Sus!

Ne kadar olduğunu bilmediğim zaman dilimi boyunca mutlu bir ilişki ve huzurlu bir arkadaşlık geçirdim. Şuan bir kafedeyiz, Kayra yine espiri yapıyor:
--Neyse işte bende dedim-
--Kayra azıcık sus.
Mert:
--Abi gerçekten bazen çok konuşuyorsun.
Aren ve Begüm'de yanımızdaydı, Allah'tan bu sefer yanlarında bir şeyler getirmişlerdi. Ben Aren ile oynarken Elif, Begüm ile ilgileniyordu, Uras ise Aren'e ters bakışlar atıyordu. O sırada masadaki söz dalaşı ayakta bir kavgaya döndü;
Kayra:
--Ne zaman bir şey anlatmaya başlasam ''Kayra sus'' neden hep ben susuyorum! Neden siz hiç dinlemiyorsunuz!
--Kayra saçma sapan konuşma!
--Bak yine! Neden hep ben susmak zorundayım!
Bir andan sesleri yükseliyor bir yandan da Kayra, Mert'in üzerine yürüyordu;
Begüm:
--Abiii!
Sesinde korkudan başka bir şey yoktu. Elif hemen kucağına aldı prensesi, Uras ayağa kalkıp avganın arasına girdi:
--Beyler sakin, çocuklar var!
Mert:
--O sakin olursa bende olacağım!
Kayra:
--Olmuyorum!
--Lan çocuklar korkuyor!
Mert:
--Kayra, dur!
--Durmayacağım, çünkü burama kadar gel-
Kaya'nın sözü Mert'in ona attığı yumruk sayesinde kesildi. Çocukların ikiside ağamaya başladı, hele Begüm'ü hiç söylemiyorum:
--ABİİİ!!!
Aren onun kadar olmasada yaşları dökülüyordu. Kayra elini burnuna göürdü, Nil ayaklandı. Mert'e doğru ilerledi. Uras, Kayra'yı geriye çekmiş konuşuyordu;
Nil:
--Mert, neden vuruyorsun!
Elif:
--Üzerine yürüdü çünkü!
--Haklı olarak yaptı bunu ama! Bende dahil her zaman susmasını istiyoruz!
--Ama kavga çıkarmasına gerek yoktu!
Saçların kavgada mahvolacağını anlayıp Aren'e döndüm:
--Ablaları barıştırıp geleceğim.
Bu bir tık zor ama denemekten zarar gelmez. Yoksa en az bir ölü olarak çıkacaktık bu kavagadan.
Ayağa kalkıp kızların yanına doğru ilerledim. Elif'in kucağındaki Begüm'ü alıp yere bıraktım. Mert sinirli bakışları ile Begüm'ü kucakladı ve Aren'e doğru ilerledi. Hemen söze girdim:
--Kızlar sakin olun, çocuklar yeterince korktu zaten.
Beni duymazdan gelip saçbaş girdiler. Nasıl olduysa bende kavgaya dahil oldum! Uras, Kayra ve Mert yanımıza koştu hemen;
Uras:
--Hadi bu ikisini anlaadımda sen neden kavgadasın.
--Bilmiyorum!
Kayra, Nil'i belinden tutup geri çekti. Burnunun kanaması artmıştı, nefes nefese kalmış bir şekilde Kayra'ya baktı:
--Yürü, kanamaya bakalım.
Elif saçımdan çekmeye devam ediyordu, yarım saatin sonunda ayırdılar bizi. Benim saçlarım karma karışıktı Begüm ve Aren hala daha yanındaydı Mert'in. Kavga ayrıldıktan sonra Uras hiç bir zaman yanımdan ayırmadığım minik tarağım ile saçlarımı taramaya başladı. Ortam daha sakindi Nil ve Elif sevgililerine destek oluyordu. Kayra yarası hallolduktan sonra Mert'in yanına gitti. Hepimiz tekrar olay çıkacak korkusu ile ayaklandık:
--Bir şey yapmayacağım, Begüm'ü alıcam.
Herkes işine geri döndü. Mert'in yanına gelip Begüm'ü aldıktan sonra, bir yandan onu öpüyor bir yandan da sorularını cevaplıyordu;
Begüm:
--Ben tok koktum.
--Biliyorum.
--Bi da dış dış yapadak mışınız?
--Sanmıyorum
Bir kere daha öptü kardeşini.
--Danın adıyomu?
--Yengen sayesimde acımıyor.
--Öpim detsin mi?
--Öp geçsin.
Minik bir öpücük bıraktı aisinin burnuna.
_______________________________________________________________________________
Bu bölüm beklediğimden kısa oldu en yakın zamanda uzun bölümlere geri döneceğim.
Seviliyorsunuz...💙💙❤️❤️🤍🤍
Yeni kitabım Yankı'yı okumayı unutmayın!