🔆

41. Bölüm
Gizem Yıldırım'dan

"Nabızı iyi durumda." Dedi eli Ali'nin kolunda olan sağlık görevlisi.
"Nasıl oldu?" Dedi diğer sağlık görevlisi.
"Tahtaya soru çözmesi için kaldırdım kendisini ardından buraya gelirken zorla yürüyordu dengesin kötüydü sonra bir anda geri geri giderek bayıldı ardından kan geldi burnundan." Dedi hocamız
"Tamamdır başka bir gözleminiz var mı?" Dedi sağlık görevlisi
"Sabah gelirken de burnu kanadı gün içinde yorgunluk vardı üzerinde dengesi de yoktu." Dedi Ela
"Midem bulanıyor dedi önceki teneffüs." Dedi Musa
"Sarsmadan alalım hastayı." Dedi
"Tamamdır." Dedi diğer sağlık görevlisi
Aliyi sedyeye yatırdıktan sonra taşımaya başladılar hocamız ve Ela arkadan gidiyordu onların arkasından bakıyorduk.
"Şunun yüzünden dersimiz bölündü." Dedi Faruk
"Sen normal bir şey mi sanıyorsun bayılmayı." Dedi Musa
"Evet anası beslememiş işte." Dedi Faruk
"He sen hâlâ bayılmayı yemek yemeyince olduğunu sanıyorsun." Dedi Musa
"Başka nedeni mi varmış?" Dedi Faruk
"Tansiyon düşmesi, yoğun stres korku, kalp hastalıkları, aşırı sıcak bu nedenlerden dolayı insan bayılır ama onun ki beyin kanaması." Dedi Zeynep kendisi son derse kadar uyumuştu ama Alinin bayılması ile kalkmış olayı anlamaya çalışmıştı anlamıştı da.
"Zeki olmasına tutuldum ben bu kızın." Dedi Ömer
"Bende sana bir tutulcam." Dedi Uğur
"Gerizekalı." Dedim
"Allahım sabır." Dedi Zeynep
"Eee biz böyle boş boş bekleyecekmiyiz?" Dedi Faruk
"Ne dediğimi anladığın için konuyu başka yere çekiyorsun." Dedi Zeynep
"Ondan." Dedi Faruk ardından kapımız çaldı içeri nöbetçi öğrenci girdi giren kişi Buketti.
"Sağlık görevlileri bu sınıfa geldi dimi?" Dedi Buket
"Evet de sen neden bu kadar merak ettin?" Dedi Elmira
"Giden çocuk benim crush'ta." Dedi Buket
"Ne dedin?" Dedi Elmira
"Bu eksikti." Dedi Zeynep
"Olm kolundaki tokayı görmeyecek kadar mı körler bunlar?" Dedim
"Takıntılı bunlar ondan görmezler." Dedi Zeynep
"Allah zeka versin ne diyim." Dedim
"Amin." Dedi Zeynep
"Benim crush'im dedim." Dedi Buket
"Kızım sen hayırdır?" Dedi Elmira
"Ne diyon sen?" Dedi Buket
"Kim alır sence?" Dedi Zeynep
"Buket ya." Dedim
"Bencede." Dedi Zeynep
"Sen benim hoşlandığıma göz koyamazsın." Dedi Elmira
"Demek sevgilisi sensin." Dedi Buket Elmiranın yanına gitti.
"Daha sevgili değiliz ama olucağız." Dedi Elmira bunu demesiyle Zeynep kahkaha attı.
"Bak buna 40 yıl gülerim." Dedi Zeynep
"Deli mi bu?" Dedi Buket
"Evet deliyim." Dedi Zeynep
"Sınıfta normal insan yok." Dedi Buket
"Laflara bak ilkokul çocuğu gibi." Dedi Elmira
"Sen sanki normalsin çocuk sevgilin bile değil ne kuruldun boş yere hem ben senden güzelim o benim olucak." Dedi Buket
"Aynen." Dedi Elmira
"Öyle." Dedi Buket
"Asıl ben senden güzelim bana bakar o." Dedi Elmira
"Bu kadar klişe bir kavga duymadım." Dedim
"Al benden de o kadar." Dedi Zeynep
"Sen mi anlatırsın ben mi?" Dedim
"Ben bir söyleyeyim sende devam et." Dedi Zeynep
"Tamamdır." Dedim
"Kızlar bir beni dinlermisiniz?" Dedi Zeynep
"Ne var?" Dedi Elmira
"Buyur." Dedi Buket
"Siz aşktan kör oldunuz herhalde bende sizin gözlere gözlük olucam şimdi bu sizin kavgasını yaptığınız çocuğun zaten sevgilisi var baya da mutlular ama siz o kadar körsünüz ki sevgilisi olan bir erkeğe yürümeyi bile normalleştirdiniz." Dedi Zeynep
"Ve buna hâlâ devam ediyorsunuz bu musunuz siz sevgilisi olan birine tutulmak gibi şeyler yapan biri size özel kelimeler var ama benim ağzıma yaraşmaz o sözler ama size cuk oturur." Dedim
"Sen bize kaşar mı dedin?" Dedi Elmira
"Ben bir şey demedim siz zaten ne yaptığınızı anladınız." Dedim
"Bencede." Dedi Zeynep
"Bana bak." Diyerek bize doğru geliyor du Buket.
"Kızım sen gidip nöbetçiliğini yapsana zil çalacak." Dedi Zeynep
"Denk düşeriz sizinle illa." Dedi Buket bir şey dememize müsade etmeden sınıftan çıktı.
"Allahım hepsi ayrı kafada." Dedim
"Onun işi var ama ben hâlâ buradayım." Dedi Elmira
"Bir dakika." Dedi Zeynep
"Ne bir dakikası bana kaşar dedikten sonra o kadar kolay kurtulamazsınız." Dedi Elmira
"Bir sus." Dedi Zeynep
"Sen bana sus diyemezsin sen hayır-" Dedi ama zilin çalmasıyla durdu.
"Heh bende bunu bekliyordum." Dedi Zeynep
"Açıkçası bende." Dedim
Ayağı kalkıp çantamı taktım ardından kutudan telefonu aldım Ela da eşyalarını burada bıraktığı için onunda eşyalarını aldım Zeynep'le birlikte sınıftan çıktık.
"Annesine ne diyeceğiz veya telefonunu nasıl ulaştıracağız?" Dedi Zeynep
"Bilmiyorum yanına mı gitsek?" Dedim
"Gidelim." Dedi Zeynep
"Annem de öyle isterdi." Dedim
"O zaman tek ben gideyim." Dedi Zeynep
"Git gidebiliyorsan da hangi hastane olduğunu nereden biliceğiz?" Dedim
"Oda var." Dedi Zeynep
"Elimiz kolumuz bağlı kaldık." Dedim
"Valla ya." Dedi Zeynep
Konuşurken okuldan çıkmıştık şimdi ise evimize doğru gidiyorduk ilerlerken Ela'nın telefonu çaldı.
"Kim?" Dedi Zeynep direkt bilmiyorum diye baktım telefonu çıkartıp arayana baktım kayıtlı olmayan bir numaraydı gelen aramayı açtım.
"Alo?" Dedim
"Heh Gizem ben Ela hocanın telefonundan arıyorum sizden bir şey isteyeceğim." Dedi Ela
"Ne isteyeceksin?" Dedim
"Kim?" Dedi Zeynep tekrar.
"Ela." Dedim
"Ne diyor?" Dedi Zeynep
"Sizden bir şey isteyeceğim dedi." Dedim
"Ne istiyor?" Dedi Zeynep
"Susarsan diyecek." Dedim
"Peki sustum." Dedi
"Ne istiyorsun Ela?" Dedim
"Biriniz gelebiliyor mu ... hastanesindeyiz." Dedi Ela
"Ben gelemem ama Zeynep gelebilir." Dedim
"Fark etmez bana telefonumu getirseniz yeter." Dedi Ela
"Derim şimdi Zeynep'e gelir o." Dedim
"Tamamdır bekliyorum." Dedi telefonu kapattı.
"... hastanesindelermiş sen gidebilirsin dimi?" Dedim
"Giderim tabii bir şey istiyor mu?" Dedi Zeynep
"Telefonunu istiyor sadece." Dedim
"O zaman ben gidiyorum." Dedi telefonu uzattım ona doğru cebine attı benden aldığı telefonu.
"Görüşürüz." Dedim
"Görüşürüz yazarız gruba." Dedi Zeynep
"Tamamdır." Dedim
Ben binaya giderken o aşağı doğru yürüdü. Binadan içeri girdim kendi katımıza çıktım zili çaldım Raşit kapıyı açtı içeri girip odama geçtim çantamı çıkartıp üzerimi değiştirdim odamdan çıkıp banyoya gittim elimi yüzümü yıkayıp mutfağa geçtim akşam yemeği hazır olduğunu görünce sevinerek odama geçtim bana iş kalmadığı için rahattım yatağa yatıp dinlenmeye başladım annem yemgelere gitmişti daha da rahattım o gelesiye kadar uyusam yeterdi bana.

🌙

Telefonun tekrar çalmasıyla uykumdan uyandım yanı başımda olan telefonu alıp aramayı açtım ve kulağıma dayadım.
"Çok şükür yarabbim." Dedi Ela
"Noluyor ya?" Dedim
"Gizem 29 kere aradık 30. açtın anca bu nasıl uyku anlamadım ki?" Dedi Ela
"Saat kaç?" Dedim
"19.30 geliyor yarım saat sonra ezan okunacak hanımefendi anca uyusun." Dedi Ela
"Ela sakin mi olsan ne bu sinir?" Dedim
"Olamam sakin falan gruba bak benim canımı sıkma." Dedi Ela sonrada aramayı kapattı
"Sinir hastası olucak bu gidişle." Dedim
Telefonu açıp gruba girdim Eladan gelen cevapsız çağrıları silip gruba girdim mesajları okumaya başladım.

Kamu spotu💅
Ela
- kafasına 2 kere darbe almış Ali
- siz nasıl arkadaşsınız ya
- gün içinde kötü olduğunu görmüşsünüzdür illa
- hiç mi sormak aklınıza gelmedi
- 2 kere ya 2 normal bir şiddette de değil sart bir darbe baya
- sonucunda beyin kanaması geçirecek kadar sert darbeler alıyor siz farkında bile değilsiniz
- ne diyim yani sizin gibi arkadaş olmaz olsun
Musa🤍
- 2 kere darbe mi almış kafasına
- kim yapmış
Ela
- sana ne
- ilginlendirmiyor bence seni
Musa🤍
- nasıl ilginlendirmiyor
- kardeşim o benim
Ela
- kardeşin he
- bu mu kardeşliğin senin
Musa
- ne yapabilirim Ela
- bu çocuk hiçbir şeyi anlatmıyor bende onu zorlayamam
Ela
- gün içinde ki davranışlarından hiç mi şüphenlemediniz
Musa🤍
- farkında bile değiliz
Ela
- şaşırmadım bu çocuk ölse bile bayıldı sanarsınız
Musa🤍
- abartma
Uğur
- Ela sen iyi misin
- Ali bizim kardeşimiz
Ela
- kardeşin he
- oku önceki mesajları
- sonra gel bana iyimisin de
Uğur
- okudum
Ela
- nasıl bu kadar sakinsiniz ya
- öldümü kaldımı diye sormadınız bile
- bu mu kardeşlik
Musa
- soruyorum
- Ali nasıl
Ela
- ben demesem sormayacak bile ya
- iyi durumu şuan normal odada kanama durduğu için yoğun bakıma almadılar ama her ihtimale karşı tedbirliler yarında taburcu edecekler
- dikkatli olmak lazımmış bundan sonra ama siz onu yapamazsınız
- bugünde yapamadığınız gibi
Musa
- Allahım sen sabır ver
Zeynep
- bölmek istemem ama

- bu neeeee
Ela
- şaka dimi
Uğur
- bıkmadılar şunu her sene yapmaktan
Musa🤍
- ne gerek var
Siz
- bir de katılım zorunludur yazmışlar
- şaka gibi ya
Ela
- gitmesek ne olur
Zeynep
- katılmadık diye disiplin yemeyiz dimi
Siz
- yemeyiz olm abartma
Zeynep
-kafada kurma perilerim geldi
- ezana 5 dakika kalmıştı ve ben yemek yapmadım
Siz
- teyzen yok mu
Ela
- hee
Zeynep
- oğlu hastalandığı için alelacele evden çıkmış
- bizde kaldık sincan sapağında dimdizlak
Siz
- bu şimdi mi söylenir
- bekle geliyorum
Zeynep
- lan dur
- ben bize yemek getirin diye yazmadım
Ela
- bize öyle geldi ama
- git Gizo
Zeynep
- gelme Gizo
Uğur
- git Gizem dinleme sen onu
Zeynep
- sen ne alaka
Uğur
- baya alakayım
- o gelmezse ben gelirim
Zeynep
- sizi bana bela diye mi gönderdiler
- kimse gelmiyor biz başımızın çaresine bakarız
Ela
- gelmeyeyim oraya
- çarpcam bir tane beyni yerine gelicek
Zeynep
- Ela sıkma benim canımı
Uğur
- sık Ela canını
Ela
- sen diyince hevesim kaçtı
Siz
- KWNDOENDMELDMELXMEŞXMLRMXODKXLR
Zeynep
- ne iyi dedi
Ela
- ama ben gene de senin canını sıkacam
Zeynep
- sabır
Musa🤍
- mümin kardeşlerim ve sevgilim orucumuzu açma vakti geldi elinizdeki telefonu bırakıp mutfağa gidin ve orucunuzu açın
- Allah kabul etsin
Siz
- seninkini de
Zeynep
- eyvallah seninkini de
Uğur
- sağol birader seninkini de
Ela
- sağol

Telefonu bırakıp mutfağa gittim oturmamla ezanın okunması bir oldu iftar yemeğimizi yiyip sofradan kalktım aklıma Zeynep'in yemek yapmadım demesi geldi.
"Anne yemekten kaldı mı?" Dedim
"Vardır da niye sordun?" Dedi
"Zeynep bugün yemek hazırlayamamış onlara yemek götürsem ayıp kaçar mı?" Dedim
"Deseydin ya iftara davet ederdik." Dedi
"Unuttum." Dedim
"Yemek değil de kendin birşeyler hazırla götür." Dedi annem
"Tamamdır." Dedim
Mutfağı topladıktan sonra mercimek çorbası hazırlayama başladım kısa sürede olan çorbayı tezgaha koydum odama geçip üzerimi değiştirdim telefonu alıp odamdan çıktım.
"Anne ben gidiyorum." Dedim
"Tamam hızlı gel." Dedi
"Tamam anne." Dedim
Mutfağa gidip çorbayı dikkatli bir şekilde aldım yavaş adımlarla dış kapıya geldim terliklerimi giyip kapıyı kapattım merdivenlerden sakin ve yavaş adımlarla inip demir kapıyı vardım tek elimle zorlanarak açtım.
Dışarı çıktıktan sonra yüzüme gelen rüzgarla kış mevsiminin geçmediğini anladım dikkatle onların binasına vardım şifreyi girip kapıyı açtım merdivenlerden çıkıp onların katına vardım derin bir nefes vererek kapıyı çaldım.
"Kim o?" Dedi Zeynep
"Benim." Dedim kapıyı açtı bir bana birde elimdeki tencereye bakıyordu.
"Bu ne Gizem?" Dedi
"Çık önümden de göstereyim." Dedim önümden çekildi içeri girip mutfağa yöneldim elimdeki tencereyi tezgaha bıraktım.
"Kolum koptu." Dedim sandalyeye otururken.
"Ya ben sana yemek getir mi dedim." Dedi
"Kes sesini." Dedim tencerenin kapağını açtı.
"Birde mercimek çorbası." Dedi
"Evet ablan kendi elleriyle yaptı." Dedim
"Ablam çok sağol ya." Dedi
"Siz yemek yediniz mi yemediniz mi?" Dedim
"Yemedik abim dünden kalan pilavı yedi." Dedi
"Tamam işte yiyiverin bunu." Dedim
"Ben hazırlayacaktım birşeyler." Dedi
"Ben senden önce davrandım." Dedim ayağı kalkıp yanına gittim.
"Ne diyim ki şimdi teşekkür ederim." Dedi
"Lafını ettiğin şeye bak ya." Dedim
"Edicem tabii." Dedi
"Aman seninle uğraşamam eve gitmem lazım geç olmadan." Dedim
"Niye sen kül kedisimisin?" Dedi
"He Zeynep he." Dedim
"İyi git." Dedi birlikte dış kapıya gittik kapıya geldik kapıyı açıp dışarı çıktım.
"Selam söyle Gamze teyzeye." Dedi
"Aleykümselam sende Tolga abiye geçmiş olsun dileklerimi ilet." Dedim
"İletirim." Dedi
El salladım ve merdivenlerden inemeye başladım eve varıp yukarı çıktım hava buz gibiydi yorganın altına girip ısınmak için bir sağa bir sola döndüm o arada uyuya kalmıştım.

🌙

Her ne kadar uyusam da yetmiyordu sabah gene çekmiş gibi kalkıyordum birde sahur için kalkınca daha çok kötü oluyordum aynadaki ben öyle diyordu elime kapatıcı alıp göz altlarıma sürdüm güzelce yayarak morlukları giderdim maskaramı sürüp hazır olduğuma emin oldum.
Üzerimi değiştirdim bordo bir sweatshirt siyah bir pantolon giymiştim çantamı alıp odamdan çıktım annemlere görüşürüz dedikten sonra evden çıktım ellerim cepte okula gidiyordum.
"Günaydın Gizem hanım." Dedi Musa sokağın başında duruyordu elim korkuyla gerdanıma gitti.
"Aklımı çıkardın." Dedim
"Sende bu güzellikle aklımı başımdan aldın." Dedi utanarak kafamı aşağı indirdim.
"Günaydın." Dedim kısık sesle gülmeye başladı.
"Gidelim mi okula?" Dedi
"Gidelim okula." Dedim yan yana bir şekilde okula gidiyorduk yavaş adımlarımıza rağmen okula varmıştık okuldan içeri girip katımıza çıktık sınıftan içeri girdim Zeynep ve Ela gelmişti onların yanına geçip çantamı çıkarttım.
"Günaydın." Dedim
"Günaydın." Dedi Zeynep
"Güno." Dedi Ela
"Hava buz gibi." Dedim yerime oturdum.
"Baya soğuk." Dedi Zeynep
"Zeyno yetti artık." Dedi Efe
"Ne var?" Dedi Zeynep
"Kim olduğunu çöz artık şu çocuğun ben sana mektup vermekten yoruldum." Dedi Efe
"Kardeşim alma sende." Dedi Zeynep
"O iş öyle olmuyor işte." Dedi Efe
"Nasıl oluyor?" Dedi Zeynep
"Boşver al şu mektubu oku." Dedi Efe elindeki mektubu Zeynep'e uzattı Zeynep hızla açıp okumaya başladı.
"Tanıdığın insanları unutma, mavi gözlerim bir sana oldu deniz, unutma her deniz kocaman bir su, boğulma o sularda unutma beni de." Dedi Zeynep
"Kim bu ya?" Dedim
"Mavi gözlü biri bizim okuldan." Dedi Ela
"Mavi gözlü..." Dedi Zeynep kısık sesle sanki düşünür gibiydi.
"Sen birini hatırladın mı?" Dedim
"Yok ama mavi gözlü biri aklıma geliyor." Dedi Zeynep
"Kim?" Dedi Ela
"Adını unuttum." Dedi Zeynep
"Desene bir ömür çözemiyeceğiz bu kişiyi." Dedim
"Öyle gözüküyor." Dedi Ela
"Hatırlarım ben bu kişiyi." Dedi Zeynep
"İnşallah." Dedik Elayla
Hocanın gelmesi ile sustuk derse başladık.

- Bölüm Sonu -

🤍