EX

Kazaen Aşk'ın yeni bölümünü yayınlamadan önce size minicik bir ricam var. 😘🤍 Daha önce sadece tanıtımını paylaştığım yeni kitabım Meftun'un ilk bölümü bugün yayınlanacak. Açıkçası yeni bir kitaba başlamak ve onu sizlerle paylaşmak beni biraz heyecanlandırıyor. 💫 Eğer tanıtımını görüp merak ettiyseniz, bugün ilk bölümü çıktığında Meftun'a bir şans verirseniz çok mutlu olurum. Okumanız, kütüphanenize eklemeniz, yorum yapmanız ya da sadece küçük bir oy bırakmanız bile benim için gerçekten çok değerli.🌙🥳 Daha ilk bölümden desteklerinizi görmek bana devam etmek için inanılmaz güzel bir motivasyon olur. Umarım Meftun'u da sever ve karakterlerle birlikte bu hikâyenin içine girmeyi seversiniz. 🤍 Şimdiden okuyacak herkese kocaman teşekkür ederim, iyi ki varsınız!🤍💙❤️
___________________________________________________________________________________
Sokak benim için oldukça kalabalık, nefes almam gittikçe zorlanıyor sanki. İnsanların hepsini Uras'a benziyordu benim gözümde. Kendime gelmek için şehir meydanındaki çeşme ile yüzümü yıkadım. Ama pek işe yaradığı söylenemez, hem başıma vuran güneş hem de içimdeki acı yiyip bitiriyordu beni. Nasıl böle bir şey yapabilimişti bana, bir kaç hafta önceki Kumsal'a ''Uras böyle böyle yaptı.'' deseler hatta bunu bana Uras söylese hayatta inanmazdım. Ama şuan bütün güvenim tükenmiş durumda.
Daha fazla dayanamayarak ağacın gölgesinde bulunan bir banka oturdum. Şuan birinci derse giriyor olmalıydık. Ve abim saatlerdir beni telefon ile arıyordu. Bir yerden sonra telefonumu sessize aldım.
Ben elimi anlıma tutmuş nefes almaya çalışırken karşıdan yanıma doğru gelen Eyyüp'ü gördüm.
Bence bu çocuğa bir şans ver... Anlar bu seni.
''Sus sana sen!'' Allah'tan sesimi duymamıştı Eyyüp. Ama bir yerde de haklıydı iç sesim, ne kadar ex'simde olsa bana aşık olduğu için anlardı beni;
Eyyüp:
--Kumsal iyinisin?
Ve aklıma harika bir plan geldi. Uras ile ilk başlarda yaptığımız rolü Eyyüp ile yapacaktım! Tabii bu planımdan haberi olmayacaktı kendisinin. Yani biraz canice bir plan olabilir ama olsun. Denemeye değer, ilgi çekmek için mimiklerimi değiştirdim:
--Başım dönüyor.
--İlk dersten beri bekliyorum seni.
--Beni mi?
--Evet.
Derin bir nefes alıp içine oyunculuğumuda ekleyerek konuya girdim:
--Eyyüp, benim sana söylemem gereken bir şey var.
Gülümseyerek bana baktı,
Acıdım şuan ocuğa yapmasak mı?
İç sesimi umursamadan devam ettim:
--Acaba... Yeniden mi denesek?
Yüzündeki gülümseme vatan gülüşne döndü ve hemen söze girdi:
--Emin misin?
--Evet...
--Ama Ura-
--Boş ver Uras'ı, yollrımızı yırdık biz onunla.
Vatan gülüşü ile etrafına bakındı, o an cidden bende acdım çocuğa ama yapabileceğim bir şey yoktu.
İç sesinim ben, ne hissedeceğini öncedenbilirim.
Haklıydı, o sırada Eyyüp'ün gözlerime baktığını fark ettim;
Eyyüp:
--Ben dünden razıyım, sende biliyorsun.
Zoraki olarak gülümsedim, ayağa kalkıp elini uzattı.Nazikçe tuttum uzattığı elini. Yürürken tekrar ban bakarak konuştu:
--Ellerin hiç değişmemiş, sıcacık ve küçük.
Bu sefer kendimi gerçekten gülümserken buldum. Cebinden telefonunu çıkarıp bana uzattı:
--Lütfederseniz numarınızı alabilirmiyim?
--Lütfederim.
Telefonu alıp numaramı yazdım. Ve ek olarakta kendime Eyyüp'ün telefonundan mesaj yolladım.
Okula ne kadar uzak bir yereysek otobüs ile okula gelebilmemiz yarım saat sürdü. Sınıfa doğru ilerlerken müdüre yakanmak isteyeceğim en son şey olabilirdi ama malesef bu da yaşandı. On dakika boyunca azar işittikten sonra ikimizide sınıfa yolladı canımız, hocamız. Sınıfa geçtiğimizde Nil ve Elif şaşın bakışlar ile bize baktılar. Umursamayıp yerime oturdum...
_____________________________________________________________________________
Şuan son tenefüsdeyiz, bizim kızlara olaylardan bahsediyorum:
--Neyse işte Eyyüp ile yeni bir sayfa açtık diyebilirim.
Nil:
--Kanka sen iyimisin?(!) Çocuk seni aldattı!
Elif:
--Bir saniye, sen rol yapıyorsun.
Nil ile aynı anda ''Ne!''
Bu kız fazla zeki.
''Haklısın iç ses.'' dedim kendi kendime. Göründüğünden fazla zekiydi, o sırada Eyyüp yanımıza gelip:
--Futbol maçını izlemeye geliyormusunuz?
--Geliyoruz aşkım.
Nil ve Elif hemen gözlerini büyüttüler. Bir yandan yürürken, bir yandan da planımı anlattım kızlara. Anlatmam bittiğinde çoktan futbol sahasına gelmiştik. İkiside ''Çok mantıklı!'' diye bağırmaya başladılar;
Kumsal:
--Evet bence de mantıklı ama...
Nil:
--Uras'a kıyamıyorsun.
--O da var. Ama ben Eyyüp'e acıyorum.
Elif:
--Çark çevirdik o çıktı, yapabileceğimiz bir şey yok.
Hepimiz gülmeye başladık...
_______________________________________________________________________________
Bu bölümde olan Eyyüp'e oldu. Ben bile yazarken üzüldüm. Ama yapacak bir şey yok Eyyüp'cüm okurlarıma en güzelini sunmam gerek.
Çoook Seviliyorsunuz... ❤️❤️💙💙🤍🤍