31. bölüm · KORKAK KIZ

30 Bölüm Yeni Bir Başlangıç

Uygulamada Aç → İçindekiler

Bölümler

1 ÖN Söz 2 1 Bölüm Sessiz Bir Hayat 3 2 Bölüm İlk Tanışma 4 3 Bölüm Yakınlaşan Kalpler 5 4 Bölüm Bir İtiraf 6 5 Bölüm İlk Buluşma 7 6 Bölüm Yeni Bir Başlangıç 8 7 Bölüm İlk Aşkın Günleri 9 8 Bölüm Ortaya Çıkan Şüphe 10 9 Bölüm Yüzleşme 11 10 Bölüm Beklenmedik Misafir 12 11 Bölüm Doğum Günü 13 12 Bölüm Değişen Günler 14 13 Bölüm İlk Kavga 15 14 Bölüm Özür 16 15 Bölüm Kış Festivali 17 16 Bölüm Dönüş 18 17 Bölüm İlk Tanışma 19 18 Bölüm O Gece 20 19 Bölüm Bekleyiş 21 20 Bölüm Gerçekle Yüzleşmek 22 21 Hastane Koridoru 23 22 Bölüm Sır 24 23 Bölüm Gerçeği Anlatmak 25 24 Bölüm İtirafın Eşiğinde 26 25 Bölüm Gerçek 27 26 Bölüm İki Aile 28 27 Bölüm Yeni Bir Umut 29 28 Bölüm Fısıltılar 30 29 Bölüm Yeni Karar 31 30 Bölüm Yeni Bir Başlangıç 32 31 Bölüm Baharın Getirdiği Umut 33 32 Bölüm Mezuniyet Günü 34 33 Bölüm Sonuçlar 35 34 Bölüm Yeni Hayat 36 35 Doğuma Doğru 37 36 Bölüm Doğum Başlıyor 38 37 Bölüm İlk Ağlayış 39 38 Bölüm Bir İsim 40 39 Bölüm Eve Dönüş 41 40 Bölüm İlk Gece 42 41 Bölüm İlk Adımlar 43 42 Bölüm Yeni Defter 44 43 Bölüm İlk Doğum Günü 45 44 Bölüm Yeni Bir Sayfa 46 45 Bölüm Söz 47 46 Bölüm Düğün Hazırlıkları 48 47 Bölüm Evet 49 48 Bölüm Mezuniyet 50 49 Bölüm İlk İş Günü 51 50 Bölüm Hayal Defteri 52 51 Bölüm Sonsuza kadar

Kış yavaş yavaş yerini ilkbahara bırakıyordu.
Ağaçların dallarında tomurcuklar belirmeye başlamıştı.
Ben de artık karnımdaki küçük değişimi hissedebiliyordum.
Annem, her sabah kahvaltı hazırlarken mutlaka süt içmemi hatırlatıyordu.
Emir ise eskisi gibi sert görünse de, markete her gittiğinde en sevdiğim mey_
veleri alıp masaya bırakıyordu.
Hiçbir şey söylemiyordu ama bunu benim için yaptığını biliyordum.
Bir cumartesi sabahı yaman bizi almaya geldi.
"Doktor kontrolü var."
Annem de bizimle gelmek istedi.
Hastaneye vardığımızda doktor bizi güler yüzle karşıladı.
"Nasıl hissediyorsun, Derin ?"
"Daha iyiyim."
"Bulantılar azaldı."
Doktor notlarını aldı sonra ultrason cihazını hazırladı.
"Evet, baklım küçük misafirimiz nasılmış."
Ekrana dikkatle baktım.
Bu kez görüntü daha netti.
Minik kolları ve bacakları seçilebiliyordu.
İçimde tarfi edemediğim bir duygu oluştu.
Doktor gülümsedi.
"Gelişim gayet iyi."
Annem derin bir nefes verdi.
"Şükür."
Yaman ise ekrandan gözlerini ayıramıyordu.
Hastaneden çıkınca yakındaki küçük bir parka gittik.
Annem biraz ileride bankta otururken ben ve Yaman yürüyüş yapıyorduk.
Yaman sessizce konuştu.
"Derin ."
"Hı?"
"Geçen yıl bu zamanlar sadece sınavı düşünüyorduk.
"Evet."
"Şimdi ise bütün hayatımız değişti."
Başımı salladım.
"Ama pişman değilim."
Yaman bana döndü.
"Ben de."
"Keşke bazı şeyleri daha bilinçli yaşayabilseydik."
"Keşke."
Ama artık geçmişi değiştiremeyiz önemli olan bundan sonrası.
Elimi usuluca tuttu.
"Birlikte başarıcağız."
Gülümsedi.
"Birlikte."
Akşam eve döndüğümüzde babam salonda bizi bekliyordu.
Elinde birkaç üniversite tanıtım broşürü vardı.
"Derin."
"Efendim?"
"Hayallerini ertelemeyeceğiz."
Broşürleri bana uzattım.
"Şimdiden çalışmaya devam et."
"Bu bebeğin, annesinin hayallerinden vazgeçtiğini değil..."
"...onlar için mücadele ettiğini görmesini istiyorum."
Gözlerim doldu.
Broşürleri sıkıca göğsüme bastırdım.
"Teşekkür ederim, baba."
O gece odama çıktığımda çalışma masama oturdum.
Bir yanda ders kitaplarım...
Diğer yanda ultrason fotoğrafı duruyordu.
İkiside de uzun uzun baktım.
Sonra kendi kendime fısıldadım.
"İkisine de uzun uzun baktım.
Sonra kendi kendime fısıldadım.
"İkşini de başaracağım."
Çünkü artık sadece bir hayalim değil...
Uğruna mücadele edeceğim iki güzel sebebim vardı.