🔆

24. Bölüm
Zeynep Yıldız'dan

Aklımdan 'sakin ol kemal' sesi geçiyordu gerçekten sakin olmalıydım derin bir nefes alıp Emire baktım ve gülümsedim.
"O sen değilmiydin ya." Dedim
"Anlattıklarından sonra sen oldun." Dedi
" 'Acıların çocuğu' sevdim he kulaklağa hoş geliyor." Dedim
"Bende baya beğendim." Dedi
"Çocuklar çocuklar tartışma istemiyorum." Dedi Serdar abi.
"Peki babacığım." Dedi Emir
"Savaşmaya ne gerek var-" Dedi Ela
"Ela sana buradan bir uçarım." Dedim
"Peki sustum." Dedi
"Sabır yarabbim." Dedim
"Kızlar gelin içeri." Dedi Nurcan teyze
"Geliyoruz teyze." Dedi Gizem
"Yürüyün benim canımı sıkmayın." Diye ekledi
"Bu sefer baya kızdı." Dedi Ela
"Neden acaba?" Dedim
"Kes be." Dedi Ela
"Yürüyün artık." Dedi Gizem
Uslu çocuklar gibi başımızı salladık ellerimi önümde bağlayıp Gizem'in arkasından yürüdüm 3'müz birlikte aynı koltuğa oturduk ortamda aşırı gerici bir hava vardı içimdeki şakacı kişiyi çıkartım ortamın havasını almak için tabii kafamdaki seslerde sussun diye.
"Sebebi ziyaretimiz belli." Dedim yanımdaki oturan Gizem dirseğini karnıma doğru vurdu.
"İçindeki Uğuru sustur çakarım birtane." Dedi Gizem
"Zeynep malmısın?" Dedi Ela
"Ağlasak dert şaka yapsak dert. Ne bu ya." Dedim
"Bu ortamda şaka mı yapılır?" Dedi Gizem
"Doğru." Dedim
"Zekası çalıştı." Dedi Ela
"Toplum içinde kulaktan kulağa konuşulmaz." Dedi Ayten abla
"Anası ayrı dert oğlu ayrı dert." Dedi Gizem
"Harbiden." Dedim
"Katılıyorum." Dedi Ela
"Kızlar sözüm sizeydi ama siz aynısını yapmaya devam ediyorsunuz." Dedi Ayten abla
"Çok özür dileriz hanım abla konuşmaya dalmışız." Dedi Gizem
"Nasılsınız alışa bildiniz mi buraya?" Dedi Nurcan teyze
"Sayılır Nurcancığım." Dedi Ayten abla
"İyi iyi." Dedi Nurcan teyze
"Buyrun sofraya geçelim." Dedi Serdar abi
Hepimiz ayaklanıp sofraya geçtik Gizem ben Ela şeklinde oturmuştuk karşımıza Yaren abla Emir Ayten abla sofranın başında Serdar abi diğer başında Nurcan teyze vardı kendisi kaselerimizi alıp mercimek çorbası koydu. Şöyle bir etrafa baktım bizim burada ne işimiz vardı ya Gizeme hafifçe eğildim.
"Bizim bu ortamda ne işimiz var Allah aşkına." Dedim
"Bende bir anlasam." Dedi Gizem
"К черту такую работу..." Dedim (böyle işin canı cehenneme...)[Rusça]
"Ne dediysen katılıyorum." Dedi Gizem geri yerime doğruldum gülümseyerek çorbamdan içmeye başladım.
"Tolga nasıl?" Dedi Yaren abla
"İyi diyelim iyi olsun." Dedim
"Durumu ne işte?" Dedi Yaren abla
"Aynı durumu hâlâ kritik." Dedim
"Allahım sen şifa ver." Dedi Yaren abla
'Desene yakında ölecek diye' dedi gülerek kafamda ki ses.
'Haklı valla şuncacık ömrü kaldı.' Dedi bir ses
'Bugün yanına gidemedi de göremeyecek bir daha abisini.' Dedi ve kahkaha attı
'Yazık öyle demeyin sonra bize sus falan diyor. Sanki susturabilicek.' Dedi alayla
'Bu zamana kadar susturamadı ki şimdi sustursun.' Dedi hepsi gülmeye başladı.
Kafamı sağa sola salladım onlara cevap vermek vardı ama şuan yapamazdım.
"Gizo konuşun birşeyler diyin susmuyor bunlar." Dedim sağıma dönerek ve kısık sesle.
"Bulucam bir şey." Dedi Gizem düşünmeye başladı.
"Aklıma bir şey gelmiyor." Dedi
"Kızlar size ben ne dedim?" Dedi Ayten abla
"Çözüm ayağımıza geldi." Dedim
"Siz çoklu işitsel halüsinasyonlar hastalığını duydunuz mu?" Dedim
"O ne kızım?" Dedi Ayten abla
"Kişinin kafasında ona konuşan sesler gibi bir şey bir yerde okumuştum bende." Dedim
"Birisi neden bunu okur ki?" Dedi Emir
"2 seçenek var biri o hastalığı taşıdığı için biri de merak ettiği için." Dedim
"Neden böyle bir şeyi merak eder ki bir insan." Dedi alayla
"Merak ettiğimi kim söyledi." Dedim
"Ne?" Dedi Yaren abla
"Ufak bir şakaydı." Dedim
"Aman ne ufak." Dedi Ela
"Hahaha şakacı seni." Dedi Gizem
"Lütfen normal bir şekilde yemek yiyelim." Dedi Serdar abi
Kafamızı onaylayarak yemeğe geri döndük son kaşığımı alarak çorbamı bitirdim. Ardından Ana yemeğe geçtik.
"İyisin değil mi?" Dedi Gizem bana doğru eğildi.
"Noldu ya ben bir şey anlamadım." Dedi Ela bize doğru eğilerek.
"Bir ara susmuşlardı ama tekrar başladılar." Dedim
"Sen ondan dedin." Dedi Ela
"Evet." Dedim
"Ben soruma cevap alabilirmiyim?" Dedi Gizem Elaya dönük kafamı Gizeme çevirdim.
"Alabilirsin iyiyim saniyesinde sustular." Dedim
"Kaç kere diyicem size toplum içinde kulaktan kulağa konuşulmaz diye." Dedi Ayten abla
"Benden günah gitti." Dedi Gizem
"Saldır." Dedim
"Ayten ablacığım bize değil oğluna ver dersini. Kendisi önceki günlerde Elaya sizin boşanmada önceki aile fotoğrafınızı yolladı sonrasında bu pazartesi izinsiz fotoğrafımızı çekip Elaya attı o gün sokak ortasında hesap sordu Elaya babamı çaldın dedi Nurcan teyzeye iğrenç bir imada bulundu. Yetmedi cuma günü Zeynep'in abisi ameliyatta ne durumda olduğu belli değilken Elaya sataştı ardından da Zeynep'e sataştı orada gereken lafı aldı ama yetmemiş olucak ki burda gelip Zeynep'e sataşıyor." Dedi Gizem
"Emir." Dedi yüksek sesle Serdar abi
"Baba açıklayabilirim." Dedi Emir
"Что вы собираетесь сказать? Вы думаете, вам не придется расплачиваться за свои действия?." Dedim yüksek sesle (Ne diyeceksin? Yaptıklarının bedelini ödemek zorunda kalmayacağını mı sanıyorsun?)[Rusça]
"Ne oldu kız buna geldiler mi?" Dedi Nurcan teyze
"Son 2 gündür Rusça konuşuyor kendisi." Dedi Gizem
"Teyze unuttum mu unutmadın mı diye bakıyorum." Dedim
"Anladım." Dedi Nurcan teyze gülümseyerek geri önüme döndüm.
"Neyi açıklayacaksın Emir yaptığının doğru olduğunu mu düşünüyorsun." Dedi Serdar abi
"Doğru değildi tamam ama 2 yaşında ki bizi bırakışını sindiremedim." Dedi Emir
"16 yıl geçti 16 herkes kabullendi bir sen kabullenemedin." Dedi Serdar abi
"Kabullencem ama annemle ayrılmadan öncede Nurcan hanımla konuşuyormuydun?" Dedi Emir
"Konuşmuyordum 1 yıl sonra karşılaştık kendisiyle." Dedi Serdar abi
"Tamam artık kabullencem." Dedi Emir
"Allahım sana şükür." Dedi Serdar abi
"Bu konuyu kapattın artık." Dedi Ayten abla
"Ne konuşalım?" Dedi Ela
"Senin ailen nasıl yavrum abine olanları duydum geçmiş olsun abinede." Dedi Ayten abla
"Size eksik bilgi geçilmiş anlaşılan benim annem ve babam 2 ay arayla vefat ettiler." Dedim
"Allah rahmet eylesin mekanları cennet olsun." Dedi Ayten abla
"Amin." Dedim
"Siz nerede kalıyorsunuz?" Dedi Ayten abla
"Evimizde." Dedim
"Yaşınız daha küçük sizin nasıl?" Dedi Ayten abla anlamayarak.
"Ailemin vefatından sonra teyzem bakımımızı üstlendi ayriyeten even masraflarını sus elektrik doğal gaz gibi şeyleri o karşılıyor. Ve anne tarafı ve baba tarafı akrabalarım abimle bana her ay belirli bir miktar para veriyor. Siz hiç sormadan söyleyeyim annemin ve babamın onlarda hakkı çok onlarda onlara yapılan hakkı böyle ödeme kararı aldılar." Dedim
"Ne iyi insanlar var." Dedi Ayten abla
"Evet." Dedim
"Bittiyse tabaklarınız alayım." Dedi Nurcan teyze
"Sen otur anne biz hallederiz." Dedi Ela
"Evet teyzem biz üstesinden geliriz." Dedi Gizem
Başımla onayladım onları ayağı kalkıp boşalan tabakları mutfağa götürdük.
"Ne meraklı insanlar var ya." Dedi Ela
"Harbiden Uğur olsaydı keşke." Dedim
"Ne?" Dedi Ela
"Sen kimsin ve Zeynep'e naptın?" Dedi Gizem
"Ne şaşırdınız bu kadar." Dedim
"Uğur dedin o olsaydı keşke dedin." Dedi Ela
"Sarıldıktan sonra bunlara bir şey oldu." Dedi Gizem
"Valla ya." Dedi Ela
Cidden neden aklıma ilk o gelmişti onca insan arasında o. O beni bizi terk etmişti sonrasında hiçbir şey olmamış gibi hayatıma girmişti bizi kandırmışlar onca sene demişti inanmak istemiyordum ama nedense inanmıştım ben ona inanmıştım onca şeye rağmen. Yarın acilen onunla konuşmalı sonrada bu sahte sevgililik olayını tamamen bitirmeliydik.
"Gerildik hep şaka falan yapardı." Dedim
"Sen varsın canım yanında dura dura aynı oldun." Dedi Gizem
"Deme." Dedim
"Kızlar tabakları koyup geliceksiniz ne kadar uzun sürdü." Dedi Ayten abla
"Bu kadının derdi ne ya?" Dedim
"Bir bilsek." Dedi Gizem
"Geçelim içeri susmayacak bu bugün." Dedi Ela
Mutfaktan sırayla çıkıp salona geçtik eskisi gibi yerlemize oturduk.
"Kusura bakmayın." Dedi Ela
"Ne kusuru Ela olabilir." Dedi Nurcan teyze
"Eve misafir gelince böyle olmaz." Dedi Ayten abla
"Nasıl olmaz?" Dedi Ela
"Kulaktan kulağa konuşulmaz misafir bekletilmez odaya geçip konuşulmaz." Dedi Ayten abla birde ahlak bekçimiz eksikti oda olmuş oldu.
"Siz kendinizi niye misafir olarak görüyorsunuz ki?" Dedi Ela
"Ela." Dedi Serdar abi
"Ne baba eski eşin ve çocukların kendini misafir görmesin diye konuşuyorum." Dedi Ela
"Kızım misafir olmasa bile yapılmaz böyle davranışlar." Dedi Ayten abla
"Siz bizim ne konuştuğumuza takıldınız. Havadan sudan zaten Zeynep'in durumunu biliyorsunuz birde dedikodumu yapacağız. " Dedi Ela
"Ben öyle bir şey demedim." Dedi Ayten abla
"Ben açıklamamı yapıyım da gerisi teferruattır." Dedi Ela
"Çay içermiyiz?" Dedi Nurcan teyze
"Biz kalkalım artık Nurcan teyze saat geç oldu." Dedim Gizemin içten içe çay içmek istediğini biliyordum ama bana ayak uydurdu.
"Evet teyze başka bir zamana tekrar geliriz." Dedi Gizem
"Olmadı ama böyle kızlar." Dedi Nurcan teyze
"Oldu teyzem oldu hem geç oluyor yarın abimi ziyarete gidicem erken uyumazsam kalkamam." Dedim
"Benimde abim geliyor yakında nişanı var anneme yardım edicem." Dedi Gizem
"Tamam ama bir daha gelin." Dedi
Sofradan kalkıp dış kapıya doğru ilerledik Nurcan teyzeyle sarıldıktan sonra Ela bizi kapıda bekliyordu. Montumuzu telefonları cüzdanları alıp evden çıktık ayakkabılarımı giydim Elaya baktım.
"Yarınki piknik var unutma 14.00 sonra buluşuruz." Dedim
"Haberleşiriz." Dedi Ela
"Aynen." Dedim
"Bir bardak çay içeydik keşke." Dedi Gizem
"Yarın yaparız bir termos." Dedim
"Sizde ki büyüğe?" Dedi Gizem
"Evet." Dedim
"Söz mü?" Dedi bu seferde.
"Söz." Dedim
"Allah be." Dedi Gizem
"Çayı bizden çok seviyor." Dedi Ela
"Katılıyorum." Dedim
Elaya görüşürüz diyip aşağı indik demir kapıyı açıp dışarı çıktık evlerimiz yakın olduğu için kısa sürede varmıştık. Gizemle de vedalaştıktan sonra evlere geçtik binadan içeri girdim ikişerli ikişerli yukarı çıkıp bizim kata vardım anahatarımla kapıyı açtım kapıyı kapatıp 3 kere kilitledim montumu vestiyere asıp direkt odama geçtim evde ses olmadığı için delircektim ama üstesinden gelirdim üzerimi değiştirip elimi yüzümü yıkadım aynada kendime baktım çökmüş olan yüzüm vardı bakmayı kesip elimi yüzümü kuruladım odama geçip masadaki ailemle olan fotoğrafımızı alıp yatağa yattım çerçeveye sarılarak yattım ama kırarım diye korkup yanımdaki komodinin üzerine koydum fotoğrafa bakarak uyuya kalmıştım.

🌙
Muhammed Ali Kılıç'tan
Erken kalkan yol alır mantığına inanıp erken kalkmıştım üzerimi değiştirdim yatakta ki telefonumu aldım dolaptan cüzdanımı alıp odamdan çıktım mutfağa gittim annem her zamanki gibi kız kardeşime kahvaltı hazırlıyordu bana gelince ise ne yaparsan yap oluyordu.
"Günaydın." Dedim
"Günaydın abiş." Dedi kardeşim Alina kendisi 5 yaşındaydı benimkiyle aynı renk olan sarı saçları vardı kendisi benim aksime ela gözlüydü. Eğilip yanağından öptüm derin bir oh çekerek geriye çektim yüzümü.
"Balmıymış benim kardeşim." Dedim
"Abi bende öpim yanağından." Dedi Alina
"Öp bakalım." Dedim geri eğilerek durdum yanağımı öptü ve benim gibi derin bir oh çekti.
"Balmıymış benim abim." Dedi Alina
Gülerek doğruldum biz Alinayla konuşurken ağzını bıçak açmamıştı kendisi beni sevmiyordu zaten benimle konuşmasının manası neydi ki.
"Anne ben dışarı çıkacağım Alinayıda götürebilirmiyim evde bunaldı." Dedim anneme bakarak.
"Gidin ama başına bir şey gelirse senin suçun her zamanki gibi." Dedi annem
"Tamam anne hep böyle zaten." Dedim
"Evet." Dedi annem
"O zaman biz çıkıyoruz." Dedim
"Tamam." Dedi Alinaya eğilip yanağından öptü ve beni gene ve gene umursamadı mutfaktan çıkıp salona geçti. Alinayı sandalyeden kaldırdım kucağıma alıp mutfaktan çıktım üstü giyinik olduğu için montunu giydirdim kendiminkini de alıp dışarı çıktım ayakkabılarımı giydim sonrasında Alinanın ayakkabılarını giydirdim tekrar kucağıma aldım kapıyı kapatıp aşağı indim dün planladığımız parka geldim boş bir banka oturdum.
"Abi." Dedi i harfini uzatarak.
"Efendim abicim." Dedim
"Kimleri bekliyoruz ve ben sallanmak istiyorum." Dedi
"Onları beklerken sallanırız abim sen yeter ki iste." Dedim ayağı kalkıp salıncakların olduğu yere gittim birlikte bir salıncağa oturduk ileri geri yapmaya başladım ayaklarımla.
"Kimler geliyor abii?"
"Musa ve Uğur abin birde Ela, Zeynep ve Gizem ablan." Dedim
"Sondakiler kim?" Dedi Alina merakla
"Onları benim sınıf arkadaşım hemde sana bir sır vereyim mi?" Dedim
"Ver ver kimseye söylemem." Dedi heyecanla
"Zeynep ablan Uğur abinle sevgili Gizem ablan Musa abinle." Dedim karşıdan gelen Elayı görünce elimle Alinaya onu işaret ettim.
"Bu gelende Ela oda benim sevgilim." Dedim
"Oha çok güzel." Dedi Alina
"Dimi." Dedim ona bakarken yanımıza geldi eğilerek önümüzde durunca salıncağı durdurdum.
"Hoşgeldin güzelim. " Dedim
"Hoşbuldum canım." Dedi bana bakarak sonra bakışlarını Alinaya çevirdi.
"Sana da merhaba." Dedi Ela
"Merhaba." Dedi Alina
"Çok tatlısın sen." Dedi Ela
"Sende çok güzelsin." Dedi Alina
"Teşekkür ederim." Dedi Ela gülerek.
"Ela ne ara?" Dedi bize doğru gelen Zeynep
"Gerizekalı sus." Dedi Ela Zeynep anlamayarak ona baktı sonra anladığını onaylayan bir ses çıkardı.
"Asıl sensin gerizekalı. 10 dakika önce kapattık aramayı ne ara geldin manasında dedim ben onu." Dedi Zeynep
"O öylemi sorulur?" Dedi Ela
"Fesat olan sensin dünden beri." Dedi Zeynep anlamayarak bir ona bir ona bakıyordum fesatlık ne alakaydı şuan.
"Kamil abinin intikamı." Dedi Ela
"Abim ne alaka ve Ela ne ara?" Diye giriş yaparak yanımıza geldi.
"Beynim yandı." Dedim
"Abi galiba benimde." Dedi Alina
"Yaktınız sevgilimle görümcemin kafasını." Dedi Ela
"Tamam. Bu arada merhabalar." Dedi Gizem
"Merhaba." Dedi Zeynep
"Merhaba yengelerim." Dedim
"Selamünaleyküm." Dedi Musa yanımıza geldiğinde
"Aleykümselam." Dedik bir ağızdan kendisi Gizemin yanına gitti.
"Uğur nerede kaldı?" Dedi Zeynep demesiyle gelmesi bir olmuştu.
"Burdayım güzelim." Dedi Zeynep'in yanına geçti.
"Abi." Dedi Alina
"Efendim abicim." Dedim
"Ben Ela ablamın kucağına gitmek istiyorum." Dedi
"Gel." Dedi Ela
Biza gelerek Alina da kollarını uzatıp Elanın boynuna sardı.
"İlk nereye?" Dedim
"Bakkala kardeşim." Dedi Musa
"İyi gidelim." Dedim
Bakkala vardığımızda annem aradı aramayı açtım otomatik olarak hoparlör açıldı.
"Allah seni kahretsin, senin Allah cezanı versin inşallah." Dedi annem
Kimse duymadı sanarken yanıma gelen Ela şokla bana bakıyordu.

- Bölüm Sonu -

🤍