15. bölüm · Karanlık Güzellik
14. Bölüm - Bakışlar ve Sessizlik
Günler sonra…
Şehirde sessiz bir kafede oturan Asena, ciddi bir şekilde konuşuyordu.
Karşısında, timinden bir asker vardı. Yüzleri ciddiydi, sanki bir operasyon planlıyorlarmış gibi.
Asena’nın sesi sakin ama keskindi:
“Bu operasyonu doğru yapmalıyız. Bu bizim için çok önemli. Eğer birisi bile yanlışlık yaparsa plan çöker."
Asker başını salladı
“Anladım Komutanım.”
O sırada dışarıda biri gözüne kestirdiği şeyi fark etti.
Yaman Dağ.
Kara kara düşünüyordu.
Adımlarını yavaşlattı.
Kalbi hâlâ Asena’nın son haftalardaki hissizliğine takılmıştı.
Ama şimdi onu bir kafede başka biriyle görüyordu.
Gözleri aniden daraldı, kaşları kısıldı.
İçten içe kıskançlık ve öfke yükseliyordu.
Ama… hiçbir şey yapmadı.
Sadece onları izledi, birkaç saniye baktı…
Ve derin bir nefes alıp, sessizce uzaklaştı.
Asena kafasındaki planına odaklanmıştı.
Timden olan asker, Yaman’ı tanımıyordu.
Ama Asena’nın yüzündeki o donuk ciddiyet… onu bile hafif ürkütüyordu.
Yaman ise kendi içinde fırtınalar koparırken, görüşmeden hiç etkilenmiş gibi görünmeye çalıştı.
Ama kalbinin derinliklerinde, Asena’ya dair çaresizlik ve kıskançlık karışımı bir hisle yürüyordu.
Ve böylece… sessizlik ve mesafe yine aralarındaki havayı doldurdu.
(Bu bölümde kısa oldu arkadaşlar. Üzgünüm)