🔆

40. Bölüm
Ela Yılmaz'dan

6.30 kalkmıştım saçımı halletmiş hafifçe makyaj yapıyordum kirpiklerime kıvırdım üstüne maskara sürdüm göz altımı kapatıp nemlendirici sürdüm dudaklarıma makyaj faslını bitirmiştim ayağı kalkıp çantamı ve telefonu aldıp odamdan çıktım.
"Anne ben çıkıyorum." Dedim
"Tamam canım iyi dersler." Dedi
"Sağol." Dedim
Kapıyı açıp ayakkabılarımı giydim kapıyı kapattım merdivenlerden aşağı indim dışarı çıkıp okul yolunda ilerlerken Aliyi gördüm elleri cepte yere bakıyordu.
"Ali?" Dedim
"Güzelim." Dedi
"Sen ne yapıyorsun bu soğukta?" Dedim
"Seni bekliyorum." Dedi
"Bana niye demedin erken çıkardım bilseydim." Dedim
"Yeni geldim bende hem ne olucak canım." Dedi
"Hasta olursun canım." Dedim
"Biraz daha gitmezsek ikimizde hasta olacağız." Dedi
"Doğru ya." Dedim
Yanına doğru yürüdüm birlikte okula gitmeye başladık ona bakıyordum ara sıra ve burnunun kanadığını fark ettim.
"Burnun kanıyor." Dedim elini cebine attı peçete çıkartıp burnuna dayadı.
"Kuru havadandır." Dedi
"Olabilir." Dedim
Okula vardık içeri girip kendi katımıza çıktık sınıfa girdik Zeynep gelmiş yatmıştı bile onuda anlıyordum son olanlardan sonra kız amcasının ve yengesinin bir olup onların arsaya çökmüş üstüne herkesten saklamıştı hayır birde onlara yardım ederken bile az miktarda para veriyorlarmış ne destek olmak ne yanlarında durmak kız zaten çakmış bütün olayı geceleri hep araştırmış zordu ya. Sırama geçip çantamı koydum Zeynep'in yanına oturdum.
"Günaydın Ela." Dedi
"Günaydın da benim geldiğimi nereden anladın?" Dedim
"Ön sıraya çantanı koydun ondan." Dedi
"O nasıl kulak be." Dedim
"Bazen bende şaşırıyorum." Dedi
"Tuvalette gidelim." Dedim
"Gidelim." Dedi
Ayağı kalkıp sınıftan çıktık koridorda yürürken Zeynep biriyle çarpıştı ama öyle böyle bir çarpışma değil.
"Kaburgalarım, kafam ölüyorum." Dedi Zeynep acıyla
"Çok özür dilerim iyi misiniz." Dedi çarpıştığı çocuk
"Değilim." Dedi Zeynep
"Kusura bakmayın." Dedi
"İyisin demi?" Dedim
"Tamam sorun yok hafif bir acı var sadece." Dedi Zeynep
"Tekrar kusura bakmayın birde bir soru sorabilirmiyim?" Dedi çocuk
"Sor." Dedi Zeynep
"10/H sınıfı nerede?" Dedi
"Şu koridorun başında." Dedi Zeynep
"Teşekkür ederim." Dedi
"Rica ederim." Dedi Zeynep çocuk yanımızdan ayrıldı ve sınıfımıza gitti.
"Yeni öğrencimiz eksikti zaten." Dedim
"Valla bende anlamadım Elif Mert gitti onun yerine geliyorlar herhalde." Dedi
"Aman onların gitmesi daha iyi oldu." Dedim
"Harbiden." Dedi
Tuvalete girmiştik o sıra saçımızı düzeltik tuvaleten çıkıp geri sınıfa girerken Zeynep sabah gördüğümüz çocukla tekrar çarpıştı.
"Kardeşim yeter ama." Dedi Zeynep
"Benim hatam gene." Dedi çocuk
"Onu anladık da burnumu kırma gibi düşüncen var herhalde." Dedi Zeynep burnunu tutarken.
"Yok daha neler." Dedi
"Ne biliyim ikidir burnumu hedef alıyorsun." Dedi Zeynep
"Günaydınlar." Dedi Gizem yanıma gelmiş koluma girmişti.
"Günaydın." Dedim
"Noluyor burada?" Dedi Gizem
"Sınıfımıza yeni biri geldi ikidir Zeynep'le çarpışıyor." Dedim
"Ben anladım." Dedi Gizem bende güldüm.
"Farkında bile değilim." Dedi çocuk
"Tamam bir dahakine önüne bakarsın artık." Dedi Zeynep çocuk sınıftan çıksın diye kenara çekildi çocuk geçti bizde sınıfa girdik yerlerimize geçtik.
"Dava açacaksın dimi?" Dedi Gizem
"Açıcam ama biraz daha bilgi topluyorum." Dedi Zeynep
"Bizde yardım ederiz." Dedi Gizem
"Ben hallediyorum bir şekilde hem abimde evde olduğu sürece araştırcak." Dedi Zeynep
"Büyük teyzen var sizde dimi?" Dedim
"Evet." Dedi Zeynep
"Zeyno sana mektup var." Dedi Efe
"Ne mektubu?" Dedi Zeynep
"Bilmiyorum aç bakalım." Dedi Efe elindeki mektubu Zeynep'e uzattı.
"Aha Zeynep'in de kardeşi çıkacak." Dedi Gizem
"Travmalarımı tetikleme lütfen." Dedim
"Bence ablam var." Dedi Zeynep mektubu açıp içindeki kağıdı çıkardı.
"Bu nerenin alfabesi be." Dedi Zeynep yazıya bakarken.
"Çevir bir." Dedim
Kağıdı çevirip bana gösterdi el yazısı vardı ama bildiğin sağlak olan bir insanın sol eli ile yazması gibi bir yazı vardı.
"Yeni alfabe geliştirmiş." Dedim
"Harbiden." Dedi Zeynep
"Okuyorum." Dedi kağıdı kendine çevirip.
"Oku." Dedi Gizem
" 'Sen gittin kışıma kış eklendi, sen gittin güneş benim yağmurum oldu, seni gene de kendime sakladım, git derim peşinden gelirim, senin bendeki yerin değişmedi.' " Dedi Zeynep
"Kulaklarımı hissetmiyorum." Dedi Gizem
"10 kadehten sonra yazılmış bir şiir." Dedim
"Durun daha bitmedi. 'Zeynep'im şiirimi sevdin umarım ben çok sevdim neyse seni dün aradım ama beni tanımadın belki bu sözlerimden anlarsın kim olduğumu da yanıma gelirsin ama tanımazsan böyle şiirler her sabah gelicek seni seviyorum.' " Dedi Zeynep
"Bu kim?" Dedi Gizem
"Bilmiyorum dün sabah aradı engelledim sesimden tanırsın falan geveledi ama kim olduğunu hâlâ anlamadım birde bizim okuldanmış." Dedi Zeynep
"Çüş." Dedim
"Bitmiyor dert." Dedi Zeynep
"Başka bir şey var mı zarfta?" Dedi Efe
"Sen hâlâ buradamasın?" Dedi Zeynep
"Evet." Dedi Efe
"Git ve duyduklarını birine anlatma yoksa sizi yapmam." Dedi Zeynep
"Abov, asla duymadım." Dedi kendi sırasına gitti.
"Baksana zarfa." Dedim
"Bakıyım." Dedi zarfı alıp içine baktı.
"İp bileklik var." Dedi Zeynep
"Ne alaka." Dedim
"Bilmiyorum." Dedi Zeynep
"Ne oluyor ya?" Dedi Gizem
"Bende anlamadım." Dedi Zeynep
"Ağızımı bozmak istemiyorum siz anlarsınız biz artık şu şey çuvalından çıkabilirmiyiz olm." Dedim
"Katılıyorum." Dedi Zeynep
"Bıktık ya." Dedi Gizem
"Hoca geliyor." Dedi
Bizim sınıftan bir kız zaten onun demesiyle hocanın gelmesi bir oldu ayağı kalkıp selam verdik geri oturup.
"Yeni biri gelmiş kim o?" Dedi hoca
"Benim hocam." Dedi o çocuk
"Adın ne?" Dedi hoca
"Demir Soylu." Dedi çocuk
"Fe yani." Dedi hoca
"Fe mi?" Dedi Demir
"Evet Fe." Dedi hoca
"Hocam anlamıyorum." Dedi Demir
"Anlayan var mı?" Dedi hoca herkes birbirine bakmaya başladı.
"Ben anladım hocam." Dedi Zeynep
"Ne anladın?" Dedi hoca
"Hocam Demirin sembolü Fe ondan bahsediyorsunuz." Dedi Zeynep kıkırdamaya başladık sınıfça.
"Helal olsun kız." Dedi hoca
"Sağolun hocam." Dedi Zeynep
"Anladın mı Demir?" Dedi hoca
"Anladım hocam." Dedi Demir
"Devam et o zaman kendinden bahsetmeye." Dedi hoca
"Hocam Diyarbakırlıyım abim var annem ben küçükken öldü babamı hiç tanımadım abim üniversiteye gidiyor başka da bir şey yok." Dedi Demir
"Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun annenin." Dedi hoca
"Sağolun hocam." Dedi Demir
"Meslek olarak ne istiyorsun?" Dedi hoca
"Psikolog olmak istiyorum." Dedi
"Güzel tercih." Dedi hoca Uğur gülmeye başladı.
"Hocam bu mu psikolog olucak?" Dedi Uğur
"Neden olmasın Uğur sen ne ara bu kadar zorba oldun hem var mı senin bir hayalin?" Dedi hoca
"Hocam ben sanayiden devam birileri için lise okuyorum." Dedi Uğur
"Zeynep git tuvalete bembeyaz oldun." Dedi Gizem sesli bir şekilde.
"Tamam." Dedi Zeynep
"Salak ya." Dedi Gizem
"Noldu?" Dedim
"Anlarsın şimdi." Dedi Gizem
"Kimmiş o birileri?" Dedi hoca
"Hocam kendisini biliyor." Dedi Uğur
"Hocam tuvalete gidebilir miyim midem bulanıyor da." Dedi Zeynep
"Zeynep iyi misin?" Dedi hoca
"Hocam gitsem daha iyi olucam." Dedi Zeynep
"Git git." Dedi hoca Zeynep bir hışımla ayağı kalkıp sınıftan çıktı.
"Noldu ona?" Dedi hoca
"Hocam 3 tane seçenek var." Dedi Gizem
"Neler o seçenekler?" Dedi hoca
"Hocam ya oruçtan ya migrenden ya da iğrendi birşeylerden." Dedi Gizem
"Bana mı laf geldi orada?" Dedi Uğur
"Sen ne alaka?" Dedim
"Sen birşeymisin?" Dedi Gizem
"Demek istediğin baya açık." Dedi Uğur
"Ne demişim ben?" Dedi Gizem
"İğrendi dedin." Dedi Uğur
"Bu kız birşeylerden iğrenmiyor mu?" Dedim
"Harbi Uğur abartma sende." Dedi Musa
"Abartmıyorum dediği şey açık." Dedi Uğur
"Senin anlaman mı kıt?" Dedim
"Atlama ordan Gizem'le konuşuyorum." Dedi Uğur
"Hop hop kardeşim yerini bil." Dedi Ali
"Ne var?" Dedi Uğur
"Kesin sesinizi." Dedi hoca
Hepimiz susup önümüze baktık ardından zil çaldı hoca çıkıp gitti Zeynep'te sınıfa girdi bu sıra.
"İyisin demi?" Dedim
"İyiyim." Dedi Zeynep
"Neden oldu sence?" Dedim
"Migrenden." Dedi Zeynep
"Git artık nörolojiye." Dedim
"Gidicem." Dedi Zeynep
"Uğur amacın ne?" Dedi Ali hepimiz oraya baktık.
"Yok amacım." Dedi Uğur
"Ne bu sinir o zaman?" Dedi Musa
"Gizeme bu sinir." Dedi Uğur
"Gizem ne alaka?" Dedi Musa
"Hayırdır olm sen?" Dedi Gizem
"İğrendi birşeylerden derken benden bahsettiniğini bizim sütçü bile biliyor." Dedi Uğur
"Ya bu kız birşeylerden iğrenmiyor mu sende bozuk plak gibi." Dedi Gizem
"Benden bahsediyorsun ama orada." Dedi Uğur
"Sen niye olayları işine göre anlıyorsun?" Dedi Gizem
"İşime göre algılasam neler neler olur." Dedi Uğur
"Psikopat misin sen." Dedi Gizem
"Evet." Dedi Uğur
"Uğur kendine gel." Dedi Musa
"Zeynep'ti değil mi?" Dedi Demir
Kafamı bir onlara bir onlara çeviriyordum arada Aliye de bakıyordum baya halsiz di uykusu var gibiydi sıraya tutunarak duruyordu.
"Evet." Dedi Zeynep
"İyisin değil mi?" Dedi Demir
"İyiyim de ne yapacaksın benim iyi olup olmadığımı?" Dedi Zeynep
"Merak?" Dedi Demir
"Beni niye merak ediyorsun?" Dedi Zeynep
"Bendim de sık sık miden bulanır ondan sordum." Dedi Demir
"Migrenin mi var seninde?" Dedi Zeynep
"Orasını bilmiyorum daha hastaneye gitmedim büyük bir ihtimalle migrenim." Dedi Demir hepimiz kitlenmiş Zeynep'le Demire bakıyorduk.
"Ne şans bende gitmedim." Dedi Zeynep
"Lan Zeyno kimmiş şu mektubu vereni öğrenelim de rahatlayalım." Diyerek sınıfa girdi Efe.
"Mektup mu?" Dedi Uğur
"Evet." Dedi Efe
"Ver bir bakayım." Dedi Uğur
"Sakın verme Efe zaten seni bir güzel dövücem mektubu verirsen daha kötü olur." Dedi Zeynep
"Ben ne yaptım." Dedi Efe elindeki mektubu Zeynep'e uzattı.
"Unut o kızla olmayı." Dedi Zeynep
"Hayır ya." Dedi Efe Zeynep takmayarak mektubu açtı okumaya başladı.
" 'Söyle o Demire yanından uzaklaşsın o kim diye sorgularsa bıçakçı de onlar anlar o sakın bir şey belli etmesin anlarsa.' " Dedi Zeynep
"Bıçakçı." Dedi Demir düşünür gibiydi.
"Kim bu?" Dedi Uğur
"Lan lan sen onunla ne alaka?" Dedi Demir aklına gelen jetonla
"Kiminle?" Dedi Zeynep
"Bıçakçı ile." Dedi Demir
"Bıçakçı mı?" Dedi Ayaz sınıfa girerken
"Sen bir şey anladın mı?" Dedim Gizeme bakarak.
"Hayır işler iyice karıştı ama." Dedi Gizem
"Evet." Dedi Demir
"Şaka." Dedi Ayaz
"Keşke." Dedi Demir
"Anlatsanıza ne oluyor?" Dedi Zeynep
"Biz bunu anlatırsak oda bizi anlatır." Dedi Demir
"Ben susma hakkımı kullanıyorum." Dedi Ayaz
"Bıçakçı kim?" Dedi Zeynep
"Söyleyemem ama şunu bil başın büyük bela da." Dedi Demir
"Tamam deliyim de deliliğime delilik eklemeyin anlatın şunu." Dedi Zeynep
"Asla olmaz." Dedi Demir
"İyi ne haliniz varsa görün." Dedi sıraya geçip kafasını sıraya koydu.
"Biz ne yapacağız?" Dedim
"Gel yanında oturalım başlamışlardır konuşmaya kafasında." Dedi Gizem
Gidip yanına oturduk biraz sohbet ettik zil çalmıştı biz konuşurken hocamız erken gelmişti birlikte ders işledik ardından teneffüse çıktık biz bu döngüdeyken Zeynep hiç kalkmamıştı arada kalkmıştı sadece onda da tuvalete gidip gelmişti.
Son derse girdik hoca ders anlatırken bize sorular soruyordu.
"Bu soruyu kim yapabilir?" Dedi hoca
"Bir bitmek bilmedi şu okul ya." Dedim
"Ali gel sen yap." Dedi hoca
Ali adını duyar duymaz kafamı oraya çevirdim Ali sırasından kalkmıştı ama sanki gözü kör gibi yürüyordu dengesini asla sağlayamıyordu bu yüzden tam tahtaya gelmişti ki geri geriye düştü.
"Ali." Dedim ayağı kalktığım sıra.
"Üşüşmeyin başına oturun yerlerinize." Dedi Alinin yanına gitmiş olan hoca.
"Ela sen gel." Dedi sanki hoca sanırım benim ne kadar meraklandığımı anlamıştı.
"Geliyorum." Dedim ayakta olduğum için hızla oraya gittim.
"İyi günler ... Lisesine acil bir ambulans istiyoruz kendisi 16 yaşında erkek burnu kanıyor aniden bayıldı." Dedi hoca telefonda konuşurken.
"..." Dedi telefonda ki kişi
"Tamamdır." Dedi hoca telefonu kapatıp cebine attı.
"Hocam ben ne yapacağım?" Dedim
"Sen yanında kalsan yeter." Dedi hoca
"Tamam hocam." Dedim
"Bugün veya önceden kafasına bir darbe aldı mı?" Dedi hoca
"Hocam biz bilmiyoruz." Dedi Musa
"Uyanınca kendi anlatır sözünden ilerleyeceğiz o zaman." Dedi hoca
"Hocam siz ilk yardım aldınız bir sonuç deseniz." Dedi Musa
"Beyin kanamasından şüpheleniyorum." Dedi hoca
"Beyin kanaması mı?" Dedim
"Evet." Dedi hoca
Gözlerimi hocadan Aliye çevirdim yerde öylece yatıyordu aklıma gelen kötü düşünceler durmuyordu ben baktıkça sanki daha çok ölüyordu.
Bitti demek zor geliyordu ama bitti demek tam buraya yaraşırdı susması lazımdı kafamın kötü bir şey olmayacağına inanmam lazımdı ama biraz zordu.

- Bölüm Sonu -

🤍