24. bölüm · Gönül Uyanışı

- 22. Bölüm: Mahallede Dört Dost-

Hasret Oktay

Beklenen o büyük buluşma, bir cuma günü ikindi namazının ardından gerçekleşti. Muhammed, Adem ve Nuh; üçü birlikte sahaf dükkanının kapısından içeri adım attıklarında, Kerem rafları düzenliyordu. Ahmet Amca ise o her zamanki babacan tebessümüyle onları karşıladı. Dört eski dost, uzun aylar ve büyük fırtınaların ardından ilk kez aynı ahşap masanın etrafında, bu kez hırslardan ve unvanlardan arınmış olarak yan yana geldi.
Muhammed masaya bir kağıt bıraktı; bu, şirketin hisselerini hayır kurumlarına ve çalışanlara devretme planıydı. Adem ise Gururunu tamamen yenmiş bir şekilde Kerem’in elini sıktı: "Bize aklın sınırlarını ve kalbin genişliğini gösterdiğin için teşekkür ederim dostum. Biz de seninle aynı yola çıkmaya karar verdik." Nuh ise neyini çıkarıp masanın köşesine koydu; artık o eski kırgın hayaller bitmiş, yerini hakiki bir neşeye bırakmıştı.
Ahmet Amca, önlerine taze demlenmiş çayları bırakırken gözleri dolmuştu. "İşte hakiki zenginlik ve gerçek başarı budur evlatlarım," dedi sesi titreyerek. "Birbirinizin elini dünyalık için değil, ahiret için tuttunuz. Şimdi bu dükkan sadece bir kitapçı değil, sizin gönül uyanışınızın ilk medresesidir." Kerem, dostlarının gözlerindeki o nurlu ve samimi değişimi izlerken, verdiği o ilk radikal kararın ne kadar büyük bir hayra vesile olduğunu bir kez daha anladı.