27. bölüm · Karanlık Güzellik

26. Bölüm - Kenetli Çene

Hira Akbaş

Depoda silah sesleri peş peşe yankılandı.
Ama Yaman yalnız değildi.
Arkasından gelen adamları çoktan binayı sarmıştı.
Birkaç dakika içinde her şey bitmişti.
Yerde yatan adamlar…
boş kovanlar…
ve ağır bir sessizlik.
Yaman hiçbirine bakmadı bile.
Onun bütün dikkati tek bir yerdeydi.
Yerde yatan Asena.
Yaman hızla yanına çöktü.

“Komutan…”

Ama Asena cevap vermiyordu.
Nefesi vardı… ama bilinci kapalıydı.
Yaman onu dikkatlice kucağına aldı.
Kollarında taşıdı.
Asena’nın başı hafifçe yana düştü.
Ama yüzünde hâlâ o tanıdık ifade vardı.
Çenesi kenetliydi.
Sanki baygın hâlde bile inat ediyordu.
Yaman bunu görünce istemsizce hırıltılı bir nefes verdi.

“…İnatçı kadın.”

Sonra hızlı adımlarla dışarı çıktı.
Arabaya kadar koştu.
Kapıyı açtı, Asena’yı arka koltuğa yatırdı.
Kendi de direksiyona geçti.
Motoru çalıştırdı.
Araba geceyi yararak hastaneye doğru fırladı.
Hastaneye vardıklarında hemşireler koşarak geldi.
Sedye getirdiler.
Yaman Asena’yı dikkatlice sedyeye koydu.
Doktorlar hemen içeri aldı.
Kapı kapandı.
Yaman koridorda kaldı.
İlk kez…
Beklemesi lazımdı.
Dakikalar geçiyordu.
Ama Yaman yerinde duramıyordu.
Koridorda ileri geri yürüyordu.
Yüzü karanlıktı.
Bir süre sonra bir doktor dışarı çıktı.

“Yakını mısınız?”

Yaman direkt cevap verdi.

“Evet.”

Doktor kısa bir baş salladı.

“Kurşun kalbinin olduğu yerden sıyırmış.”

Bir saniye durdu.

“Bir de yan tarafında yara var.”

Yaman’ın çenesi gerildi.

“Yaşayacak mı?”

Doktor birkaç saniye düşündü.

“Şimdilik durumu stabil.”

Bir anlık sessizlik oldu.
Sonra doktor ekledi:

“Ama hâlâ bilinci kapalı."

Yaman başını eğdi.

“Anladım."

(Yazarın iç ses; Diyosun?)

Doktor tekrar içeri girdi.
Kapı kapandı.
Koridorda yine sessizlik kaldı.
Yaman duvara yaslandı.
Gözlerini kapattı.
Ve ilk kez çok alçak bir sesle mırıldandı:

“…Sakın ölme Komutan.”

Saatler sonra…
Asena yoğun bakım odasında yatıyordu.
Yüzü solgundu.
Ama hâlâ aynıydı.
Çenesi kenetliydi.
Sanki bilinçsiz hâlde bile dünyaya meydan okuyordu.
Kapının önünde ise Yaman Dağ oturuyordu.
Hiçbir yere gitmiyordu.