🔆

Merhabalarr yazarken gözlerimin dolduğu o bölüm sizinle beraber.

21. Bölüm
Gizem Yıldırım'dan

Elanın gösterdiği mesajla kalakalmıştık aklımızdaki sorular benzerdi çeken kimdi, amacı ne.
"Az mantıklı düşünürsek kalabalığın içinde çeken kişi." Dedi Zeynep
"Gidelim o zaman." Dedi Ela
"Sonrada başımıza iş açalım." Dedim
"Bakmazsak daha kötü." Dedi Ela
"Gidelim o zaman." Dedi Zeynep
"Gidelim." Dedim
Kalabalığa doğru yürüdük insanlar sanki yerde ki bir şeye bakıyor gibilerdi biraz daha yaklaştık yerde yatan birisi vardı açıkça söylemek gerekirse Elaya ve babasına benziyordu.
"Teyzeciğim noldu burda?" Dedi Zeynep yanındaki kişiye bu kızda utanma duygusu yoktu.
"Valla yavrum kendisi geri geri yürürken düştü. Birde şey dedi 'Ela hepsi senin yüzünden' diye sayıkladı." Dedi teyze
"Lan ben ne alaka." Dedi Ela
"Salak tek Ela sen misin?" Dedim
"Durun arkadaşlar Sherlock Holmes perilerim geldi." Dedi Zeynep
"Ne geliyor gene Allah bilir." Dedim
"Şimdi biri bizi çekiyor sonra da çektiği yere bakarken bu kalabalığı görüyoruz teyzem diyor ki geriye giderken düştü hemde 'Ela hepsi senin yüzünden' demiş hepsini birleştirince ortaya bu kişinin çektiği çıkıyor hemde Elayı tanıyor ama bir soru var kafamda." Dedi Zeynep
"Valla helal olsun yusufi." Dedi Ela
"Kafanda ki soru ne?" Dedim
"Teyzem sen bu vatandaşın geri geriye giderken Elinde telefon gördün mü?" Dedi Zeynep
"Gördüm gördüm." Dedi teyze
"Çözdük o zaman. Şu da bir ayılsa." Dedi Zeynep
"Kolonyası olan varmı?" Dedi yerde olan vatandaşın yanındaki bir adam.
"Bende vardı." Dedi karşımdaki teyze
Çantasından çıkartıp yerdeki adama, adam kolonyayı bileklerine sürdü burnuna yaklaştırdı koklattı.
"Bu nasıl bayılma sanki kış uykusunda." Dedi Ela
"Uyansın bir o ben ne yapacağımı biliyorum." Dedim
"Arkandayım." Dedi Zeynep
"Eyvallah bacım." Dedim
Yerdeki piç uyanmaya başlamıştı çok şükür uyandı.
"Evladım iyi misin?" Dedi yerdeki adam
"Başım ağrıyor ama iyiyim." Dedi yerden kalkıp sırtını direğe yasladı.
"İyi iyi." Dedim
"Noldu lan." Dedi vatandaş
"Noldusu'mu var insanların fotoğrafını çekip atmak ne oluyor. Nesin sen gizli hayranımız falan mı?" Dedim
"Ela..." Dedi
"Sana diyor amacın neydi de fotoğrafımızı çektin biraz daha konuşmazsan polise gidicem." Dedi Zeynep
"Birşeyleri açıklama vakti geldi. Emir ben Emir Yılmaz Elanın abisi." Dedi Emir olduğunu iddia eden kişi.
"Bende 2. Elizabeth'in torunun çocuğu Dünyanın en zengin kişisi diye biliniyorum." Dedi Zeynep
"Çok mu şakacısın sen?" Dedi
"Deliyim ondan." Dedi Zeynep
"Belli." Dedi
"Sıktın he neden çektin fotoğrafımızı senin de Emir olduğunu nereden bilelim?" Dedim
"Kimlik mi göstereceğiz illa kardeşim bu kız kardeşim benim." Dedi ve Elayı işaret etti
"Lan ne biliyim ben senin Emir olup olmadığını gerekirse göster kimlik." Dedi Ela
Sıkıntılı bir nefes verip elini cebine attı cüzdan olduğunu düşündüğüm şeyi çıkartıp kimliğini gösterdi üstünde Emir Yılmaz yazısı vardı tek tek baktıktan sonra arkasını çevirdi arkasında Serdar abinin adı vardı birde Ayten yazısı vardı açıkçası ikna olmuştuk.
"İnandınız mı hanımlar?" Dedi Emir
"İnandık." Dedi Ela sakince sonra sesini yükseltip konuştu.
"Derdin ne senin önce aile fotoğrafı gönderiyorsun şimdide numarama benimde olduğum bir fotoğraf gönderiyorsun oyun oynama yaşın geçmedi mi senin. Konuş açık açık ne istiyorsun?" Dedi Ela
"Babamı geri verebilicek misin he annen aldı babamı ailemi çocukluğumu. 2 yaşındaydım lan 2 annem gelip babanı unut dediğinde." Dedi yüksek sesle Emir
"Lan ben ne yapabilirim annenle babam boşandılarsa ben mi istedim sanki ya daha zigot bile değilken. Anlaşamamış boşanmışlar işte derdin ne daha?" Dedi Ela
"Sende buna inandın mı cidden git sor sevgili anneciğine olayın aslını öğren öyle konuşalım." Dedi
"Ne fark edicek doğru yanlış bana gelip hesap sorcağının anlamına gelmiyor anladın mı." Dedi Ela
"Anlamadım annenin yaptığı şeyi asla anlamıycam." Dedi
"O sesini bir kes doldurmuşlar seni helyum gazı ile sende patlamak için en yanlış kişiyi bulup gelmişsin." Dedi Zeynep
"Yani karışmayım dedim ama ağzını topla kardeşim sen asıl işin aslını öğren gel annesinin bu kıza yalan borcu yok ya anlatmış işte olanları sen sana olayı yanlış anlatıp olayı yanlışta anlayıp üzdüğün kız kardeşini düşün." Dedim
"Size ne lan size ne aile meselesi bu." Dedi
"Aile meselesi diyorsun ama sokak ortasında hesap soruyorsun hemde olayla alakası olmayan bir kişiye senin sayende öğrendiği olay için birde hesap sormak. Senin gibi insanlara yakışır." Dedim
"Daha fazla konuşmanın manası yok numaramı sil pişman olsan bile olayın aslını öğrenip sonrada gelip özür dilesen bile senin ne bir kız kardeşin var ne bir erkek kardeşin sen kendini yanlış olaya avutup avutup gelmişsin doğrusu öğrenince benden bir affetme bekleme kendime güveniyorum çünkü ne annem yalan söyler bana ne babam sana anlatanların aksine şimdi defol git hayatımdan." Dedi Ela
"Şimdi gitsem bile daha çok denk geleceğiz." Dedi arkasını dönerek yürüdü sola dönerek kayıp oldu.
"Teşekkür ederim sizede." Dedi Ela
"Ne teşekkürü Ela seni savunmak veya sana destek olmayacaksak niye arkadaşınınız." Dedim
"Aynen yarın sen destek olursun başka zaman biz Gizeme biz birbirimizin herşeyiyiz." Dedi Zeynep
"Ablalarım ya." Dedi Ela küçük çocuklar gibi bize sarıldı.
"Değişik bir kişilik." Dedim
"Dimi ablanız biz senin desek demediğini bırakmaz şimdide ablalarım diyor." Dedi Zeynep
"Bir deli sen misin?" Dedi Ela
"Hayır." Dedi Zeynep
"O zaman sus." Dedi ve daha sıkı sarıldı bizde aynı şekilde sarıldık.

🌙

Karne günü gelip çatmıştı son günleri sırf vakit geçsin diye okula gitmiştik bazende hiç gitmemiş dışarda gezmiştik şimdi ise saat 6.30 kalkmış erkenden karne gününe hazırlanıyorduk erken kalkma sebebimiz yetişememe korkusuy du gerekli bir korkuydu çünkü Zeynep saçını bir türlü tutturamamış Ela bir türlü saçını düzeleştirememişti ben ise onların aksine saçımı ördüğüm için açıp hazır olucaktım.
"Kullanmadığım saç ürünü kalmadı ama şura hâlâ yapışmadı ağlıycam ya." Dedi Zeynep
"Benimde saçımın bir yeri düzelmiyor off." Dedi Ela
"Benimki de sizi beklerken kök saldı." Dedim
"Paşama bak örmüşsün saçını rahatsın tabii." Dedi Ela
"Ben mi dedim düzleştir diye bana kalsa dalgalı halin daha güzel." Dedim
"Oldu lan oldu." Dedi Zeynep
"Bakıyım." Dedim kafasını eğerek jilet gibi olmuş kafasını gösterdi cidden güzel olmuştu saçını at kuyruğu yapmak.
"Mükemmel olmuş." Dedi Ela
"Bir sana birde Jennifer Lopez'e yakışıyor at kuyruğu." Dedim
"Yılmazın şuan götü kalktı." Dedi Zeynep
Gülerek eşlik ettik hafif olan makyajım bitmişti maskara allık dudak kombosu ile hazırdım kızların hazırlanması bitince saçımı açtım saç spreyi sıktım tutsun diye. O sırada aramayı kapatmıştık aramayı üstüm krem rengi boğazlı triko bir kazak gri füme rengi karışık pantolon klasik gümüş takılarım vardı dışarısı soğuk olduğu için siyah bir montta alacaktım.
"Anne ben çıkıyorum." Dedim dış kapıya geldiğim sıra
"Tamam dikkatli ol." Dedi annem
"Tamam." Dedim
Dışarı çıkıp beyaz ayakkabılarımı giydim aşağı indim Zeynep'i beklemeye başladım biraz beklemenin ardından geldi.
"Selamünaleyküm." Dedi yanıma geldiği sıra
"Aleykümselam." Dedim birlikte sokak başına doğru yürüdük Ela bakkalın orda durmuştu
"Ablalarım ya maşallah ne güzeller." Dedi Ela
"O senin bakışın fıstık." Dedim
"Mal ya." Dedi Ela
"Kendi kendime takılıyor işte salla." Dedi Zeynep
"Allah Allah bunu bana bir deli mi diyor?" Dedim
"Orayı karıştırmayalım." Dedi Zeynep
Aynen der gibi kafanı salladım konuşurken yürüdüğümüz için karşıdan karşıya geçtik sokağa geldik sağa dönüp geri sol yaptık okula geldik bahçeye girdik Ali ve Uğur bir bankta oturmuşlardı onaların yanına giderken gözlerim Musayı aradı ama yoktu herhalde daha gelmemişti.
"Günaydın güzelim." Dedi Ali Elaya ithafen
"Günaydın canım." Dedi Ela
"Günaydın yavrum." Dedi Uğur
"Günaydın." Dedi Zeynep gülümseyerek
"Dünya nüfusunu artırmak için varım ben." Dedim
"Sen benim dediğim kişiyi kaçırma." Dedi Zeynep
"Gene başladı gene başladı." Dedim
"Sen düşün." Dedi Ela
"Hacı hacıyı mekkede deli deliyi dakikada bulurmuş." Dedim
"Gerçekleri söyleyince köyden kovuluyormuşuz." Dedi Zeynep
"O öyle değil." Dedim
"Biliyoruz doğrusunu." Dedi Zeynep
"Hayırlı cumalar." Dedi Musa imanlı çocuk +1 puan.
"Sana da kardeşim." Dedi Uğur
"Sana da hayırlı cumalar. Kadro tamamsa sınıfa çıkalım artık Ela üşüdü." Dedi Ali
"Üşümeme rağmen eririm şuraya." Dedi Ela
"Grubun en küçük üyeleri de konuştu." Dedi Musa
"Ali demi küçük?" Dedim
"Ay olarak ben büyüyüm ondan dedim yoksa küçük Uğur." Dedi Musa
"Eylülde doğmak benim seçimim değildi." Dedi Uğur
"Erken doğmakta bizim." Dedi Musa gülerek
"Anladık yaşlısın." Dedi Uğur
"Oha benden daha yaşlı biri." Dedi Zeynep
"Yenge biz full senden büyüküz." Dedi Ali
"Siz gene de denk alın ayağınızı." Dedi Zeynep
"Bu ego nereden geliyor?" Dedi Ela
"Abimden. Oda canımız diye bağrımıza bastık şimdide yüzünü görmüyoruz tamam Buğlem ablayla birlikte olması güzel ama bende kız kardeşiyim." Dedi Zeynep
"Biz varız yenge." Dedi Ali
"Bundan sonra hem eniştem hem abimsin ne istersem yapmak zorundasın çünkü abimsin." Dedi Zeynep
"Kimmiş senin abin?" Dedi arkadan gelen Tolga abi
"Sen değilsin artık gerisi önemli değil." Dedi Zeynep
"Hadi ya kim dedi onu." Diyerek Zeynep'i omzundan kavrayıp kendine çekti.
"Abi boğuluyorum bırak." Dedi Zeynep yüzü Tolga abinin göğsündeydi
"Kaburgalarım kırılsa bile seni bırakmam." Dedi Tolga abi
"Abimi özledim." Dedim Elayla dönüp
"Seninki okeyde benimki kalsın." Dedi Ela
"Iyyy adını ağzına alma iğrenç bir tat oluşuyor." Dedim
"Dimi." Dedi Ela
"Ne vardıda seni abime alaydık." Dedim
"Gizem çarparcam bir tane ağzına buradan New York'a gideceksin." Dedi Ela
"Aman kalsın senin elin maşallahı var." Dedim
"Adam ol." Dedi
"Maşallah Behiye senin eller 42 var mı?" Dedim gülerek
"43." Dedi gülerek
"Suyu olan var mı erkek parfümünden boğuluyorum." Diyerek yanımıza geldi Zeynep
"Ölüm nedeni erkek parfümü." Dedim
"Öyle olucaktı vallahi kaburgaları kırıldı sandım ben bir an." Dedi Zeynep
"Şiddetli sevgi." Dedi Ela
"Baya hemde." Dedim
"Kızlar muhabbetiniz daim olsun ama artık yukarıya çıkalım." Dedi Ali
"O kadar soğuk mu?" Dedi Zeynep
"Kansız olana evet." Dedim
"Size kan bağışı yapıcam ben." Dedi Zeynep
"Allah razı olsun." Dedi Ela
"Çıkalım artık yukarı." Dedi Ali
Kafamızı salladık yukarı çıkmak için okula girdik 2. Kata çıkıp sınıfımıza girdik sırlarımız yakın olduğu için birbirimizi duyardık.
"Şimdiden sıkıldım ben." Dedim
"Şaşırmadık." Dedi Ela
"Olm ama hiçbir şey yapmıyoruz bizi erken çağırıyorlar birde." Dedim
"Mallar işte." Dedi Ela
"Uyusak nolur." Dedi Zeynep
"Makyajın saçın yüzün hepsi kayar buzun kayması gibi." Dedim
"Off bir daha 6.30 asla kalkmam." Dedi Zeynep
"1 ay rahatız." Dedim
"Çok şükür." Dedi
"Zeynep." Dedi Uğur
"Efendim." Dedi Zeynep
"Bir gelsene." Dedi
"Geliyom." Dedi ayağı kalkıp yanlarına gitti
"Ne iş?" Dedim
"Bilmem." Dedi Ela
"Anlarız birazdan." Dedim
"Hee." Dedi
"Duyduğuma göre birileri Ali ile sevgili olmuş." Dedi buraya gelen Elmira abi bunların kuyruk acıları bile aynıydı.
"Gel tatlım gel özlettin kendini." Dedi Ela
"Aramıza girdiler dimi." Dedi Elmira
"Ay evet ama iyi ki girdiler baksana ben değil sen ayağıma geliyorsun." Dedi Ela
"Kız sen görmeyeli laflarını mı geliştirdin?" Dedi Elmira
"Öyle oldu ya dedim Elmira daha güzel laflara layık kendime çeki düzen verdim." Dedi Ela
"Aşırı mutlu oldum." Dedi Elmira
"Bravo bana." Dedi Ela
"Hıhı evet seninle daha çok konuşuruz bugünlük bu kadar yeter." Dedi Elmira
"Sen nasıl istersen tatlım." Dedi Ela
"Tamam anladım Allah Allah." Dedi Zeynep sesi yüksek çıktığı için duyulmuştu
"Ne konuşuyorsunuz siz?" Dedim onalara dönerek
"Ne olucak karneleri aldıktan sonra parka falan gidelim dediler plan yapıyorduk." Dedi Zeynep
"Biz niye duymuyoruz?" Dedim
"Onalara sor canım." Dedi Zeynep
"Aklımıza zeynep geldi ondan sizde katılın ne fark edicek sonuçta birlikte gidiceğiz." Dedi Musa
Elayla ayağı kalkıp yanlarına gittik çıkışta ne yapacağımıza karar verdik biz konuşmaya dalmışken saatler geçmişti. Sınıf hocamız gelmişti karnelerimizi vermişti Uğur hariç hepimiz takdir almıştık karne kağıtlarını yanımda getirdiğim çantama atmıştık okuldan çıkıp parkta oturacaktık sonrasında Şok'a gidip yiyecek almayı düşünüyorduk anlamadığım şuydu neden parkta oturacaktık ki.
"Şura boş oraya gidelim." Dedi Ela
"Olur." Dedi Musa boş olan çardağa geçtik.
"Buraya gelme amacımız ne?" Dedim içimdeki soruyu tutmayarak.
"Bir dakika video açıcam." Dedi Zeynep
"Ne alaka?" Dedim
"Anı kalsın diye." Dedi elimdeki telefonu okul kantininden aldığımız suya yasladı hepimizi alıyordu.
"Soruma cevap?" Dedim aşırı işgillenmiştim
"Susmuyorum ben artık." Dedi Musa
"Susma video açık birde Ela kabul etseydi teklifimi." Dedi Zeynep
"Yürü git." Dedi Ela
"Aman iyi be. Konuş sen Musa." Dedi Zeynep
"Heyecanlandım." Dedi Musa
"Anlatın artık." Dedim
"Gizem dönemin başından beri senden hoşlanıyorum ve benimle çıkarmısın diyorum?" Dedi Musa pat diye
Ben ise algılarım kayıp etmiştim uykudan yeni uyanmış gibi alık alık bakıyordum.
"Ne." Dedim yüksek sesle
"Beklediğimiz tepki." Dedi Ela
"Valla." Dedi Zeynep
"Gizem Yıldırım sevgilim olur musun?" Dedi Musa
"Evet." Dedim
"Ne." Dedi sıra ona geçmişti
"İkiz dingiller birbirini buldu." Dedi Ela
"Aliyle sen." Dedi Zeynep
"Bir susun Musa öküzün trene baktığı gibi kaldı." Dedim
"Nasıl tabirler bunlar ya." Dedi Zeynep
"Sus kesecek gırtlağını." Dedi Ela Zeynep eliyle ağzına fermuar çeker gibi yaptı
"Musa Demir sevgilin olurum." Dedim
"Allah be." Dedi Musa
"Alide onunla flört olacağımı kabul ettiğinde böyle demişti." Dedi Ela
"Dejavu." Dedi Zeynep
"Hemde ne büyük." Dedi Ela
"Şimdi biz sevgili miyiz?" Dedi Musa
"Hepsimi aynı olur." Dedi Ela
"Benimki farklı." Dedi Zeynep
"Efendim güzelim." Dedi Uğur
"Yok bir şey canım." Dedi Zeynep
"Bir susun ya bir susun." Dedim
"Abla kızdı." Dedi Ela çocuk gibi bir sesle
"Salak." Diyerek güldü Zeynep
"Evet Musa sevgiliyiz." Dedim sözlerimi duyar duymaz beni kendine çekip sarıldı ellerim iki yanımda kalmıştı biraz daha sıkarsa kaburgalarım kırılıp akciğerimi delicekti
"Musa biraz daha sıkarsan benden eser kalmayacak." Dedim
"Pardon aşkım." Dedi Musa
"Ağır gel lan ben daha onay vermedim." Dedi Zeynep
"Takmayın bunu deli o." Dedim
"Yoo aklı dengem gayet yerinde." Dedi Zeynep
"O zaman Allahın emri peygamberin kavliyle kızınız Gizemi oğlumuz Musa'ya istiyoruz." Dedi Uğur
"Gençler birbirini sevmiş Gizem kızımızda onaylıyor bu ilişkiyi bize de." Dedi Zeynep durdu
"Size de?" Dedi Ali
"Hayır demek düşer." Dedi Zeynep
"Hayırlı-" Dedi durdu Uğur
"Lan vermedi kızı." Dedi Ali
"Zeyno vermezsen ölümü gör." Dedim
"Hay senin ben. Verdik gitti yapıcak bir şey yok." Dedi Zeynep
"Hayırlı benli olsun." Dedi Uğur
"İğrençti şaka." Dedi Ali
"Gülmedik bir daha da olmasın." Dedim
"Sırf bunu demek için istedin kızı dimi?" Dedi Zeynep
"Evet." Dedi
"Yedirip içirdiğim eşeğin huyunu bilmezmiyim." Dedi Zeynep
"Ayıp oluyor canım." Dedi Uğur
Kendi aramızda konuşmaya devam ettik nereden bilebilirdik ki sonumuzun beyaz duvarlar olacağını.

🌙
Yazar'dan

Tolga unuttuğu ceketini okuldan almıştı şimdi ise kız arkadaşı Umut ve Umutun sevgili Yaren ile 4'lü date yapacaklardı üstünde beyaz gömlek siyah pantolon klasik bir kombindi ama yakışmıştı.
"Tamam canımın içi birşeyler alıp geliyorum parka." Dedi Tolga
"Tamam hayatım biz Yarenlerle oturduk bir masaya hem burda görümcem de var." Dedi Buğlem
"Biliyorum aşkım." Dedi Tolga
"Tutmayım seni çabuk git gel." Dedi Buğlem
"Tamam yavrum." Dedi Tolga
Buğlem aramayı kapatmıştı birlikte olmama sebepleri Tolganın okulda ceketini unutmasıydı karşıdan karşıya geçerken gelen aracı fark etmemişti araba 60 km'le hızla gelip ona çarpmıştı. Severek aldığı gömleği kan içindeydi kız kardeşine kaburgalarım kırılsa bile seni bırakmam demişti ama hem kaburgaları kırılmış hemde akciğeri delinmişti. Delinen akciğeri yüzünden ağzından kanlar geliyordu acı çekiyordu annesini babasını kayıp ettiğinde ki acı gibi değildi sanki onlara olanı anlayacağı bir acıydı. En kötüsü ise Zeynep ve diğerleri o anı görmüştü markete gitmek için kalktıkaları masadan Tolganın ağır yaralı bedenini görmek nasipti. Zeynep hem annesinin hem abisinin araba ile yaşadığı anı görmüştü.
"ABİ." Dedi Zeynep boğazı yırtarak karşıdan karşıya geçmek istiyordu ama Uğur onu tutuyordu tutuşu bir yere kadardı Zeynep karşıdan karşıya geçmişti abisinin yanına gidip yere oturmuştu fazla sarsarak kalıcı hasar vermek istemiyordu ama dayanamıyordu kafasını alıp dizlerine yatırdı üstündeki açık mavi kazak abisinin kanı olmuştu yıllar önceki Zeynep'in açık mavi elbisesi annesinin kanı olmuştu hayat ona en büyük Dejavu'yu yaşatmıştı. Uyanacağını inanarak konuşmaya başladı.
"Abi aç gözlerini abi yapma bırakma beni anne babamız gibi abi yapma gözünü seveyim yapma abi." Dedi sonrasında ise bağırarak konuşmaya başladı.
"Biri ambulansı arasın yardım edin abim gidiyor abim." Dedi ağlayarak ağlamak zayıflık değildi onun için güçlü olmaktı eğer insan ağlıyabiliyorsa güçlüydü onun için ama şuan ne kendini güçlü görüyordu ne de abisini.
"Abi yalvarıyorum gitme abi gitme ben zaten çektim yeterince acı yapma abi ben senin biricik kardeşinim abi beni bırakma biz sensiz ne yaparız he ne yapıcağız benim acılarımı ortak bir sen vardın sende gitme abi aç gözlerini yalvarırım aç abi." Dedi istediği olmuştu gözlerinde yaş kalmayacak kadar ağlamıştı Uğurun yanında ağlamam demişti ağlamıştı abisine bu sabah onu bıraktığını demişti asıl bırakmayı şimdi anlamıştı. Olmaz dedikleri olmuş gitmez dedikleri gidecekti.

Allah der ki Kimi benden çok seversen onu senden alırım
Ve ekler; "Onsuz yaşamam" deme, seni onsuz da yaşatırım.
Hepimizin sonu mezarlıktı kimin nasıl öleceğini bilemezdik.

- Bölüm Sonu -

🤍