8 Bölüm Ortaya Çıkan Şüphe

Uygulamada Aç → İçindekiler

Bölümler

1 ÖN Söz 2 1 Bölüm Sessiz Bir Hayat 3 2 Bölüm İlk Tanışma 4 3 Bölüm Yakınlaşan Kalpler 5 4 Bölüm Bir İtiraf 6 5 Bölüm İlk Buluşma 7 6 Bölüm Yeni Bir Başlangıç 8 7 Bölüm İlk Aşkın Günleri 9 8 Bölüm Ortaya Çıkan Şüphe 10 9 Bölüm Yüzleşme 11 10 Bölüm Beklenmedik Misafir 12 11 Bölüm Doğum Günü 13 12 Bölüm Değişen Günler 14 13 Bölüm İlk Kavga 15 14 Bölüm Özür 16 15 Bölüm Kış Festivali 17 16 Bölüm Dönüş 18 17 Bölüm İlk Tanışma 19 18 Bölüm O Gece 20 19 Bölüm Bekleyiş 21 20 Bölüm Gerçekle Yüzleşmek 22 21 Hastane Koridoru 23 22 Bölüm Sır 24 23 Bölüm Gerçeği Anlatmak 25 24 Bölüm İtirafın Eşiğinde 26 25 Bölüm Gerçek 27 26 Bölüm İki Aile 28 27 Bölüm Yeni Bir Umut 29 28 Bölüm Fısıltılar 30 29 Bölüm Yeni Karar 31 30 Bölüm Yeni Bir Başlangıç 32 31 Bölüm Baharın Getirdiği Umut 33 32 Bölüm Mezuniyet Günü 34 33 Bölüm Sonuçlar 35 34 Bölüm Yeni Hayat 36 35 Doğuma Doğru 37 36 Bölüm Doğum Başlıyor 38 37 Bölüm İlk Ağlayış 39 38 Bölüm Bir İsim 40 39 Bölüm Eve Dönüş 41 40 Bölüm İlk Gece 42 41 Bölüm İlk Adımlar 43 42 Bölüm Yeni Defter 44 43 Bölüm İlk Doğum Günü 45 44 Bölüm Yeni Bir Sayfa 46 45 Bölüm Söz 47 46 Bölüm Düğün Hazırlıkları 48 47 Bölüm Evet 49 48 Bölüm Mezuniyet 50 49 Bölüm İlk İş Günü 51 50 Bölüm Hayal Defteri 52 51 Bölüm Sonsuza kadar

Pazartesi sabahı okula giderken içimde garip bir huzursuzluk vardı.
Sanki kötü bir şey olacaktı Yaman, okul kapısında beni bekliyordu.
"Günaydın."
"Günaydın."
Yüzü her zamanki gibi gülüyordu ama benim içim sıklıyordu.
"Dalgınsın."
"Biraz."
"Bir şey mi oldu?"
"Yok... Sadece dün akşam Emir bana çok soru sordu."
Yaman'ın yüzündeki gülümseme yavaşça kayboldu.
"Biz mi öğrendi."
"Hayır. Ama şüpheleniyor."
Bir süre sessiz kaldık o zaman biraz dikkatli olalım.
Başımı salladım.
Haklıydı.
Artık eskisi kadar rahat davaranamazdık.
Öğlen arasında kantinde otururken telefonum çaldı.
Arayan annemdi.
"Derin."
"Efendim anne."
" Bügün okul çıkışı hemen eve gel."
"Tamam."
"Başka yere uğrama."
Sesindeki ciddiyet beni tedirgin etmişti.
Telefonu kapattığımda Yaman bana baktı.
"Bir sorun mu var?"
"Bilmiyorum."
Okıl çıkışı Yaman'la vedalaştım eve varca mesaj at."
"Atarım."
Eve girdiğimde salonda annem, babam ve Emir otuyordu.
Üçü de bana bakıyordu içim buz kesti.
"Gel otur." dedi babam.
Sessizce koltığa oturdum emir elindeki telefonu msaya bıraktı.
"Derin. "
"Evendim?"
Okul biriyle görüştüğünü duydum kalbim duracak gibi oldu.
"Kim söyledi?"
"Bu önemli değil."
Annem söze girdi.
"Doğru mu?"
Ne diyeceğimi bilemedim yalan söylesem vicdanım rahat etmeyecekti.
Gerçeği söylesem ne olacağını bilmiyordum.
Başımı yavaşça eğdim.
"Evet."
Salondaki sessizlik ağırlaştı.
"Kim?" diye sordu babam.
Dudaklarımı titredi.
"Yaman..."
Emir derin bir nefes aldı onunla sevgili misin.
Gözlerim doldu.
"Evet."
Annem şaşkınlıkla bana baktı.
"Derin... Neden bize söylemedin?"
"Çünkü korktum."
Emir ayağa kalktı yarın o çocuk konuşacağım.
"Hayır!"diye bağırdım.
Üçü de bana döndü .
"Lütfen..."
Emir'in sesi sertleşti.
"Kardeşim üzülürse kimseye hesap vermem."
O an anladım ki asıl zorluk, Yamla'la sevgili olmak değil..
Bu sevgiyi aileme kabul ettirmek olucaktı.