37. bölüm / 46
Lise Kaderimiz🔆
Bölümler 46Şu an: 🔆
- 1 🔆1.026 kelime
- 2 🔆1.265 kelime
- 3 🔆1.317 kelime
- 4 🔆1.493 kelime
- 5 🔆1.091 kelime
- 6 🔆1.028 kelime
- 7 🔆972 kelime
- 8 🔆874 kelime
- 9 🔆973 kelime
- 10 🔆859 kelime
- 11 🔆1.221 kelime
- 12 🔆1.421 kelime
- 13 🔆1.118 kelime
- 14 🔆1.442 kelime
- 15 🔆1.708 kelime
- 16 🔆1.331 kelime
- 17 🔆1.826 kelime
- 18 🔆2.420 kelime
- 19 🔆2.469 kelime
- 20 🔆2.228 kelime
- 21 🔆1.527 kelime
- 22 🔆2.573 kelime
- 23 🔆2.557 kelime
- 24 🔆2.223 kelime
- 25 🔆2.062 kelime
- 26 🔆1.603 kelime
- 27 🔆1.394 kelime
- 28 🔆1.634 kelime
- 29 🔆1.291 kelime
- 30 🔆1.562 kelime
- 31 🔆1.474 kelime
- 32 🔆1.614 kelime
- 33 🔆1.331 kelime
- 34 🔆1.236 kelime
- 35 🔆1.296 kelime
- 36 🔆1.322 kelime · Okuduğun bölüm
- 37 🔆1.070 kelime
- 38 🔆1.331 kelime
- 39 🔆1.862 kelime
- 40 🔆1.337 kelime
- 41 🔆1.812 kelime
- 42 🔆2.112 kelime
- 43 🔆1.783 kelime
- 44 🔆1.573 kelime
- 45 🔆987 kelime
- 46 🔆1.126 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
35. Bölüm
Ela Yılmaz'dan
Okul yollarında gazi olucaktım hayır niye okulları tatil yapmak yerine bizi bu buzlu yollarda yürütüyorlar anlamış değildim. Yolların buz olma sebebi 2 gündür yağan kardı yollar bembeyaz olmuştu ama hâlâ okula gidiyorduk birde kansızlık olduğu için donuyordum. Yolda ellerim cepte ilerlerken arkamdan atılan kar topu ile yerimde sarsıldım arkamı dönüp baktığımda atan kişinin Zeynep olduğunu gördüm gülerek bana bakıyordu.
"Zeynep malmısın?" Dedim
"Yoo, ne alaka?" Dedi
"Ne diye kar topu attın?" Dedim
"İçimdeki çocuk ölmedi." Dedi
"Ne?" Dedim anlamayarak.
"Diyorum ki içimdeki çocuk ölmedi bu yüzden kar topu attım." Dedi
"Hee." Dedim
Bana doğru gelirken arkasından kar topu yedi yere düşmemek için direniyordu gülerek ona bakıyordum kar topunu atan kişi Gizemdi.
"Lan." Dedi Zeynep arkasını dönüp Gizeme baktı.
"Selamünaleyküm." Dedi Gizem
"Aleykümselam." Dedim
"Gizocuğum ben senin düşmanın değilim dimi?" Dedi Zeynep
"Değilsin." Dedi Gizem
"O zaman neden düşmanına atar gibi kar topu attın?" Dedi Zeynep
"Elimin ayarı yok." Dedi Gizem
"Belli beynim yer değiştirdi." Dedi Zeynep
"Varmıydı ya?" Dedim
"Ela." Dedi Zeynep
"Efendim." Dedim
"Ablaya saygızlık yapılmaz nutuku çekicek." Dedi Gizem
"Yok anlamaz onu kafası karpuz ama beyni çekirdek kadar." Dedi Zeynep
"Güzel laf." Dedim
"Evet ben buldum." Dedi Zeynep
"Bunun bir yerini kim kaldırıyor?" Dedim
"Onu bizde çözemedik ama bence kendi kendine oluyor." Dedi Gizem
"Olabilir." Dedim
"Bugün ayın kaçı?" Dedi Zeynep
"10'u." Dedim
"Yarın ramazan başlıyor." Dedi Zeynep
"O kadar oldumu ya?" Dedi Gizem
"Katılıyorum." Dedim
"Olmuş." Dedi Zeynep yanyana gelmiş duruyorduk okul kapısına yakın bir yerde.
"Peki ne zaman içeri gireceğiz?" Dedim
"Açıkçası buz gibi hava da dışarıda durmayı seviyorum ben." Dedi Zeynep
"Kanı olunca." Dedi Gizem
"Katılıyorum ve içeri girmezsek kanımın donacağını biliyorum." Dedim
"Yürü girelim o zaman." Dedi Zeynep
Kolumdan çekip ileri doğru itti sonrada yanıma Gizemi itti soluma geldi birlikte okuldan içeri girdik sınıfa kadar sessizce ilerledik sınıfa girmemizle birine çarpmam bir oldu her ne kadar kızlar kolumdan tutup çekse de.
"Çok özür dilerim." Dedi tanımadığım ses kafamı kaldırıp ona baktım.
"Asıl ben özür dilerim önüme bakmayan bendim." Dedim
"Asıl bendim önüme bakmayan gerçekten pardon." Dedi o kişi
"Siz mi asıl ben bakmadım önüme iyi misiniz?" Dedi Ela
"Ben iyiyim siz iyi misiniz?" Dedi o
"İyiyim iyiyim. Tekrardan özür dilerim sizden." Dedim
"Siz değil Ayaz adım." Dedi kendisi.
"Tanıştığıma memnun oldum Ela bende." Dedim
"Bugün inşallah sınıfa gireriz ." Dedi Gizem
"İnşallah." Dedi Zeynep
"Bende memnun oldum Ela." Dedi
"Arkadaşlar bölmek istemem ama yada isterim. Edebiyatçı geliyor ve bu hocanın sinirini görmek istemeyiz." Dedi Zeynep
"Saat ne kadar hızlı geçiyor." Dedim
"Ela içeri girmek yerine hâlâ burda konuşuyorsun. Sen ne olsun istiyorsun?" Dedi Gizem
"Özür diledik çarptığımız için." Dedim
"Ela ben şimdi sana özür diletcem ömrü hayatın boyunca özür dileme kelimesi travma kalacak. Yürü artık içeri." Dedi Zeynep
"Tamam." Dedim sınıftan girip arkamdan 'çok şükür' lafları ile birlikte yerime oturdum onlarda arkama geçtiler.
"Günaydın." Dedi hoca
"Sağol." Dedik sınıfça
"Oturun." Dedi hoca
Sıraya oturdum montumu çıkarttım yanıma koydum şuan kalkıp asarsam hocanın gözüne batardım. Çantamdan kitabı defteri çıkartıp sıraya koydum kalemliğimi de çıkarttım.
"Yoklama alıcam sessizlik." Dedi hoca
"Ömer?" Dedi hoca
"Burda." Dedi Ömer
"Ayşe?" Dedi hoca
"Burda." Dedi Ayşe
Sırayla herkesi söyledi en son az önce tanıdığımız çocuğu söyledi.
"Ayaz Aydoğan?"
"Burda." Dedi Ayaz
"Sen yeni mi geldin?" Dedi hoca
"Evet hocam." Dedi
"Tanıt bakalım kendini." Dedi hoca
"Hocam ben Ayaz Aydoğan Şanlıurfadan geliyorum aslen Tokatlıyım." Dedi
"Arkadaş bütün iklimleri yaşamış." Dedi Zeynep
"Harbiden." Dedim
"Hocam arkadaşımız bütün iklimleri yaşamış." Dedi Uğur
"Lafımı çaldı ya la." Dedi Zeynep
"Öyle gözüküyor. Senin yüzüne noldu?" Dedi hoca
"Hocam klasik itişme kakışma." Dedi Uğur
"Gene şu 3'lüyle mi giriştiniz?" Dedi hoca
"Yok hocam, arkadaşlar biri biraz ödlek herhalde adam toplamış." Dedi Uğur
"Ne yapmışlar ne yapmışlar?" Dedi hoca
"Hocam dalga geçiyor." Dedi Ali
"Bana dalga geçilmeyeceğini bilmiyor mu o?" Dedi hoca
"Biliyorum hocam o yüzden olanı anlattım." Dedi Uğur
"Sizinle teneffüste bir konuşalım." Dedi hoca
"Tamam hocam." Dedi Uğur
"Ayaz buraya niye geldiniz?" Dedi hoca
"Ablam üniversiteyi burda okuyacakmış bizde ailecek geldik." Dedi
"İyi iyi. Kaç kardeşsiniz?" Dedi hoca
"Ablam var birde ikiz erkek kardeşlerim var." Dedi
"Kalabalık aile güzel oluyor." Dedi hoca
"Evet hocam." Dedi Elif
"Kesinlikle hocam." Dedi Mert
"Bunlarında katılması ayrı gülünç." Dedi Zeynep
"Harbiden." Dedim gülerek.
"Hoca bakıyor." Dedi Gizem
"Varmıydı abisi ablası kardeşi olan?" Dedi hoca
Ben Gizem Zeynep ellerimizi kaldırdık etrafa baktım Ali, Uğur, Faruk, Ömer, Ayşe, Ecrin ve bir kaç kişi daha elini kaldırmıştı.
"Ela senin kardeşin vardı dimi?" Dedi hoca
"Evet hocam." Dedim
"Ben seni birine çok benzetiyorum bu dönem geldiler onlarda." Dedi hoca
"12. Sınıf mı?" Dedim
"Evet adı Emir ikizi varmış Yaren diye onlara." Dedi hoca
"Abisi ve ablası hocam onlar." Dedi Elmira
"Elmira ailem neden bu kadar dikkatini çekti de bu bilgiler var?" Dedim
"Bana herşeyin bilgisi geliyor." Dedi Elmira
"Tek sana değil bence oda neyse." Dedi Zeynep
"Abin ve ablan mı şimdi onlar?" Dedi hoca
"Öyleler ama ben öyle görmüyorum." Dedim
"Bir şey diyicem bugün bu hocaya noldu ya?" Dedi Gizem
"Katılıyorum değişik bugün." Dedim
"Ters tarafından kalkmış." Dedi Zeynep
"Sinirli olurdu o zaman." Dedim
"Yok bu hoca düz kalkınca sinirli ters kalkınca sakin." Dedi Zeynep
"O nasıl mantık?" Dedi Gizem
"Değişik." Dedi Zeynep
"Belli." Dedim
"Zeynep senin sadece abin vardı dimi?" Dedi hoca
"Evet hocam bir tek abim var." Dedi Zeynep
"Hastanede mi o hâlâ?" Dedi hoca
"Evet hocam ama haftasonu taburcu edecekler." Dedi Zeynep
"Geçmiş olsun." Dedi hoca
"Sağolun hocam." Dedi Zeynep
"Ali seninde kız kardeşin vardı herhalde?" Dedi hoca
"Evet hocam." Dedi Ali
"Uğur sende de abi vardı." Dedi hoca
"Evet hocam." Dedi Uğur
"12'i oda." Dedi hoca
"Evet hocam."Dedi Uğur
"Peki Ali seninde erkek kardeşin vardı sanki?' Dedi hoca
"Kız kardeşim." Dedi Ali
"Ne güzel." Dedi hoca
Bir kaç kişiye daha sordu bu sorulardan sonrasında ise zil çaldı sınıfın yarısı aşağı indi hoca çıkınca bizlerde sınıfta kaldık klasik konuları konuşup güldük ama cidden güldük artık üzülmek istemiyordum gülmek bize yaraşırdı bizde bunun hakkını vermeliydik doya doya gülmeliydik.
"İyi ki siz ya." Dedim
"İyi ki sen." Dedi Gizem
"İyi ki sen." Dedi Zeynep
Gülerek onlara baktım az daha konuşmanın ardından zil çaldı klasik bir gün geçirerek son derse gelmiştik. Fizik hocası erken bırakmıştı bizde yavaş yavaş toparlanıp okulu terk etmiştik okuldan çıktıktan sonra birlikte evlere gidiyorduk arada arabaların üzerindeki karları alıp birbirimize atıyorduk arada ise birbirimize laf atıyorduk gülerek okuldan eve giden yolu bitirdik vedalaştıktan sonra herkes kendi evine gitti bende dahil. Binanın önüne geldiğimde zili çaldım içeri girip son kata çıktım kapının önüne geldiğimde annem kapıdaydı.
"Hoşgeldin kuzum." Dedi annem
"Hoşbuldum anne." Dedim
İçeri girip odama yöneldim çantamı bırakıp pijamalarımı giydim ardından tuvalete gidip makyajımı temizledim işlerimi bitirdikten sonra salona geçtim annemin olmadığını görünce salondan çıkıp mutfağa gittim annem buradaydı. Masa kenarındaki bir sandalyeye oturdum.
"Akşama ne var?" Dedim
"Mantı var." Dedi
"Hadi canım." Dedim
"Dolabı düzenlerken 2 poşet pazı buldum dedim Ela seviyor pişiri vereyim." Dedi annem
"İyi yapmışsın." Dedim
Pijamanın cebine koyduğum telefonu çıkardım mesaj var mı diye bakarken Zeynep yazdı.
🤗BAŞA BELA KIZLAR🤗
Zey
- ödev neydi
Elo
- yazmadın mı
Zey
- yazdım ama neye yazdığımı unuttuğum için sordum
- hemde hatırlamıyorum
Elo
- teeeee
- çoğrafya defterine 98 deki kavramları yazıcağız
Zey
- Allah razı olsun
Elo
- senden de
*Mesajınıza 💜 ifadesini bıraktı.*
Telefonu masaya bırakıp annemi izledim babam gelesiye kadar ödevimi yapardım geri telefonu alıp mutfaktan çıktım.
"Nereye?" Dedi annem
"Ödevimi yapıcam." Dedim
"Tamam yavrum." Dedi annem
"Deme öyle anısı var." Dedim kısık sesle.
Odama girip çantamdaki çoğrafya kitabını ve defterini çıkarttım masaya koydum ardından kalemliği alıp onuda masaya koydum. Sandalyeye oturup sayfa 98'i açtım altını çizdiğim yerleri tek tek deftere yazdım kolay olduğu için hızlıca bitirdim.
Kalemi masaya bırakıp kitabı ve defteri kapattım etrafı toparlayıp ayağı kalktım gidip yatağıma uzandım boş boş telefona baktıktan sonra babamın gelmesiyle odamdan çıktım birlikte akşam yemeği yemiştik Orhan okulda neler yaptığını anlatmıştı bizde kulağımızı 4 açmayarak dinlemiştik açıkçası ben öyle yapmıştım.
Yemeği bitirdikten sonra anneme yardım ettim kirlileri makineye attıktan sonra elimi yıkayıp odama geçtim yatağa yattım boş boş telefona baktım saattin 22.30 olduğunu görünce yattım sahura kadar uyudum.
- Bölüm Sonu -
🤍
Bölüm etkileşimi
