37. bölüm · Gonca Lal
Güvenme
Medya; Bölüm Fotoğrafı
🐥🍊
"Beni öldürmeye çalışan kişi hastanenin içindeydi."
Ve hâlâ buradaydı.
Odanın içinde ölüm sessizliği vardı.
Kimse konuşmuyordu.
Kimse nefes almıyordu sanki.
Ben ise yatağın üzerinde oturmuş herkese bakıyordum.
Bir dakika.
Bu ne demekti şimdi?
Ben korku filmi mi yaşıyordum?
"Şaka yapıyorsunuz değil mi?"
dedim.
Kimse gülmedi.
Tamam.
Demek ki yapmıyorlarmış.
Hayat ne güzel.
Aliş yavaşça yanıma yaklaştı.
"Gonca..."
dedi.
"Ben korktum."
İlk defa.
Gerçekten ilk defa.
Aliş'in gözlerinde korku gördüm.
Bu çocuk normalde uçurumdan düşerken bile şaka yapardı.
Ama şimdi elleri titriyordu.
"Bir şey olmayacak."
dedim.
Aslında kendimi de ikna etmeye çalışıyordum.
Gökalp anında döndü.
"Oldu zaten."
dedi.
Ben sustum.
Çünkü haklıydı.
Kapı açıldı.
İçeri iki polis girdi.
Odanın içindeki herkes onlara baktı.
Aralarından biri Aras'a doğru yürüdü.
Elinde dosyalar vardı.
"Kamera kayıtlarını inceledik."
dedi.
Benim merak seviyesi:
%1000
Adam dosyayı açtı.
"Yüz görünmüyor."
dedi.
"Bütün güvenlik kameralarının kör noktasını kullanmış."
Demir kaşlarını çattı.
"Profesyonel."
dedi.
Polis başını salladı.
"Çok."
Ben yutkundum.
Bir dakika.
Profesyonel katil mi?
LAN BEN NE YAŞIYORUM?
Tam o sırada Aras'ın telefonu çaldı.
Ekrana baktı.
Sonra yüzü değişti.
Hemşirelerden biriydi.
Aras telefonu açtı.
"Noldu?"
Karşı taraf bir şey söyledi.
Ve Aras olduğu yerde dondu.
"Ne dedin?"
Odadaki herkes gerildi.
Aras telefonu kapattı.
Sonra bize döndü.
"Bir hemşire kaybolmuş."
...
Ne?
"Nasıl kaybolmuş?"
dedi Demir.
"Gece nöbetindeymiş."
"Sabah vardiyasında bulunamamış."
Oda tekrar sessizleşti.
Çünkü herkes aynı şeyi düşünüyordu.
Ya o kişi suçluysa?
Aynı dakikalarda...
Hastanenin bodrum katında.
Karanlık bir koridorda.
Bir kadın nefes nefese koşuyordu.
Üzerinde hemşire forması vardı.
Sürekli arkasına bakıyordu.
Ağlıyordu.
"Kurtarın beni..."
diye fısıldadı.
"Ne olur..."
Bir anda telefonunu çıkardı.
Titreyen ellerle bir numara çevirdi.
Telefon açıldı.
Kadın ağlayarak konuştu.
"Ben yapmadım."
"Yemin ederim ben yapmadım."
Karşı taraftaki kişi sessizdi.
Kadın daha çok ağlamaya başladı.
"Onlar beni zorladı."
"Ben sadece kabloları değiştirdim."
"Öldürmeye çalışmadım."
Sonra...
Kadının gözleri büyüdü.
Koridorun sonunda bir siluet vardı.
Uzun boylu.
Siyah giyinmişti.
Yavaş yavaş ona doğru yürüyordu.
Kadın geri çekildi.
"Hayır..."
diye fısıldadı.
"Yaklaşma."
Siluet durmadı.
Kadın koşmaya başladı.
Ama birkaç saniye sonra çığlığı bütün bodrum katında yankılandı.
"AAAAAAAH!"
Aynı anda...
Benim odamda.
Telefonum titredi.
Herkes dönüp bana baktı.
Bilinmeyen numara.
Kalbim sıkıştı.
Mesajı açtım.
Ve yüzümdeki bütün renk çekildi.
Çünkü mesajda sadece bir cümle yazıyordu.
"Bir sonrakinde kurtaramayacaklar."
Altında ise...
Benim yoğun bakımda çekilmiş bir fotoğrafım vardı.
🐥🍊
**************************************************
🐥🍊
Selammm milletttttt 💙💙💙
BÖLÜM NASILDIIII 😭😭😭
BU NE KAOSSSS 🔥🔥🔥
KAYIP HEMŞİRE 😱
TEHDİT MESAJI 😱
VE YOĞUN BAKIMDAN FOTOĞRAF 😱
Birisi Gonca'yı adım adım izliyorrrr 😭💔
Peki o gizemli kişi kim???
Hemşireye ne oldu???
Ve neden Gonca'nın peşinde???
Yorumlarda teorilerinizi bekliyorummm 💙🐥🍊
Yazım hatalarım varsa kusura bakmayınnn 💙
Şimdilik benden bu kadarrr 🌷
Seviliyorsunuzzz milleettttttt 💙
clap clap clapp 👏👏👏
🐥🍊
