Kırık Kelimeler kitap kapağı

10. bölüm / 13

10. Bölüm ''Sırlar ve Dostluklar''

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 13Şu an: 10. Bölüm ''Sırlar ve Dostluklar''

Devamı için oy vermeyi unutmayın, yorum yaparsanız çok sevinirim. Keyifli okumalar. ♥︎

10. Bölüm ''Sırlar ve Dostluklar''

Koltuğa çökmüş ağlarken kapının açıldığını duydum, sanırım Cansu gelmişti. Bu gün döneceği aklımdan çıkmıştı.

"İnci!" diye seslendi Cansu. Anahtarını girişteki kaseye bıraktığını duydum. "Selim'in arabası mıydı kapıdaki ben mi yanlış gördüm?" diye sordu salona girerken.

Sonra koltukta oturmuş bir halde ağladığımı gördü.

"Kelebeğim..." dedi şefkatle ve bana yaklaştı. "Neden ağlıyorsun?" diye sordu üzüntüsü sesine yansırken.

Sigaramı dudaklarımdan çekip küllüğe bastırdım ve başımı kaldırıp Cansu'ya baktım.

"Selim'i gördüm, arabasına biniyordu. Kavga falan mı ettiniz yoksa?" diye sordu Cansu.

Daha çok ağlamaya başladığımda Cansu benden ayrıldı ve odadan çıkıp kısa bir süre sonra elindeki şarap şişesiyle geri döndü.

"Ben içmeyeceğim." Diye mırıldandım boğuk çıkan çatallı sesimle.

"Biliyorum." dedi Cansu. "Benim ihtiyacım olacak gibi hissediyorum, bilmediğim ne var İnci?" diye sordu tereddütle.

Cansu kendi için doldurduğu kadehi tek seferde yarıladı ve bir sigara yaktı. Sonra bana döndü ve derin bir nefes aldı.

"Anlat hadi İnci tanem, ne yaşandı Selim ile aranızda?" diye sordu.

Bu kız nasıl her şeyi anlayabiliyordu bilmiyorum. Gözüme baksa anlıyordu hiç bahsetmediğim şeyleri bile.

"Ben Selim ile yattım, hem de dün gece." dedim birden bire ve derin bir sessizlik oldu.

Birkaç saniye duraksadı Cansu ve kadehi dudaklarına götürüp şarabı tek seferde bitirdi. Sonra tekrar doldurdu ve biraz daha içti. Kelimeleri seçerek konuşmaya başladı. Kalbimi kırmamak, beni incitmemek için düşüne düşüne konuşuyordu.

"Selim'e karşı hislerin mi var?" diye sordu tereddütle. Böyle bir şeye ihtimal vermediğine emindim ama muhtemelen neden kendimi böyle hırpaladığıma da anlam veremiyordu.

"Adam nişanlanıyormuş Cansu! Sevgilisini aldattı benimle..."

Cansu'nun kaşları çatıldı.

"Kendisi mi söyledi bunu? Bildiğim kadarıyla Selim'in nişanlanacak kadar ciddi olduğu bir sevgilisi yok. Hatta biriyle ilişkisi de yok İnci. Allah aşkına tam anlat, öleceğim şimdi gerginlikten!"

Gözyaşlarımı sildim ve bir sigara yaktım.

"Kubilay'ın doğum gününde havuza düştüm, biliyorsun. Selim ile Kubilay'ın odasına çıktığımızı da biliyorsun..."

"Bilmediğim şey ne İnci?" diye yineledi Cansu.

"Ben Selim'i öptüm, yani ben öptüm ama o beni öpmek istedi."

Cansu, zihnimi göremiyordu ama karışıklığını anlaması için görmesine de gerek yoktu. Beni anladığını biliyordum. Zar zor topladığım cümleleri birleştirip yaşananları özetledim ve Cansu'ya baktım.

"Bu sabah da Batu beni aradı ve Defne ile alışverişe çıkmamı istedi. Defne, Selim'in nişanı için elbise alacakmış."

Cansu dört kadehin ardından biraz ara vermek istedi ve kadehi sehpaya bıraktı.

"Defne'ye sordun mu peki sen? Selim ile ne konuştunuz?"

Olumsuz anlamda başımı salladım.

"Sormadım, Defne'nin anlamasını istemiyorum. Sen de sorma lütfen. Selim'e Sarp'ı sevdiğimi ve aramızdaki şeylerin benim için bir anlamı olmadığını söyledim."

Cansu sıkıntıyla nefes aldı, ruhu daralmış gibiydi. O beni nasıl anlıyor ve görüyorsa ben de onu öyle anlıyor ve görüyordum.

"Yok mu peki gerçekten senin için bir anlamı? Gerçekten Sarp'ı sevdiğin için mi..."

"Var tabii ki Cansu!" derken sesim yükselmişti. "Sevgilisi olan adama ne diyecektim? Çok özel hissettim ama sen nişanlanıyormuşsun diyemezdim ya."

Cansu öne doğru eğildi ve biraz düşündü.

"Selim sevgilisi varken biriyle yatmaz İnci, bu işte başka bir şey var. Bence Defne'yle konuşalım."

Başımı olumsuz anlamda salladım.

"Kimsenin bir şey öğrenmesini istemiyorum, soramam. Hem Defne anlar zaten sorarsam."

"O zaman ben arayıp bir yoklayayım, sormayayım. Ne yaptığını falan sorayım, olur mu?"

Hafifçe başımı sallayıp onayladığımda Cansu Defne'yi aradı ama duydukları onu hiç memnun etmemiş gibi görünüyordu.

"Doğru, Selim nişanlanıyormuş." Diye mırıldandı sıkıntıyla telefonu kapatırken. "Bunu gerçekten beklemiyordum İnci. Selim'in sevgilisini aldatacak bir adam olduğunu hiç düşünmemiştim ama yanılmışım." Cansu şok olmuş gibiydi. "Defne, Pelin ile alışverişe çıkmış ve nişan kıyafetini almış bu gün."

Duyduklarım yeterliydi.

"Daha fazla kurcalamayalım Cansu, her şey ortada işte. Ben Selim'in nişan öncesi kaçamağıyım belli ki." Sesim fazlasıyla kırgın çıkmıştı, öyleydim de zaten. Kırgındım. Bu kırgınlık bile beni fazlasıyla rahatsız ediyordu. Zaten karışık olan kafam git gide karışırken artık ne hissettiğimi bile bilmiyordum.

Cansu beni dinlemedi tabi, Defne'ye acil bir durum olduğunu ve bize gelmesi gerektiğini söyledi. Tuğçe'ye de...

Defne ve Tuğçe geldiklerinde beni böyle kötü görmesinler diye toparlanıp üzerimi değiştirdim ve yüzümü yıkadım. Cansu şarap şişesinin dibindeki şarabı kadehine doldururken içeri girdim.

"Defne'nin öğrenmesini istemiyorum." dedim üzgün bir şekilde.

"İnci bizim gizlimiz saklımız olmaz. Saçmalama lütfen."

"Abisiyle yattım Cansu."

Cansu göz devirdi.

"Takıldığın şeye bak! O da senin abinle yatıyor." dedi umursamaz bir tavırla.

Haklıydı ama Defne ve Batuhan üç yıldır sevgiliydi. Ben Selim'in nişan öncesi kaçamağıydım oysa.

Yaklaşık bir saat sonra Defne ve Tuğçe geldiğinde salonda derin bir sessizlik hakimdi.

"Bir bok kokusu alıyorum." dedi Tuğçe kollarına göğsünde birleştirmiş Cansu ve benim aramda bakışlarını gezdirirken. "Kim ne bok yediyse söylesin yoksa çatlayacağım."

Cansu bir süre gözlerimin içine bakıp kaş göz yaptı ama baktı benim bir şey söyleyeceğim yok oflayarak konuşmaya başladı.

"Bu..." dedi beni gösterirken. "...Selim ile yatmış dün gece."

Sesinde suçlama ya da yargılama yoktu, büyük bir dedikoduyu patlatır gibiydi ses tonu.

"Benim abim Selim mi?" dedi Defne şok olmuş bir şekilde. "Bu gün nişanı için elbise aldığım abim Selim hani." diye devam etti konuşmaya. "Ben elbiseyi yanımda getirdim size göstermek için." konuşmaya devam ederken sesi git gide kısılıyordu.

"Yemin ederim nişanlanacağından haberim yoktu Defne." dedim büyük bir hayal kırıklığıyla.

"Nasıl söylemez sana?" dedi hesap sorar gibi. Bunu Selim'e de bu şekilde söylememesi için onu uyarma gereği hissettim.

"Sakın Selim'e bildiğini çaktırma, gururumdan Sarp'a aşığım yaşadıklarımızın bir önemi yok dedim başımdan attım bu gün Selim'i."

"Yaşadıklarınızın bir anlamı yok mu peki gerçekten?" diye sordu Tuğçe. "Bu senin için bir ilkti."

"Var tabii ki Tuğçe, bir adamın sadece sevgilisine söyleyeceği şeyler söylüyordu. Çok büyülüydü her şey. Sabah Batuhan arayıp Selim'in nişanı için Defne ile alışverişe çıkmamı isteyince neye uğradığımı şaşırdım. Ne kadar kötü olduğumu anlatamam size."

"Sarp peki..." dedi ama devamını getirmedi.

"Şeytanlar siksin Sarp'ı." dedi Cansu öfkeyle. "Kızın şu haline bak, Sarp mı kalmış sence artık onda?"

Tuğçe'nin yüzünde rahatlamış bir ifade belirdi, ne olduğunu tam anlayamadım. Üzerinden büyük bir yük kalkmış gibi rahatlamış görünüyordu.

Şu on günde ağladığım kadar en son ne zaman ağladığımı bile hatırlamıyorum. Belki hayatımın tamamında dahi bu kadar ağlamamıştım.

"Dün gece Sarp'a bana aldığı kolyeyi verdim, al götüne sok ben bu gece biriyle yatacağım dedim." diye açıkladım durumu.

"Oha!" dedi Defne. "Sen baya abimi av olarak seçmişsin ama şimdi kim av kim avcı oldu anlamadım ben."

"Kimseyi av olarak seçmedim Defne, saçmalama. Sarp'ı kudurtmak için söylemiştim. Aklımda böyle bir şey yoktu sizin eve giderken."

"Kiminle nişanlanıyor Selim?" diye sordu Tuğçe. Evet, bu önemli bir detaydı.

"Buse ile."

Hepimiz şok olmuş bir şekilde ona bakıyorduk.

"Selim'in Buse'den topukları götüne vura vura kaçtığını herkes biliyor Defne, ne alaka?" diye sordu Cansu.

"Biliyorsunuz, Buse'nin ablası Pelin ile abim Özgür evli. Buse'nin ailesi ve bizim ailemiz de Selim ile Buse'nin evliliği üzerine uzlaşmışlar. Yani Selim'in pek istediğini sanmıyorum bende ama bunun kaçarı yok."

Hangisi beni daha çok üzmüştü bilmiyorum. Selim'in nişanlanacak olması mı? Yoksa Selim'in Buse ile nişanlanacak olması mı? Onun sevdiği biriyle mi nişanlanmasını isterdim? Yoksa sevmediği biriyle zoraki şekilde nişanlanıyor olması içimi rahatlatmalı mıydı?

"Ne alaka kızım?" dedi Tuğçe. "Selim'in hiç mi söz hakkı yok?"

"Bizimkileri biliyorsunuz işte, çok katılar. Bir kere karar verince dönmezler."

"Yani sizi tanımasam mafya ilişkileriniz olduğunu düşüneceğim. Bu ne böyle zoraki evlilikler falan? Sürekli peşinizde korumalar falan da var zaten." dedi Cansu gülerek ama Defne'nin yüzü fazla ciddiydi.

"Düşünmeli miyiz Defne?" diye sorduğumda gülümsedi ama bu zoraki bir gülümseme gibiydi.

"Saçmalamayın kızlar, ne mafyası? Sadece bizimkiler evlilik ilişkisi ile iş ilişkisini çok ayırt edemiyor. Evliliği karlı bir iş anlaşması gibi görüyorlar işte."

Ortamdaki gerilim azalmıştı bu cevapla birlikte.

"Selim'i suçlama İnci, o hala Buse ile nişanlanmayacağını düşünüyor bence. Bu nişanın gerçekleşmeyeceğini defalarca söyledi zaten seninle arasında bunlar yaşanmadan önce de. Eğer aranızda böyle bir şey yaşandıktan sonra gidip Buse ile nişanlanırsa ben abimi hiç tanımadığımı anlarım." diye uzun uzun açıkladı ama bu açıklama dahi içimi rahatlatmaya yetmedi.

"Kafam çok karışık." diye mırıldandığımda sesim beklediğimden de güçsüz çıkmıştı. Gözyaşlarımın yanaklarıma doğru süzüldüğünü yanaklarımdaki ıslak ama sıcak hisle anladım. Yine ağlıyordum işte.

Yanımda oturan Tuğçe kolunu kaldırdığında kolunun altına doğru kaydım ve başımı göğsüne yasladım.

"Neden ağlıyorsun İnci?" diye sordu Tuğçe. "Kim için ağlıyorsun? Selim için mi yoksa Sarp için mi?"

Hıçkırdım.

"Hiçbir fikrim yok." dedim hıçkırıklarım arasında zar zor.

Omzumu sıvazladı bir süre ve kimse konuşmadı. Uzun bir süre ağladıktan sonra Tuğçe'nin omzundan başımı çektim ve biraz uzaklaşıp bağdaş kurdum.

"Zorla veya değil yine de Selim'in nişanlanacak olması kalbimi çok kırdı." diye bir itirafta bulundum. "Bu durumun içindeyken bana bu şekilde yaklaşmamalıydı."

"İnci zaten ateş ve barut gibiydiniz tanıştığınızdan beri." dedi Defne. "Ben çok daha erken bekliyordum açıkçası böyle bir şeyi bence geç bile kaldınız."

"Ay evet." dedi Cansu. "Aranızdaki çekim kilometrelerce öteden bile fark ediliyordu gerçekten. Sarp'la tekrar karşılaşmasaydın kesinlikle aranızda daha önce bir şeyler olurdu."

"Dur bir dakika!" dedi Defne telaşla ve çantasına uzanıp bir şey aramaya başladı. Kısa bir süre sonrada telefonunu çıkardı çantasından. "Selim dün evdeki tüm güvenlik kameralarını kapatmıştı ama eğer şanslı günümüzdeysek açmıştır o kameraları."

Evlerinde güvenlik kamerası olmasını garipsedim ama sorgulayacak durumda değildim şu an açıkçası.

"Selim'i biraz tanıyorsam sen Sarp'a aşık olduğunu söyledikten sonra direk eve gidip en kaliteli viskiyi açmış ve su içer gibi viski içiyordur." dedi telefonundan bir yerlere tıklarken.

Kameralar açıktı ve ses kaydı da alıyordu zira Selim'in sesini duydum.

"Bir şey içmek istiyorsan mutfaktan alabilirsin." Dedi.

Defne sağıma oturduğunda Cansu da Tuğçe'nin yanına geçti ve ekranı görmek için kafasını bize doğru uzattı.

"Bu hiç etik değil." dediğimde Defne göz devirdi.

"Sen izleme istersen odana geç ama biz izleyeceğiz." dedi Defne. Odama geçecek halim yoktu da laf olsun diye söylemiştim işte.

"Kahvehane mi oğlum burası? Ne bu salonun hali, duman tavana kadar ulaşmış." diye sitem etti Selim'in abisi Özgür sonra dün gece Selim'i öptüğüm üçlü koltuğa oturdu.

Selim gerçekten bok gibi görünüyordu. Özgür kalkıp mutfağa yöneldi ve elindeki viskiyi kadehe doldurup koltuğa oturduktan sonra Selim'e döndü.

"Annemlerin tekrar Buse meselesini açmasına mı bozuldun?" diye sordu viskisini içerken.

"Hayır, bu konuyu zaten kapatmıştım. Yeterince açık ifade ettiğimi düşünüyorum."

Özgür güldüğünde Defne açıklama yaptı bize.

"Bir zamanlar Özgür de böyle emindi Pelin ile evlenmeyeceği konusunda ama evlendi." dedi Defne. "Bizimkiler bundan cesaret alıp sıkıştırıyorlar zaten Selim'i de.

"Pelin çoktan nişan elbisesini aldı, eğer böyle bir durum varsa senden duymasını isterim." dedi Özgür.

Göz devirdi Selim. Kameranın açısı da netliği de mükemmeldi. Tüm detayları görüyorduk.

"Herkes kendi kendine gelin güvey oluyor. Buse ile aylardır görüşmüyorum bile."

"Tutup birini getirip bu benim sevgilim, beni rahat bırakın deseydin olay buralara gelmezdi. Annemin ödü kopuyor evde kalacaksın diye." Viskisinden bir yudum aldı Özgür. "Baktılar sen gönül işlerinde baya beceriksizsin onlar buldu işte."

Uzun süren bir sessizlik oldu ve Özgür merakına yenik düşerek sordu.

"Ne olduğunu anlatmayacak mısın?"

"Biri var." Dedi Selim. İşte o an kalbim tekrar hızlandı. Ben miydim o biri?

"E iyi ya!" diye atladı Özgür. "Artık Buse meselesini kökten çözmek için bahanen var, niye dertlisin bu kadar?"

"Benimle yattıktan sonra eski sevgilisine dönmeye karar verdi sanırım." dediğinde Selim'in bahsettiği o 'biri' olduğuma emin oldum.

Özgür, Selim'e doğru eğildi ve biraz kısık bir sesle sordu çok özel bir şey soruyormuş gibi.

"O kadar kötü müydü?"

Ona ters bir bakış attı Selim ve tısladı.

"Siktir git!"

Özgür Selim'in öfkeli yüzüne boş boş baktı bir süre.

"Selim'i daha önce hiç böyle görmemiştim." dedi Defne.

Kızlar bana merakla bakıyordu ve nihayet Cansu sormaya cesaret etti.

"Kötü müydü İnci?"

Karşılaştıracağım bir kriter yoktu elimde ama yine de her şey mükemmeldi. Kesinlikle kötü değildi, bana yeni bir bakış açısı katacak kadar güzel ve büyülüydü. Özgür'ün sorusuyla buna cevap vermekten kurtuldum.

"Tam anlatsana." dedi Özgür.

"Aramızda karşılıklı bir şeyler var sandım, yokmuş."

"Ha sende bir şeyler var yani ama karşılıksızlar. Bu mu mesele?" diye sordu Özgür eğlenirken.

"O kalpsiz..." küfür etmemek için durdu sanırım ve derin bir nefes aldı, devam etmedi.

"Nişanlım beni düğüne iki hafta kala aldattı, kadınlar bazen böyle şeyler yapabiliyorlar." Özgür acı bir gülümsemeyle bir kadeh daha viski doldurdu. Bunu bilmiyordum hiç. Özgür'e üzüldü bir yanım.

"Batuhan'ın kardeşi." Dedi birden.

Özgür daha da ciddileşti, kaşları çatılmıştı.

"Ne zaman oldu bu?" diye sordu.

"Dün gece..."

"Aferin aptal." Evet, Özgür şimdi gerçekten ciddiyetle Selim'i dinliyordu. "Bizimkiler Defne'yi ayırmaya çalışıyor sen adamın kardeşiyle..." sinirle birkaç küfür savurdu Selim'e. "Kafasız piç!"

"Bana söv diye çağırmadım seni." dedi Selim düz bir ifadeyle Özgür'e bakarken.

"Ne yapayım? Dizlerime yatırıp sırtını sıvazlayarak teselli mi edeyim seni?"

Kısa bir sessizlik oldu ve Özgür sessizliği bozdu.

"Bence siktir git Buse'yle nişanlan."

"Senin gibi mutsuz bir evlilik sürdüreyim yani." Dedi sorar gibi Selim ama sormuyordu, iğneliyordu. "Kendi çöplüğüne o zavallı kızı da çektin, artık iki kişilik bir mutsuzluğu evlilik diye yaşıyorsunuz." Ve iğnelemeye devam etti.

"Her halükarda senden iyi durumdayım, sen yine de bir düşün bence. En azından annemler mutlu." dediğinde güldü Selim.

Bu muydu gerçekten mutluluk? Oğullarını sevmediği biriyle evlenmeye mecbur bırakıp nasıl mutlu olabilirlerdi ki?

"Evlilik böyle bir şey olmamalı." diye yanıtladı viski şişesini dikmeden hemen önce.

Özgür omuz silkti.

"Bazen hayat insanları, onların girmeyi bile istemediği sokakların dikenli yollarında yürütebiliyor." dedi iç çekerek.

"Ne izliyorsunuz siz? Selim'in sesi mi bu?" diyen Kubilay 'ı hiçbirimiz beklemiyor olacağız ki çığlık atarak sıçradık hepimiz. Defne telefonu elinden fırlattı o an panikle ve Tuğçe havada yakaladı telefonu. Hemen uygulamadan çıktı ve bağırdı Tuğçe.

"Sana ne?!"

"Ne işin var senin burada?" diye sordu Cansu hayretle salon kapısında duran Kubilay'a bakarken.

Kubilay çok normal bir şey yapmış ve az önce aklımızı almamış gibi tekli koltuğa oturdu.

"Bensiz bakım günü yapıyorsunuzdur diye çok korktum, dayanamadım geldim."

"O yedek anahtarı alacağım ama senden!" diye bağırdı Cansu ayağa kalkarken. "Ben onu sana biz evde yokken gelip kedimi besle diye verdim, habersiz evime gir diye değil!"

Cansu'nun kedisi Rıfkı yüzünden hepimiz aklımızı kaybedecektik az önce. Ayı Rıfkı'da muhtemelen yukarıda, Cansu'nun odasında huzurla horul horul uyuyordu şu an. Eve gelen misafirden hiç haz etmediği için biri geldiğinde yukarıdan aşağı inmezdi bile. Bence o Cansu'yu da sevmiyordu zaten, benden zaten haz etmiyordu onun farkındayım da aç falan kalsa Cansu'yu yerdi yani.

"Sen onu bırak da siz neden Selim'in evini izliyor ve dinliyordunuz? Ayrıca Selim neden Buse'yle nişanlanıyor?"

Boku yemiştik, Kubilay'ın her şeyi duymamış olmasını umuyordum o an.

"Sen ne kadarını duydun?" diye sordu Tuğçe abisine.

"Siktir git Buse'yle nişanlan dedi Özgür abi, onun sesiydi değil mi o ses?"

Çok kısa bir süre içerisinde Kubilay'ın bakışları beni buldu, hepimize tek tek baktı ve en son yine bende kaldı bakışları. Kızarmış burnuma, şişmiş göz altlarıma ve kurumuş göz yaşlarımda gezindi gözleri. Ama bu o kadar kısa bir süreydi ki daha kimse onun sorusuna cevap bile vermemişti.

"Sen Selim'le ne yaşadın? Yattınız mı?" diye sordu merakla Kubilay.

"Oha hayvan!" diye bağırdı Tuğçe. "O, öyle mi sorulur?"

"Nasıl sorayım amına koyayım? Böyle sorulur tabi." dedi Kubilay.

"Her boku da bilme." dedim sehpaya uzanıp paketten bir sigara çıkarırken ve sigarayı yaktım.

"Yatmışsınız, tamam. Onu anladım, ben zaten daha erken bekliyordum böyle bir şeyin olmasını da Selim neden Buse'yle nişanlanıyor orası kafama oturmadı."

Sanki dizi, film kritiği falan yapıyordu pezevenk!

"Ailemiz öyle uygun gördü." dedi Defne sıkıntıyla. Bence bir gün kendi kaderinin de bu yönde olacağından endişeleniyordu.

"17. yüzyılda mıyız?" diye sormasını bekledim Kubilay'ın, normalde bunu sorardı ama sormadı. Onun yerine anlayışla başını salladı.

"Selim senden hoşlanıyor ve o kızla nişanlanmayacak." dedi Kubilay bir süre sessizliğin ardından kendinden emin bir şekilde "Selim'i yatırıp sikseler Buse ile evlenmez." dediğinde Defne ona tasvip etmeyen gözlerle bakıyordu.

"Asıl mesele Sen ne yapacaksın İnci?" dedi Kubilay. "Sarp bitti mi gerçekten senin için şimdi?"

Omuz silktim. Galiba bitmişti, bilmiyordum ki. Sarp ile tekrar karşılaştığımızdan beri aklım başımda değildi zaten. Ne zaman gelirdi onu da bilmiyordum.

"Sen Sarp'ı seviyor olsan Selim ile yatmazdın." dedi derin bir analiz yapar gibi ciddi bir ses tonuyla. "Selim'in de sana kapıldığına eminim." diye devam etti. "Biz üç ay sonra sizin düğününüze geliriz." dediğinde büyük bir kahkaha attım.

"Abart." dedim gülerken.

Şöyle bir detay vardı ki üç ay sonra gerçekten düğünümüze geleceklerdi, henüz benim haberim yoktu.

"Sarp dün gece geberene kadar içti, yine." dediğinde Cansu derin bir nefes aldı. Koca bir beddua etmek için hazırlık yaptığını anladım.

"Geberir inşallah." dedi sadece Cansu. Performansında ciddi bir düşüş vardı bu kızın son zamanlarda. Eskisi gibi kaliteli beddualar edemiyordu artık.

"Ağzı burnu toprakla dolsun da nefes alacak deliği kalmasın." diye devam etti Cansu. Lafımı geri alıyorum, bir performans düşüşü söz konusu değil.

"Sen bırak şimdi Sarp'ın yediğini içtiğini de kiminle yatmış? Öğrenemedin mi hala?" diye sordum.

"Yok." dedi Kubilay bir sigara yakarken. "Aklımı delireceğim yemin ederim. Çok gizemli bir hatun amına koyayım, bulamıyorum kim olduğunu."

"Bulursun sen onu da yakında." dedi Defne ve bana döndü. "Bu sefer siz flörtken Sarp'a yürüyen bir kız değilse sakın zorbalama İnci." dedi beni uyarır gibi. "Belki rastgele biridir, senden haberi bile yoktur?"

"Ne zaman rastgele biri oldu ki?" diye sordum. Hep benim çevremden konuştuğum, arkadaşım dediğim insanlar Sarp'a yanaşmıştı şimdiye kadar. Hepsinin de canına okumuştum.

"Buraya kadar gelmişken bana bir maske falan bir şey yapın bari." dedi Kubilay. Köy yanarken orospu saçını tararmış dedikleri bu olsa gerekti.

Benim de bir bakıma ihtiyacım vardı ama açıkçası, ağlamaktan yüzümün yıprandığını hissediyordum.

"Üç gün sonra Kübra'nın düğünü var zaten, iyi olur aslında." dedi Tuğçe. Kubilay ve Tuğçe'nin ablası evleniyordu ve bu bile benim aklımdan çıkmıştı.

"İyi yapalım madem." dedim sigaramı söndürürken. Günün geri kalanı cilt bakımı ve dedikoduyla geçti.

ㅤ♡ㅤ♡ㅤ♡

Tiktok: beggbegg

İnstagram: begbeg270

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

11okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…