12. bölüm · KORKAK KIZ
11 Bölüm Doğum Günü
Kasım aynın serin bir sabahıydı okula girdiğimde herkes her zamankinden daha neşeliydi.
Ben ise nedenin bilmiyordum sınıfa adım attığım anda bütün sınıf bir ağızdan bağırdı.
"İyi ki doğdun Derin."
Olduğum yerde kaldım şaşkınlıkla etrafına baktım.
Sınıf renkli balonlarla süslenmişti.
Masanın üzerinde küçük bir pasta duruyordu.
Gözlerim doldu.
"Bunu...siz mi yaptınız?"
Ece gülerek başını salladı.
"Hayır."
"Kim yaptı?"
Tam o sırada sınıfın kapısı açıldı.
Yaman elinden küçük bir papatya buketiyle içeri girdi.
"Doğum günü kutlu olsun' Derin."
Buketimi uzattı papatyaları çok sevdiğimi sadece o biliyordu.
"Teşekkür ederim..."
Sesim titriyordu yaman sessizce yanıma yaklaştı.
"Bugün hep gülmeni istiyorum."
Dersler bittikten sonra okulun yakınındaki parka gittik.
Bankta yan yana otururken Yaman cebinden küçük bir kutu çıkardı.
"Bir hediyem daha var."
"Yaman, buna gerek yoktu."
"Bence vardı."
Kutuyu açtığımda içinde ince, gümüş renkli bir kolye vardı.
Ucunda küçük bir sonsuzluk işaret bulunuyordu.
"Çok güzel..."
"Arkasına bak."
Kolye ucunu çevirdim küçük harflerle iki isim yazıyordu.
Dervin ve Yaman
Gözlerim doldu.
"Beğenmezsin diye çok korktum."
Başımı iki yana salladım.
"Hayatımda aldığım en güzel hediye."
Yaman gülümsedi.
"Takabilir miyim?"
Sessizce başımı eğdim kolyeyi boynuma takarken elleri hafifçe titriyordu.
İkimiz de heyecandan konuşamıyorduk.
Tam eve dönmek üzere ayağa kalkmıştık ki telefonum çaldı.
Arayan Emir'di nerdesin parktayım yalnız mısın Yaman'a baktım.
Kısa bir sessizlik oldu hayır emir derin bir nefes aldı.
"O dakika içinde eve gel."
Telefon kapandı içimde yine o tanıdık korku belirdi.
Yaman yüzüme baktı bir şey mi oldu.
"Emir..."
"Yine mi?"
"Evet."
Yaman elimi usluca tuttu.
"Ne olursa olsun yalnız değilsin."
O cümleyi duyunca içimdeki korku biraz olsun hafifledi.
Ama o gün ikimizin de bilmediği bir gerçek vardı.
Bu, birlikte kutlayacağımız son doğum günü olabilirdi.