🔆

23. Bölüm
Gizem Yıldırım'dan

Şu Dünyada çay içmek gibisi yoktu sabah 10 da kalkmıştık Zeynep'le kendisi bizde kalmaya ikna olmuştu gece geç saatlere kadar ağlamıştı sabahta şiş gözleri ile uyanmıştı şimdi ise birlikte kahvaltı yapıyorduk yemekten sonra hastaneye gidecektik.
"Doyduysan gidelim artık." Dedi Zeynep
"Sende birşeyler ye gidelim." Dedim
"Yok ben doydum." Dedi
"Zorluk çıkarma cınım ye yemeğini." Dedim
"Aman iyi be yiyorum." Dedi
Çatalını alıp domatese batırdı sonrasında tek tek tabağındakileri yedi çatalını bırakıp geri yaslandı.
"Gidebilirmiyiz artık?" Dedi
"Gidebiliriz." Dedim gülerek
"Çok şükür." Dedi neşeyle abisini göreceğini için baya heyecenlıydı.
"Git hazırlan bende buraları toplayayım." Dedim
"Tamamdır." Dedi heyecanla ayağı kalkıp mutfaktan çıktı.
"Deli kız." Dedim arkasından.
Kirlileri makineye atıp kahvaltılıkları buzdolabında attım telefonuma mesaj gelmesiyle geri sandalyeye oturdum Musa mesaj atmıştı.

Musa🤍
- günaydınn güzelim
Siz
- günaydınn
Musa🤍
- napıyonn
Siz
- kahvaltı yaptık zeyneple
- hateneye gidiceğiz işte
Musa🤍
- geçmiş olsun dileklerimi ilet
Siz
- derimm
Musa🤍
- tutmayım senii
- görüşürüz sonra
Siz
- görüşürüzz
"Mesajınıza 💞 ifadesini bıraktı*

"Kalk lan sende hazırlan." Dedi mutfağa giren Zeynep.
"Bana lanlı manlı konuşma gitmeyiz seni de bu eve kitlerim." Dedim
"Убирайся отсюда." Dedi(hadi oradan)[Rusça]
"Ne diyon?" Dedim
"Rusça bu canım anlamazsın." Dedi Zeynep
"Hangi istekle Rusça öğrendin ya sen?" Dedim
"Bir ara baya seviyordum Rusla alakalı şeyleri o ara." Dedi
"Manyak ya." Dedim
"Sağ ol var ol ama kalk artık." Dedi
"Kalkıyorum." Dedim
"Laf var icraat yok lan kalk artık." Dedi kolumudan çekerken.
"Off kalktım." Dedim ve kalktım odama geçmek için mutfaktan çıktım odama geldiğimde dolaptan kıyafetlerimi alıp üzerimi değiştirdim masanın üzerinden cüzdanımı alıp cebime attım saçlarımı da tarayıp odamdan çıktım Zeynep bıraktığım gibi kalmıştı mutfakta.
"Yürü çıkalım." Dedim
"Tamam." Dedi
Masadan telefonumu alıp dış kapıya gittim ayakkabılarımı giyip aşağı indik çarşıya doğru gittik bir taksiye binip Tolga abinin kaldığı hastaneye gittik 1 saate yakın bir süre sonra hastaneye varmıştık taksiye gerekli ücreti verip arabadan indik. Hastaneye giriş yaptık yoğun bakım yerine gidip oradaki hemşireye soru sordu Zeynep.
"Merhaba kolay gelsin dün öğle saatlerinde gelen Tolga Yıldızın yakınıyım kendisi yoğun bakımında yatıyor, kendisini uzaktan da olsa görebilirmiyim birde bugün doktorumuzdan bilgi alacaktım kendisi nerede?" Dedi Zeynep
"Geçmiş olsun ve teşekkür ederim. Hasta ziyareti saatlerimiz 13.00-14.00 arası süre zarfında hastayı camdan görebilirsiniz nöbetçi doktor yanında şuan çıkınca size gerekli açıklamayı yapar. İyi günler." Dedi hemşire ve yanımızdan ayrıldı yoğun bakım alanına girip Tolga abinin yattığı yere vardık içeride doktor genel olarak bakıyordu herhalde kontrolu bittikten sonra dışarı çıkmıştı Zeynep vakit kaybetmeden yanına gitti.
"Merhaba hocam dün öğle saatlerinde ameliyata aldığınız Tolga Yıldızın kardeşiyim. Dünden beri yoğun bakımda, durumu nasıl, herhangi bir gelişme varmı, gözlerini ne zaman açar?" Dedi Zeynep
"Merhaba geçmiş olsun. Dün öğleden sonraki büyük ameliyatı başarıyla atlattı kendisi dünden beri durumu stabil seyrediyor şükür ki kötüye giden ani bir durumumuz yok. Solunum cihazına bağlı olarak uyutmaya devam ediyoruz çünkü hem kafasındaki travmanın dinlenmesi hemde kırılan kaburgaların akciğeri yormaması için vücudun bu dinlenmeye ihtiyacı var. Henüz uyandırmadık önümüzdeki kritik birkaç gün daha var. Bu süreçte sabırlı olmamız lazım şuan her şey kontrolümüz altında." Dedi doktor
"Anladım teşekkür ederim hocam." Dedi Zeynep sesi kırıktı en hayırlısı buydu ama.
"Geçmiş olsun tekrardan." Dedi ve bir odaya doğru gitti.
"Allahım sen şifa ver abime." Dedi Zeynep
Camın önüne gitti alnını cama yaslayıp beklemeye başladı gözünden yaş geldi ailesinden sadece abisi kalmıştı onunda bu durumunu görmek kendisi baya üzmüştü elinden hiçbir şey gelmediği için daha zordu öylece bakmaktan başka bir şey yapamıyordu. Arkamdaki koltuğa oturdum.
"Sus artık sus." Dedi kendi kendine
"Gülme abim yaşayacak o beni bırakmaz."
"İnanıyorum çünkü öyle olucak." Dedi
"Kes sesini." Dedi cidden iyi değildi kendi kendine konuşuyordu kendine yanıt veriyordu.
"Zeynep." Dedim arkasına dönüp bana baktı.
"Olmuyor susmuyorlar Gizem kafamdaki sesler susmuyor." Dedi ağlamaklı bir sesle ayağı kalkıp yanına gittim ona sarıldım psikolojisi baya bozulmuştu.
"Susarlar sen güçlüsün onları susturmasını bilirsin." Dedim
"Yaparım dimi?" Dedi
"Yaparsın tabii." Dedim sarılmaya devam ederken biz sarılırken anons geldi.
"Sevgili ziyaretçilerimiz ziyaret saatimiz sona ermiştir. Tüm ziyaretçilerimizin önemle rica olunur anlayışınız için teşekkür eder iyi günler dileriz." Dedi danışman oluğunu düşündüğüm kadın.
"Hadi gidelim yarın tekrar geliriz." Dedim
"Tamam." Dedi
Yoğun bakım alanından çıkıp hastane kapısına gittik sürgülü kapıları atlatıp dışarı çıktık hastanenin karşısında ki banka oturdu bende yanına oturdum.
"O kadar düşüncesiz biriyim ki size teşekkür bile etmedim nasıl olduğunuzu sormadım." Dedi Zeynep
"Hayır burda önemli olan sensin." Dedim
"Yok yok haksızlık ediyorum size ben." Dedi
"Zeynep salak saçma konuşma benim canımı sıkma." Dedim
"Ama olan bu." Dedi Zeynep
"Yürü sana hastane yaramamış gidelim Elanın yanına o senin hakkından gelir." Dedim
"Gidelim." Dedi
Banktan kalkıp taksi durağına gittik boş taksiye binip Elanın evinin adresini verdik yollar bomboş olduğu için yarım saat sonra Elagilin kapısının önüne gelmiştik ücreti ödeyip araçtan indik Elanın kapısına geldiğimizde demir kapıyı açması için zile basıp beklemeye başladık.
"Elimizde boş geldik." Dedi Zeynep
"Hay senin dramına." Dedim
"Ne haksızmıyım?" Dedi
"Hakına bütün hürreyetimle söverim hemde sana da." Dedim
"Sevdim bu cümleyi." Dedi ardından demir kapı açıldı içeri girdik son kata çıktık kapıyı çalıp beklemeye başladık ardından Ela kapıyı açtı.
"Hoşgeldiniz." Dedi Ela
"Hoşbulduk." Dedim
Ayakkabılarımı çıkartıp içeri girdim ardından Zeynepte girdi lavaboya gidip ellerimizi yıkadıktan sonra birlikte salona geçtik Zeynep karşımdaki koltuğa oturdu Ela da yanıma oturdu.
"Hangi rüzgar attı sizi buraya?" Dedi Ela
"Abimi ziyaret edip sana geldik." Dedi Zeynep
"İyi ettiniz." Dedi Ela
"He bu arada Musa geçmiş olsun dedi." Dedim
"Ali de dedi." Dedi Ela
"Sağ olunsunlar." Dedi Zeynep
"Bugün burada kalsanıza." Dedi Ela
"Bana fark etmez." Dedim
"Давай останемся." Dedi Zeynep (kalalım)[Rusça]
"Başladı gene." Dedim
"Ne diyor bu?" Dedi Ela
"Hanımefendinin bugün Rusça konuşası geldi." Dedim
"Zeynep Türkçe konuş ben Fransızca konuşuyor muyum?" Dedi Ela
"Tamam be demedik bir şey unuttum mu diye test ediyordum kendimi." Dedi Zeynep
"Paşama bak." Dedi Ela
"Bugün neler dedi biliyormusun?" Dedim
"Neler?" Dedi Ela
"Size haksızlık ediyorum dedi o kadar düşüncesiz biriyim ki size teşekkür bile etmedim nasıl olduğunuzu sormadım bile dedi." Dedim
"Ya sen salakmısın?" Dedi yüksek sesle Ela Zeynep'e bakarak.
"Ama öyle." Dedi Zeynep
"Bok öyle önemli olan sensin biz değil." Dedi Ela
"Dedim aynı şeyi yok yok dedi mal." Dedim
"Stupide." Dedi Ela (aptal) [Fransızca]
"Lan Türkiye sınırları içinde Türkçe konuşun benim canımı sıkmayın." Dedim
"Tamam." Dedi Ela
"İyi be." Dedi Zeynep
"Kalıyonuz demi ona göre anneme haber vercem." Dedi Ela
"Kalıyoz." Dedi Zeynep
"Tamam ben annemle konuşup geliyorum." Dedi Ela ayağı kalkıp salondan çıktı.
"Hemen ispiyonla." Dedi Zeynep Ela çıkar çıkmaz.
"Kes doğru olanı yaptım." Dedim
"Aynen." Dedi Zeynep
"Zeynep." Dedim
"Aman sustuk." Dedi Zeynep
Ela salona girdi ona baktım yanımdaki boş yere oturdu derin bir nefe saldı.
"Kalıyorsunuz burda." Dedi Ela
"Noldu sana?" Dedim
"Yarın akşam yemeğine Yaren ablalar gelecekmiş." Dedi Ela
"Deme ama dahası da var gibi geldi bana?" Dedim
"Var olmaz olur mu. Annem yarın sizi de davet etti." Dedi Ela
"Asla gelmem." Dedi Zeynep
"Bende aynı şeyi dedim ama evde tek ne yapacak o kız dedi Gizemgilde kalıyor dedim." Dedi Ela
"Eeee." Dedi Zeynep gözleri yavaşça kapanıyordu uyumamak için direniyordu.
"Olsun genede gelsin dedi gelmezse konuşmasın benimle de dedi abisi de katılmasını isterdi diye ekledi." Dedi Ela
"Nurcan teyze naptın ya." Dedi Zeynep esneyerek elini ağzına kapattı uykusu vardı.
"Dünki olanları bilmiyor mu Nurcan teyze?" Dedim
"Biliyor ama katılmasını istedi gene de." Dedi Ela
"Katılacağız mecbur." Dedi Zeynep
"Katılırsın." Dedim
"Sensiz asla katılmam." Dedi Zeynep
"Offf tamam." Dedim
"Canım benim ya." Dedi
Koltuğa uzandı uyumak için gözlerini kapattı gece uyumadığı için uykusu gelmişti Ela yanındaki battaniye alıp ayağı kalktı Zeynepin üzerine örtü. Biz de Elayla birlikte mutfağa gidip yemek hazırladık yemek olarak kolaya kaçmış makarna yapmıştık yemek hazırlığı bitince sandalyeye oturduk.
"Napcağız?" Dedi Ela
"Bilmiyorum." Dedim
"Doktor ne dedi?" Dedi
"Uyanması için erken daha dedi durumu hâlâ kritik dedi." Dedim
"Allah şifa versin." Dedi
"Amin." Dedim
"Markete gidelim yiyecek falan alalım akşama birşeyler izleyelim hem kafası dağılır." Dedi Ela
"Olur bugünü de böyle kapatırız yarın Allah kerim." Dedim
"Yarın ne yapacağız ya?" Dedi Ela
"Bilmiyorum ama hiç iyi şeyler olucak gibi değil." Dedim
"Ah anne ah başka vakit mi bulamadın." Dedi Ela
"Oda bizim gibi Zeynep'i düşünüyor." Dedim
"Öyle tabii." Dedi Ela
"Kalk geç olmadan markete gidelim." Dedim
"Montumu alıp çıkalım." Dedi
Mutfaktan çıkıp yandaki odasına gitti montunu giymiş bir şekilde mutfağa geldi gelmesiyle ayağı kalkıp yanına gittim kapıyı açıp dışarı çıktı bende arkasından çıktım ayakkabılarımı giydim merdivenlerden indik binadan çıkıp en yakın markete gittik. İçecek cips cola çekirdek çikolata alıp kasaya gittik parasını ödeyip marketten çıktık geri binaya doğru gittik.
"Ne izleyelim akşam?" Dedi Ela
"Korku izleyelim." Dedim
"Olur." Dedi Ela itiraz etmeden.
Binadan içeri girip yukarı çıktık Ela cebinden anahtarla kapıyı açtı ve içeri girdi bende içeri girip kapıyı kapattım elimdeki poşetleri mutfak tezgahına bıraktım bir bardak su alıp içtim o sırada Ela montunu odasına bırakıp gelmişti.
"Geç almadan yemek yiyelim." Dedim
"Tamam sen makarnayı ısıt bende Zeynep'i uyandırayım." Dedi Ela
Başımla onu onayladım o mutfaktan çıktı bende ayağı kalkıp ocağın altını açtım makarna tenceresi zaten üstündeydi yandaki tahta kaşığı alıp makarnayı karıştırdım ben yemekle ilgilenirken Ela'lar mutfaktan içeri giriş yapmıştı sofraya oturdular bende makarnayı tabaklara servis edip önlerine koydum ardından tabağımı alıp yerime geçtim.
"Size de zahmet oldu ellerinize sağlık." Dedi Zeynep
"Sen böyle konuşmaya devam et bunu bile bulamayacaksın." Dedi Ela
"Katılıyorum." Dedim
"Susuyorum ben." Dedi Zeynep
Aferin der gibi baktık Zeynep'e yemeğimizi yedik Ela kirlileri makineye attı bizde Zeynep'le aldığımız yiyecekleri tabağa koyduk ardından salona geçtik korku filmini açıp izlemeye başladık. Zeynep pek bakmamıştı kafası Tolga abideydi ne kadar bize ayak uydurmaya çalışsada gözleri dalıp gidiyordu. İlerleyen saatlerde uyku bastırmıştı hepimizi koltuğu açmıştık önceden. Zeynep'le ben koltukta yatacaktık Elada odasında. Yattık Zeynep arkasına döndü bende telefona bakarken uyumuştum.

🌙
Ela Yılmaz'dan

Sabah 11.30 da kalkmıştım odamdan çıkıp kızlara bakmaya gittim hâlâ uyuyorlardı salondan çıkıp mutfağa gittim kahvaltı hazırlamaya başladım klasik bir kahvaltı sofrası kurdum herşey bitince mutfaktan çıkıp salona gittim hâlâ uyuyan ikiliye baktım.
"Abloşlar kalkın." Dedim onları sarsarken.
"Bir kerede düzgün uyandır bizi." Dedi Zeynep uykulu sesle.
"Harbiden." Dedi Gizem esneyerek.
"Lügatım da yok." Dedim
"Biliyoruz." Dedi Gizem
"Ne o zaman laflanıyorsunuz." Dedim
"Bizim de lügatımızda bu var." Dedi Zeynep
"Kalkın kahvaltıyı bile hazırladım." Dedim
"Misafirpeverliğin için sağol." Dedi Gizem
"Rica ablacığım." Dedim
"Elaya naptın çabuk söyle bu bizim Ela değil." Dedi Zeynep
"Size iyilik de yaramıyor." Dedim
"Zeyno kalk ömrü hayatın boyunca bir daha yiyemiyeceğin kahvaltı bu." Dedi Gizem
"Ben kahvaltı etmem." Dedi Zeynep
"Öyle bir edersin ki aklın şaşar." Dedim
"Öyle mi?" Dedi
"Öyle." Dedim
"Etmezsen Tolga abinin yanına gitmeyiz." Dedi Gizem
"Bak ikidir bunu diyorsun bir daha dersen kötü bozuşçağız seninle." Dedi Zeynep
"Aynen canım aynen." Dedi Gizem yataktan kalkıp salondan çıktı Zeynep'e baktım.
"Kalkıyormusun yoksa-" Cümlemi tamamlamadan sözümü kesti.
"Kalkıyorum." Dedi
"Adam ol." Dedim ayağı kalktı mutfağa gitmek için yürürken peşimden geliyordu mutfaktan içeri girdim oda girdi sandalyeye oturdu bende masanın üstündeki telefonumu aldım Alinin yazdığını gördüm onunla olan sohbete girdim.

Birtanem💛
- eloşumm güzelim günaydınn
Siz
- günaydınn sevgilim
Birtanem💛
- napıyorsunn
Siz
- kahvaltı hazırladım kızlarla onu yiyeceğiz şimdi
- sen napıyorsun
Birtanem💛
- afiyet olsun
- kız kardeşimle uğraşıyorum
Siz
- kendisiyle tanışmak isterim
Birtanem💛
- sen yeter ki iste
- yarın buluşalım diyoruz topluca
Siz
- haberim yoktu
- nereden çıktı hem
Birtanem💛
- az önce konuştuk bizimkilerle
- yengemin kafası dağılsın diye
Siz
- iyi düşünmüşsünüz de
- Zeynep kabul eder mi bilmiyorum
Birtanem💛
- Uğur bende o iş dedi
Siz
- hadi bakalım
- şey diyicem
Birtanem💛
- ne diyeceksin güzelim
Siz
- kız kardeşini de getirsene uygunsa
Birtanem💛
- iyi dedin bende düşünmüştüm
Siz
- kalp kalbe karşıdır
Birtanem💛
- öyleymiş valla
Siz
- tekrar konuşalım bu konuyu
- kahvaltı edeceğiz
Birtanem💛
- tamam yavrum
- afiyet olsun tekrardan
Siz
- sağoll canım
*Mesajınıza 💖 ifadesini bıraktı*

Gizem geldiğinde sofraya oturduk.
"Afiyet olsun hepimize." Dedi Gizem
"Sana da." Dedik Zeynep'le
"Musa yarın toplanacakmışız dedi." Dedi Gizem
"Bana da Ali dedi." Dedim
"Ne diye?" Dedi Zeynep
"Bilmiyorum." Dedim
"Bende bilmiyorum." Dedi Gizem
"Net benim içinde. Zahmet etmeyin arkadaşlar gerek yok." Dedi Zeynep
"Fenamı olur zeyno?" Dedim
"Bilmiyorum." Dedi Zeynep
"Gidelim en azından bir kaç saat hava alırsın." Dedi Gizem
"Evet." Dedim
"Мы уходим" Dedi (gidiyoruz)[Rusça]
"Hay senin Rusçana." Dedim
"Tamam diyor herhalde. Ve Elaya katılıyorum." Dedi Gizem
"Да." Dedi (evet)[Rusça]
"Evet dedi bu sefer." Dedim
"Ja." Dedi Gizem(evet)[Almanca]
"Çok şükür almanca biliyoruz." Dedim
"Ne kültürlü insanlarız be." Dedi Zeynep
"Katılıyorum." Dedim
Kahvaltı boyunca konuşmaya devam ettik tabaklarımız bitince Zeynep kahvaltıları buzdolabına koydu bizde Gizem'le kirlileri makineye dizdik. Mutfaktaki işimiz bitince salona geçtik.
"Saat kaç?" Dedi Zeynep
"1.30." Dedim
"Ne." Diye çığlık attı
"Ne bağırıyorsun." Dedim
"Ziyaret saatinin bitmesine yarım saat kalmışta ondan." Dedi Zeynep
"Anaaaa biz onu unuttuk." Dedi Gizem
"Akşamki görüşe gidersin." Dedim
"Akşam sevgili aile üyelerinle yemeğe katıldık ya." Dedi Zeynep
"Ben özür dilerim." Dedim
"Dileme özür falan olabilir bugünde böyle olması gerekiyormuş." Dedi Zeynep
"Ama..." Dedim
"Aması maması yok nasip değilmiş." Dedi Zeynep
"Sen öyle diyorsan." Dedim
Zeynep anlayışla kafasını salladı birlikte oturup saatleri çürüttük akşam yemeği saatine doğru annemgil eve gelmişti kızlarla birlikte yemek için ona yardım etmiştik ardından kızlar evine gitmiş üzerlerini değiştirip geri gelmişlerdi akşam 7'ye doğru Yaren ablalar kapımızı çalmıştı karşılamak için hepimiz kapıya gitmiştik önde olduğum için kapıyı açtım en önde anneleri Ayten abla vardı.
"Hoşgeldiniz." Dedim
"Hoşbulduk." Dedi Ayten abla
Ardından Yaren abla girdi onun ardından Emir de girdi onun girmesiyle kapıyı kapattım onlara döndüm.
"Vay acıların çocuğu da burdaymış." Dedi Emir yüzsüzce Zeynep'e bakarken kesin ağzına sıçıcaktı Zeynep bugün.
"Dakika bir gol bir bu akşam biri yaralanmasa yeri." Dedi Gizem bana yaklaşarak
Kafamla onu onayladım içeri geçtik hadi bismillah.

- Bölüm Sonu -

🤍