19. Bölüm- Dağılan Adam

Gece çökmüştü.
Şehrin en yüksek binalarından birinde, karanlık bir ofiste Yaman Dağ tek başına oturuyordu.
Masasında yarım kalmış bir içki vardı.
Ama Yaman içmiyordu.
Sadece boşluğa bakıyordu.
Kafasında tek bir an dönüp duruyordu:

“Yaman Dağ, yürü git.”

Asena’nın sesi.
Soğuk, keskin… yabancı.
Yaman başını geriye yasladı.

“…Yaman Dağ ha…”

Acı bir gülümseme çıktı.
Asena ona hep “Yaman” derdi.
Bazen de sinirlenince “mafya bozuntusu” falan derdi.
Ama “Yaman Dağ”…
Bu… mesafe demekti.
Kapı açıldı.
İlke içeri girdi.
Yaman’ın hâlini görünce durdu.

“Yine onu gördün değil mi?”

Yaman cevap vermedi.
İlke yavaşça yaklaştı.

“Ben aptal değilim Yaman."

Sesi sakin ama kırgındı.

“Sen benimle değilsin.”

Yaman başını kaldırdı.
İlke devam etti.

“Bedenin burada… ama aklın hep onda.”

Yaman bir süre sessiz kaldı.
Sonra ilk kez dürüst konuştu.

“…Evet.”

İlke’nin gözleri doldu ama ağlamadı.

“Onu hâlâ seviyorsun.”

Yaman cevap vermedi.
Çünkü cevap belliydi.
İlke derin bir nefes aldı.

“Peki o seni seviyor mu?”

Bu soru… odanın içinde ağır bir şekilde asılı kaldı.
Yaman gözlerini kapattı.

“…Hayır.”

İlke başını salladı.

“Ben de öyle düşünmüştüm.”

Sonra çantasını aldı.
Kapıya doğru yürüdü.
Tam çıkarken durdu.

“Onu unutamayacaksın.”

Bir saniye durdu.

“…Ama o seni çoktan unutmuş.”

Kapı kapandı.
Odadaki sessizlik ağırlaştı.
Yaman sandalyesinden kalktı.
Camın önüne gitti.
Şehre baktı.
Sonra yavaşça mırıldandı:

“Hayır.”

Gözleri karardı.

“Asena Gökbörü beni unutmaz.”

Bir saniye sustu.
Sonra dudaklarında tehlikeli bir gülümseme oluştu.

“Ben buna izin vermem.”

Aynı anda şehirde başka bir yerde…
Asena balkonda oturuyordu.
Gökhan mutfakta çay hazırlıyordu.
Asena’nın yüzünde sakin bir ifade vardı.
Ama içinden bir his geçiyordu.
Sanki bir şey yaklaşırken çıkan o garip his…
Fırtına öncesi sessizlik gibi.
Ve gerçekten de…
Yaman Dağ bir karar vermişti.
Artık beklemeyecekti. Ve gerekirse zorla Asena'yı yanına alacaktı.

(Yazar iç ses; Ama bilmiyor kii ben her an ikisinden birisini mezara yollayacağımm. Amaa şimdi değil.)