Bölümler 13Şu an: 2. Bölüm "Bakım Gecesi"
- 1 1. BÖLÜM ''KIRIK KELİMELER''3.193 kelime
- 2 2. Bölüm "Bakım Gecesi"4.217 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 3. Bölüm ''Mavi Gül''3.959 kelime
- 4 4. Bölüm "Kırmızı Şarap ve Mavi Gözler"2.553 kelime
- 5 5. Bölüm ''Özel ve Güzel Hisler''4.935 kelime
- 6 6. Bölüm "Yüzleşme"1.489 kelime
- 7 7. Bölüm "Derin Sohbetler"1.729 kelime
- 8 8. Bölüm "Tamamlanma" +183.264 kelime
- 9 9. Bölüm ''Kırılan Kalpler''2.110 kelime
- 10 10. Bölüm ''Sırlar ve Dostluklar''2.798 kelime
- 11 11. Bölüm ''Düğün''2.253 kelime
- 12 12. Bölüm ''Sürtüşme''5.613 kelime
- 13 13. Bölüm ''Nişan Gecesi''4.548 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Oy vermeyi unutmayın, yorum yaparsanız çok sevinirim. Keyifli okumalar. ♥︎
2. Bölüm "Bakım Gecesi"
En yakın arkadaşım Cansu ile yaşadığım müstakil iki katlı eve girdiğimde saat neredeyse dokuz olmuştu, eve girdiğimde Cansu beni kapıda karşıladı.
"Nerede kaldın İnci ya!" dedi sitemle. "Çok özledim kızım seni."
Açtığı kolların arasına girip ona sıkıca sarıldım ve geri çekildim bir süre sonra.
"Babam pasta keseceğiz diye tutturdu, yemeğe kaldım bende mecbur." dedim sıkıntıyla.
"Kahve yapıyorum sana da." dedi Cansu giriş kapısının hemen karşısındaki mutfağa girerken.
"Çok iyi olur." diyerek kolumdaki çantayı kapının yanına bırakırken ve odamın yanındaki salona yöneldim.
"Sen yine mi buradasın?" dedim Kubilay'ı görünce.
"Bakım gecesini kaçıracak halim yok ya İnci!" diye sitem ederken Tuğçe oturduğu tekli koltuktan kalktı ve bana sarıldı.
"Peşimi bırakmadı." dedi Tuğçe, Kubilay orada yokmuş gibi konuşmaya devam etti. "Kusura bakmayın kızlar."
Bu gece Defne, Cansu, Tuğçe ve ben olacaktık sadece. Ayda bir böyle bakım geceleri yapardık. Yerseniz bakım gecesi. Güncel dedikoduları konuşur film, dizi izler bir de maske falan yapardık işte. Stres atmak için bire birdi bu geceler. Kubilay öğrendiğinden beri, bu gece ile birlikte ikinci kez baskın atıyordu bize.
"Aşk olsun." dedi Kubilay yüzündeki kil maskesiyle çok komik görünürken. "Benim güzelleşmeye hakkım yok mu ayol?"
Gözlerimi devirirken yanıma gelen Defne'ye sarıldım ve geri çekilip Kubilay'a döndüm.
"Var gibi duruyor buradan bakınca." dedim ve köşe koltuktaki boş yere oturdum.
"Her neyse bu yaptığınız maskeler falan cildime çok iyi geliyor, yarınki partide parlamam lazım hem." dedi Kubilay.
Evet, yarın bir parti vardı. Kubilay ile doğum günümüz arasında iki gün olduğundan genelde onun düzenlediği partide birlikte kutlardık.
"Senin parlaklığın çoğu kadında yok." dedi Defne ve boğazını temizleyip konuşmaya devam etti. "Ama burada olmanın bir bedeli var, bize bilmediğimiz bir dedikodu anlatırsan yüz kremini kullanmana izin verebiliriz."
Okulun ortamcı çocuğu Kubilay'ın bilmediği dedikodu yoktu zaten, bu konuda zorlanacağını hiç düşünmüyorum. Muhakkak bilmediğimiz bir şeyi biliyordur.
"Buse geçenlerde Selim'e yanlamış yine." dedi Defne'ye bakarken.
Selim, Defne'nin abisiydi. İşte Kubilay böyle bir çocuktu, siz aileniz hakkındaki şeyleri bilmezdiniz ama o bilirdi. Bundan da Defne'nin haberi olmadığına emindim.
"Bizim gece kulübünde içip içip sapıtmış. Selim'in evinde almış soluğu, geçerken uğradım hesabı."
Defne şok olmuş bir ifadeyle ona baktı.
"Benim nasıl haberim yok?" dedi şaşkınlıkla. Selim ile aynı evde yaşıyorlardı, Cihangir'de. Bazı geceler Defne ailesinin Tarabya'daki evinde kalıyordu tabi, muhtemelen o gecelerden birinde gitmişti Buse.
"Sonra ne olmuş?" diye merakla sordu Tuğçe ve Cansu elindeki kahve kupası dolu tepsilerle salona girdi.
"Aşk olsun!" diye sitem etti tepsiyi ortadaki sehpaya bırakırken. "Bensiz mi başladınız dedikoduya vatan hainleri?"
"Buse içip içip Selim'in kapısına dayanmış." dedim konuyu özetleyerek.
"Bu kız iyice bokunu çıkardı bu işin." dedi Cansu.
"Evet, tacize giriyor artık hareketleri." diye onu onayladı Tuğçe.
"Gözü döndü İnci ile tutuştukları iddiadan sonra. Kuduruyor Selim'i kaçıracak diye." devam etti Kubilay sehpadan kahve kupasını alırken konuşmaya.
Ah şu iddia! Üzerinden iki yıl geçmişti ama Buse hala iki yıl öncesinde gibi davranıyordu. Buse ile hiçbir zaman birbirimizden haz etmemiştik açıkçası. Üniversitenin başından beri aramız limoniydi. İkinci sene Kubilay'ın düzenlediği dönem başı partisinde alkolün verdiği yetkiyle de iddiaya girmiştik. Yine zıtlaştığımız bir andı ve baş başaydık bahçede. O da Selim'i tavlarsam okuldan ayrılacağını ama Selim'i o tavlarsa okuldan benim ayrılacağımı söylemişti. Açıkçası o an bu çok cazip bir teklif gibi gelmişti. Ertesi gün ayık kafayla pişmanlığını yaşamıştım tabi. Ama o gece maalesef bu teklifi kabul etmiştim ve on gün içinde Selim ile ilk yakınlaşanın kazanacağı üzerine bir anlaşma yapmıştım. Tekrar ediyorum maalesef yapmıştım. Defne'nin hala bunu tasvip etmediğini biliyorum ama Defne ile bu sayede tanışmıştık. Hatta Sarp ile de bu sayede tekrar karşılaşmıştık.
Eylül 2024,
Bunaltıcı bir eylül gecesinde Kubilay'ın partisindeydim, yine. Her sene olduğu gibi bu sene de parti vermişti Kubilay. Okulda son senesiydi bu sene aslında o yüzden dev bir organizasyon düzenlemişti ama mezun olabileceğine yönelik inancım sıfır. Transkriptini görseydiniz beni anlardınız.
Loş ışık oturduğum şezlonga hafif hafif vururken önümden bir gölge geçti ve yanımdaki şezlonga oturdu. Haz etmediğim bir insan seçme hakkın olsa bu kesinlikle yandaki şezlonga oturan Buse olurdu.
Onu görmezden gelerek sigaramı söndürdüm ve ayağa kalktım.
"Çakmağını alabilir miyim?" diye sorduğunda göz devirerek sabır çektim ve ona döndüm. Çantamdan çakmağımı çıkarıp ona uzattım. İçeride yüz kişi vardı belki de ama o gelip benden çakmak istiyordu. Tamam yüz kişi biraz abartı oldu, Kubilay partiye çağırdığı insanlar konusunda çok seçiciydi, o kadar insanı evine toplamazdı ama yine de kalabalıktı yani içerisi.
"Sana bir teklifim var." dedi sigarasını yaktıktan sonra.
"İlgilenmiyorum." diyerek elimi ona doğru uzattım ve çakmağımı vermesini bekledim ama çakmağımı vermedi.
"Bu okula ikimiz fazlayız İnci." dedi, sigarasından bir nefes aldıktan sonra dumanı üfledi ve konuşmaya devam etti. "O yüzden teklifimin ilgini çekeceğini düşünüyorum."
Bu ilgimi çekmişti işte. Onu etrafımda görmesem çok daha mutlu olabilirdim.
"Evet." dedim düz bir şekilde. "Beni uğraştırma da kendine başka bir okul ve arkadaş grubu bul, zira benim grubumun etrafında olmandan haz etmiyorum Buse."
Gizleyecek de saklayacak da bir şeyim yoktu. Ondan gerçekten haz etmiyordum. Okulun ilk günü üzerime kahve döküp özür bile dilemediği hatta beni suçladığı andan beri ondan haz etmiyordum. Yüzsüz ve pişkindi.
"Bu her istediğime sahip olurum, ben ne dersem o olur tavrından çok sıkıldım." dedi açık açık. Onun da benimle açık konuşmasını seviyordum aslında lafı hiç dolandırmıyordu.
"Bu bir tavır değil Buse, gerçek." dedim gülümseyerek.
Ayağa kalktı ve dumanı yana doğru üfledi.
"İstesen de, peşinden koşsan da sahip olamayacağın şeyler var." dedi alayla.
"Bir gün olursa sana bizzat ben haber vereceğim." dediğimde bozuldu. İfadelerini dikkatle inceliyordum.
Parti daha yeni başladığından içerisi kalabalık değildi, bahçe ise bomboştu. Sadece ikimiz vardık.
"Egon o kadar büyük ki..." dedi tiksintiyle. "...Her istediğine sahip olamazsın. Bence sen kendine yeni bir okul ve arkadaş grubu bul, etrafımda olmandan hiç mutlu değilim." dediğinde kahkaha attım. Aynen, ben de senin laflarınla hareket edecektim zaten.
Bahçe kapısı açılıp bir adam bahçeye girdiğinde dikkatim dağıldı.
"Bana elde edemeyeceğim bir şey söyle." dedim alayla.
Buse'nin gözü bahçe kapısına kaydı ve gülümseyerek adamı işaret etti.
"Onu elde edemezsin."
Göz ucuyla adamı süzdüm.
"Eğer onunla ilk ben çıkarsam okuldan ayrılırsın." dedim tane tane konuşurken. Daha adamın adını bile bilmiyordum ama bunun bir önemi de yoktu zaten. "Eğer ilk sen çıkarsan ben okuldan ayrılırım. Oldu mu?"
Omuz silkti.
"Peki, kabul." dedi yüzündeki alaylı ifadeyle. Bahçeye çıkan adam yanımıza doğru yürürken çakmağımı bana uzattı ve uzanıp çakmağı aldım. "On gün." dedi. "Sadece on günümüz var."
"Peki." dedim düz bir ifadeyle ona bakarken.
"Selim!" dedi neşeyle Buse ve tanımadığım adamın yanına yürümeye başladı.
Gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım. Bu kız mı çok şanslıydı yoksa ben mi çok şanssızdım? O benden bir adım öndeydi, üzerine iddiaya girdiğimiz adamı tanıyordu zaten.
Bahçedeki tatlı esinti artarken içeri girmeye karar verdim ve içeri girmek için ikisinin yanından geçmem gerekiyordu. Bir şeyler konuşuyorlardı ve bunu bozmazsam içimde kalırdı.
Beyaz eteğimin uçlarını düzeltirken düşünmeye başladım. Ne yapabilirdim? Gözlerim ayağımdaki ince topuklu, kot mavisi kısa botlarıma kaydı. Biraz risk alacaktım. Üzerimdeki boyundan bağlamalı kot rengi bluze uyan çantamı koluma takarak kendimden emin adımlarla yürümeye başladım. Tam yanlarından geçerken topuğum takılmış da dengemi kaybetmişim gibi adama doğru bıraktım kendimi. Neyse ki beni havada yakaladı.
Eğer yakalamasaydı ne kadar rezil olacağımı düşünebiliyor musunuz?
Muhtemelen yandaki havuza falan düşerdim ve gecem zehir olurdu.
Kollarını belime sarmıştı, göz gözeydik ve parfümü mükemmel kokuyordu. Uzaktan pek anlamamıştım ama gerçekten yakışıklı bir adamdı Selim. Adı buydu sanırım.
"İyi misiniz?" diye sordu doğrulmama yardım ederken.
Sarı saçlarımı sağa doğru hafifçe savurarak "Evet." dedim ve gülümsedim hala ela gözlerine bakarken. "İyiyim, teşekkür ederim. Siz olmasaydınız havuza düşebilirdim." diye devam ettim mahcup bir ifadeyle.
Ellerini hala belimden çekmemişti muhtemelen afalladığı içindi ama uzun uzun bakışmamız iyiye işaret tabi.
Buse ise dış kapının dış mandalı gibi kenara çekilmiş bizi izliyordu.
Ellerim hala adamın boynundaydı, hafif dokunuşlarla ellerimi çektim ve biraz uzaklaştım Selim'den.
"İnci bu arada ben." dedim elimi ona uzatırken. Elimi nazik bir şekilde tutup dudaklarına götürdü ve minik bir öpücük kondurdu. Tam bir centilmendi.
"Selim." dedi gülümseyerek. "Memnun oldum İnci."
Gülümsemesine gülümsemeyle karşılık verdim ve "Tekrar teşekkür ederim Selim, gerçek bir kahramansın." diyerek yanağına minik bir öpücük kondurdum uzanarak.
Neye uğradığını şaşırmıştı, bunu hiç beklemediği her halinden belliydi.
"İçeride görüşürüz." dedim Buse'ye dönüp ve yanlarından ayrılarak içeri girdim. İçeri girmeden önce de arkamı dönüp Buse'ye göz kırptım. Aklı sıra zaten tanıdığı birini seçerek beni ekarte edecekti! Çok beklersin Buse.
Salondaki koltuklara yönelip Kubilay ve Cansu'nun arasına oturdum.
"Anlat bakalım Kubilay." dedim. "Kim bu Selim?"
Kubilay şaşkın şaşkın suratıma bakarken sordu. "Hangi Selim?"
"Padişah olan." dedim "Hani şu sarı Selim."
"Dalga mı geçiyorsun?" dedi bu kez de. Sorularıma hemen yanıt alamamak beni boğuyordu.
"Evet, dalga geçiyorum Kubi. Partideki Selim, hangi Selim olacak?"
"Selim Erkin mi?" diye sordu bu kez de. Çok zeki bir çocuktu ama bazen beyni ambale oluyordu işte.
"Ne bileyim ben soyadını Kubi, az önce tanıştım adamla. Buse ile iddiaya girdik onun üzerinden, tavlamam lazım Selim'i. O yüzden ne biliyorsan anlat." dedim.
"Oha İnci!" dedi Cansu. "Etik, ahlak hiçbir şey kalmadı artık sende. Ne diye elin adamı için o deliyle iddiaya girersin ki?" diye sordu sitemle.
"Ben kazanırsam o okuldan ayrılacak." dedim omuz silkerken. "O kazanırsa da ben ayrılacağım okuldan."
"İyice kafayı yedin sen. Böyle iddia mı olur? Ya o kazanırsa?" diye sordu tekli koltukta oturan Tuğçe.
"Benimle girdiği bir iddiayı kazanabileceği düşünüyor musunuz gerçekten?" diye sordum tek kaşımı kaldırarak. Üçü de başını olumsuz anlamda salladı.
"Selim çetin cevizdir." dedi Kubilay. "Bildiğim kadarıyla bir senedir hayatında kimse yok." bu iyi bir şeydi, olsaydı Kubilay kesin bilirdi zaten. Hayatında biri olsaydı eğer bu iddiayı devam ettirmemize de imkan yoktu zaten.
"Devam et." dediğimde kokteylinden bir yudum aldı ve konuşmaya devam etti.
"Öyle kolay tavlayamazsın onu, çok mantıksal hareket eder. Herkesle konuşmaz, herkesle görüşmez. Katı biri."
Başımı hafifçe sallayarak onayladım.
"Şimdi bana zaaflarını söyle Kubi, çok boş yapıyorsun." dedim sehpadaki tekilalardan birini alıp dikerken.
"Defne Erkin, kız kardeşi. Aynı evde yaşıyorlar Cihangir'de. Onunla arkadaş olursan Selim'e yaklaşma şansın olur." dediğinde gülümsedim.
"Burada mı?" diye sorduğumda köşede tek başına bar taburesinde oturan kızı işaret etti.
"İşin çok zor değil, Batuhan'ın sevgilisi zaten."
"Oha!" diye bağırdığımda birkaç göz bana döndü. "Ne zamandan beri?"
İçten pazarlıklı şerefsiz abim benden nasıl saklamıştı bunu?
"Ekimde bir yıl olacak. Geçen seneden beri gizli gizli görüşüyorlar. Batuhan fena tutulmuş diye duydum." dediğinde bir tekila daha aldım elime ve içip boş bardağı sehpaya bıraktım.
"Pezevenge bak." dedim şaşkınlıkla. Nasıl da sinsi sinsi arkamızdan iş çeviriyordu. Cansu ve Tuğçe'nin de haberi yoktu belli ki, tepkilerinden anladığım kadarıyla. Birinin haberi olsaydı bana söylerlerdi zaten.
"Neyse." dedim üçüncü tekilayı içtikten sonra. "Bana şans dileyin, görümcelik yapmaya gidiyorum."
"Delisin sen!" diye arkamdan bağırdı Tuğçe, dönüp ona öpücük attım ve adının Defne olduğunu öğrendiğim kızın yanına ilerleyerek yanındaki boş tabureye oturdum. Bu gün için tutulmuş olan barmene kokteyl sipariş ettikten sonra Defne'ye döndüm.
"Çok güzelsin." dedim onu bir süre inceledikten sonra. Beline uzanan koyu kumral saçları, beyaz teni ve yeşil gözleriyle çok duru bir güzelliği vardı gerçekten. Bu iltifatım karşısında afalladı.
"Teşekküre derim." diye mırıldandı anlam veremeyerek. Muhtemelen o benim kim olduğumu biliyordu, benim aksime.
"Batuhan'ı tebrik etmeliyim sanırım." dedim gülümserken ve Defne anında dikleşti. Yüzü asılmıştı.
"Sen de mi onun eski sevgilisisin?" diye sordu aksi bir ses tonuyla.
Abim bir sene önceye kadar çok çapkındı, son dönemlerdeyse hiç kimseyle adını duymamıştım. Aslında buradan bile işkillenmem gerekiyordu ama o kadar umurumda değildi ki dikkatimi çekmemişti bile.
Kahkaha attım.
"Ben İnci." dedim elimi ona uzatırken. "İnci Akel."
Gözlerindeki ifade yumuşadı ve bir an yüzündeki rahatlamayı gördüm.
"Defne bende." dedi gülümseyerek. "Memnun oldum."
Elimi sıktığında barmen kokteyli bar tezgahına, önüme bıraktı ve "Afiyet olsun." diyerek uzaklaştı yanımızdan.
"Batuhan'ın eski kırıkları seni rahatsız mı ediyor?" diye sordum. Defne gerçekten çok masum görünüyordu. Saf ve iyi niyetli olduğunu hissedebiliyordum, genelde insanlar hakkında yanılmam.
"Okulda bir kız yanıma gelip saçma sapan konuştu dün, kusura bakma sen de öyle bir şey yapacaksın sandım." dedi mahcup bir ifadeyle bana bakarken.
"Adını söylesene." dedim kaşlarım çatılırken. "Pazartesi haddini bildiririm."
Defne şaşkınlıkla bana baktı.
"Hayır!" dedi telaşla. "Kimseye benim yüzümden bulaşmanı istemem İnci. Önemli bir şey değildi zaten."
Omuz silktim.
"Sen söylemezsen ben öğrenirim, inan bana. Batuhan'ın geçmişinin bir kadını rahatsız etmesine benim içim el vermez. Kimse abimin sevgilisini zorbalayamaz."
"Burçin diye bir kızdı." dedi biraz düşündükten sonra. Burçin'i tanıyordum. Batuhan'ın evine gittiğimde ikisini yatakta basmıştım yaklaşık bir buçuk sene önce. Demek ki bazı şeyleri sindirememişti ve acısını Defne'den çıkarıyordu.
"Sevgilisi değildi bu arada Burçin." dedim ve kokteylimden bir yudum aldım. "Üniversite hayatı boyunca bildiğim tek sevgilisi sensin."
Bir süre daha muhabbet ettikten sonra birinin bakışlarını üzerimde hissettim ve o tarafa döndüm. Göz göze geldiğimizde de bakışlarını kaçırmadı Selim. Muhtemelen az önce üzerine doğru düşen gizemli kızın şu an kız kardeşi ile ne işi olduğunu düşünüyordu. Önüme dönen ve gözlerimi kaçıran ben oldum. Çok geçmeden Batuhan yanımıza geldi ve kolunu omzuma attı.
"İnci." dedi şaşkınlığı sesine yansırken. "Demek Defne ile tanıştın." gülümseyerek ona döndüm. Birazdan beni köşeye çekecekti, biliyorum.
"Evet, çok tatlı bir kızmış. Neden benden sakladığını anlayamadım abi." dedim sevimli görünmeye çalışarak.
"Gelsene biraz." dedi gülümseyerek. "Kubilay seni çağırıyordu." İtiraz etmedim ve ayağa kalktım.
"Hemen geliyorum." dedi Defne'ye dönüp ve beni bahçeye doğru çekiştirmeye başladı.
"Ne haltlar karıştırıyorsun sen?" diye sordu öfkeyle.
"Senin kafan basmaz Batu." dedim kollarımı göğsümde birleştirerek. "Rahat bırak beni."
Yanından geçip içeri girmeye yeltendiğimde kolumu kavradı ve beni durdurdu.
"Defne'den uzak duracaksın İnci, seni onun etrafında görmek istemiyorum." dedi öfkesini bastıramayarak. Kolumu parmaklarının arasından çektim ve gözlerimi gözlerine diktim.
"Bana bak aşk adam ." dedim ona meydan okuyarak. "Bir daha herhangi bir konuda bana ne yapıp yapmayacağımı sakın söyleme." Ona doğru iki adım attım. "Yoksa yemin ederim ibreti alem olsun diye seni okulun ortasında evire çevire döverim."
Beni tanıyordu, bana ne yapacağımı da ne yapmayacağımı da söylememesi gerektiğini biliyordu. Eğer söylüyorsa cevabını almaya da hazır olmalıydı.
"Ayrıca benim Defne'nin yakınında olmam işine gelir." dedim ciddi bir ifadeyle ona bakarken. "Eski kırıkların zorbalıyor biricik sevgilini." Bunu söylediğimde şaşkın şaşkın bana baktı. Haberi bile yoktu. "Bırak bildiğimi yapayım, yoksa bir iki aya kalmaz götüne tekmeyi yersin. Söylemedi deme."
Ondan uzaklaşıp içeri girdim, benim için konuşma bitmişti. Tekrar Defne'nin yanına döndüm.
"Burada tek oturma." dedim sevimli bir ifadeyle ona bakarken. "Gel seni bizimkilerle tanıştırayım."
Fazlasıyla utangaç ve çekingen bir yapısı olduğu belliydi. Çekinerek reddetti beni ama ısrarlarıma dayanamayarak teklifimi kabul etti. Daha önce de belirttiğim gibi, isteyip yapamayacağım da yaptıramayacağım da bir şey yoktu.
Kubilay, Cansu, Tuğçe ve Emir'in oturduğu koltuklara yöneldik. Emir'i görünce biraz şaşırdım. Normalde partilere pek katılmazdı, evde kalır inek gibi ders çalışırdı. Kendisi benim halamın tek çocuğuydu ve baba tarafından tek kuzenimdi. Bu sene de okulda son senesiydi, hukuk okuyordu. Ailemizin gururu diyebilirim kendisi için.
Defne'yi gruba tanıttıktan sonra Selim'in bakışlarını hala üzerimde hissediyordum ve ona benimle konuşması için fırsat tanımaya karar verdim. Saat dokuza gelirken ev de bahçede insanla dolmuştu. Bu sene Kubilay gerçekten bokunu çıkarmıştı partinin. O yüzden onunla baş başa kalabileceğim bir yere çekmem gerekiyordu Selim'i. Üst kattaki teras çok mantıklı geldi bir an için.
"Ben lavaboya gidiyorum, siz kaynaşın." diyerek çantamı aldım ve yanlarından ayrılarak üst kata yöneldim. Bu esnada da Selim'e kaçamak bakışlar atmayı ihmal etmedim.
Çok geçmeden merdivenlerde kendi ayak seslerim dışında bir ses daha duymamla yüzüme bir gülümseme yayıldı, onun ilgisini çekmiştim.
Terasa çıkıp kapıyı arkamdan açık bıraktım, geleceğini biliyordum.
Terastaki tekli koltuğa oturum çantamdan sigaramı çıkardım ve ben sigarayı yaktığımda Selim terasa çıktı.
Sakin adımlarla bana doğru ilerledi ve karşımdaki koltuğa oturdu. Aramızda bir sehpa vardı sadece.
"Kimsin sen?" diye sordu. Sesinde ne bir merak vardı ne de herhangi başka bir his. Net ve düzdü ses tonu. Kontrollü bir adam olduğu buradan bile belliydi. Kubilay yine yanılmamıştı anlaşılan, zaten genelde yanılmazdı birileri hakkında.
"Ne çabuk unuttun adımı?" diye sordum yalandan üzgün bir ifade takınırken.
Buna karşın gülümsedi.
"Gerçekten İnci." dedi adımı vurgulayarak. "Kimsin sen?"
Ben kimim? Evet, bu tek bir cevabı olmayan bir soru. Önemli olan sana ne söylemeliyim Selim?
"Defne'nin arkadaşı mısın?" diye sordu.
"Yeni tanıştık." dedim sigaramdan çektiğim nefesi üflerken. Onun nasıl bir abi olduğunu bilmediğimden Defne'nin abimin sevgilisi olduğunu söylememeye karar verdim.
"Aynı gece hem benimle hem de kız kardeşimle tanıştın yani." dedi sorar gibi. Şüphelenmişti.
"Seninle açık konuşabilir miyim?" diye sordum sehpaya doğru eğilirken.
"Lütfen." dedi.
"İlgimi çektin Selim ve bu pek olmaz. O yüzden seninle ve kız kardeşinle tanışmam bir tesadüfmüş gibi davranmayacağım."
Gülümsedi.
"Açık sözlü olmanı sevdim." dedi gözlerime bakarken ve bir sigara yaktı.
"Yine de şunu da eklemeliyim, kız kardeşini sevdim. Çok tatlı bir kız, onunla arkadaşlığım sana olan merakımdan başlamış olabilir ama arkadaşlığımızın devam etme sebebi sen olmayacaksın."
Tekrar gülümsediğinde gülmenin ona ne kadar da çok yakıştığını fark ettim. Çok yakışıklı bir adamdı. Buse ile onun üzerinden iddiaya girmesem bile ilgimi zaten çekerdi muhtemelen. Yine de şu an onunla ilgilenme sebebim iddiaydı. On gün uzun bir süreydi ve benim o kadar süreye ihtiyacım yoktu. Bu gece onu etkilemem için yeterliydi zaten.
"Defne biraz çekingen bir kız, utangaç olduğunu da fark etmişsindir. Okulda ikinci senesi olmasına rağmen bu gece tanıştığı kadar bile arkadaşı yok." dedi Selim.
Bu gece beş kişiyle tanışmıştı defne benimle birlikte. Beş arkadaşı bile olmayacak kadar utangaç olan bir kızın Batuhan'ı kendine nasıl aşık ettiğini merak ettim o an.
Bir süre sohbet ettik Selim ile ve gerçekten git gide ilgimi çekmeye başladı. Fazlasıyla donanımlı olduğu her halinden belliydi. Karakter sahibiydi, kendine has bir kişiliği vardı ve tekrar ediyorum parfümü mükemmel kokuyordu.
"En sevdiğin kitap ne?" diye sorduğunda onun yakışıklı yüzünü incelemeyi bıraktım ve çantama uzandım.
"Aslında bir şeyi en sevdiğim olarak sınıflandırmakta çok zorlanırım." dedim gülümseyerek ve çantamdan Küçük Prens'i çıkardım ve ona gösterdim. "Ama en sevdiğim kitap kesinlikle bu."
Kitaba uzandığında kitabı geri çektim ve çantama koydum.
"Kitabıma dokunacak kadar yakın değiliz Selim, henüz."
Kahkaha attı.
"Sınırları olan bir kadın." dedi gülümseyerek. "Çok ilgi çekici olduğunu itiraf etmeliyim."
Onun üzerinde bıraktığım etkiden memnundum ama hala numaramı istememişti, beni tekrar görmek istediğinden bahsetmemişti. Bu durum canımı sıktı. Daha ne kadar ön sevişme yapmamız gerekiyordu ki numaramı falan istemesi için? Selim'e cevap vermedim ve onun konuşmaya devam etmesini bekledim.
"Seni daha önce fark etmediğime şaşırdım." dedi. Halbuki okulda beni tanımayan pek yoktu, Selim'in galiba gerçekten insanlarla pek işi yoktu. Yoksa benim hakkımda birinden iyi kötü mutlaka bir şey duymuş olurdu.
Bir hamle yaparak koltuktan kalktım ve onun yanına oturdum. Yüzünü bana döndü, benden fazlasıyla etkilenmiş görünüyordu.
"Şimdi fark ettin." dedim kendimden emin bir şekilde.
Selim derin bir iç çekti, sanırım o da benim parfüm kokumu almış ve bu kokuyu sevmişti. Evden çıkmadan önce vanilyalı parfümümle duş almam iyi olmuştu galiba.
"Seni tekrar görebilecek miyim?" diye sordu. Eğer onu bu gece tavlarsam onu bir daha görmeme gerek yoktu aslında. Onu bir daha görmek isteyip istemediğimi düşündüm, sanırım istiyordum.
"Bilmem, beni tekrar görmek ister misin?" diye sordum ona biraz daha yaklaşırken.
Daha önce hiç biriyle öpüşmemiş değildim. Lisedeyken lunaparka gittiğimizde o dönem sevdiğim çocuk beni öpmüştü. Bunun çok yanlış bir zamanlama olduğunu söylemem lazım. Gondoldan yeni inmiştik ve benim midem karmakarışıktı. Çocuğun beni öpmesiyle midemde olan her şeyi çocuğun üzerine çıkarmıştım. O günden sonra onu hiç görmedim, ertesi gün kaydını başka okula aldırdı. Lisedeki zorbalıkları bilirsiniz. Bir kızı öptüğünüzde o kızın üzerinize kusması pek hoş bir imaj değil tabi. O yüzden ilk ve son öpücüğüm oydu.
Şimdi ise bunu değiştirmek istiyordum. Ben galiba Selim'i öpmek istiyordum.
"Seni tekrar görmek istememi ister misin?" diye sorduğunda kahkaha attım. Satranç oynuyor gibiydik. Zeki ve kurnaz hamlelerle galip gelmeye çalışıyor gibiydik ikimizde.
"Dudaklarına bu kadar yakınken bir şey düşünmek çok zor açıkçası Selim." dedim gözlerim dudaklarına kayarken. Bu cevaptan memnun olmuş olacak ki dudakları hafifçe yukarı doğru kıvrıldı.
Sonra bana yaklaştı ve ellerini belime sararak beni kendine çekti. Beni öpmeden hemen önce sıcak nefesi dudaklarıma çarptı ve kalbimin atışlarını duydum sanki. Bu çok büyülü bir andı.
Yumuşak öpüşleriyle gözlerim kapandı ve ellerimi boynuna götürdüm. Öpüşmemiz derinleşirken terasın kapısının açılmasıyla birbirimizden uzaklaştık. Gelen kişinin abim olmaması için dua ederken gelen kişiyi görünce abim olması için dua etmeye başladım. Buse gelmişti. İnsanın istemediği ot burnunun dibinde bitiyordu işte.
Gözleri Selim'in dudaklarına kaydı. Kırmızı rujum onun dudaklarına bulaşmıştı ve öpüştüğümüz fazlasıyla belliydi.
Şaşkın bir ifadeyle bize bakıyordu ve bir anda öfkeyle bize doğru yürüdü. Evet, şimdi bombayı patlatacak. Hissedebiliyorum.
"Bu kadar ileri gittiğine inanamıyorum!" diye bağırdığında ayağa kalktım ve karşısına geçtim. Selim'in gururunun kırılmasını istemiyordum, ondan gerçekten etkilenmiştim. O yüzden susması için koluna girdim.
"Gel baş başa konuşalım biraz Buse." diyerek onu içeri sürüklemeye çalıştım ama kolunu parmaklarımın arasından kurtarıp tekrar Selim'e döndü.
"Bir iddia için tanımadığın bir adamla öpüştüğüne inanamıyorum!" diye bağırdığında Selim'in kaşları çatıldı. Şiddete, şiddetle karşıyım ama şimdi ben bu kızı evire çevire dövsem hak mı olurum?
"Anlamadım." dedi Selim ayağa kalkarken. "Neyden bahsediyorsun sen?" diye sordu Buse'ye bakarken.
"Buse kes sesini." dedim ama son kez onu uyarmam da bir işe yaramadı. Yenilgiyi hazmedememiş ve oyunbozanlık yapıyordu şu an.
"Bununla..." dedi beni gösterirken. "İddiaya girmiştik tamam mı?" sesi git gide yükselirken ben onu susturmak için hiçbir şey yapamıyordum. "Seninle ilk çıkan kazanacaktı."
Selim hayal kırıklığı ile suratıma baktı. Gerçekten fazlasıyla kırılmış görünüyordu.
Dudaklarına bulaşan kırmızı ruju elinin tersiyle sildi ve Buse'ye döndü.
"Seni aklı başında bir kız sanıyordum Buse." dedi beni görmüyormuş gibi. Ben sanki orada yoktum da baş başalardı, öyle konuşuyordu. "Bir daha benimle sakın muhatap olma."
Selim sehpadaki sigarasını ve çakmağını aldıktan sonra içeri girdi.
"Sen yenilgiyi bile haz edemeyen bir mikropsun." dedim Buse'nin karşısında dururken. "Eğer pazartesi seni okulda görürsem senin canına okurum." omzuna çarparak yanından geçtim ve ince topuklu botlarıma rağmen olabildiğince hızlı adımlarla Selim'in peşinden gitmeye başladım. Uçmuş muydu bu adam? Ne çabuk gitmişti böyle.
En alt kata, partinin devam ettiği kata indiğimde Selim'in evden çıkmak üzere olduğunu gördüm ve bende peşinden giderek evden çıktım. Bahçedeki yürüyüş yolunun topraklı kısımlarına bata çıka ilerlerken kendimi yerde buldum. Dizlerim şiddetle yürüyüş yolunun taşlı kısımlarına vurduğunda dişlerimi sıktım ağlamamak için. Canım çok yanmıştı.
"Selim!" diye bağırdım. Selim bahçe kapısının önünde durdu ve bana döndü, iğrenç bir varlığa bakar gibi bakıyordu bana. Buse'nin yaptığını yanına bırakmayacaktım, resmen hazmedemediği için benimle birlikte kendini de ifşalamıştı salak! Ama önce Selim ile konuşmalıydım, niyetim onun kalbini kırmak değildi. Ondan gerçekten etkilenmiştim.
Birkaç adımda yanıma ulaştı ve kolumu tutup kalkmama yardım etti.
"Özür dilerim." diye mırıldandım. Bunun benim için çok büyük bir şey olduğunu söylememe gerek var mı bilmiyorum, ben pek özür dileyen bir insan değilimdir. Hatalı olsam dahi. "Seni kırmak istemedim, gerçekten. Seni öpme sebebim de bu saçma iddia değil. İddia sadece çıkma teklifi üzerineydi Selim, senden gerçekten etkilendiğim için seni öptüm."
Soğuk bakışları gözlerimle buluştu.
"Seni yeni tanımış olmama rağmen..." dedi buz gibi soğuk bir sesle. "...Hayatımda gördüğüm en bencil insansın İnci. Seni ne kendi yakınımda ne de kız kardeşimin yakınında görmek istemiyorum." kolumdaki eli kolumu sıkmaya başladı ve bana doğru bir adım atıp aramızdaki mesafeyi kapadı. "Eğer görürsem canını yakarım."
Selim beni orada bırakıp arkasını döndü ve bahçeden çıktı. Kendimi rezil bir duruma düşürmüştüm ve bunun hesabını Buse'ye soracaktım.
Çantamdan çıkardığım peçeteyle dizlerimden bacaklarıma süzülen kanı temizlemeye çalıştım bir süre.
"İyi misin?" diye sordu biri. Başımı kaldırıp ona baktım.
"Sarp..." dedim şaşkınlıkla.
"Pardon tanışıyor muyuz?" diye sordu kaşları çatılırken.
Çocukluk arkadaşımın, hatta çocukluk aşkımın beni unutmasını sindirebilirdim sanırım.
"İnci ben." dediğimde şok olmuş bir ifadeyle bana bakıyordu.
İşte böylece hem birkaç dakika önce dudaklarına yapıştığım Selim'e kendimi rezil etmiş hem de çocukluk aşkımla tekrar karşılaşmıştım.
12 Haziran 2025,
Dediğim gibi, bu iddia ile gurur duymuyorum. Ama sonuç olarak Buse'yi başımdan defedebilmiştim. Pazartesi günü onu tekrar okulda gördüğümde kolundan sürükleyerek onu okulun bahçesindeki süs havuzuna itmiştim. salı günü üzerine koca bir bardak soğuk kahve dökmüştüm. Çarşamba günü ayakkabısının sökülen bağcığına basarak düşmesine neden olmuştum. Cuma günü arkasına oturarak saçına sakız yapıştırmıştım, çilekli sakız.
Ve sonraki pazartesiden itibaren onu bir daha hiç okulda görmedim. Evet, bunların zorbalık olduğunu düşünebilirsiniz. Haklı da olursunuz. Yine de Buse'ye yaptıklarımdan pişman değilim.
"Şu konuyu açmasan olmazdı." dedim Kubilay'a ters bir bakış atarken.
"Selim bu gece buraya geleceğim için ağzıma sıçtı." dedi Defne. "Hala seninle görüşmemi istemiyor. Senden nefret ediyor desem yeridir İnci. Keşke o salağın aklına uymasaydın."
Tuğçe bacaklarını koltuğa çekerek poposunun altına aldı ve konuşmaya başladı.
"Bence mükemmel bir çift olurdunuz."
Şu an hayatımda Sarp vardı ve bunun üzerine konuşmak doğru hissettirmiyordu. Cansu da Tuğçe'yi onaylayarak konuştu.
"Sümsük Sarp'tan iyiydi en azından."
"Arkadaşım hakkında doğru mu konuşsan acaba?" dedi Kubilay rahatsızlığını belli ederken. Kubilay ve Sarp baya yakınlardı.
"İşine gelmiyorsa kapı orada." dedi Cansu kapıyı işaret ederken. Kubilay'ın bakım gecesini bırakıp gitmeyeceğine emindim zaten. Tuğçe'den iki yaş büyüktü ama bazen büyük olan kardeş Tuğçe'ymiş gibi geliyordu bana. Yine de hayatımıza neşe katıyordu Kubilay, her zaman desteğini de hissediyordum. O yüzden onu çok sevdiğimi söyleyebilirim.
"Bence Selim senden çok hoşlandığı için bu kadar sert tepki verdi." dedi Defne, abisini ondan iyi tanıyacak değildim tabi ama kimse bir gecede birinden o kadar çok etkilenemezdi. Ayrıca ilk görüşte aşka da inancım yok. "Hala da vermeye devam ediyor, hayatına kimseyi almama sebebi de sensin bence." diye devam etti Defne.
"Aynen." dedim sehpadaki kahveye uzanırken. "Başına taş yağsa onun da sebebi benim hatta Defne. Dış güçler gibi bir şeyim ben."
"Dalga geçmesene." dedi Tuğçe. "Bence de öyle, adam seni ne zaman görse elektrik çarpmışa dönüyor."
Kubilay kahvesinden bir yudum daha alırken keyifle bizi izliyordu ve konuşmaya dahil oldu.
"Ben de aynı fikirdeyim bu arada İnci." dedi Kubilay. O aynı fikirdeyse bu fikrin doğruluk payı epey yüksekti işte. "Sana olan bakışlarına dikkat et yarınki partide, sen de anlayacaksın zaten."
Benden nefret ettiğine emindim Selim'in. Gururunu kırmıştım, baya kötü bir şekilde. Tekrar ediyorum bundan dolayı pişmanım ama bu pişmanlığımın da hiçbir önemi yok. Şu an güzel giden bir ilişkim vardı. Her ne kadar Kubilay'ın en yakın arkadaşı olsa da Kubilay bile bu ilişkiyi onaylamıyordu ama sonuçta bir ilişkim vardı. En yakın arkadaşlarımı dinlemediğime pişman olacağımdan bir haberdim o an. Benden nefret ettiğini düşündüğüm adam ile evleneceğimden bir haberdim. Selim'in bana yaşatacaklarından bir haberdim.
Selim'in bana yaşatacaklarından bir haberdim
♡ㅤ♡ㅤ♡
Tiktok: beggbegg
İnstagram: begbeg270
Bölüm etkileşimi
