Bölümler 13Şu an: 11. Bölüm ''Düğün''
- 1 1. BÖLÜM ''KIRIK KELİMELER''3.193 kelime
- 2 2. Bölüm "Bakım Gecesi"4.217 kelime
- 3 3. Bölüm ''Mavi Gül''3.959 kelime
- 4 4. Bölüm "Kırmızı Şarap ve Mavi Gözler"2.553 kelime
- 5 5. Bölüm ''Özel ve Güzel Hisler''4.935 kelime
- 6 6. Bölüm "Yüzleşme"1.489 kelime
- 7 7. Bölüm "Derin Sohbetler"1.729 kelime
- 8 8. Bölüm "Tamamlanma" +183.264 kelime
- 9 9. Bölüm ''Kırılan Kalpler''2.110 kelime
- 10 10. Bölüm ''Sırlar ve Dostluklar''2.798 kelime
- 11 11. Bölüm ''Düğün''2.253 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 12. Bölüm ''Sürtüşme''5.613 kelime
- 13 13. Bölüm ''Nişan Gecesi''4.548 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Devamı için oy vermeyi unutmayın, yorum yaparsanız çok sevinirim. Keyifli okumalar. ♥︎
11. Bölüm ''Düğün''
Geçen üç gün hiçbir şeyi değiştirmedi benim açımdan ama bazı şeyler üç gün önceki kadar yoğun değildi şimdi. Kendimi zorlayarak yataktan kalktığım sabahın akşamına doğru isteksiz bir şekilde hazırlanmaya başladım.
Tüm günümü yine tek bir cümle yazdığım, kalanı boş olan word sayfasına bakarak geçirmiştim.
"Kendi kelimelerinle var olamazsan başkalarının kelimeleriyle yok olursun."
Ve yine bir cümle ileri gidememiştim. Hava yavaştan kararırken bilgisayarımı kapadım ve yataktan kalktım.
Kubilay ve Tuğçe'nin ablası Kübra'nın düğünü bu gündü ve ben o düğüne gidecektim. Sarp'ın orada olacağını biliyordum, Selim'in orada olacağını biliyordum. Bunları bilmek beni oldukça rahatsız da ediyordu ama gitmek zorundaydım. Hem Kubilay ve Tuğçe ile yakın arkadaşız hem de babalarımız senelerden beri arkadaş öte yandan Kübra ablayı severim ve bu düğüne gitmezsem Tuğçe beni öldürür. Kubilay'ın babası Behçet amca kızının düğünü kendi otelinde yapmak istediği için düğün onun en lüks otelinde olacaktı. Turizm sektörünün zirvesindeki adamlardan biri Behçet amca o yüzden düğünün yıldızlar geçidi gibi olacağına eminim. Fazlasıyla şatafatlı olacak ve uzun süre cemiyette kendinden bahsettirecek bir düğün olacaktı bu düğün, turizm kralının kızının düğünüydü sonuçta.
Yine de içimden hazırlanmak da düğüne gitmek de gelmiyordu. Zoraki adımlarla dolabımın önüne geçtim ve siyah elbisemi çıkarıp üzerimi değiştirdim. Oldukça düz bir elbiseydi bu. Kalın askıları olan bel kısmı korse görünümlü etekleri biraz kabarık dekoltesiz ve gösterişsiz bir elbiseydi. Canım da kendini göstermek istemiyordu o yüzden bu geceye uygundu. Hafif bir makyaj yaptıktan sonra yine kırmızı rujumu sürdüm ve vanilyalı parfümümü sıktım. Görülmeme isteğime tezattı kırmızı rujum ama neyse benim de tarzım bu. Maşa yaptığım sarı saçlarımı dağınık bir şekilde topladım ve enseme dökülen saçlarımı geri ittim. Pırlanta küpelerimi ve kolyemi taktıktan sonra siyah, üzerinde pırlanta görünümlü işlemeler bulunan çantamı alıp odamdan çıktım. Elbisemin aksine kendim pek gösterişsiz olmamıştım. Cemiyete ayak uydurmak zorundaydım nihayetinde. Bizim de bir adımız vardı.
"Cansu!" diye seslendim ev arkadaşıma. "Hazır mısın?"
Cansu, altın sarısı halka küpesini takarken odasından çıktı.
"Hazırım kuşum."
Üzerine boyundan bağlanan tereyağı sarısı saten bir bluz giymiş ve takımı olan eteğiyle kombinlemişti. Altın sarısı takıları ve bilekten bağlanan ince topuklu soluk sarı ayakkabıyla muhteşem görünüyordu. Siyah saçlarını da hafifçe dalgalandırmış ve salık bırakmıştı. Krem rengi, askısı altın sarısı olan çantasını koluna taktı ve gülümsedi. Yaptığı hafif makyaj ve parlak pembe tonlarındaki rujuyla çok doğal görünüyordu.
"Bu gece herkesin gözünü alacak kadar parlaksın, çok güzel olmuşsun." Dedim gülümserken.
Cansu kendi etrafında yavaşça döndü neşeyle.
"Teşekkür ederim." Beni baştan aşağı süzdü. "Sen de çok şık olmuşsun."
Ayakkabılıktan siyah, ince topuklu ayakkabılarımı çıkardım ve giydim. Ayakkabılarımın bilek kısmında da pırlanta taş detayı vardı ve kombinim böylece tamamlanıyordu.
"Sence Kubilay bu gece kaç kıza yürür?" diye sordum kapıdan çıkarlarken.
Cansu göz devirdi.
"Her seferinde söylediğim sayıyı aşıyor, bu kez yorum yapmayacağım."
Kapıyı kilitlerken düşünürmüş gibi tavana çevirdim gözlerimi.
"Bence yedi, hatta sekiz kıza falan yürür ama tabi gelinin kardeşi olarak bu gece üstlendiği çok şey varsa sayı düşebilir."
Kubilay fazlasıyla çapkındı hatta yeni tanıştıklarında Cansu'ya bile yürümüştü. Güzel her kadına yürümeye yemin etmiş gibi davranıyordu. Tabi sonra ilgisi karşılıksız kalmıştı hatta çok yakın arkadaş olmuşlardı. Pek Cansu'nun tipi olduğu söylenemezdi, tip açısından değil de karakter açısından. Yoksa çoğu kadını arkasına dönüp kendine bir kez daha baktıracak kadar yakışıklıydı. Öte yandan Cansu'nun ona ilgisi vardı tabi. Problem Kubilay'ın ciddiyetsizliğiydi. Tek seferlik, öylesine biri olmak istememişti Cansu bana kalırsa. Bu ilgiyi kimsenin anlamadığını sanıyordu ama ben her şeyin farkındaydım bu gizli ilginin. Cansu'yu yoklamak için laf arasında söylemiştim aslında ama pek bir tepki görememiştim. Bu içimi rahatlatan bir şeydi. Çünkü Kubilay'ın Cansu'yu üzeceğine emindim. O yüzden Cansu bu ilgiden ne kadar erken vazgeçerse o kadar iyiydi.
Evden çıktığımızda Süleyman abi arabanın kapısına yaslanmış bizi bekliyordu. Süleyman abi, babamın belki de en eski çalışanıydı ve bu gece bizi o alacaktı.
"Kızlar..." dedi sırtını lüks arabadan ayırırken. "Gelinden daha güzel olmamanız gerektiğini kimse söylemedi mi size?"
Biz Cansu'yla kıkırdarken arabanın arka kapısını açtı ve bizim geçmemiz için kenara çekildi.
"Sen de çok şıksın Süleyman abi." Dedim arabaya binmeden önce.
İstanbul'un en gözde otellerinden birinin önünde durduk bir süre sonra ve Süleyman abi inmemiz için kapıyı açtı. Arabanın anahtarını valeye bıraktığında ben sağ koluna Cansu ise sol koluna girdi ve otelin girişine uzanan kırmızı halıda yürümeye başladık.
"Kızlar biri böyle fotoğrafımızı çekse, internete düşsem köydeki akrabalara açıklayamam vallahi!" dedi neşeli bir kahkaha atarken Süleyman abi.
"Alemsin Süleyman abi." Dedi Cansu samimi bir gülümsemeyle.
"Nermin ablaya seni teslim edene kadar kolundan çıkamayız, çok karizmatiksin. Sonra seni kaparlarsa açıklayamam Nermin ablaya." Dedim ciddi bir ifadeyle. Nermin abla Süleyman abinin eşiydi ve birbirlerini çok seviyorlardı.
Nermin abla da babamın evinde çalışıyordu. Normalde bu tarz düğünlere pek katılmazlardı ama Behçet amca özellikle davet etmişti ikisini. İkisi de çalışandan öte Akel ailesinin üyeleri gibiydi ve babamın neredeyse tüm samimi çevresini tanırdı Behçet amca. O da Süleyman abi ve Nermin' ablayı çok severdi.
Masaya ulaştığımızda Süleyman abinin kolundan çıktık. Cansu, aileme selam verip ayaküstü biraz sohbet ettikten sonra ailesinin olduğu masaya yöneldi. Ben de babamın yanağına bir öpücük kondurduktan sonra kardeşim İpek'in ve abim Batuhan'ın arasına oturdum. Ortalarındaki sandalye benim için ayrılmıştı sanırım.
İpek açık pembe, tüllü bir elbise giymişti. Sarı saçları da dümdüz bir şekilde beline kadar uzanıyordu, iki küçük örgüyle arkada birleştirilmişti. Küçükken çok sevimli bir bebekti şimdi ise çok güzel bir genç kız olmuştu biricik kız kardeşim.
Bir süre sohbet edip önümüze servis edilen yemeklerin tadını çıkardık. Nikaha yarım saat vardı o yüzden tanıdıklarımın masalarında dolaşmış, selam verip kısa sohbetler ettikten sonra Kubilay'ın ailesinin masasına geçmiştim. Behçet amca ve Kubilay'ın annesi Canan teyzeyi tebrik ettim. Tuğçe de siyah elbisesi ve mükemmel fiziğiyle etraftaki masaları dolanıp sıcak gülümsemesini saçıyordu.
"Darısı şu haylazın başına." Dedi Canan teyze sıkıntıyla oğluna bakarken.
"Aman Canan! Sanki oğlun çok hayırlı bir evlat da bir de milletin kızına koca diye verip kızın başını yakacağız..." Behçet amca viskisinden bir yudum aldı sözlerinin ardından.
Behçet amcanın karşısındaki sandalyede otururken gülümseyerek başımı öne eğdim hafifçe. Büyük salonun bir köşesinde, biraz uzak bir köşesinde Selim'in gözleri beni buldu ama başını çevirdi hemen. Çok kısa, birkaç saniyeliğine gözlerimiz buluştu ve ayrıldı.
"Öyle deme Behçet amca belki âşık falan olur, durulur. Belli olmaz."
Garsonun uzattığı tepsiden şampanya kadehini aldım ve dudaklarıma götürdüm. Behçet amca resmen şov yapıyordu bu gece. Her şey çok kaliteli ve lükstü.
"Biriyle üç günden fazla zaman geçirse olur belki.." dedi Kubilay'ı süzerken Behçet amca. Oğlunun bu kadın düşkünlüğünden hiç haz etmediğini hepimiz biliyorduk ama Kubilay'ın onu dinlediği yoktu. Zaten yine alttan dersi kalmış ve bir dönem daha uzatmıştı okulu. Behçet amca felaket kızmıştı, yine. Ama ne fayda? Önceden kartlarına, her şeyine el koyar terbiye etmeye çalışırdı ama artık bunları yapmak da fayda etmediğinden yapmıyordu.
"Ay tamam ama Behçet! Bu kadar eleştirme çocuğumu, melek gibi yavruma çok yükleniyorsun."
Canan teyze korumacı anne tuşuna basmış gibi konuştuğunda gülümsedim. Kubilay'ın aksine babası Behçet amca sadık bir eşti, Canan teyzeye fazlasıyla âşıktı.
"Melekmiş! Senin oğlun olsa olsa şeytan olur Canan! Konuşturma şimdi beni. Bir melek varsa oda benim güzeller güzeli kızlarımdır."
Behçet Bey hayranlıkla Kübra ablaya bakarken bu tatlı atışmaları beni fazlasıyla eğlendiriyordu.
"Kızım zaten bir melek, baksana İnci. Nasıl da güzel..." Masanın diğer ucunda oturan kızına gülümseyerek baktı Canan teyze.
Bir annenin övgü dolu sözleri ardından şefkatle kızına bakması içimde bir yerleri sızlattı. O masa oturan Pınar Hanım değil de annem olsaydı nasıl olurdu? Bunu düşündüm. Bir an için annemin hayatta olma ihtimali zihnimde dolaştı, içimde derin acılar barındıran eski kapının tokmağına tutundum ama açmadım. Zorla da olsa gülümseyerek Kubilay'ın ablası Kübra'ya çevirdim gözlerimi.
"Çok gelin gördüm ama Kübra abla kesinlikle en güzeli." Dedim gülümserken.
Kübra, uzun boylu ve Tuğçe gibi buğday tenliydi. Koyu kestane rengi uzun saçları ve kahverengi gözleri vardı. Gerçekten çok güzel bir kadındı ve balık model gelinliğinin içinde mistik bir denizkızı gibi görünüyordu.
Öte yandan enişte bey de fazlasıyla yakışıklıydı. En büyük turizm şirketlerinden birinin varisiydi o da. Aralarındaki şeyin aşk evliliği olduğu birbirlerine olan sevgi dolu bakışlarından bile belliydi ama iş dünyası açısından da büyük bir anlaşmaydı aslında bu evlilik. Bu camiada anlaşmalı evlilikler çok sık yapılır, bu bir gerçek. Yine de Kübra'nın müstakbel eşine olan aşkı umut vericiydi. İki ezeli rakibi, düğünlerinde aynı masada oturtup rekabeti ortaklığa çevirmişti sevgileri. Zaten Behçet amca da Canan teyze da çocuklarına çok düşkündü ve kesinlikle gözünden bir damla yaş dahi akmasına müsaade etmezlerdi. Öte yandan birbirlerine olan aşklarından dolayı aşka da saygıları vardı.
Ortam hareketlenip nikah töreni başlarken şampanyamı bitirdim ve masadan ayrılıp bahçeye yöneldim. Aslında düğün bahçe kısmında yapılacaktı ama aniden bastıran yaz yağmuru yüzünden içeri taşınmıştı her şey. Bahçedeki çimler hala ıslak ve yumuşaktı. Basamakları inerken çantamdan sigaramı çıkardım ve dudaklarıma götürdüm ama çakmağımın gazı bitmişti. Arkamdan geldiğini fark etmediğim Sarp çıkardığı çakmağı çakıp sigaramı yaktı. Resmen bahçeye çıkmam için fırsat kollamıştı. Kuduruyordu biriyle yatıp yatmadığımı öğrenmek için, biliyorum.
"Çok güzel olmuşsun." Dedi duygu barındırmayan bir ses tonuyla.
"Teşekkür ederim." Diye cevapladım ve kuru merdiven basamaklarına çöküp oturdum. Sarp da yanıma çöktü ve bir sigara da kendisi için yaktı.
"Hala kızgın mısın bana?" diye sordu, en son konuştuğumuzda mavi gözlerim öfke ateşiyle parlıyordu.
"Kızgın değilim Sarp." Dedim sigaramdan bir nefes alırken. "Kırgınım, ikisi farklı şeyler."
Sarp'a baktım. Kumral saçlarını kendi haline bırakmış ve kaliteli bir takın elbise giymişti. Kahverengi gözlerini gözlerimden ayırmıyordu. Sarp'ın keskin çene hattı ve dolgun dudaklarında gezindi gözlerim. Sarp'ı eskisi kadar öpmek isteyip istemediğimi düşündüm. İstemiyordum. En ufak bir istek yoktu içimde. Selim ile yaşadığımız şeylerin bir şeyleri değiştirip değiştirmediğinden emin değildim yine de. Hislerim Selim yüzünden mi değişmişti? Bilmiyorum.
Daha önce hiç sevgilimden ayrılıp biriyle seviştikten sonra tekrar eski sevgilimle konuşmamıştım.
Bu garip bir durumdu benim için.
"Özür dilerim, gerçekten özür dilerim. Seni kırmak istemedim."
İfadesiz bakışlarım Sarp'ı rahatsız ediyordu. Farkındaydım. Öte yandan bir erkek ile aramızda olabilecek şeylerin ihtimali de Sarp'ı fazlasıyla rahatsız ediyordu. Bunun da farkındayım.
"Bizim ilişkimiz..." sıkıntıyla sigaramdan bir nefes aldım ve dumanını üflerken başımı bahçe kısmına çevirdim. Artık Sarp'a bakmıyordum bile. "Zaten bitmesi gereken bir ilişkiydi, o yüzden sana hak veriyorum. Yine de düzgün bir ayrılığı hak ediyorduk, ikimiz de."
Sarp ile çocukluktan beri arkadaştık, o benim çocukluk aşkımdı. Küçük bir kızken de onu seviyordum şimdi de onu seviyordum. En azından bir süre öncesine kadar Sarp'ı sevdiğimden emindim, oysa şimdi hiçbir şeyden emin değildim. Kafam fazlasıyla karışıktı.
"Bana karşı hiç hissin yokmuş gibi konuşuyorsun İnci." Sarp'ın kırgınlığı sesine yansımıştı.
Derin bir nefes aldım ve zihnimdeki dağınık sözcükleri toparlayıp bir cümle haline getirdim.
"Aptal küçük bir kızın ilk aşkıydın, hep de öyle olacaksın. Ama artık aptal küçük bir kız değilim, sen de gözümde şımarık ama derin olan o çocuk değilsin." Sarp'a döndüm tekrar ve gülümsemeye çalıştım. "Aşk ve sevgi bir ilişkiyi yürütmek için yeterli değil Sarp. Biz seninle pek çok şey olabiliriz ama sevgili olamayız, bu bir gerçek. "
Sarp, sanırım duymayı hiç beklemediği bu cümlelerden sonra afallamış gibiydi ama hızlıca toparlandı. Sanırım artık beni tamamen kaybettiğini yeni yeni idrak ediyordu.
"Bu, artık seni sevmiyorum demenin dolaylı yolu mu?" diye sordu Sarp ama cevap vermedim ve kalkıp sigaramı söndürdüm köşedeki çöpün yanında.
"İnci..." dedi arkamdan ayağa kalkarken. Yanına yaklaşıp o da sigarasını söndürdü ve sol yanağımda gezdirdi parmaklarını. "Biri mi bulandırıyor senin kafanı güzelim? O yüzden mi bu kadar mesafelisin bana?" hala benim onu sevdiğimi ama kafamın karışık düşünüyordu. Zira bugüne dek onu sevmediğim bir gün dahi olmamıştı.
Bakışlarımı ondan kaçırdığımda otelin bahçeye açılan kapısında Selim'i gördüm. Delici bakışları bizim üzerimizdeydi ve bahçeye yönelip bir sigara yaktı.
Bir süre afallasam da hemen geriye doğru çekildim ve Sarp'ın dokunuşundan sıyrıldım. Bu dokunuş beni rahatsız etmemişti ama gururum fazlasıyla ön plandaydı. Nihayetinde Sarp benden ayrılıp biriyle sevişmişti. Başka bir kadına dokunmuş, başka bir kadın ona dokunmuştu. Bu öfkemi harladı.
"Kafamı kimse bulandırmıyor, bulandıramaz da. Düşüncelerim tamamen bana ait Sarp ve ben artık seni eskiden sevdiğim gibi sevmiyorum."
Kendimden emin çıkan sesim bir kez daha sarstı Sarp'ı. Onu bir gün sevmeyeceğim ihtimalini hiç düşünmemiş ve yine afallamıştı. Oysa bu hayatta herkes, herkesten vazgeçebilirdi.
"Mesele biriyle yatmış olmam mı? O yüzden mi bu kadar öfkelisin? Bu anlamsız bir şeydi İnci, yemin ederim anlamsız bir şeydi. İlişkimizi sabote etmek istedim sanırım, bilmiyorum..."
Kollarımı göğsümde birleştirirken gülümsedim. Sarp'ın, söylediği şeylerle canımı nasıl da çok yaktığından haberi bile yoktu. Duyguları ve sevişmeyi çok ayrı şeyler gibi görüyor ve öyle konuşuyordu. Ama benim için duygulu veya duygusuz, önemi yoktu. Sonuç olarak başka bir kadınla olmuştu, bu yeterliydi.
"Mesele benim biriyle yatmış olmam Sarp." Dedim ifadesiz sesimle. "Senin anlamsız olduğunu söylediğin sevişmenin aksine bunun benim için ifade ettiği bazı anlamlar da var."
Sarp'ın nefesi kesildi bir an için, bunu hiç beklemediğinin farkındaydım. Gidip biriyle sevişmiş olabileceğime hiç ihtimal vermemişti, bunu öfkeyle söylediğim bir şey sanmıştı muhtemelen. Şimdi ise yalan söylemediğimin gayet farkındaydı. Yutkundu Sarp.
"Seni kırdığım için beni kırmak istiyorsun, o yüzden söylüyorsun bunu. Sen beni seviyorsun İnci, başkasıyla olamazsın."
Bunu benden çok kendine söylüyor gibiydi. Donuk ifadem soğuk bir gülümsemeye dönüştü.
"Ben bile seni bu kadar abartmamışken sen kendini fazla abartıyorsun. Benden ayrılan sensin ama aramızdaki ilişkiyi tamamen bitiren benim Sarp. Seni sevmiyorum." Bunu söyleyebileceğim aklıma bile gelmezdi ama bu gücü kendimde bulmuştum, konuşmaya devam ettim. "Seni, seni affedebilecek kadar çok sevmiyorum. Seni, başkasıyla olamayacak kadar çok sevmiyorum. Yalan söylemediğimi biliyorsun o yüzden bunu dramatik bir şeye dönüştürmeyelim."
Arkamı dönüp büyük bir hayal kırıklığı yaşayan Sarp'ı bahçede bırakmadan önce büyük kapının girişinde durdum ve kollarım hala göğsümde bağlıyken arkamı döndüm. Sarp şaşkın ifadesiyle beni izliyordu.
"Artık nasıl hissettirdiğini biliyorsun." diye bağırdım, gülümsedim ve içeri girdim.
'Hadi şimdi de anlamsız bir şey de bakalım' diye geçirdim aklımdan. Sarp'a olan hislerim tamamen silinmiş ve bitmiş değildi belki ama yine de kendime yediremediğim şeylerin üzerine ağlayarak karşımdaki adama ona olan hislerimi söyleyemezdim. Sarp benim kalbimi kırmanın ötesine geçmiş, gururumu kırmıştı. Öncesinin bir önemi yoktu ama sonrası? Benden sonrası olamazdı, bunu kabul etmezdim. Etmemiştim de.
ㅤ♡ㅤ♡ㅤ♡
Tiktok: beggbegg
İnstagram: begbeg270
Bölüm etkileşimi
