24. bölüm · Karanlıktaki Aydınlık

Bölüm 23

Elif Çiftci

Gabriel’in arkasında bıraktığı o tekinsiz sessizlik salonu esir almıştı. Alex, silahını beline yerleştirdiği gibi hızla Arya’ya doğru atıldı. Arya’nın hala titreyen ellerini tuttu, onu kendine doğru çekti ve sıkıca, korumacı bir tavırla sarıldı.
Arya, Alex’in göğsüne yaslanmıştı ama kolları ona karşılık veremeyecek kadar ağırdı. Zihni, Gabriel’in kurduğu cümlelerle; flash bellek, hapis, baba ve ihanet kelimeleriyle çalkalanıyordu. Alex, Arya’nın saçlarını okşadı, onun bu donukluğunu korkuya bağladı. "Geçti güzelim, bitti. Bir daha yanına yaklaşamayacak," diye fısıldadı kulağına.
Arya hiçbir şey söylemedi. Sadece Alex’in o tanıdık, güven veren kokusunu içine çekti ama artık o kokunun altında başka bir şey daha hissetti: Sırlar. Henüz hesap sormanın, bağırmanın vakti değildi. İçindeki fırtına o kadar büyüktü ki, bir damla sızsa her şey yıkılacaktı. O yüzden sustu. Sadece durdu.
Aynı saatlerde, şehrin bir ucunda, Doğan’ın harap olmuş evinde ise bambaşka bir atmosfer vardı. Doğan, elindeki içki bardağıyla masaya oturmuş, Ece’nin getirdiği dosyalara bakıyordu.
"Kızım Arya, demek Alex’in bu kadar zayıf noktası oldun ha?" diye mırıldandı Doğan, gözlerinde intikam hırsıyla. "Senelerce beni görmezden geldin, şimdi ise o mafya bozuntusu için kendini yakacaksın."
Ece, yanındaki koltukta bacak bacak üstüne atmış, oje sürüyordu. "Doğan Bey, sadece intikam değil, o flash belleğin içindeki verileri kullanarak Alex’in tüm şirketi benim üzerime devretmesini sağlayacağız. Arya artık bizim için sadece bir araç. Ama bu süreçte, Alex’in onu bizden ne kadar iyi sakladığını göreceğiz. İlk hamlemiz, dağ evinin güvenliğini zayıflatmak olacak."
Doğan sırıttı. "Kumar borçlarımın üzerine bir de bu zevk... Alex’i kendi silahıyla vuracağız."
Ece’nin gözleri parladı. "Alex sanıyor ki Arya’yı benden koruyor. Oysa ben, Arya’nın en güvendiği insanların ona nasıl ihanet ettiğini görmesini istiyorum. Doğan, yarın Arya’ya çok yakın birine, bir arkadaşına ya da o kampüsten birine mesaj atacağız. Oyun başlıyor."
Dağ evinde ise gece vakti Arya, Alex’in kolunda uyuyormuş gibi yaparken aslında tavanı izliyordu. Alex’in uyuduğundan emin olduğunda, yavaşça elini ondan çekti ve karanlığın içine baktı. Kutunun boşluğu zihninde yankılanıyordu. Henüz değil, diye düşündü. Şu an değil. Ama yakında her şeyin cevabını alacaktı.