Hayatımın Senaryosunu Kim Yazıyor? kitap kapağı

7. bölüm / 12

6. Bölüm: Aynı Bahçede

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 12Şu an: 6. Bölüm: Aynı Bahçede

6. BÖLÜM

Aynı Bahçede

Leo'nun hayatıma geri dönmesinin üzerinden birkaç gün geçmişti.

Birkaç gün.

Sadece birkaç gün olmasına rağmen sanki yıllardır yanımdaymış gibi hissetmeye başlamıştım.

Sabahları aynı evden çıkıyor, aynı yoldan okula gidiyor, aynı sınıfta oturuyorduk.

Bazen bunun gerçekten olduğuna hâlâ inanamıyordum.

Yedi yıl boyunca başka ülkelerde yaşamış olan ikizim şimdi yanı başımdaydı.

Üstelik yalnız değildi.

Alex de sınıfımıza gelmişti.

Ve ikisi çoktan kendi çevrelerini oluşturmaya başlamışlardı.

Özellikle Leo'nun Mehmet ve onun arkadaşlarıyla bu kadar kısa sürede yakınlaşması dikkatimi çekiyordu.

Ama bundan şikâyetçi değildim.

Aksine, Leo'nun okulda kendine bir yer bulması beni mutlu ediyordu.

O sabah evden çıkmadan önce çantamı hazırlarken ders programına baktım.

İlk iki ders beden eğitimiydi.

Bu, sınıftaki herkes için güzel bir haberdi.

Benim içinse daha da güzeldi.

Çünkü beden derslerinde saatlerce sırada oturmak yerine hareket etmeyi seviyordum.

Leo da bunu öğrenmiş olacak ki mutfaktan çıkarken bana baktı.

“Bugün beden var.”

“Biliyorum.”

“Futbol oynayacağız.”

“Sen ne ara bu kadar futbolcu oldun?”

Gülümsedi.

“Mehmetlerle oynayacağız.”

Başımı iki yana salladım.

Daha birkaç gün önce birbirlerini tanımayan insanların şimdi birlikte takım kurması bana hâlâ biraz komik geliyordu.

Ama hoşuma gidiyordu.

“İyi eğlenceler.”

“Sen ne yapacaksın?”

“Voleybol.”

“Kaybetme.”

“Sen önce kendi maçını kazan.”

Bana bakıp güldü.

“Anlaştık.”

Birlikte evden çıktık.

Okula doğru yürürken fazla konuşmadık.

Sabahın serinliği sokaklara yayılmıştı.

Okula yaklaştığımızda öğrenci kalabalığı da artmaya başlamıştı.

Bahçeye girdiğimiz anda Leo'nun yüzündeki ifade değişti.

Mehmet ve arkadaşları onu fark etmişti.

Leo doğrudan onların yanına gitti.

Ben ise Miray'ı gördüm.

Yanına yürüdüğümde yüzünde alışılmış o gülümseme vardı.

“Bugün beden.”

“Biliyorum.”

“İlk iki ders.”

“Daha iyi.”

Birlikte sınıfa çıktık.

---

İlk zil çaldığında beden öğretmenimiz sınıfa geldi.

Bizi uzun süre sınıfta tutmadan bahçeye çıkardı.

Okulun büyük bir spor salonu yoktu.

Beden derslerimiz bahçede yapılıyordu.

Bahçenin bir tarafında futbol oynanabilecek geniş bir alan vardı. Diğer tarafta ise voleybol için kullanılan saha bulunuyordu.

Öğretmen grupları ayırdı.

Erkekler futbol oynayacaktı.

Kızlar voleybol.

Leo çoktan Mehmet ve arkadaşlarının yanına gitmişti.

Birkaç saniye içinde takım oluşturdular.

Mehmet ona topu attı.

Leo topu ayağıyla kontrol edip geri gönderdi.

İkisinin hareketlerinden bile birbirlerine ne kadar çabuk alıştıkları belli oluyordu.

Ben de kızların yanına geçtim.

Miray, Melike, Melisa, Emine ve Elif Sena ile aynı tarafta yer aldım.

Voleybol topu elimdeyken bahçenin diğer tarafına baktım.

Erkekler maç için hazırlanıyordu.

Mehmet'in arkadaşlarından biri Leo'ya bir şey söyledi.

Leo güldü.

Sonra hepsi aynı anda sahaya dağıldı.

Öğretmen düdüğü çaldı.

Futbol maçı başladı.

Bizim tarafta da voleybol başladı.

İlk servis Melisa'dan geldi.

Top karşı tarafa geçti.

Karşıdan gelen topu Elif Sena karşıladı.

Melike pas verdi.

Ben topa vurup karşı sahaya gönderdim.

Top çizginin içine düştü.

“Bir!”

Hepimiz sevindik.

Karşı taraftan bir itiraz yükseldi.

“Daha başlamadık!”

Gülmeye başladık.

Bir yandan voleybol oynuyor, bir yandan bahçenin diğer tarafındaki futbol maçına göz atıyorduk.

Erkeklerin maçı giderek hızlanmıştı.

Leo topu Mehmet'e gönderdi.

Mehmet hiç beklemeden ileri taşıdı.

Birlikte hareket etmeleri dikkat çekiciydi.

Sanki uzun zamandır aynı takımda oynuyorlardı.

Mehmet topu yeniden Leo'ya gönderdi.

Leo kaleye doğru ilerledi.

Şut çekti.

Top direğin yanından geçti.

Mehmet ellerini başının üzerine koydu.

Leo da kahkaha attı.

Bizim tarafta Miray oyunun ortasında durup onlara baktı.

“Ne oldu?” diye sordum.

“Hiç.”

“Futbolu mu izliyorsun?”

“Hayır.”

“Emin misin?”

“Evet.”

Ama gözleri hâlâ futbol sahasındaydı.

Gülümsememi saklamak için önüme döndüm.

---

Bir süre sonra iki oyun da iyice kızıştı.

Bizim takımda herkes birbirine bağırarak pas istiyordu.

“Buraya!”

“Bana at!”

“Top!”

Birbirimizi dinlemeye çalışırken bazen aynı anda iki kişi topa koşuyor, bazen de kimsenin beklemediği bir anda top yere düşüyordu.

Ama eğleniyorduk.

Önemli olan da buydu.

Melisa'nın attığı servis karşı sahaya geçti.

Karşı takım topu karşıladı.

Top yeniden bize geldi.

Emine yükselip topu kurtardı.

Elif Sena pas verdi.

Ben geriye çekilip topa vurdum.

Top tam çizginin üzerine düştü.

Öğretmen sayı verdi.

Hepimiz sevinçle birbirimize sarıldık.

Tam o sırada bahçenin diğer tarafından bir ses geldi.

“ASYA!”

Başımı çevirdim.

Leo'ydu.

“Ne?”

“Biz öndeyiz!”

Gülerek ellerimi ağzıma götürdüm.

“Ben de kazanıyorum!”

Mehmet'in sesi duyuldu.

“Maç bitmeden konuşma!”

“Sen kendi maçına bak!”

Leo kahkaha attı.

Öğretmen düdüğü çaldı.

“Tamam, herkes oyununa!”

Yeniden sahaya döndük.

Ama gülümsemem hâlâ yüzümdeydi.

Leo'nun yeniden hayatımda olması böyle anları değerli hâle getiriyordu.

Çocukken de birbirimizle böyle yarışırdık.

Kim daha hızlı koşacak?

Kim önce eve varacak?

Kim kazanacak?

Yıllar geçmişti ama bazı şeyler hiç değişmemişti.

---

İlk dersin sonuna doğru futbol maçında Mehmet'in takımı öne geçti.

Leo'nun takım arkadaşlarından biri ona sarıldı.

Mehmet de gülerek Leo'nun omzuna vurdu.

Belli ki artık sadece sınıf arkadaşı değillerdi.

Gerçekten arkadaş olmuşlardı.

Hatta yakın arkadaş.

Leo'nun aralarına bu kadar hızlı girmesine şaşırmıyordum.

Onun insanlarla iletişim kurmak gibi doğal bir yeteneği vardı.

Bir süre sonra ikinci ders başladı.

Öğretmen takımları değiştirdi.

Biz yine voleybol oynamaya devam ettik.

Erkekler ise futbol maçına devam etti.

İkinci dersin ortalarında hava biraz daha ısınmıştı.

Hepimiz yorulmuştuk.

Ama kimse oyunu bırakmak istemiyordu.

Miray topu bana attı.

Ben karşılayıp Melike'ye gönderdim.

Melike topu yükseltti.

Elif Sena sert bir vuruş yaptı.

Top karşı tarafa düştü.

Sayımızdı.

Miray sevinçle bana sarıldı.

“Bu takım iyi oldu!”

“Daha ne olsun?”

“Bir de kaybetmesek.”

“Kaybetmeyeceğiz.”

O sırada gözüm istemeden futbol sahasına kaydı.

Mehmet topu sürüyordu.

Leo hemen yanında koşuyordu.

Mehmet topu Leo'ya bıraktı.

Leo bir anda hızlandı.

Karşılarındaki oyuncuyu geçip topu Mehmet'e geri verdi.

Mehmet kaleye doğru ilerledi.

Şut çekti.

Gol.

Erkeklerin tarafından büyük bir sevinç yükseldi.

Leo Mehmet'e sarıldı.

Diğerleri de yanlarına koştu.

Bir an hepsini izledim.

Mehmet'in yüzündeki mutluluk dikkatimi çekti.

Sonra gözlerimiz kesişti.

Birkaç saniye birbirimize baktık.

Mehmet gülümsedi.

Ben de gülümsedim.

Sonra top yeniden oyuna girdi.

Ben de kendi sahama döndüm.

---

Beden dersinin son dakikalarında hepimiz yorulmuştuk.

Saçlarım dağılmış, ellerim terlemişti.

Ama keyfim yerindeydi.

Son düdük çaldığında kızlar bir araya geldik.

Miray, Melike, Melisa, Emine, Elif Sena ve ben birbirimize bakıp gülmeye başladık.

Diğer tarafta ise Leo ve Mehmet hâlâ maç hakkında konuşuyordu.

Mehmet'in arkadaşları da yanlarındaydı.

Leo artık grubun bir parçası olmuştu.

Bunu görmek hoşuma gidiyordu.

Çünkü Leo'nun dönüşü sadece benim hayatımı değiştirmemişti.

Sınıfın içindeki dengeleri de değiştirmişti.

Yeni arkadaşlıklar kuruluyordu.

İnsanlar birbirlerini yeniden tanıyordu.

Ve bazıları birbirlerine diğerlerinden biraz daha farklı bakmaya başlamıştı.

Örneğin Miray'ın Alex'e baktığı gibi.

Ya da benim Mehmet'e bakarken henüz adını koyamadığım o tuhaf his gibi.

Henüz hiçbir şey kesin değildi.

Ama bir şeylerin başladığını hissediyordum.

Bazen büyük hikâyeler büyük olaylarla başlamazdı.

Bazen bir futbol maçında verilen pasla...

Bir voleybol sayısıyla...

Bir arkadaşın attığı gülümsemeyle...

Ya da kalabalığın içinde bir anlığına kesişen iki çift gözle başlardı.

Ben o gün bunların hiçbirinin nereye varacağını bilmiyordum.

Sadece bir şeyi biliyordum.

Hayatım, Leo'nun dönüşünden sonra eskisi gibi olmayacaktı.

Ve belki de...

Ben bunun değişmesini istemiyordum.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

24okunma 5beğeni 2yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…