Bölümler 13Şu an: 3. Bölüm ''Mavi Gül''
- 1 1. BÖLÜM ''KIRIK KELİMELER''3.193 kelime
- 2 2. Bölüm "Bakım Gecesi"4.217 kelime
- 3 3. Bölüm ''Mavi Gül''3.959 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 4. Bölüm "Kırmızı Şarap ve Mavi Gözler"2.553 kelime
- 5 5. Bölüm ''Özel ve Güzel Hisler''4.935 kelime
- 6 6. Bölüm "Yüzleşme"1.489 kelime
- 7 7. Bölüm "Derin Sohbetler"1.729 kelime
- 8 8. Bölüm "Tamamlanma" +183.264 kelime
- 9 9. Bölüm ''Kırılan Kalpler''2.110 kelime
- 10 10. Bölüm ''Sırlar ve Dostluklar''2.798 kelime
- 11 11. Bölüm ''Düğün''2.253 kelime
- 12 12. Bölüm ''Sürtüşme''5.613 kelime
- 13 13. Bölüm ''Nişan Gecesi''4.548 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
3. Bölüm ''Mavi Gül''
Saat gece yarısına gelirken biz hala uyumamıştık, mısır patlatmış dedikoduların içinden geçiyorduk.
"Eee..." dedim merakla. "Pelin ne yapmış?"
Pelin'in kim olduğunun hiçbir önemi yok bu arada, maksat dedikoduya aç karnımız doysun.
"Kaan'ın suratına basmış tokadı." dedi Kubilay fazlasıyla eğlenirken. Yüzündeki beyaz kağıt maskeyle onu ciddiye almak epey zordu bu arada.
"Yarın Selim kesin geliyor mu?" diye sordu Tuğçe. Dönüp dolaşıp Selim konusunu açıyorlardı. Tamam, anlıyorum bu odadaki kimse Sarp ile olmamı istemiyor ama bir arkadaşım bile mi bu kararıma saygı duymaz? Duymuyorlardı işte.
"Evet, birlikte geleceğiz." dedi Defne ağzına birkaç mısır tıkıştırmadan önce.
"Sarp ile olan ilişkime biraz daha mı saygı duysanız acaba? Hani fikir sadece benimki." diye mırıldandım. Duymayacaklarına adım gibi emindim.
"Of valla dayanamayacağım." dedi Cansu bana dönerken. "Kızım sen o çocuğa aşık falan değilsin bak." Kubilay'a bir bakış attı. "Sen de kusura bakma ama bok gibi bir insan arkadaşın." Sonra tekrar bana döndü. "O çocuktan cacığa hıyar bile olmaz İnci. Yol yakınken bitir bu ilişkiyi."
"Hem ilişkinizin bir tanımı bile yok." dedi Defne. " Seni gerçekten sevseydi ne olduğunuzu bilirdin en azından. Ben sana abimden özür dile sevgili olacaksan Selim ile sevgili ol demiyorum ama Allah aşkına şu Sarp'tan ayrıl İnci, zamanına da kendine de yazık ediyorsun."
Sıkıntıyla nefes verdim, daralmaya başlamıştım. Sarp ile ilişkimi onaylayan tek bir insan yoktu. Ailem karşıydı, arkadaşlarım karşıydı, çevremdeki herkes karşıydı bu ilişkiye. Bazen tereddütte düşüyordum acaba ben yanlış mı yapıyorum diye.
Bir şey söyleyecek gibi oldum ama o sırada telefonum çaldı, arayan Sarp'tı.
"Efendim Sarp." dedim telefonu açıp. Bu bir uyarı atışıydı.
"Bu taraftan geçiyordum bir seni göreyim dedim, bahçeye çıksana." dediğinde eridim. Seviyordu işte beni, daha ne yapsın beni sevdiğini göstermek için ayol?
Ayağa kalkıp bahçe kapısına yöneldim. Neyse ki yüzümdeki kağıt maskeyi on dakika önce çıkarmıştım. Şu an cildim ışıl ışıldı. Sarı sünger bob pijamalarıma aldırış etmeden bahçeye çıktım ve telefonu kapadım.
Sarp bahçede beni bekliyordu, onu görünce ister istemez heyecanlandım. İki senedir görüşüyor olmamıza rağmen hala ilişkimizin bir adı yoktu. Uzun bir süre de sadece arkadaştık aslında. Çok kısa bir süredir ilgime karşılık veriyordu. Bu ani değişimin sebebini merak etsem de hiç sormamıştım.
Uzanıp yanaklarına birer öpücük kondurdum.
"Hoş geldin." dedim
"Nasılsın?" diye sordu belime uzanan sarı saçlarımda parmaklarını gezdirirken.
"İyiyim, seni görünce daha iyi oldum." diyerek gülümsediğimde o da gülümsedi.
Elini cebine attı ve cebinden çıkardığı şeyi bana uzattı.
"Geçen gece küpeni düşürmüşsün, koltukta buldum."
Hayır, tabii ki küpemi düşürmedim. Küpemi bilerek koltukta bıraktım. Hayatında başkası da olup olmadığından emin olabilmek için küpemi çıkarıp yastığın altına bıraktım. Evet, yöntemlerim pek etik değil biliyorum.
"Teşekkür ederim." diye mırıldandım küpemi elinden alırken.
Geçen gece dediği üç gün önceydi. O gün Sarp'ın Beyoğlu'ndaki evine gitmiştim. Birlikte film izlemiş ve uzun uzun sohbet etmiştik. Hatta o gece ben Sarp'ı öpmeye çalışmıştım ama o geri çekilmişti. Nedenini bilmediğim bir şekilde bana temas etme konusunda fazla temkinliydi. Bana ağırdan almamız gerektiğini söylemişti.
"Yarın görüşürüz o zaman." dedi uzanıp yanağıma bir öpücük kondurmadan önce.
"Görüşürüz." diye mırıldandım. Onu bu kadarcık kısa görmekten memnun değildim şu an ama içeri de davet edemezdim, bu kızlara özel bir geceydi. Kubilay bu geceye katılabilecek tek erkekti bizim için.
Sarp arkasını dönüp giderken arkasından bakmadım ve içeri geçtim.
"Hayırdır, neden gelmiş?" diye sordu Cansu.
Küpemi onlara gösterdim.
"Geçen gece düşürdüğüm küpemi getirmiş." dedim küpeyi sehpaya bırakıp kalktığım koltuğa otururken.
"O küpeyi senin bilerek bıraktığını biliyor. Farkındasın değil mi?" diye sordu Kubilay. Bu da nereden çıkmıştı şimdi? "Bunu yapan ilk kadın sen değilsin İnci, Sarp da bu hileyi bilecek kadar çok kadınla beraber oldu."
Yakalanacağımı hiç düşünmemiştim.
"Adamın evinde küpeni bırakacak kadar güvenmiyorsun ama ilişkiyi de bitirmiyorsun." dedi Cansu sitemle. "Pes doğrusu İnci!"
"Of yeter! İçim şişti." dedim sehpadaki gece kremine uzanırken. "Ayrıl da ayrıl, kolaysa siz ayrılın sevgilinizden. Olanlar yani." dedim göz ucuyla Defne'ye bakarken. Diğer üçünün sap olduğunu biliyordum.
"Bana hiç bakma." dedi Defne ben kremi yüzüme yedirirken. "Batuhan tanıştığımız günden beri bana karşı çok netti. Hiç böyle sallantıda bir dönemimiz olmadı."
"Erkek dediğin net olur." dedi Cansu. "Böyle götü başı ayrı oynamaz."
Başlamıştı yine genellemelere, normalde iki üç kadeh alkol aldıktan sonra başlardı ama artık genellemeye başlama eşiği iki kahveye kadar düşmüştü.
Kubilay'a döndüm.
"Madem her boku biliyorsun söyle bakalım Kubi, Sarp neden onu öpmeme izin vermedi."
Şu an kızlar da bunu yeni öğreniyordu ve salonda bir "Oha!" "Yuh!" sesleri yankılandı.
"Bu kadar da detay veremem sana amına koyayım, sen Sarp'la aramı mı açacaksın?" dedi sitemle ve elimdeki kreme uzandı ama kremi ona vermedim.
"Yarın parlamak istiyor musun istemiyor musun?" diye sordum.
Sıkıntıyla bana bakarken yüzündeki kağıt maskeyi çıkardı ve sehpadaki çöp poşetinin içine bıraktı kağıt maskeyi.
"Sarp ilişkileri konusunda çok yüzeysel biliyorsun, genelde kadınlarla sadece fiziksel ilişkisi vardı. Bana kalırsa seninle sağlam adımlarla ilerlemek istiyor ama dediğim gibi bu benim fikrim İnci. Oturup sizin gibi ilişki kritiği yapmıyoruz biz."
Kremi almasına izin verdim.
"Siz ne yapıyorsunuz ki buluşunca?" diye sordu Tuğçe.
"Fifa falan oynuyoruz genelde ne bileyim böyle şeyleri konuşmuyoruz biz aramızda." diye cevaplarken gece kremini yüzüne yediriyordu.
"Bize neden anlatmadın Sarp'ı öpmeye çalıştığını ama onun izin vermediğini?" diye sordu Cansu merakla. Açıkçası biraz kötü hissettirmişti bu durum bana o yüzden kimseyle bunun üzerine konuşmak istememiştim. Dürüstçe cevap verdim.
"Kötü hissettim kendimi, o yüzden konuşmak istemedim bunu."
Tuğçe telefonuna baktıktan sonra bize döndü.
"Saat bir olmuş, yatalım mı artık. daha yarın partiyi organize edeceğiz." dediğinde hepimiz ayaklandık.
Taş kağıt makas oynayarak kimin nerede yatacağını kararlaştırdılar. Misafir odasındaki yatağı Defne kapmıştı. Bu durumda Tuğçe ve Kubilay'da salonda yatacaktı.
Salondaki koltuğu onlar için açıp hazırladık. Kubilay'ın yüzü gerçekten bebek gibi olmuştu bakımlardan sonra. Kardeş olmalarına rağmen Kubilay ve Tuğçe fiziksel olarak birbirlerine hiç benzemiyorlardı. Kubilay beyaz tenli ve kumral saçlıydı. Tuğçe ise esmer bombaydı. Huy olarak da hiç alakaları yoktu zaten.
Her birimiz odamıza çekildik ve nihayet yumuşacık yastığıma gömülüp uykunun huzurlu kollarına bıraktım kendimi.
♡ㅤ♡ㅤ♡
Sabah, Kubilay ve Tuğçe'nin sesiyle uyandım. Salondan yükselen sesleri anlamakta zorlanarak yataktan kalktım ve salona doğru ilerledim.
"Bütün gece horladın!" diye bağırdı Kubilay. "Senin yüzünden uykumu alamadım Tuğçe! Göz altlarım şişecek şimdi."
Ruh hastası deli hepimizi ayağa dikmişti, Cansu hariç. Cansu'nun odası üst katta olduğundan o duymamıştı muhtemelen.
"Ben horlamam bir kere!" diye bağırdı Tuğçe. "Hasta mısın sen ya?"
Kubilay telefonunu çıkardı ve ekranda bir yerlere bastı. Tuğçe'nin horlamasını ses kaydına almıştı.
"Tamam ne var horladıysam? Sen hiç mi horlamıyorsun sanki?" diye sordu Tuğçe.
Göz ucuyla duvardaki saate baktım saat neredeyse on bire geliyordu. Böyle oyalanırsak partiyi organize edemeyeceklerdi.
Yanımda duran Defne'ye baktığımda çoktan üzerindeki pijamaları değiştirmiş olduğunu gördüm. En azından birimiz hazırdık.
"Kavgayı kesin de giyinin, daha gidip evi organize edeceksiniz. Bir ton işiniz var." dedim tekli koltuğa oturup bir sigara yakarken.
Tuğçe hışımla kıyafetlerini aldı ve söylenerek salondan çıktı.
"Sende zırlama." dedim ters bakışlarımı Kubilay'a yönlendirirken. "Sabah sabah hiç çekemeyeceğim senin ağlanmanı."
Kubilay dudaklarını büzdü, sevimli bir bebek gibi görünüyordu.
"Sabahları çok aksi oluyorsun İnci, kalbimi kırdın." dedikten sonra o da kıyafetlerini alarak benim odama geçti.
Defne bana söylenmeye başladı.
"Uyanır uyanmaz nasıl içiyorsun şu zıkkımı? Aklım almıyor."
"Sen de içiyor olsan alırdı." dedim.
"Ben çıkıyorum, anca hazırlanırım. Sen de bir duş falan al saçların çok kabarmış."
Defne evden çıktıktan yarım saat kadar sonra Tuğçe, Kubilay ve Cansu da evden çıktı.
Evde tek kalmanın huzuruyla önce sert bir kahve içtim sonra da duşa girdim.
Geç kalmamak için hızlı hareket etmem gerekiyordu. Hızlıca duş aldıktan sonra odama girip saçlarımı kuruttum ve maşayla dalgalandırdım sarı saçlarımı. Koyu mavi kot eteğimi ve kırmızı v yaka dökümlü, askılı bluzumu geçirdim üzerime. Altın sarısı küpelerimi ve bilekliğimi taktıktan sonra saçlarımı dağınık bir atkuyruğu yaptım. Aksesuarıma çok düşkünüm diyen abla gibi hissediyordum kendimi. Vanilyalı parfümümü de sıktıktan sonra, daha doğrusu vanilyalı parfümümle duş aldıktan sonra parfüm şişesini çantama attım ve hafif bir makyaj yaptım. Kırmızı rujumu sürüp siyah çantamı aldığımda hazırdım. Hafif makyajımı kırmızı ruj ile patlatmayı çok sevdiğimi söylemiş miydim?
Odamda 90'lar pop şarkıları dinleyip keyifli keyifli hazırlanırken adım adım yaklaşan hayal kırıklığının ayak seslerini henüz duymuyordum. Sinsice bana yaklaşan, nefesini enseme veren hayal kırıklığından bir haberdim.
Geç kalmıştım. Muhtemelen herkes partideydi. Selim'in işi çıktığından Defne'yi Batuhan almıştı. Cansu ve Tuğçe zaten içerideydi. Dakik kuzenim Emir zaten saat sekizde burada olmuştu muhtemelen. Yine en sona ben kalmıştım.
Taksiden indiğimde temiz havayı soludum derin nefesler alarak, taksi epey havasızdı. Alkol alacağım için arabamla gelmemiştim ama bir miktar pişman olmuştum şimdiden. Bu gece beni Sarp alacaktı aslında ama bir işi çıktığını ve gecikeceğini söylemişti. Bende sorgulamamıştım açıkçası. Göz ucuyla tenha sokağa göz atarken Selim'i gördüm.
Selim Erkin... İki yıl önce kalbini feci şekilde kırdığımdan beri pek iletişim kurduğumuz söylenemezdi. Öte yandan düştüğümde beni kaldırmıştı ama hiç umursamadan arkasını dönüp gitmişti de. O da en az benim kadar gaddardı bence. Bana kalırsa biraz fazla kişiselleştirdi ve abarttı o olayı.
Arabasına yaslanmış sigara içen Selim'i görmezden gelerek Kubilay'ın evine doğru yönelmiştim ki Selim beni fark etti ve seslendi.
"İnci!"
'Tık doğdu güneşim.' Diye mırıldandım ona dönerken.
Selim muhtemelen kardeşini denetlemeye gelmişti. Ortamla hiç alakası yok değildi tabi, Kubilay'ı yakından tanıyordu. Kubilay'ı herkes tanırdı zaten. Batuhan ve Selim'in de hazırlık dönemine dayanan bir arkadaşlıkları vardı. Ama ne hikmetse ev kuşu olan Selim bu aralar kardeşinin peşi sıra her sosyal etkinliğe katılır olmuştu. Tabi benim ondan haz etmememin tek sebebi bu değildi. İkimiz de
"'Nasılsın Selim?" dedim ona doğru yürürken. Kafamı şişirmese bari diye düşündüm. Bir yandan da normalde benim yüzüme bakmayan adamın neden şu an benimle muhatap olduğunu düşünüyordum.
"Pek keyfim yok." Dedi Selim beni incelerken. "Sen sebebini biliyorsun zaten."
"Ben de iyiyim Selim, nezaketsiz tavrını despot abilik damarına verip görmezden geliyorum."
Selim, bu imalı cümlelerime karşı yaslandığı arabadan sırtını ayırdı. Bir şey söyleyecek oldu ama ona müsaade etmedim. Hiç onu çekecek durumda değildim şuan.
"Problemin kiminleyse onunla çöz Selim, tadımı kaçırma." Sonra kırmızı ince topuklu ayakkabılarımın üzerinde dönüp bahçe kapısına yöneldim ve Selim'i arkamda bıraktım. Kendi doğum günü partimde modumu düşürecek şeylerle uğraşmak istemiyorum.
Eve girdikten sonra etrafa bir göz gezdirdim ve büyük salonun ortasındaki koltuklara yayılmış bir şeyler içen arkadaş grubuna yöneldim. Loş ışıklar açılmıştı ve içerisi epey kalabalıktı. Kubilay'ın epey geniş bir çevresi vardı, okulun partici çocuğu olduğundan bu kalabalık normaldi tabi. Kubilay'ın ev partileri meşhurdu ve bu partilere gelmek bile ayrıcalıktı. Ayrıca Kubilay okulda kadroluydu. Bu yıl 6. Yılı bitmişti okulda, belli ki 7. Yılı da olacaktı. Babası artık ondan umudunu kesmişti ama nedense ben artık bu sene mezun olacağına eminim.
Bir süre etrafı inceledim. Büyük salona uzanan geniş giriş oldukça ferahtı. Bu eve her geldiğimde Kubilay'ın annesi ve babasının zevkine hayran kalıyorum. Modern ve rahat bir şekilde dekore edilmiş, tüm eşyalar birbiriyle uyumlu olacak şekilde özenle seçilmişti. Salonda, neredeyse sinema perdesi kadar büyük bir televizyon vardı ve muazzam bir ses sistemiyle destekleniyordu. İçki koleksiyonun olduğu tarafta büyük bir bar vardı, hoş ve modern bar tabureleri önünde diziliydi. Her yerde yeşil bitkiler ve bahçeye açılan camın önünde keyif yapılacak berjerler vardı. Kubilay'ın anne ve babası birbirini öyle çok seviyordu ki neredeyse hiç birbirlerinden ayrılmıyorlardı. Bu sevgiye özeniyordum açıkçası. Ev de tam olarak onlara göre döşenmişti. Üst kattaki kütüphanede bile yan yana iki koltuk duruyordu, kitap okurken birlikte olabilmeleri için. Bir gün böyle sevilip sevilmeyeceğimi düşünürken gözlerim etrafı taradı ve nihayet arkadaşlarımı buldum.
Onlara doğru ilerlerken koşar adımlarla bana yaklaşan Tuğçe'yi fark ettim ve sarılmak için kollarımı açtım. Daha sabah birlikteydik ama yine de onu özlemiştim bu kadar kısa sürede bile.
Cansu, shot bardağını masaya vurduğunda coşkulu bağırışlar yankılanıyordu salonda ama müziğin yüksek sesinden dolayı çok da etrafa yayılamıyordu.
Babası milletvekili olduğundan Cansu katı kurallar ile büyümüştü, çocukluğu protokol masalarının altında oyun oynayarak geçmişti hatta. Şimdi onu böyle görmek şok ediciydi gerçekten, hem de her seferinde.
"Hayırdır? Ne bu gürültü?" diye sordum çantamı sehpaya bırakıp koltuğun boş köşesine, Batuhan'ın yanına otururken. Tuğçe'de yanıma oturdu, bir süre en yakın arkadaşımdan ayrılmak istemiyordum.
İkili koltukta Cansu ile yan yana oturan, teyzemin oğlu Emir cevapladı.
"Shot oyunu oynuyoruz."
"Onu anladım." Dedim, "Şu ortamda tek içenin Cansu olmasına sebep olan soruyu ya da konuyu anlayamadım."
Batuhan'ın yanında oturan Defne kahkaha attı. "85'ten aşağı notu olmayan içsin dedi bu." Parmağını Emir'e doğrultup gülmeye devam etti. Belli ki ben gelene kadar biraz içmişti herkes oysaki gece daha yeni başlıyordu. Çatılan kaşlarımın ardından Emir'e baktım. Cansu'yla uğraşmanın bedelini ödeyecekti elbet.
"O zaman bir tane de ben söyleyeyim." düşünürmüş gibi işaret parmağımı dudağına götürdüm. "Reşit olana kadar ağzına alkol sürmeyenler içsin."
Batuhan büyük bir kahkaha atarken Emir sehpaya uzandı, dolu bardaklardan birini aldı ve bana doğru kaldırıp tek seferde içti.
Devam ettim oyuna.
"Ailesine hiç yalan söylemeyenler içsin."
Emir bir shot daha attı ve ban döndü. Dürüst bir insan olmasının bedeli shot oyununda sarhoş olmak olacaktı.
"Devam edecek misin?" diye sordu munzur bir şekilde.
"Edeceğim tabi, itirazın mı vardı?"
Emir meydan okur gibi öne doğru eğildi ama epey keyif aldığı belliydi, bu dişli tarafımı oldukça seviyordu. Biliyorum.
"O zaman bugüne kadar hiç sevgilisi olmayanlar shot atsın." Dedi Emir. Apaçık şu ana kadar hiç erkek arkadaşım olmadığını bildiğinden misilleme yapıyordu. Uzanıp sehpadan bir bardak aldım ve Emir'e doğru kaldırdıktan sonra dikip boş bardağı sehpaya vurdum. Bazı bedeller ödendi.
Emir, doktor bir annenin ve savcı bir babanın tek çocuğuydu. Hiçbir zaman şımartılmamış aksine fazlasıyla otoriter yetiştirilmişti. Her zaman nerede ne diyeceğini bilirdi. Cansu kadar olmasa da planlı ve programlıydı. Buna mecburdu. Ailesinin mükemmeliyetçi yapısı sebebiyle fazla sorumluluk sahibi bir bireye dönüşüvermişti. O yüzden bu oyunda onu alt edecek çok şeye sahiptim.
Limonu dişlerimin arasına götürüp emdikten sonra yüzümü ekşittiğim sırada kapıdan giren Selim ile göz göze geldim.
"Sevimsiz abin geliyor." Dedim doğrulup Defne'ye doğru dönerken.
"Ay sorma ya, işini gücünü bıraktı peşime takıldı."
"Abisi peşini bırakmayanlar shot atsın." Dedi Emir zevzek zevzek gülerken.
Defne ile aramızda kısa bir bakışma geçti. Sonra sehpadaki dolu bardaklara uzandık ve ortamızda oturan Batuhan'ın önünde bardakları birbirine vurarak shot attık.
Aslında her birimiz ayrı ayrı epey zekiydik bence ama bir şey var ki... Böyle bir arada olduğumuz ortamlarda hepimizin zeka seviyesi yerlerde sürünüyordu ve biz götü başı dağıtıyorduk.
Selim yanımıza gelmeden önce birkaç kişiyle selamlaştı ve nihayet Emir ve Cansu'nun karşısındaki tekli koltuğa oturdu. Ben, Tuğçe, Batuhan ve Defne tam ortada kalmıştık.
"Merhaba." Dedi mırıldanır gibi Selim.
Aldığım iki shot bardağını Selim'e ve Batuhan'a uzatırken "Kardeşinin hayatına müdahale etmeyi hak gören abiler içsin." Dedim.
Batuhan'a hala çok öfkeliydim. Batuhan'ın üzerinde hafif bir gerginlik sezdim ama umursamadım. Bugün didiştiğimizdendi muhtemelen.
Sehpada sadece boş bardakların kalmasıyla oyuna bir süre ara verdik ama bu ara çok uzun sürmedi. Boş muhabbetler eşliğinde birkaç shot daha attık. Gözlerim Sarp'ı aradı ama bulamadı, normalde Sarp şimdiye kadar gelmiş olmalıydı. Geç kalacağını söylemişti ama fazla geç kalmıştı. İçten içe endişelenmeye başlıyordum.
Bir süre sonra beş katlı bir pasta salona geldi. Kubilay bazı şeyleri abartmayı gerçekten seviyordu... Geçen yıl ben, Kubilay için arabalar temalı dört katlı bir pasta yaptırmıştım, dört kat bir dağ gibi tasarlanmış ve meşhur çizgi filmdeki arabalar yarışır bir pozisyonda pastaya özenle yerleştirilmişti. Bu şakanın orada kalmayacağını ise tahmin edememiştim. Kubilay tam beş katlı, en üstte unicorn boynuzu ve pembe bir taç olan rengârenk, simli bir pasta yaptırmıştı. Pastayı görünce büyük bir kahkaha attım. Bu kesinlikle yedi yaşındaki İnci'nin hayalindeki pasta olabilirdi.
"İyi ki doğdun prenses!" diye seslendi bana doğru elini uzatırken.
Birkaç adım atarak ona yaklaştım ve Kubilay'ın elini tuttum. Pastaya doğru ilerledik. Islık ve doğum günü şarkıları eşliğinde pastanın üzerindeki renkli mumları birlikte üfledik. Pastayı üflemeden önce gözlerimi kapatıp derin bir nefes almış ve yeni yaşımda çokça sevilmeyi dilemiştim. Henüz dileğimin çoktan gerçekleştiğinden haberim yoktu.
Pastayı üfledikten sonra Kubilay tacı pastanın üstünden aldı. "Altına koruyucu bir şey koymuşlardı, pasta bulaşmadı korkma." Diyerek tacı sarı kafama taktı. "Doğum günümüz kutlu olsun prenses."
Gülümseyerek ona bakarken pastayı işaret ettim.
"Ben bunun üzerine çıkamam Kubi."
Kubilay gülümsediğinde odadaki çoğu kızın Kubilay'a içi gider gibi baktığına emindim. Şerefsiz resmen poz keserek gülüyordu. Bir an için Kubilay'ın geceleri ayna karşısında mimik çalışmaları yaptığını düşündüm.
"Takıldığım çoğu kız da öyle söylüyor ama inan bana İnci, sen farklısın."
Kısılan gözlerimle Kubilay'a bakarken koluna hafif bir yumruk attım.
"Bu güzel anı bozmalıydın değil mi? Hayvan herif!"
Kubilay gülümserken omzuma kolunu attı ve bizimkilerin oturduğu yere doğru yönlendirdi beni.
"Bana aşık olmanı istemem, dayanılmaz çekiciliğime yenik düşmemen için hayvansı yönümü göstermeliydim!"
Koltuğa ilerledik birlikte ve bir süre derin bir sohbet döndü. Sonra Kubilay yanımızdan ayrıldı ve evdeki diğer misafirlerle ilgilenmeye başladı.
Sarp geldiğinde saat neredeyse saat on biri geçmişti ve ben çoktan shotların üzerine iki kokteyl içmiştim bile. Göz göze gelmemize rağmen Sarp, yanıma. Kubilay'ın yanına gitti. İşte o an içimde bir huzursuzluk belirdi. Batuhan'ın rahatsız bir şekilde yerinde kıpırdanması ve bakışlarını kaçırması da bu huzursuzluğumu tetikledi. Neydi şimdi bu? Bir boklar dönüyordu ve benim haberim yoktu.
Yarım kokteylimi hızlıca içtim, Sarp asla bana bakmıyordu. Bir problem olduğu çok belliydi. Boş bardağı sehpaya bıraktıktan sonra çantamı alıp kalktım ve koltuktan güç alarak dengemi sağladım, Sarp'ın yanına doğru yürümeye başladım. Bir şeyler dönüyordu ve benim bu belirsizliğe tahammülüm yoktu. Sehpanın etrafında kalanlar epey sarhoştu ve derin bir sohbete dalmışlardı, muhtemelen gittiğimin de pek farkında değillerdi. Selim ise ortalarda görünmüyordu.
"Gelsene sen benimle." Dedim, Sarp'ın kulağına doğru eğilerek. Kubilay, neşeli neşeli bir şeyler anlatıyordu ama konunun ne olduğunu anlayabilecek kadar bile odaklanamıyordum.
Sarp, elini belime götürdü kibar bir hareketle ve birlikte bahçeye çıktık. Birkaç kişi bahçeye dağılmış sigara içiyordu.
Havuzun ötesindeki, loş ve kimsenin olmadığı toprak zemine geçtiğimizde çantamdan çıkardığım paketten bir sigara aldım ve yaktım. Bu, arada yaptığım bir şeydi aslında. Pek sigara içmezdim, alkolün yanında içerdim genelde. Bazen de kahvenin yanında.
"Buradan önce uğraman gereken başka bir parti vardı galiba." Dedim sakin bir ses tonuyla tüm duygularımı bastırarak. Sarp'tan yoğun bir alkol kokusu alıyordum. Sesimin sakinliğinin aksine kendim hiç sakin değildim aslında.
"Sorguya mı çekiliyorum?" diye sordu Sarp kaşlarını çatarak, kavganın zeminini hazırlamaya çalışıyordu belli ki ama bu boşa bir çabaydı. Ona istediğini vermeye hiç niyetim yoktu.
Sigaramın dumanını Sarp'ın gömleğine doğru üflerken gözlerimi onun dağınık gömleği ve sıkıntılı yüzünde gezdirdim.
"Hayırdır?" dedim ciddiyetim sesime yansırken. "Ayrılma düşüncelerini meşrulaştırmak için kavga etmeye mi çalışıyorsun benimle?" alaylı ifadem Sarp'ı sarstı. Sanırım bunu beklemiyordu.
Sarp cebinden çıkardığı kutuyu açtığında dikkatle onu izliyordum. Kutudaki kolyeye baktım. İki küçük incinin arasında mavi bir gül vardı, bu oldukça zarif bir kolyeydi. Sarp'ın bu tavırlarına karşın neden bana bir kolye aldığını anlayamadım Yine de arkamı döndüm, atkuyruğu yaptığım saçlarımı elimle topladım ve Sarp'ın kolyeyi takmasına izin verdim.
"Birlikte miyiz ki İnci?" diye sordu Sarp saçlarımı okşarken.
Bu soruya cevap veremedim, donakaldım resmen. Değildik. Yine de Sarp'ı seviyorum ve Sarp duygularını hiç dillendirmemiş olsa da bu sevgimin bir karşılığı olduğuna inanıyorum. İlla sıfatlara veya tanımlamalara ihtiyacımız yok. İçimde bir yerlerde Sarp'ın beni sevdiğini biliyordum ya da bilmek istiyordum. Bilmiyorum. Belki benim duygularım kadar yoğun değildi Sarp'ın duyguları ama yok da değildi. Biliyordum işte. En azından bildiğimi sanıyordum.
"Mavi gülün anlamını biliyor musun?" diye sordu gözlerimin içine bakarken.
Boynumdaki kolyeye baktım. "Hayır, bir anlamı mı var?" bunun sadece hoş bir hediye olduğunu düşünmüştüm açıkçası.
"Doğada var olmadığı için erişilmesi güç olan şeyleri temsil eder." Sarp cebinden sigara paketini çıkardı ve bir sigara yaktı. "Gerçekleşmesi zor bir hayalin, bir mucizenin sembolü olduğu da söylenir."
Duyduklarım kalbimin ritmini değiştiriyordu. O an yanıldığımı düşündüm, aslında bir problem olmadığını ve kendi kendime bir şeylerden gereksiz çıkarımlar yaptığımı düşündüm. Sanırım bu bir aşk itirafıydı.
"Bu çok hoş bir anlam, teşekkür ederim." Diye mırıldandım gergin ruh halimi bir kenara bırakırken. Çok erken konuştuğumun henüz farkında değildim.
"İmkansız aşkları da simgeler." Sarp bunu söylediğinde korkuyla ona baktım. Hayır, bu bir aşk itirafı değildi. Bu bir ayrılık konuşmasıydı.
"Aramızdaki şeylerin bittiğini söylemeye bile cesaretin yok değil mi? Boktan bir kolyenin ardına sığınıyorsun." bu sorudan çok sitemdi aslında. Konunun nereye gittiğini daha Sarp evin kapısından girdiğinde anlamıştım ama anlamak ister miydim? Meçhul.
Sarp bana döndü, ve tekrar gözlerime baktı. "Artık yürümüyor İnci, üzgünüm."
Kalbime bir ok gibi saplandı bu cümle. 'Artık yürümüyor...' Gözlerimin dolduğunu, dudaklarımın titrediğini hissettim. Konuşmak istiyordum ama kelimeler boğazımda düğümleniyordu. Sarp ise gözlerini benden kaçırıyor, etrafı izleyip sigarasını içiyordu. Bu derin sessizlik, yüreğimi paramparça eden bir çığlık gibiydi. Fazla uzun sürmedi Sarp tereddütlerini bir kenara bırakıp konuşmaya devam etti. En azından yüzünden okuduğum buydu.
"Bir ilişkiyi yürütebilirim sandım, yanılmışım. Bu olaylar pek bana göre değil."
Boştaki elim kot eteğimin ucunu sıkıca tutmuş ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. Dudağımı ısırdım, ağlamamalıydım. İçimdeki huzursuzluk sesime yansıdı. Sıkıntıyla sigaramdan bir nefes daha çektim ve kenarda, sehpada duran dolu küllüğe uzanıp sigaramı söndürdüm.
"Ayrılmak için uygun günün bugün olduğuna mı karar verdin sonra?" bu gün, benim doğum günü partimde benden ayrılıyordu aşık olduğum adam.
"Bugün veya yarın, ne fark eder? Ben ilişkisine sadık kalabilecek bir adam değilim İnci," kısa bir an gözlerime kaçamak bir bakış attı. "...olmak da istemiyorum."
Kalbim sıkıştı, boğazım düğümlendi. "Ne demek istiyorsun?" diye fısıldadım. Sarp'ın başkalarıyla olup olmadığından emin olamıyordum şu an. Hoş birlikte değildik tabi ama sonuçta yakın bir ilişkimiz vardı. "Başkası mı var? Başkasını mı seviyorsun?" bu ihtimal kalbimi paramparça etti. Hiç kırılmadığım kadar çok kırıldım.
Normalde böyle bir kız değildim, bir erkek beni terk ederken bunları soracak bir kız değildim ben. Oldukça dik başlıydım genelde ama aşk insanı uysallaştırıyordu işte. Âşık olduğum adamın gözlerine bakmaya cesaretim yoktu şimdi, korkuyordum. Gözlerimi kaçırıyordum. Sarp'ın 'Evet' demesinden çok korkuyordum.
"Seni sevmiyorum."
Söylemişti, öyle önemsiz bir şey gibi söylemişti Sarp bunu. Gözlerimde birkaç damla yaş birikti. Benim için bu yaşların gözlerimden yanaklarıma süzülmesi acizlikti ve ben, bana bu kadar aciz hissettiren bu durumdan nefret ettim.
"Seni, sana sadık olacak kadar sevmiyorum, İnci. Üzgünüm."
Titreyen dudaklarımı birbirine bastırdım, ağladığımın anlaşılmasını istemiyordum. Yüzüme dökülen birkaç tutam saçın gözlerimden süzülen yaşları gizlemesini umuyordum.
İçeride kopan gürültülü çığlıklar bahçede yankılandı. Belli ki içeride epey eğleniyorlardı.
"Güzel bir hayali yaşadık birlikte, benim için çok özelsin İnci. Ama bu şey imkânsız ve ulaşılmaz bir hayal. Umarım tekrar arkadaş kalabiliriz."
Gözlerim büyüdü, kelimeler dudaklarımın kenarında yandı ama dışarı çıkamadı. Mavi gözlerimden süzülen yaşlar artık özgürce akıyordu. Kendimi tutmaya çalışıyordum ama dudaklarımdan hıçkırığa yakın bir nefes çıktı. Kolyeyi parmaklarımın arasında sıkıca tutarken parmaklarımın yandığını hissettim. Kolyeyi tutan parmaklarım alev alev yanıyordu şimdi.
Sarp konuşmaya devam etti. Söylediği her şey beni daha da kırıyor, yok ediyordu.
"Bırakalım güzel kalsın, birbirimizi güzel hatırlayalım."
Dudaklarımdan bir hıçkırık firar etti.
"Korkak piç!" diye bağırdım Sarp'a, öfkeli gözlerimle onun gözlerine bakarken. Bahçedeki sigara içen birkaç kişi bize döndü ama kavga ettiğimizi fark edince başlarını çevirdiler.
Sarp'ın gözleri kocaman açıldı. Beni daha önce hiç böyle öfkeli görmemişti. Kollarımı tuttu narin bir şekilde, beni sakinleştirmeye çalışıyordu ama ben o an hiç sakinleşebilecek gibi değildim.
Sarp sigarasını yere attı, beni göğsüne bastırıp bana sıkı sıkı sarıldı ve saçlarımı okşadı.
"Özür dilerim... Her şey için özür dilerim..."
Onu itip kollarından ayrıldım.
"Ben..." devam edemedim. Sarp'ı çocukluğundan beri sevdiğimi söyleyemedim. Gözlerimden akan yaşları elimin tersiyle sildim. Hıçkırdım. Bir kez daha. Öfkeyle Sarp'ın koluna doğru bir yumruk attım. "Karşıma geçmiş birbirimizi güzel hatırlayalım diyorsun!" Bir kez daha hıçkırdım. Karmakarışık hissediyordum. Seviyordum, öfkeliydim, kırgındım, kızgındım. Her şey çok iç içe ve karışıktı. "Siktir git Sarp!" diye bağırdım.
Sarp mahcup bir şekilde başını eğdi. Arkasını dönüp gitmeye yeltendi, sıkı sıkı kolyeyi tutarken ona seslendim.
"Sarp...." Sarp duraksadı. Arkasını dönmedi ama durdu, ilerlemedi. "Gitme..."
Sarp döndü ve bana doğru birkaç adım attı. Bu adımlar bir an olsun beni umutlandırdı, umudumun kırıntıları sesime yansıdı.
"Seni seviyorum." Dedim, birkaç adım ötemde duran Sarp'a yaklaşırken. "Gitme Sarp. Gidersen dönemezsin."
Aramızda neredeyse hiç mesafe kalmamışken Sarp bana baktı ve kollarımı tuttu tekrar, "Bana bak." Dedi bana doğru eğilirken. "Ben, bir kadınla ona dokunamadığım kadar yüzeysel ama ona sadık olacağım kadar duygusal ilişkiler yaşayacak biri değilim."
Donup kalmış gibi ona bakıyordum. Gözyaşlarım bile durmuştu. Sarp'ın neyi kastettiğini biliyordum, sevişmememizi kast ediyordu.
"Bu siktiğimin ilişkisinden çok sıkıldım İnci. Ben bu gece gidip biriyle yatacağım."
"Siktir git!" diye bağırdım bir kez daha ama bunun ardından 'gitme...' cümlesi gelmedi.
Oysa altı ay önce, hatta altı buçuk ay önce bu bahçede başlamıştı ilişkimiz. Kubilay'ın meşhur yılbaşı partilerinden birinde başlamıştı. Sarp benimle bu bahçede konuşmuş ve iki arkadaş olarak çıktığımız bu bahçeden iki arkadaş olarak girmemiştik içeri. Bir şeyler değişmişti işte aramızda. Ya da ben fazla anlam yüklüyordum. Hayat ne garipti... O soğuk gecede, yılın son gecesinde içim sıcacıktı. Ne tezat ama! Şimdi bu sıcak ama rüzgârlı haziran gecesinde Sarp aramıza buz gibi duvarlar örmüştü.
Henüz haberim yoktu ama bu dönüşü olmayan bir gidişti gerçekten.
Gitti, Sarp arkasını dönüp gitti.
ㅤ♡ㅤ♡ㅤ♡
Tiktok: beggbegg
İnstagram: begbeg270
Bölüm etkileşimi
