Kırık Kelimeler kitap kapağı

6. bölüm / 13

6. Bölüm "Yüzleşme"

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 13Şu an: 6. Bölüm "Yüzleşme"

6. Bölüm "Yüzleşme"

Tuğçe ve Defne ile etraftaki insanların güncel dedikoduları üzerinde bilgi alışverişi yapıyorduk.

Cansu tabii ki bütünlemeye kalmadığından çoktan ailesiyle tatile çıkmıştı o yüzden dört kişilik grubumuz bir kişi eksikti bu gece.

Beyoğlu'nda her zaman geldiğimiz mekana gelmiştik. Ortam loş, şarkılar sakindi. Atmosferini çok sevdiğimiz için sürekli geliyorduk buraya.

"Emir'in sevgilisi varmış." Dedi Defne kokteylinden bir yudum alırken.

"Evet, duydum öyle bir şeyler. Kız baya güzel." Diye cevapladı Tuğçe.

"Tanıştırdı mı seninle de?" diye sordu Defne merakla bana dönerken.

"Yok, bir kere karşılaştık sadece." dedim.

Defne tekrar gözlerinin mekandaki insanların üzerine çevirdi.

"Kız bizim okuldaymış, öyle duydum." Dedi kokteylinden bir yudum alırken.

"Evet, turizm mi ne okuyormuş, yakında tanışırız. Emir baya fena tutulmuş bu sefer." Diye cevapladım.

"Emir'in aşık olacağına hiç ihtimal vermiyorum. Çok mesafeli ve donuk bir çocuk." Defne düşüncelerini filtrelemeden paylaştı bizimle.

Omuz silktim.

"Valla ben de vermiyordum ama bu kız farklı galiba Defne, Emir gerçekten aşık oldu galiba bu sefer. Açıkçası çok merak ediyorum Büşra'yı, nasıl biri olduğunu yani. Benim kalpsiz kuzenim neden bu kıza tutuldu anlamam lazım."

Bu kızı Kubilay'a sormalıydım aslında, Kubilay'da Turizm okuyordu ve ona kadrolu demek yanlış olmazdı. Bu yıl da alttan dersi kaldığından bir yıl daha devam edecekti okula. Emir ile aynı dönem başlamışlardı okula ve Emir çoktan mezun olup babamın şirketinde çalışmaya başlamıştı avukat olarak. 1 yıldır da tam zamanlı olarak çalışıyordu. Kubilay ise hala alttan kalan derslerini tamamlamaya çalışıyordu.

Ben bunu düşünürken Kubilay, arkasından da Sarp mekâna gidi. Kubilay ve Sarp'ı kapıda gören Defne telaşla bana döndü. Tuğçe ise içtiği kokteylin bardağını masaya bıraktı ve "Ben bir lavaboya gideceğim." diyerek masadan kalktı.

"Seninki geldi? Biliyor muydun geleceğini?" diye sordu Defne bana bakarken.

Göz ucuyla kapıya bakarken "Hayır, bilmiyordum." Diye mırıldandım. İti an çomağı hazırla mı desem daha olurdu yoksa iyi insan lafının üzerine gelir desem mi daha doğru olurdu? Bilemedim. Sonuçta Kubilay ortamların çocuğuydu, burada olması garip değildi. Bardakta kalan yarım meyve suyuna rağmen bardağı masaya bıraktım. Geçen hafta içtiklerimden sonra alkole biraz ara vermiş ve bu gece meyve suyu içmiştim. Selim ile geçirdiğimiz geceden sonra alkol almamıştım hiç, karaciğerime acıyordum içten içe.

"Ders notlarını versene, ben eve geçeyim artık." Huzursuzca yerimde kıpırdanırken Defne'ye baktım.

Bileğimin durumundan, daha çok depresif durumumdan dolayı iki dersin finaline girmemiş ve direk bütünlemeye bırakmıştım. Defne ile aynı bölümdeydik ve Defne inek bir öğrenci sayılırdı. Genelde onun notlarından çalışırdım.

Defne'nin gözleri korkuyla büyüdü ve gözlerini sıkı sıkı kapadı Defne.

"İnci! Ben notları getirmeyi unuttum...."

Sarp'ı göz ucuyla süzerken notları pek umursayamıyordum. Bir an önce buradan gitmek istiyordum o an.

"Özür dilerim, aklımdan çıktı ders notları."

Çantama uzanıp çantamı kucağıma aldım.

"Tamam sorun yok, kendi notlarımdan çalışırım." dedim.

Defne gülmek ve gülmemek arasında kaldı ama gülmedi. İfadesinden anlıyordum.

"Senin şu hiç var olmayan notlardan çalışırsan kalırsın baban da senin ağzına sıçar."

Nihayet gözlerimi Sarp'tan ayırdım ve Defne'ye döndüm, Defne haklıydı.

"Ben bu gece ailemin yanına geçeceğim ama Selim evde, istersen notları almaya geleceğini söyleyeyim."

"Ara söyle." diye mırıldandım.

Kubilay ve Sarp'ın yanımıza gelmesiyle Kubilay gülümseyerek sordu.

"Naber kızlar?"

Ben ona ters bakışlar atarken Defne gülümseyerek cevap verdi.

"İyi Kubi, senden naber?"

"İyidir, öyle bir arkadaşların yanına uğrayalım dedik. Siz ne zaman geldiniz?"

Defne'ye dönüp "Sen haber ver o zaman, ben kaçıyorum. Görüşürüz sonra." diyerek masadan kalktım.

Kubilay ve Sarp'ın arasından geçtim. Galiba ben artık Sarp defterini kesin olarak kapatmıştım. Onu görmeye bile tahammülüm yoktu. Zaten herkes benim bu defteri hiç açmamam gerektiğini düşünüyordu, en başından beri. Sarp hiç de sevgili olunacak bir erkek değildi arkadaşlarıma göre.

Sarp gidişime anlam veremeyerek hesabımı ödememi ve mekandan çıkışımı izledi bir süre. Bakışlarını üzerimde hissettim. Sonra koşar adımlarla mekândan çıktı ve bana seslendi.

"İnci! Dursana."

Duraksayıp ona doğru döndüğümde gözlerimde görmeyi hiç beklemediği soğuk bir ifadeyle karşılaştı.

"Bu gece sevişeceğin kızı aramaya mı geldin buraya?" diye sordum öfkeyle. Öfkeme yenik düşmüştüm ve bu hiç hoşuma gitmemişti.

Sarp'ın kaşları çatıldı.

"Hemen hesap sormak zorundasın değil mi? Medeni medeni konuşmayalım hiç."

Kollarımı göğsümde bağlarken ona ters ters baktım.

"Senin medeniyet dediğin şey gavatlık Sarp."

Sarp sıkıntıyla nefes aldı.

"Biz sadece flört değildik, farkındasın değil mi? Her şeyin öncesinde arkadaştık İnci, düşmanmışız gibi davranma lütfen."

Gözlerimi Sarp'ın gözlerinden kaçırdım ve derin bir nefes aldım. Bu manipülasyona tekrar düşmek gibi bir niyetim yoktu. Sonuçta aramızdaki şeyleri bitirirken arkadaşlığımız dahil her şeyi bitiren oydu. Artık ona saygı duymuyordum. Sevgi kısmından ise çok emin değilim maalesef.

"Nihayet bizi bir sıfat ile taçlandırman gözlerimi yaşarttı açıkçası. Ama artık hiçbir şey değiliz. Bir şeymişiz gibi davranmazsan sevinirim."

Arkamı dönüp gitmeye yeltendiğim sırada iki adım atmıştım ki Sarp bileğime uzandı, sıkmadı ama bileğimi sıkıca tuttu ve beni durdurdu.

"Biraz ağır şeyler söyledim, farkındayım. Seni kırmak değildi niyetim."

Bileğimi sıkı bir şekilde tutan ele baktım ve bileğimi çekti.

"Sen beni kıramazsın. Kendini çok değerli görüyorsun ama sana bu değeri veren bendim Sarp."

Sarp resmen dona kaldı, ona karşı hiçbir zaman böyle soğuk olmamıştım. İlk defa ona karşı bu kadar mesafeli ve soğuktum. Bunu o istemişti sonuçta. Ben sadece onun isteğine ayak uyduruyorum.

Biriyle yatacağım dedikten sonra gerçekten gidip biriyle yatan eski sevgilime (!) karşı gardımı indirmek, savunmasız görünmek istemiyordum. Çoktan haberini almıştım tabii ki. Sadece kim olduğunu bilmiyordum, henüz. Öğrendiğimde o kıza da dünyayı dar edeceğime emin olabilirsiniz.

"Bak ben salak değilim, tamam mı? Batuhan'ın seninle konuştuğunu anlamayacak kadar salak değilim Sarp. Hiç inkâr falan etme, eminim konuştuğunuza, bu yüzden ayrıldığımızın da farkındayım."

O gece, partide Batuhan'ın yüzünü gördüğüm de aklıma bir şüphe düşmüştü ama şimdi Sarp'ın aptallaşan ifadesiyle de emin olmuştum. Batuhan Sarp ile konuşmuştu gerçekten. Ama neden? Neden birdenbire ilişkimize karışma gereği hissetmişti Batuhan? Ona hayatı zindan etmeden hemen önce bunun sebebini öğrenecektim. Sonra da biricik abimin hayatını cehenneme çevirecektim.

Sarp dikkatle yüzümü izlerken hiçbir şey söyleyemedi, şaşırmıştı.

"Batu'nun laflarıyla benden ayrılmanı geçtim hadi ama sen gidip biriyle yattın gerçekten." İki gün önce kulağıma bir şeyler gelmişti. Hiç aksi yönde bir düşüncem de olmamıştı zaten, Sarp'ı, söylediklerini yapacağını bilecek kadar iyi tanıyordum. "İlişkimizin arkasında duramadım, ayrılığımızın arkasında dur."

Tekrar gitmek için arkamı döndüm ve birkaç adım attım ama Sarp'ın sözleriyle olduğum yerde durdu.

"Selim mi bulandırdı senin aklını? Ne var sizin aranızda?"

Omzumun üzerinden Sarp'a bakarken alaylı bir gülümseme belirdi yüzümde. Kudurması hoşuma gitmişti. Sonra tamamen Sarp'a döndüm.

"Seni hiç ilgilendirmeyen konular bunlar."

Sarp bana doğru birkaç adım attı.

"Cevap ver İnci!" diye bağırdığında tenha sokakta yankılandı sesi.

"İlişkimiz boyunca kendime olan saygımdan sana sadıktım Sarp ama artık bir ilişkimiz yok. O yüzden haddin olmayan konularda bana sorular soramazsın."

Sarp öfkeyle bana bakarken pek çok duygu geçti gözlerinden. Bir çoğunu yakalayamadım.

"Yattın mı onunla?" bu soru dişlerinin arasından döküldü. Buna 'evet' cevabını vermemi hiç istemediğini biliyorum. İstememekten öte bunu kaldıramazdı zaten. Aramızdaki her şeyi bitirmiş olabilirdi ama Sarp benim bir başkasıyla olmamı kaldıramazdı. Çünkü bir başkasıyla olmam demenin onu artık sevmemem demek olduğunu biliyordu. Ve Sarp onu sevmediğim gerçeğiyle yüzleşebilecek bir adam değildi. Adam mıydı? Bu da tartışılır zaten.

Ona doğru birkaç adım attım ve başımı dikleştirdim, resmen ona meydan okuyordum.

"Kiminle yattığım, kiminle kalktığım seni hiç ilgilendirmez. Arkadaşlık ilişkimize güvenip haddini aşıyorsun ama aşma."

Sarp gülümsedi.

"Sen bırak biriyle yatmayı birini düşünemezsin bile İnci. Zihninde benden başkasına ufacık bir yer bile yok o yüzden bırak bu gururlu eski sevgili ayaklarını."

Bunu benden çok kendine söylüyordu bence, bu şekilde rahatlamaya çalışıyordu. Kendine hatırlatıyordu benim ona olan sevgimi. Büyük bir kahkaha attım. Çantamı bacaklarımın arasına sıkıştırdım ve ellerim boynumdaki kolyeye gitti. Kolyeyi tek hamleden çıkarıp Sarp'ın avcunun içine bıraktım.

"Ben, artık senin gerçekleşmesi zor hayalin bile değilim Sarp. Bu gece gidip biriyle yatacağım, sen de al bu sikik kolyeyi götüne sok."

Ve arkamı dönüp yürürken afallayan Sarp'ı tenha sokakta bir başına bıraktım. Artık ne hissettiği de ne düşündüğü de pek umurumda değildi. Beni küçük düşürmüştü, gözümün içine baka baka biriyle yatacağını söylemiş ve bunu yapmıştı. Artık bu bir gurur meselesiydi. Yollarımız hiçbir şekilde kesişemezdi bu saatten sonra.

Yeterince uzaklaştığımda, neredeyse Selim'in Cihangir'deki evine ulaştığımda sokağın köşesini dönmeden önce sokaktaki bir evin merdivenlerine çöktüm.

Elim ağırlaşan kalbimin üzerindeyken hıçkıra hıçkıra ağladım bir süre. Söylediklerim Sarp'ın canını yakmıştı, biliyordum ama kendi canımı daha çok yakmıştı. Eğer Sarp biriyle sevişmemiş olmasaydı bazı şeylerin dönüşü olabilirdi belki ama şimdi hiçbir şey buradan dönemezdi. Bu ağır yükün altında ezilen kalbime doğru bastırdım elimi. Canım, bu güne kadar hiç yanmadığı kadar çok yanıyordu sanki.

Ve ben bir kez daha yaşadığım her şeyden sonra annemin yokluğuna ağladım. Çünkü bilirsiniz, çok sevdiğiniz birini kaybettiğinizde onun kaybından sonra döktüğünüz her bir damla göz yaşı biraz da onun kaybı içindir. Annem olsaydı beni teselli eder miydi acaba? Beni dizlerine yatırıp saçlarımı okşar mıydı? Acımı hafifletir miydi sevgisiyle? Sanırım cevabını hiçbir zaman bilemeyecektim.

Sarp inkar etmemişti, Batuhan gerçekten onunla konuşmuştu. Çok sevdiğim adamın abimin laflarıyla benden ayrılması bile yeterince acı veriyordu zaten. Bir de bunun üzerine Sarp'ın biriyle yattığına emin olmuştum. Artık onu sevmeyi bile kendime hak görmüyordum. Kırılan gururum her şeyin önündeydi, içimde büyüttüğüm kocaman sevginin bile önündeydi şimdi.

Çok güzeldi oysa, Sarp'ı sevmek çok güzeldi. Sarp ise bu güzel şeyi almış çamura batırmış, her yerini çamura bulamıştı. Artık o güzel sevgim canımı en derinden yakan korkunç bir acıydı benim için.

♡ㅤ♡ㅤ♡

Tiktok: beggbegg

İnstagram: begbeg270

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

27okunma 3beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…