67. bölüm · Gonca Lal

O Gün Hastanedeydim

... ...

Bölümler
1 🍊🐥Karakterlerler(1)🐥🍊 2 🍊🐥 Karakterlerler(2)🐥🍊 3 Beklenmedik An 4 Yavaş lan 5 Doktor Civanımm 6 Bulduk Seni 7 O Çocuk Kim? 8 Adres 9 Arkanı Dönme 10 13 Temmuz 11 Aras 12 Hazır Mısın? 13 Annen Yalan Söylüyor 14 Arasmış 15 Karşı Kaldırımdaki Çocuk 16 Tek Başına Gel 17 Nihayet 18 Yakalayın Şunu! 19 Hatırladım 20 Bir Kalbin Sessizliği 21 Kalbi Durdu 22 Bu Sefer Farklı 23 Uyandı 24 Bir Daha Korkutma Beni 25 Benim Bilmediğim Ne Var? 26 Kimin Kızıyım Ben? 27 Fotoğraf 28 O Bileklik 29 Şüphe 30 Cevapsız Sorular 31 Kızım 32 Nefes 33 Sesler 34 Uyanış 35 Kızım Benim 36 Gerçekler 37 Güvenme 38 Çığlık 39 Karanlık 40 Karahanlı 41 Kayıp 42 Ölü Adam 43 Onu Geri Verin 44 Oyun 45 İsim 46 Kapının Ardındaki 47 Güney'in Sırrı 48 Neden 49 Kamera Kayıtları 50 Eve Dönüyorsun 51 Emanet 52 Yalanlar 53 Kaçış 54 Mektup 55 İhanet 56 Savaş Alanı 57 Alp Bey'in Kızı 58 Gelen Misafirler 59 Şüphe 60 Saklanan Gerçekler 61 Teslim Edilen Bebek 62 Kaçırılan Gerçek 63 Kime Güveneceğim? 64 İkizim 65 Hatırlamıyor 66 Kimden Korkuyorsun? 67 O Gün Hastanedeydim 68 Hastane Kaçağı 69 ❗Önemli Duyuru📢 70 Gerçek Düşman 71 Gerçeğin İlk Parçası 72 Eve Dönüş 73 Bu Evde Sakinlik Yasak 74 Beklenmeyen Misafirler 75 Bir Adım Geç 76 Korkunun Adı 77 Siyah Zarf 78 İlk İpucu 79 Şüphe 80 Duyduklarım Gerçek Miydi? 81 İlk İhanet 82 Güven Kırılırsa 83 O Ses Kimin? 84 Dağılan Oda 85 Kerem 86 Yüz Yüze 87 Karar 88 Gerçek Ortaya Çıkıyor 89 Gerçeğin Son Perdesi 90 İhanetin Adı 91 Eve Dönüş 92 Biraz Normal 93 O Telefon 94 Kim Bu? 95 Söylenmeyenler 96 Sessizliğin İçindeki Ses 97 Sırrın Ardından 98 Ertesi Sabah 99 Boşver 100 Garip Enerji 101 Beş Dakika 102 Park Meselesi

Medya: Gonca ve Giray

🐥🍊

"Çetin o hastanedeydi."
...
Oda sessizliğe gömüldü.
Kimse konuşmadı.
Kimse nefes almıyormuş gibi görünüyordu.
Çetin'in yüzündeki gülümseme kayboldu.
Alp yavaşça oğluna döndü.
"Ne demek bu?"
diye sordu.
Çetin cevap vermedi.
Sadece Hakan'a baktı.
Uzun uzun.
Sonra derin bir nefes verdi.
"Evet."
dedi.
...
Bu cevap kimsenin beklediği cevap değildi.
Demir bir adım öne çıktı.
"Evet mi?"
"Evet."
"Yani oradaydın?"
"Evet."
Oda yeniden karıştı.
"Ne işin vardı?"
"Neden gittin?"
"Ne biliyorsun?"
"Konuş!"
Bir anda herkes aynı anda bağırmaya başladı.
Aras masaya vurdu.
"Gürültüyü kesin!"
Bu kez herkes sustu.
Benim kalbim hızlanıyordu.
Çünkü ilk kez...
O güne ait biri karşımızdaydı.
Ve konuşuyordu.
"Anlat."
dedi Alp.
Bu bir emir gibiydi.
Çetin başını salladı.
Sonra bana baktı.
"Doğduğun gün..."
Odadaki herkes dikkat kesildi.
"Babam beni hastaneye göndermişti."
Alp kaşlarını çattı.
"Ben mi gönderdim?"
"Hatırlamıyorsun."
"Hatırlamam gereken şeyi söyle."
Çetin birkaç saniye sustu.
Sonra devam etti.
"Bir tehdit vardı."
"Ne tehdidi?"
diye sordu Pars.
"Çakıcı ailesine karşı."
Oda sessizleşti.
Çetin pencereye yürüdü.
"Eğer o gün hastaneye gitmeseydim..."
Cümlesini tamamlamadı.
Ama herkes anladı.
Bir şey olmuştu.
Tam o sırada Hakan başını tuttu.
Acıyla yüzünü buruşturdu.
"Kan..."
dedi.
"Her yerde kan vardı."
Aras hemen yanına gitti.
"Hakan sakin ol."
Ama Hakan dinlemiyordu.
Gözleri boşluğa dalmıştı.
Sanki geçmişi yeniden yaşıyordu.
"Bir kadın ağlıyordu."
"Bir adam bağırıyordu."
"Sonra..."
Bir anda sustu.
Titremeye başladı.
"Hakan?"
Adam gözlerini bana çevirdi.
Ve söylediği şey...
Kalbimin sıkışmasına neden oldu.
"İki bebek vardı."
...
Sessizlik.
İki bebek.
Ben ve Giray.
Giray da donup kalmıştı.
İlk kez şaka yapmıyordu.
İlk kez ciddi görünüyordu.
"Sonra ne oldu?"
diye sordum.
Sesim titriyordu.
Hakan cevap vermeye çalıştı.
Ama başını tuttu.
Canı yanıyordu.
Çok.
"Hatırlamıyorum."
dedi.
"Hatırlamaya çalışıyorum."
"Olmuyor."
Bir anda odanın içindeki umut yeniden kırıldı.
Çünkü yine cevapsız kalmıştık.
Tam o sırada...
Timur'un telefonu çaldı.
Herkes dönüp ona baktı.
Timur ekrana baktı.
Sonra yüzü değişti.
Bir anda.
"Noldu?"
diye sordu Kartal.
Timur cevap vermedi.
Telefonu kulağına götürdü.
Kısa bir konuşma yaptı.
Sonra telefonu kapattı.
"Bir sorun var."
dedi.
Ben artık bu cümleden nefret ediyordum.
Gerçekten.
"Bu sefer ne oldu?"
diye sordu Demir.
Timur derin bir nefes aldı.
"Birisi eski hastane arşivine tekrar girmiş."
"Kim?"
"Bilmiyorum."
"Ama..."
O lanet kelime.
Yine.
Ama.
"Ama bu kez bir dosya silinmiş."
Kalbim sıkıştı.
"Hangi dosya?"
Timur bana baktı.
Sonra yavaşça söyledi.
"Doğum videosu."
...
Ne?
Oda buz kesti.
Çünkü eğer gerçekten bir doğum videosu varsa...
Belki de bütün gerçeği gösteriyordu.
Ve biri...
Tam gerçeğe yaklaşmışken...
Onu silmişti.
Ama Timur'un söyleyecekleri bitmemişti.
"Silinmiş."
dedi.
"Ama tamamen değil."
Demir hemen ayağa kalktı.
"Ne demek?"
Timur bilgisayarını açtı.
Ekrana baktı.
Ve yavaşça gülümsedi.
"Bir kısmını kurtardım."
...
Odadaki herkes aynı anda ekrana döndü.
Çünkü belki de...
On altı yıllık sır...
Bir videonun içinde saklıydı.

Devam Edecek...

🐥🍊🤍