Bölümler 12Şu an: Bölüm 9 : Kuzeye Giden Yol
- 1 Giriş2.408 kelime
- 2 Bölüm 1 Kader Gecesi2.567 kelime
- 3 Bölüm 2 Büyük Temizlik1.910 kelime
- 4 Bölüm 3 — Karanlığın İlk Fısıltısı2.424 kelime
- 5 Bölüm 4— Savaşın Gölgesinde1.631 kelime
- 6 BÖLÜM 5 : İKİ KRALLIĞIN BAĞI1.406 kelime
- 7 BÖLÜM 6 : GÜVENİN İLK ADIMLARI1.769 kelime
- 8 Bölüm 7 Kırılan Duvarlar1.389 kelime
- 9 Bölüm 8 Ateşkes2.099 kelime
- 10 Bölüm 9 : Kuzeye Giden Yol1.910 kelime · Okuduğun bölüm
- 11 Bölüm 10 : Demir Yumruk2.497 kelime
- 12 Bölüm 11: Küllerin Altındaki Kıvılcım2.853 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Norvena'dan dönen gemi, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Solarya kıyılarına yaklaşmıştı.
Deniz sakindi. Hafif rüzgâr geminin yelkenlerini doldururken Caedren, güvertenin ön tarafında durmuş, uzaktan beliren Elyzara Limanı'nı izliyordu.
Günlerdir süren yolculuk sona ermek üzereydi.
Norvena'daki görevini başarıyla tamamlamıştı. Ticaret anlaşmaları imzalanmış, yeni ticaret yolları açılmış ve Solarya'nın çıkarları güvence altına alınmıştı.
Babası ona güvenmişti.
Alistair de güvenmişti.
Caedren bu güveni boşa çıkarmamıştı.
Ancak eve dönüş yolculuğu boyunca zihnini meşgul eden başka bir konu vardı.
Kardeşi.
Alistair'i en son gördüğünde ona gülümsemiş ve başaracağına inandığını söylemişti. Şimdi ise haftalardır ondan haber alamıyordu.
Caedren gözlerini limana çevirdi.
"Umarım her şey yolundadır."
Bu sözleri neredeyse kendi kendine fısıldadı.
Arkasından yaklaşan kaptanın sesini duydu.
"Prensim, limana ulaşmak üzereyiz."
Caedren başını salladı.
"Hazırlıkları tamamlayın. Önce saraya gideceğim."
"Emredersiniz."
Kaptan uzaklaşırken Caedren bir kez daha Solarya kıyılarına baktı.
Eve dönüyordu.
Fakat onu nasıl bir haberin beklediğinden henüz haberi yoktu.
SARAYA DÖNÜŞ
Gemi limana yanaştığında görevliler hemen harekete geçti.
Tüccarlar yüklerin boşaltılması için emirler verirken askerler geminin çevresinde toplandı.
Caedren güverteden aşağı indi.
Liman görevlileri onu selamladı.
"Solarya'ya hoş geldiniz, Prensim."
Caedren başıyla karşılık verdi.
"Teşekkür ederim. Kral nerede?"
"Majesteleri sarayda bulunuyor."
Caedren birkaç saniye bekledi.
"Peki Prens Alistair?"
Görevlinin yüzündeki ifade bir anda değişti.
Caedren bunu fark etti.
"Ne oldu?"
Görevli cevap vermeden önce kısa bir süre tereddüt etti.
"Prens Alistair henüz dönmedi."
Caedren'in kaşları çatıldı.
"Ne demek henüz dönmedi?"
"Yaklaşık bir aydır kendisinden haber alınamıyor."
Caedren'in yüzündeki ifade değişti.
"Bir ay mı?"
"Evet, Prensim."
"Peki nerede olduğunu bilen yok mu?"
Görevli başını eğdi.
"Hayır."
Caedren birkaç saniye boyunca konuşamadı.
Alistair öylece ortadan kaybolacak biri değildi. Üstelik son görüşmelerinde herhangi bir yolculuktan ya da saraydan ayrılma düşüncesinden söz etmemişti.
"Babam bunu biliyor mu?"
"Majesteleri ilk günden beri arama çalışmalarını sürdürüyor."
Caedren derin bir nefes aldı.
"Bana bildiğiniz her şeyi anlatacaksınız."
Görevli başını eğdi.
"Elbette, Prensim."
Caedren elindeki belgeleri yanındaki askere uzattı.
"Bunları saraya götürün. Norvena'daki anlaşmaların tamamı dosyada. Kralın önüne ulaştırılsın."
Ardından hiç vakit kaybetmeden atına yöneldi.
Norvena'daki görevini başarıyla tamamlamıştı.
Ancak artık aklında ticaret anlaşmaları yoktu.
Tek düşündüğü Alistair'di.
KRALIN ENDİŞESİ
Solarya Sarayı'nda günlerdir alışılmadık bir gerginlik hâkimdi.
Aldric, çalışma odasında önündeki raporları inceliyordu.
Masasının üzerinde Alistair'in kaybolduğu günden beri hazırlanan arama kayıtları bulunuyordu.
Limanlardan gelen bilgiler...
Ticaret gemilerinin raporları...
Sınır birliklerinin ifadeleri...
Asterya'dan gönderilen haberler...
Hepsi defalarca incelenmişti.
Ancak hiçbiri Alistair'in nerede olduğuna dair kesin bir bilgi vermiyordu.
Kapı çalındı.
"Girin."
Caedren içeri girdi.
Aldric başını kaldırdı. Oğlunu görünce ayağa kalktı.
"Döndün."
Caedren babasının elini öptü.
"Evet, Majesteleri."
Aldric oğlunu dikkatle süzdü.
"Yolculuk nasıl geçti?"
"Başarılı. Norvena ile ticaret anlaşmalarını tamamladık. Ayrıntılı raporları da hazırladım."
"Güzel."
Aldric'in yüzünde kısa süreli bir memnuniyet belirdi.
"Seninle gurur duyuyorum."
Caedren hafifçe başını eğdi.
"Teşekkür ederim."
Ancak babasının yüzündeki yorgun ifade dikkatinden kaçmamıştı.
"Alistair hakkında konuşmamız gerekiyor."
Aldric'in yüzü yeniden ciddileşti.
"Otur."
Caedren karşısındaki sandalyeye geçti.
Aldric masanın üzerindeki belgelerden birini aldı.
"Kardeşin yaklaşık bir ay önce saraydan ayrılmış."
"Nereye gitmiş?"
"Bilmiyoruz. Ancak daha sonra cepheye ulaştığını öğrendik."
Caedren'in bakışları sertleşti.
"Cepheye mi?"
"Evet. Asterya Kralı Varkhan ile görüşmüş."
"Ateşkesi onun sağladığını duydum."
Aldric başını salladı.
"Doğru. İki taraf arasında düğüne kadar sürecek bir ateşkes imzalanmasını sağlamış."
Caedren bir süre sessiz kaldı.
"Peki sonra?"
Aldric elindeki belgeyi masaya bıraktı.
"Sonrasında kendisinden haber alamadık."
Caedren öne doğru eğildi.
"Gemisi bulundu mu?"
"Hayır."
"Yanında asker var mıymış?"
"Bildiğimiz kadarıyla hayır."
Caedren'in yüzündeki endişe giderek belirginleşti.
"Tek başına mı gitmiş?"
"Görünüşe göre."
Caedren başını iki yana salladı.
"Bu hiç mantıklı değil."
Aldric oğluna baktı.
"Alistair'in kararlarını her zaman mantıklı bulmak zorunda değilsin."
"Mesele bu değil, baba."
Caedren'in sesi yükselmişti.
"Kardeşim savaş bölgesine tek başına gitmiş. Orada bir kralı ikna etmiş. Sonra da ortadan kaybolmuş. Nasıl sakin kalmamı bekliyorsun?"
Aldric cevap vermedi.
Caedren gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.
"Onu bulmalıyız."
Aldric'in bakışları yumuşadı.
"Bulacağız."
"Ben de aramalara katılacağım."
"Önce dinlenmelisin. Uzun bir yolculuktan geldin."
"Dinlenmek için yeterince zamanım olacak."
Caedren ayağa kalktı.
"Ama kardeşimi bulmak için kaybedecek tek bir günüm bile yok."
Aldric oğluna baktı.
Bir süre sonra başını salladı.
"Peki. Arama çalışmalarını sen de yürüteceksin."
Caedren başını eğdi.
"Teşekkür ederim."
Tam kapıya yönelmişti ki Aldric'in sesiyle durdu.
"Caedren."
Arkasını döndü.
"Efendim?"
Aldric birkaç saniye oğluna baktı.
"Norvena'da başarılı olduğunu duymak beni mutlu etti."
Caedren'in yüzünde hafif bir gülümseme oluştu.
"Alistair'in bana duyduğu güveni boşa çıkarmak istemedim."
Aldric başını salladı.
"Kardeşin bunu bilseydi seninle gurur duyardı."
Caedren cevap vermedi.
Çünkü Alistair'in bunu kendisinden duymasını istiyordu.
BEKLEYİŞ
Lysandra günün büyük bölümünü odasında geçirmişti.
Pencerenin önündeki koltukta oturuyor, elindeki kitabın aynı sayfasına defalarca bakıyordu.
Ancak tek bir satır bile okuyamıyordu.
Alistair'in kaybolmasının üzerinden haftalar geçmişti.
Başlangıçta birkaç gün içinde döneceğini düşünmüştü.
Sonra bir hafta geçmişti.
Ardından iki.
Şimdi ise neredeyse bir ay olmuştu.
Her sabah uyandığında ilk yaptığı şey kapıya bakmak oluyordu.
Belki bir haber gelmiştir.
Belki bir görevli onun döndüğünü söyleyecektir.
Belki de Alistair kapının önünde duruyordur.
Fakat her seferinde aynı sessizlikle karşılaşıyordu.
Kapı hafifçe çalındı.
"İçeri gelin."
Amara içeri girdi.
Elinde küçük bir tepsi vardı.
"Biraz çay getirdim."
Lysandra kitabı kapattı.
"Teşekkür ederim."
Amara tepsiyi masaya bıraktı. Ardından Lysandra'nın yanına oturdu.
Bir süre konuşmadı.
Sonunda sessizliği bozdu.
"Yine onu düşünüyorsun."
Lysandra gözlerini indirdi.
"Düşünmemeye çalışıyorum."
"Başarabiliyor musun?"
Lysandra hafifçe başını salladı.
"Hayır."
Amara ona baktı.
"Alistair'i tanıyorum. Bazen düşünmeden hareket eder. Bir karar verdiğinde de kimse onu kolay kolay vazgeçiremez."
Lysandra acı bir gülümsemeyle karşılık verdi.
"Bunu fark ettim."
"Ama geri dönecektir."
Lysandra yeniden pencereye baktı.
"Ya dönmezse?"
Amara cevap vermeden önce bir süre düşündü.
"Böyle düşünmeni istemiyorum."
"Ben de istemiyorum."
Lysandra'nın sesi hafifçe titredi.
"Ama nerede olduğunu bile bilmiyorum, Amara. Bir insanın güvende olup olmadığını bilmeden beklemek çok zor."
Amara elini onun elinin üzerine koydu.
"Biliyorum."
Lysandra gözlerini kapattı.
"Ona güvenmeye yeni başlamıştım."
Amara sessizce dinledi.
"İlk geldiğimde onunla aynı odada bulunmak bile beni rahatsız ediyordu. Sonra zamanla değişti. Beni dinledi, bana saygı gösterdi. Kendimi onun yanında daha rahat hissetmeye başladım."
Bir an durdu.
"Şimdi ise ona söylemek istediğim o kadar çok şey var ki..."
Amara hafifçe gülümsedi.
"Döndüğünde söylersin."
Lysandra ona baktı.
"Ya çok geç olursa?"
Amara bu kez daha ciddi bir ifadeyle konuştu.
"Lysandra, henüz hiçbir şey bitmedi. Kendini en kötü ihtimale hazırlayarak bugünü de kendine zehir etme."
Lysandra başını eğdi.
Amara ayağa kalktı.
"Biraz dinlen. Ben de gelişmeleri öğrenmeye çalışacağım."
Kapıya yöneldiğinde Lysandra arkasından seslendi.
"Amara."
Amara döndü.
"Efendim?"
"Alistair dönerse..."
Sözleri yarım kaldı.
Amara onun ne söylemek istediğini anlamıştı.
"İlk sana haber vereceğim."
Lysandra hafifçe gülümsedi.
"Teşekkür ederim."
Amara odadan çıktığında Lysandra yeniden pencereye döndü.
Dışarıda güneş batmak üzereydi.
Ve o, bir kez daha aynı şeyi diledi.
Alistair'in sağ salim dönmesini.
ARAMA ÇALIŞMALARI
Aynı gün Caedren, sarayın askerî odasında arama çalışmalarını incelemeye başlamıştı.
Masaya büyük bir harita serilmişti.
Haritanın üzerinde Solarya kıyıları, Asterya sınırı ve savaşın yaşandığı bölgeler işaretlenmişti.
Caedren haritanın başında duran komutana döndü.
"Son olarak nerede görüldü?"
Komutan işaretli bölgeyi gösterdi.
"Asterya sınırındaki askerî kampta, Prensim."
"Varkhan ile görüştükten sonra?"
"Evet. Ancak görüşmenin ardından hangi yöne gittiği bilinmiyor."
"Bölgedeki gemiler araştırıldı mı?"
"Edildi. Fakat Prensimize ait bir gemiye rastlanmadı."
Caedren kaşlarını çattı.
"Kıyı kasabaları?"
"Oradaki görevlilere de haber gönderildi."
"Sonuç?"
"Henüz bir gelişme yok."
Caedren haritaya biraz daha yaklaştı.
"Alistair'in yanında veliahtlık kılıcı vardı."
Komutan başını salladı.
"Evet, Prensim."
"O kılıcı gören biri mutlaka hatırlayacaktır. Aramaları yalnızca limanlarla sınırlamayın. Cepheye yakın yerleşim yerlerine de haber gönderin."
"Emredersiniz."
Caedren haritanın üzerinde parmağını gezdirdi.
"Ayrıca Asterya tarafına da bir haberci gönderilecek."
Komutan şaşırdı.
"Asterya'ya mı?"
"Evet. Varkhan, Alistair'in sonrasında nerede olduğunu öğrenmiş olabilir."
"Kralla doğrudan görüşmek mi istiyorsunuz?"
"Önce bilgi isteyeceğiz. Gerekirse kendisiyle görüşürüm."
Komutan başını eğdi.
"Anlaşıldı."
Caedren bir süre daha haritayı inceledi.
Sonra komutanın gitmesine izin verdi.
Odada yalnız kaldığında ellerini masanın üzerine koydu.
Alistair'in kaybolduğu bölgeye baktı.
Kardeşinin ne düşündüğünü anlamaya çalışıyordu.
Neden kimseye haber vermeden gitmişti?
Neden yanına muhafız almamıştı?
Ve en önemlisi, neden geri dönmemişti?
Caedren gözlerini kapattı.
"Seni bulacağım, kardeşim."
Bu kez verdiği sözün arkasında durmaya kararlıydı.
SARAYDAKİ SESSİZLİK
Akşam saatlerinde sarayın büyük salonunda aile bir araya geldi.
Aldric tahtının önünde ayakta duruyordu.
Vera, Amara ve Caedren de salondaydı.
Lysandra biraz sonra içeri girdi.
Herkesin yüzündeki ciddiyeti görünce adımlarını yavaşlattı.
"Yeni bir haber mi var?"
Aldric ona döndü.
"Henüz kesin bir haber yok."
Lysandra'nın yüzü düştü.
Caedren bir adım öne çıktı.
"Arama çalışmalarını genişlettik. Asterya'ya da haber gönderilecek."
Lysandra ona baktı.
"Varkhan'ın Alistair hakkında bir şey bildiğini mi düşünüyorsunuz?"
"Onunla son görüşen kişi Varkhan. Bu yüzden öğrenebileceğimiz her şeyi öğrenmeliyiz."
Lysandra başını salladı.
"Babam ona zarar vermez."
Caedren sakin bir sesle cevap verdi.
"Ben de böyle düşünmek istiyorum."
Aldric araya girdi.
"Varkhan ile yaptığımız anlaşma devam ediyor. Ateşkesin bozulmasına izin veremeyiz."
Caedren babasına döndü.
"Alistair'in kaybolması anlaşmayı etkileyebilir mi?"
Aldric bir süre düşündü.
"Şimdilik hayır. Varkhan verdiği sözü tutuyor."
Vera ilk kez konuştu.
"Peki düğün?"
Salonda kısa bir sessizlik oluştu.
Lysandra'nın bakışları annesine döndü.
Aldric cevap verdi.
"Düğün planlandığı şekilde yapılacak. Ateşkesin şartları belli. İki taraf da anlaşmayı bozmadığı sürece hazırlıklar devam edecek."
Lysandra sessizce ellerini birleştirdi.
Düğün...
Alistair'in yanında olması gereken gün.
Ama o yoktu.
Caedren kardeşinin yüzündeki ifadeyi fark etti.
"Lysandra."
Lysandra başını kaldırdı.
"Evet?"
"Onu bulacağız."
Lysandra birkaç saniye Caedren'e baktı.
"Buna inanmak istiyorum."
Caedren başını salladı.
"Ben de."
Ardından salondaki herkese baktı.
"Ama bunun için beklemeyeceğiz. Aramaya devam edeceğiz."
Aldric oğluna baktı.
Bu kez karşısında yalnızca Norvena'daki görevini tamamlamış bir prens yoktu.
Kardeşini bulmaya kararlı bir adam vardı.
ALISTair'İN ODASINDA
Gece ilerlediğinde Caedren sarayın koridorlarında yürüyordu.
Norvena'dan döndüğünden beri doğru düzgün dinlenmemişti.
Ama odasına gitmek istemiyordu.
Alistair'in odasının önünde durdu.
Kapı kapalıydı.
Bir süre sonra elini kapı koluna uzattı.
İçeri girdiğinde odanın hâlâ kardeşinin bıraktığı gibi olduğunu gördü.
Masada kitaplar vardı.
Birkaç belge yarım bırakılmıştı.
Pencerenin önündeki sandalye hafifçe dışarı dönüktü.
Caedren odayı sessizce inceledi.
Sonra masaya yaklaştı.
Alistair'in yazı masasının üzerinde küçük bir not buldu.
Kâğıdı eline aldı.
Üzerinde yalnızca birkaç kelime yazıyordu.
"Bir kral, halkının yaşadıklarını bilmeden onlar adına karar veremez."
Caedren notu uzun süre inceledi.
Kardeşinin neden cepheye gittiğini şimdi biraz daha iyi anlıyordu.
Alistair yalnızca ateşkes sağlamak istememişti.
Bir şeyleri kendi gözleriyle görmek istemişti.
Belki de kendisini değiştirmek...
Caedren kâğıdı dikkatlice yerine bıraktı.
Masaya yaslanıp başını eğdi.
"Keşke bana da söyleseydin."
Bir süre sessiz kaldı.
Sonra gözlerini odanın ortasına çevirdi.
Çocuklukları gözlerinin önünden geçti.
Birlikte geçirdikleri günler...
Eğitim alanındaki yarışları...
Alistair'in düştüğünde ona uzattığı el...
Bazen tartışmaları.
Bazen birbirlerine kızmaları.
Ama ne olursa olsun kardeş olmaları.
Caedren'in gözleri doldu.
"Bu kez seni yalnız bırakmayacağım."
O gece odadan çıkarken kapıyı yavaşça kapattı.
Ve ilk kez Alistair'in yokluğunun sarayda bıraktığı boşluğu yalnızca bir prens olarak değil, kardeş olarak hissetti.
UZAKLARDA BİR YERDE
Aynı saatlerde Solarya'dan çok uzakta, bilinmeyen bir yerde bir adam gözlerini açtı.
Başının üzerinde taş bir tavan vardı.
Oda karanlıktı.
Pencereden içeri yalnızca ince bir ay ışığı sızıyordu.
Adam hareket etmeye çalıştı.
Ancak vücudundaki ağrı buna izin vermedi.
Bir süre nerede olduğunu anlamaya çalıştı.
Sonra bakışları yatağın yanındaki masaya kaydı.
Masada bir kâse su ve birkaç parça kumaş duruyordu.
Adam güçlükle başını çevirdi.
Kapının dışında ayak sesleri duyuldu.
Ardından bir kadın sesi geldi.
"Uyandı mı?"
Başka biri cevap verdi.
"Henüz bilmiyorum."
Kapı yavaşça açıldı.
İçeri giren kadın yatağa yaklaştı.
Adamın gözlerinin açık olduğunu fark edince şaşkınlıkla durdu.
"Sonunda..."
Adam konuşmak istedi.
Ancak boğazından yalnızca güçsüz bir ses çıktı.
Kadın hemen yanına eğildi.
"Sakin ol. Şimdilik konuşma."
Adam gözlerini tekrar kapatmadan önce son bir kez kadına baktı.
Kadın yatağın yanındaki örtüyü düzeltti.
Ardından kapıya dönerek dışarıdaki kişiye seslendi.
"Haber gönderin. Uyandı."
Adam yeniden karanlığa gömülürken aklından tek bir isim geçti.
Lysandra.
Fakat henüz kimse onun kim olduğunu bilmiyordu.
Solarya Sarayı'nda herkes onu aramaya devam ederken...
Alistair sonunda gözlerini açmıştı.
Ancak nerede olduğunu, onu kimin bulduğunu ve ne kadar zamandır orada bulunduğunu henüz bilmiyordu.
Eve dönmesi için daha aşması gereken uzun bir yol vardı.
Ve Solarya'da geçen her gün, yokluğunun yarattığı boşluğu biraz daha büyütüyordu.
Bölüm etkileşimi
