap sormuyormuydun?" Dedi Ali
"Ne alakası var hem sen kimsinde bana laf sokuyorsun." Dedi annesi
"Oğlunuz hanımefendi aslında karışmak istemiyordum ama daha ne kadar ileri gideceğinizi merak ediyorum bu çocuğun annesi siz değilmisiniz?" Dedi Ela
"Değilim biyolojik annesi olsam bile benim katil bir evladım yok hele ki bu katlettiği benim ailem olduğu için hiç değilim." Dedi annesi
"Yalnız oğlunuz sizi bu duruma düşürmedi siz onu bu duruma ittiniz siz istediniz diye olduğu gibi siz istediğiniz için katil oldu yani demek istediğim şu ki oğlunuz değil katil olan sizsiniz." Dedi Ela
"Sen ne cürretle bana katil diyebilirsin sen kimsin." Dedi annesi sinirli bir şekilde.
"Tamda beklediğim tepki haklı olduğum için bir anda sinirlendiniz çünkü öyle oldu." Dedi Ela
"Çık git evimden yüzünü görmek istemiyorum." Dedi annesi
"Manitayla aynı lafları aldık ya gözüm açık gitmem artık." Dedi Ela
"Demek sevgilin bu kız." Dedi annesi
"Evet anne napıcaksın onada mı katil ilan edeceksin?" Dedi Ali
"Ortalık 56 oldu ben 156 olucam bu kadın konuşmaya devam ederse." Dedim
"Al benden de o kadar." Dedi Gizem
"İnsan sevdiğine benzer Ali." Dedi annesi
"Siz bana katil mi dediniz?" Dedi Ela
"Ela bizden önce 156 oldu." Dedi Gizem
"Bu gidişle 256 bile olur." Dedim
"Evet." Dedi annesi
"Ali senden özür dileyerek bu konuşmaya başlıyorum ya sizin ahlaksızlığın üzerine babanız vefat etmiş sizde de gurur yaparak suçu oğlunuza attınız ama en başından beri siz suçlusunuz." Dedi Ela
"Sen ne demeye getiriyorsun?" Dedi annesi
"Ay yeter anla işte sizin yaptığınız bir bok yüzünden herşey olmuş ama siz suçu bu bokta suçu olmayan birine atıyorsunuz şaka gibisiniz ya.
Bana bakın hanımefendi sizin yaşınız kadar benim kafamda konuşan birileri var vallahi büyüyüm demem onların dediklerini size derim hayatınız boyunca duymadığınız damgaları yersiniz benden demesi." Dedim
"Terbiyesize bak Ali sen ve arkadaşların aynısınız." Dedi annesi
"Kişi kendinden bilir işi derler bizim oralarda." Dedim
"Sakin Zeynep." Dedi Gizem
"Olmaya çalışırım." Dedim
"Hiç mi terbiye almadın anandan babandan?" Dedi annesi
"Yok almadım sıkıntımı var?" Dedim
"Var." Dedi
"Neymiş giderelim sıkıntınızı?" Dedim
"Sana terbiye verilmemesi." Dedi
"He onu çözemiyoruz yalnız." Dedim
Ayakta olduğumuz için dış kapıya yöneldim cidden sabır testine girmiş gibiydim kapıyı açıp kimseyi beklemeden dışarı çıktım açıkçası arkamdan dediklerini merak etmiyor değildim ama biraz daha sabredemezdim o kadına.
Tama kapıyı kapatacağım sıra biri tarafından engellendi kapıyı bıraktım kapıyı tutanın Uğur olduğunu gördüm takmayarak ayakkabılarımı giydim merdivenlerden inemeye başladım arkamdan gelen kapı sesini duymayarak aşağı indim dışarı çıkıp kapının karşısındaki betona oturdum be diğerlerini bekleyeme başladım.
Açılan kapıya kızlar olduğunu düşünüp umutla bakarken Uğur olduğunu gördüm kapıyı açıp dışarı çıktı yanıma oturdu.
"Neden geldin?" Dedim
"O kadını daha fazla görmeye tahammül edemem." Dedi
"Tamam." Dedim
Kızları beklemeye başladım kısa bir süre sonra kapıda oluşan hareketlilik ile onların olduğunu anladım betondan kalkıp kapıya yaklaştım.
"Kadın cidden değişik ya." Dedi Ela
"Hemde ne değişik ne tür bir insan anlamış değilim." Dedi Gizem
"Bende." Dedi Ela
"Naptınız?" Dedim
"Aynı şeylerin bir değişiğini diyip çıktık Ali de odasına gitti zaten Alina da yanına gitti." Dedi Ela
"Kafayı yersin bu kadınla." Dedim
"Katılıyorum." Dedi Ela
"Gidelim mi artık eve annem kızıcak baya birde daha çok geç gidersem kötü olucak." Dedi Gizem
"Gidelim." Dedim
Yolları bildiğimiz için yol için navigasyona bakmaya gerek kalmamıştı Gizem ve Musa sarılıp vedalaştıktan sonra onların sokağın sonuna doğru gitmiş biz ise sokağın başına doğru gitmiştik birbirimizlede vedalaştıktan sonra evlere dağıldık.
Yukarı çıktığımda abimin uyuduğunu gördüm üzerini örtüp odama geçtim çantamı çıkartıp üzerimi değiştirdim odamdan çıkıp banyoya gittim elimi yüzümü yıkayıp banyodan çıktım salona geçip koltuğa oturdum.
"Hoşgeldin." Dedi abim
"Hoşbuldum." Dedim
"Ben baya bir araştırma yaptım bir kaç dosya ayarladım birde yavaştan avukat bakmaya başladım." Dedi abim
"Süpersin sen." Dedim
"Tabii canım." Dedi
"Bu süper abiye yemek hazırlayım ben." Dedim ayağı kalktım.
"Otur otur." Dedi
"Niye?" Dedim
"Buğlem bize dolma yaptı getirdi ezana doğru ısıtır yeriz." Dedi
"Ay canım yengem ya ilet teşekkürlerimi bir ara gelsin birlikte iftar yapalım." Dedim
"Derim." Dedi
"Odamdayım ben." Dedim
"Tamamdır bende uyurum." Dedi
"İyi uykular." Dedim
Salondan çıkıp odama geçtim yatağa yatıp telefona bakmaya başladım kızların aramasıyla birlikte konuşmaya başladık yarınki iftar için kıyafet seçtik ardından iftar vaktinin gelmesiyle aramayı kapattık.
Telefonu alıp odamdan çıktım mutfağa gidip dolmaları ısıttım sofra hazır olunca abimi çağırdım onun gelmesiyle ezanın okunması bir oldu sofraya geçip orucumuzu açtık yemeleri yiyip sofrayı topladık o bana kirlileri verdi ben makineye koydum derken işi bitirdik abim salona geçti bende odama geçtim aşırı uykum geldiği için yatağa yattım uykum açılmasın diye telefona bakmadım zaten direkt uyumuştum.

- Bölüm Sonu -

🤍