🔆

Merhabalar nasılsınız umarım iyisinizdir malum okullar açıldı bu sene de sınav senem olduğu için ders çalışmam lazım bu yüzden bölümleri her gün atamam ama atabildiğim günlerde olur illaki bölümleri 2 güne bir atmayı planlıyorum hem uzun olur hem bende acaba kısa mı oldu, ne yazabilirim diye zorlanmam umarım anlayışla karşılarsınız hepinizi çok seviyorum 2 güne bir atıcam bölümleri.

30. Bölüm
Gizem Yıldırım'dan

Nişan bitmişti Tolga abinin yanına gidiyorduk nişanda o kadar şey yaşamıştık ki bu günü asla unutamazdım. Çünkü tam olarak şöyleydi dedem Nil ablanın babasına soruyu sormak yerine dayısına sormuştu tam düzeldi derken yüzükler kayboldu bana vermişlerdi ama ben fazlaca unutkan olduğum için onlarla birlikte yüzükleri aramıştım hâlâ bulamayınca evde mi unuttuk sorusuna düştük ardından Ela'nın Zeynep'i aramasıyla bulmuştuk yanımda getirdiğim çantadan çıkmıştı yüzükler. Tepsiyi tutacak biri olmadığı için o görevde bana kalmıştı aslında Nil ablanın benim yaşımdaki kuzeni Esma tutacaktı ama bugün gelmediği için ben tutmuştum yüzükler takıldıktan sonra hayırlı olsunlar dilendi eğlence başladı ortaya geçip halay oynadık erik dalı da oynamayı unutmadık. Ela'nın gülerek Raşiti gösterdiği zaman Nil ablanın kardeşi Melisle oyun oynuyorlardı kendisi ile baya anlaşmışlardı ikinci bir Kamil ve Nil vakası gelebilirdi.
"Yolu bildiğine eminmiyiz abi?" Dedim yaklaşık yarım saattir arabadaydık hastaneye dair bir şey yoktu.
"Bilmez olur muyum Gizem sadece." Dedi durdu.
"Sadece?" Dedim
"Unuttum." Dedi
"Navigasyonu açmama amacın ne Kamil?" Dedi Nil abla
"Boşver." Dedi telefonunu alıp konumu açtı.
"... Hastanesi biliyorsun dimi?" Dedim
"Biliyorum." Dedi
Konumu açıp başlattı soluma döndüm Ela gülmemek için kendini sıkıyordu yanında ki Ali ise başını öne eğmişti sağıma baktım Musa elleri ile oynuyordu.
"Elo sık dişini verme canını." Dedim gülerek.
"Deniycem." Dedi Ela
"Dene." Dedim
"Yenge." Dedi Ali öksürdüm.
"İyi misin yenge?" Dedi Ali daha çok öksürdüm.
"Su verin yengeme ölüyor." Dedi Ali
"Ali az daha susmazsan sen öleceksin." Dedi Ela
"Neden?" Dedi Ali
"Ali sus kardeşim sende zeka geriliği oldu." Dedi Musa
"Demeyelim öyle." Dedi Ela
"Ben hâlâ anlamadım yenge sen iyimisin?" Dedi Ali
"Ali sus sus." Dedi Musa her yenge dediğinde öksüruyordum.
"Yengeme bir su verin." Dedi Ali
"Al yengene su." Dedi abim önden uzattığı pet şişe ile.
"Sağol Kamil abi." Dedi suyu bana verdi.
"Teşekkürler." Dedim suyu içerken.
"Kamil abi?" Dedi Ali
"Efendim." Dedi abim
"Abi sen burda mıydın?" Dedi Ali
"Yok koçum burada oturan Albert Einstein." Dedi abim
"Bir farkınız yok ama." Dedim
"Pardon." Dedi Ali
"Ali bugün senin zekaya noldu?" Dedi Musa
"Kapattı kendini." Dedi Ali
"Boşver iki salak birbirini bulmuş." Dedim
"Ben niye salak oldum şimdi?" Dedi Ela
"Gerçekler." Dedim
"Gizem abin biliyor mu." Dedi Ela
"Neyi?" Dedim anlamayarak.
"Ben neyi bilmiyormuşum?" Dedi abim
"Demekki hâlâ bilmiyor Kamil abi." Dedi Ela
"Ela ne diyorsun?" Dedim
"Salak lafını geri al derim?" Dedi
"Tamam salak değilsiniz." Dedim
"Tamam." Dedi
"De şimdi." Dedim
"Bir şey yoktu ki." Dedi
"Sen var ya kurnazlık konusunda Zeynep'i geçtin." Dedim
"Kızın ne suçu vardı?" Dedi
"Ne demek istediğimi sen anladın." Dedim
"Heee o olay." Dedi gülerek.
"Allahım nasıl bu kadar şifreli konuşabiliyorlar." Dedi Ali
"Valla bende anlamadım kardeşim." Dedi Musa
"Kız dili bu anlamazsınız siz." Dedi Nil abla
"Evet." Dedim
"Katılıyorum." Dedim
"Çok şükür geldik." Dedi abim
"Şükür cidden abi adamlar uyuyacak saat olmuş 1 biz anca gelebildik." Dedim
"Laflanmada in aşağı." Dedi
"Tamam." Dedim
Aşağı indim 6 kişi sanki baskın yapar gibi hasta ziyaretine gidiyorduk görevli kişiye oda numarasını sorup 4. kata çıktık odasına bulup kapıyı çaldık içerden 'gel' sesi ile içeri geçtik sırayla Tolga abiye yakın koltukta Uğur Tolga abiden uzak koltukta Zeynep oturuyordu ayakta Umut abide vardı oda bizden önce gelmişti.
"Selamünaleyküm." Dedi Musa
"Aleykümselam." Dedi Uğur diğerleri de tekrarladı.
"Geçmiş olsun Tolga abi." Dedim
Zeynep'in yanına gittim elimi omzuna koydum.
"Sağol. Vay vay vay kimleri görüyorum olm ne vardı da ben uyanınca yapsaydınız şu nişanı." Dedi Tolga abi
"Yok abi sen gitme şimdi karıştırırsın Umut abiyle ortalağı." Dedi Zeynep
"Zeynep." Dedi Tolga abi
"Ne var abi 8 yıl diyoruz sana kısa mı geliyor. Ama doğru sen küsmedin kimseye." Dedi Zeynep
"Abi sana bir şey demiştim hatırlıyormusun?" Dedi Uğur
"Hatırlamıyorum." Dedi Umut abi
" 'Zeynep sizin yaptığınız o hatayı size kök söktürerek aklınıza kazıyacak' demiştim." Dedi Uğur
"Ne oluyor?" Dedim
"Size de anlatamadım onca şey arasında açıkçası bende sindiremiyorum hâlâ." Dedi Zeynep
"Neyi Zeynep?" Dedi Ela
"Umut abi babamın ölümünden bir süre sonra bir kavgaya karışmış ve birini bıçaklamış sevgili aileleri de çözümü İzmire taşınmakta bulmuş oda yetmemiş bana Uğur burada mutlu değil dediler bende mal gibi inandım. Abimde sırf onunla az konuşuyorum diye onaylamış bana da gelip Uğur sana küstü dedi girderken de benimle konuşsun istememişler Uğura da aynı şeyleri demişler koca 8 yılı bize birbirimizi farklı kişi olarak tanıtmışlar hani biz Uğuru piç bir insan biliyoruz ya oda yalan sırf onu kötü göreyim düşman olayım diye yapmışlar herşeyi birde bunu 8 yıl devam ettirmişler." Dedi Zeynep
"Ne?" Dedi Nil abla
"Yuh." Dedi Ela
"O kadar da olmaz." Dedim
"İnşallah şakadır." Dedi abim
"Hadi oradan." Dedi Musa
"Hepsine katılıyorum ve çüşünüz diyorum." Dedi Ali
"Ya ya bakın görün yaptıklarınızı." Dedi Zeynep
"Yutkunamıyorum." Dedim
"Zeynep yeter bu kadar." Dedi Umut abi
"Ne yeter abi sen değilmiydin annemin hatrına birşeyler isteyen onca şeye rağmen ben orada ne çekerken sen İzmir'de naptın aklına geldi geldimi bile belli değil. Ama o sırf benimle olan anıları unutmamak için bir kağıda dökmüş ne yaptıysak." Dedi Zeynep
"Ama bak annenin hatrına yaptığın işe yaradı." Dedi Umut abi
"Ağzına alma annemin adını ben bir Keskin tanıyorum oda Uğur hepinizi sildim ben olması gerekeni yaptım ama bana gelip barışalım derseniz mükemmel planlarım var." Dedi Zeynep
"Napabilirsin abicim kendi kafanda kurma." Dedi Umut abi
"İçene Emir kaçmış olabilir mi?" Dedi Ela
"Bana da öyle geldi." Dedim
"Kendi kafanda mı bu odada ki kişilerden fazla sesler var kafamda hepsinin bir kafası var ve susmuyorlar sebebide siz ve yaptıklarınız." Dedi Zeynep
"Aman ne komik biz de inandık." Dedi Umut abi Zeynep'in konuşmasına kalmadan Uğur konuşmaya başladı oysaki hasta ziyaretine gelmiştik hasta da yapmıştı herşeyi.
"Abi yeter kız sana bir durumdan bahsediyor sebebi siz olmanıza rağmen sen alayla ona konuşuyorsun. Sen bu değilsin abi sana noldu da böyle oldun hepsi sizin suçunuz anla artık şunu." Dedi Uğur
"Ne benim suçum lan o kişiyi ben değil Tolga bıçakladı suçu bana attı benim bir kardeşim var onu tek bırakamam diye." Dedi Umut abi
"Günlüğün de bu yazmıyor ama abi herşey yazarken." Dedi Uğur
"Sen birde benim günlüğümü oku. Hepsi yalan bıçaklanma falan yok paşamın keyfi istemiş bana da gelip Zeynep seni unutmaya başladı diye kolpa döktü bir manipüle etti beni cahil ben inandım sonra bu beni aradı yalvar yakar özür diledi bende o zamanlar tek olduğum için affettim sonra ki günler içinde düşünmüş ne diyeceğini benim ne demem gerektiğini öyle bir güzergah kurmuşki Uğur olayı öğrensin diye yalan yanlış günlük bile tutmuş." Dedi Tolga abi
"Hayatımda ki en büyük ters köşeyi yedim." Dedi Zeynep
"Bende güzelim bende." Dedi Uğur
"Sen ne psikopat çıktın birde kendin manyak değilmişsin gibi Zeynomu da deli ettin." Dedim
"Ruh hastası manyak, kız ne halde." Dedi Ela
"Kendi kendine deli olmuş o benim suçum değil." Dedi Umut abi
"Umut gel buraya seninle bir konuşalım adamca." Dedi abim kolundan tutup dışarı çıkardı ve kapıyı kapattı.
"Bir kaç dakika içinde her boku öğrendik." Dedim
"Ömrü hayatımda bu kadar derin bir olay görmedim ben." Dedi Musa
"Canım alış bence." Dedim
"Öyle yapıcam güzelim." Dedi Musa
"Size bir şey diyeyim mi?" Dedi Nil abla hepimiz ona baktık.
"Bence planı Umut kurmadı başka bir iş var bu işte." Dedi Nil abla
"Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun Nil abla?" Dedim
"Bana da öyle geldi açıkçası onca yer arasından İzmir ve İzmir'de Elanın abisi var Buğlem abla İzmir'deki Emiri özlüyorum dedi yani önceden beri tanışıyorlar." Dedi Nil abla
"Mantıksız Emirle tanışsa bile herşeyi planlayıp oraya gitmişti bile." Dedim
"Öneceden tanışma ihtimalleri var mı?" Dedi Zeynep
"%1 ihtimal." Dedim
"Çözeceğiz bu olayı." Dedi Tolga abi
"Sen karışma abi iki lafına tekrar manipüle eder seni o zaman biteriz." Dedi Zeynep
"Ben olsam gerçeği bilmeyecek hâlâ laflanıyor." Dedi Tolga abi
"Abi ben zaten gerçeği bilmiyordum." Dedi Zeynep
"Doğru lan." Dedi
"Güzelim bugün çok haklısın." Dedi Uğur
"Daha ne kaçırcağız." Dedi Ali
"Barışmadık Ali kendisinin ilk ve son aşkı olarak duruyorum bunu öğrendiğim için lagalı lugalı komuşuyor." Dedi Zeynep
Hepimiz güldük şakalaşmaya devam ettik öğrendiğimiz onca gerçeğe rağmen hâlâ ayakta duruyorduk çünkü biz bulduk yeri geldiğinde ağlayan yeri geldiğinde gülen şaka yapan ama dimdik ayaktaydık. Konu konuyu açtı sabah ezanına kadar oturduk ezandan sonra arabaya binip eve doğru yol aldık abim Umut abi ile ne konuştularsa bize bir şey dememişti. Zeynep ve Uğur hastanede kalmıştı Umut abi geri gelmişti yol o kadar hızlı geçmişti ki ne ara herkesi bırakıp bizim evin oraya geldiğimizi anlamamıştım. Arabadan indim binanın demir kapısına gittim şifreyi girip yukarı çıktım abimde yanımdaydı evin olduğu kata vardık anahtarla kapıyı açtım içeri girdik ayaklarım çok ağrıyordu ceketi vestiyere bırakıp odama gittim üzerimi değiştirip banyoya gittim makyajını çıkarttım dişimi fırçaladım geri odama döndüm o kadar hızlı uyumuştum ki hiç bir şey olduğunu anlamış değildim.

- Bölüm Sonu -

🤍