34. bölüm · KORKAK KIZ
33 Bölüm Sonuçlar
Mezuniyetin üzerindeb üç hafta geçmişti.
Herkes üniversite sınavının sonuçlarını bekliyordu.
Ben de...
Yaman da...
Her sabah uyandığımızda iilk işimiz sonuçların açıklanıp açıklanmadığını kontrol etmek oluyordu.
Bir sabah telefonumuma Ece' den mesaj geldi.
"Sonuçlar açıklandı!"
Kalbim hızla çarpmaya başladı.
Titreyen ellerimle sınav sonuç ekranını açtım.
T. C. Kimlik numaramı yazarken bile nefesimi tutuyordum.
Sonuç ekranda belirdi.
Gözlerim puanıma kaydı sonra tercih edebileceğim bölümlere...
Bir an donup kaldım gözlerimden yaşlar süzüldü.
Tam o sırada telefonum çaldı.
Arayan Yaman'dı.
"Derin!"
Sesi heyecanla titriyordu.
"Sonucuna baktın mı?"
"Evet..."
"Nasıl geçti?"
Ağlayarak gülmeye başladım.
"Psikoloji kazanabilecek puanı aldım."
Telefonun diğer ucunda Yamanı'ın sevinç çığlığı duyuldu.
"Başardın!"
"Başardık."
"Pek sen ?"
Ben sormadan cevap verdi.
"Ben de bilgisayar mühendisliği için yeterli puanı aldım."
Gözlerimi kapattım.
Aylar önce yazdığımız ilk hayal aklıma geldi.
"Aynı şehirde üniversite kazanmak."
Belki gerçekleşecekti.
Akşam iki aile yine sofrada buluştu.
Bu kez masada gözyaşı değil...
Gülümsemeler vardı.
Babam elindeki bardağı kaldırdı.
"Bugün kutlama günü."
"Hem çocuklarımızın başarısın..."
"...hem de pes etmedikleri için onları kutluyoruz."
Herkes alkışladı yaman bana baktı.
"Gördün mü?"
"Neyi?"
"Hayaller bazen gecikir."
"Ama vazgeçmezsen gerçekleşebilir."
Gülümsedim.
"Biz de vazgeçmedik."
Gece odama çıktığımda çalışma masamın üzerinde iki şey duruyordu.
Üniversite sonuç belgem...
Ve ultrason fotoğragı.
İkisini yan yana koydum.
Birisi geçmişte verdiğim emeği anlatıyorsun.
Diğeri ise geleceğe dair en büyük sorumluluğumu.
Pencereden dışarı baktım.
Yıldızlar gökyüzünde parlıyordu.
Karnımı usulca okşadım.
"Güzel haberlerimiz var, minik."
O an içimde küçük bir tekme hissediyordum.
Şaşkınlıkla gülümsedim.
İlk kez...
Bebeğimin hareketini hissediyordum.
Ve o minik hareket bana tek bir şey söylüyordu.
Hayat...
Tüm zorluklarına rağmen devam ediyordu.