31. bölüm · Gonca Lal

Kızım

... ...

Bölümler
1 🍊🐥Karakterlerler(1)🐥🍊 2 🍊🐥 Karakterlerler(2)🐥🍊 3 Beklenmedik An 4 Yavaş lan 5 Doktor Civanımm 6 Bulduk Seni 7 O Çocuk Kim? 8 Adres 9 Arkanı Dönme 10 13 Temmuz 11 Aras 12 Hazır Mısın? 13 Annen Yalan Söylüyor 14 Arasmış 15 Karşı Kaldırımdaki Çocuk 16 Tek Başına Gel 17 Nihayet 18 Yakalayın Şunu! 19 Hatırladım 20 Bir Kalbin Sessizliği 21 Kalbi Durdu 22 Bu Sefer Farklı 23 Uyandı 24 Bir Daha Korkutma Beni 25 Benim Bilmediğim Ne Var? 26 Kimin Kızıyım Ben? 27 Fotoğraf 28 O Bileklik 29 Şüphe 30 Cevapsız Sorular 31 Kızım 32 Nefes 33 Sesler 34 Uyanış 35 Kızım Benim 36 Gerçekler 37 Güvenme 38 Çığlık 39 Karanlık 40 Karahanlı 41 Kayıp 42 Ölü Adam 43 Onu Geri Verin 44 Oyun 45 İsim 46 Kapının Ardındaki 47 Güney'in Sırrı 48 Neden 49 Kamera Kayıtları 50 Eve Dönüyorsun 51 Emanet 52 Yalanlar 53 Kaçış 54 Mektup 55 İhanet 56 Savaş Alanı 57 Alp Bey'in Kızı 58 Gelen Misafirler 59 Şüphe 60 Saklanan Gerçekler 61 Teslim Edilen Bebek 62 Kaçırılan Gerçek 63 Kime Güveneceğim? 64 İkizim 65 Hatırlamıyor 66 Kimden Korkuyorsun? 67 O Gün Hastanedeydim 68 Hastane Kaçağı 69 ❗Önemli Duyuru📢 70 Gerçek Düşman 71 Gerçeğin İlk Parçası 72 Eve Dönüş 73 Bu Evde Sakinlik Yasak 74 Beklenmeyen Misafirler 75 Bir Adım Geç 76 Korkunun Adı 77 Siyah Zarf 78 İlk İpucu 79 Şüphe 80 Duyduklarım Gerçek Miydi? 81 İlk İhanet 82 Güven Kırılırsa 83 O Ses Kimin? 84 Dağılan Oda 85 Kerem 86 Yüz Yüze 87 Karar 88 Gerçek Ortaya Çıkıyor 89 Gerçeğin Son Perdesi 90 İhanetin Adı 91 Eve Dönüş 92 Biraz Normal 93 O Telefon 94 Kim Bu? 95 Söylenmeyenler 96 Sessizliğin İçindeki Ses 97 Sırrın Ardından 98 Ertesi Sabah 99 Boşver 100 Garip Enerji 101 Beş Dakika 102 Park Meselesi

Medya: Narin

🐥🍊

"Gonca..."
"...kızım."
Telefon elimden kayıp yere düştü.
Kulaklarım uğuluyordu.
Nefes alamıyordum.
Kalbim göğsümün içinde delirmiş gibi atıyordu.
Ne demişti o kadın?
Kızım mı?
Kızım?
KIZIM MI?
Ben birkaç saniye boyunca hareketsiz kaldım.
Yere düşen telefona bakıyordum.
Sanki telefon değil de bomba düşmüştü.
Çünkü hayatımın içine bırakılmıştı resmen.
Tam o sırada annem kapıyı açtı.
"Gonca?"
dedi.
Ben kafamı kaldırdım.
Yüzüme baktığı an rengi attı.
Çünkü ağlıyordum.
Farkında bile değildim.
Ama ağlıyordum.
"Ne oldu?"
dedi hemen.
Yanıma geldi.
Omuzlarımdan tuttu.
"Kim aradı?"
Ben cevap veremedim.
Sadece telefonu gösterdim.
Annem telefonu aldı.
Ekrana baktı.
Ve...
Yüzü değişti.
İlk kez.
Hayatım boyunca ilk kez.
Annemin korktuğunu gördüm.
Gerçek anlamda korktuğunu.
Eli titredi.
Dudakları titredi.
Ve o an anladım.
O numarayı tanıyordu.
"Anne."
dedim.
Sessizlik.
"Kimdi o?"
Sessizlik.
"Anne."
Bu kez sesim yükselmişti.
"Kimdi o kadın?"
Annem gözlerini kapattı.
Sanki yıllardır kaçtığı bir şey sonunda onu yakalamıştı.
"Şu an konuşamayız."
dedi.
Ben ayağa kalktım.
"Dalgamı geçiyorsun?"
"Hayır."
"Bir kadın beni arıyor."
"Kızım diyor."
"Sen tanıyorsun."
"Ve bana konuşamayız mı diyorsun?"
Annem ağlamaya başladı.
Ben donup kaldım.
Çünkü annem kolay kolay ağlayan biri değildi.
Özellikle benim yanımda.
Ama şimdi gözlerinden yaşlar akıyordu.
Tam o sırada kapı açıldı.
Babam içeri girdi.
Ali Meşe.
Beni büyüten adam.
Bana ilk bisikleti alan adam.
İlk kez okulun önünde bekleyen adam.
İlk kez hastanede elimden tutan adam.
Babam.
Ya da...
Ben öyle sanıyordum.
İçeri girer girmez ortamı anladı.
Annemi gördü.
Beni gördü.
Yerdeki telefonu gördü.
Ve yüzü düştü.
"Bitti."
dedi annem.
Babam gözlerini kapattı.
"Serpil..."
"Bitti Ali."
dedi.
"Artık saklayamayız."
Ben artık hiçbir şey anlamıyordum.
Sanki herkes aynı filmi izlemişti.
Bir ben kaçırmıştım.
"NEYİ SAKLAYAMIYORSUNUZ?"
diye bağırdım.
İkisi de sustu.
"Ben neyi bilmiyorum?"
"Kimdi o kadın?"
"Demir kim?"
"Aras kim?"
"O bileklik ne?"
"Niye herkes bana garip davranıyor?"
"Niye herkes benden bir şey saklıyor?"
Oda sessizleşti.
Ben nefes nefese kalmıştım.
Kalbim ağrımaya başlamıştı.
Ama umurumda değildi.
İlk kez.
Gerçekten umurumda değildi.
Babam yavaşça yanıma geldi.
Ellerimi tuttu.
Ellerinin titrediğini hissedebiliyordum.
"Gonca..."
dedi.
Sesi çatladı.
Benim güçlü babamın sesi çatladı.
"Biz seni çok sevdik."
dedi.
Ve o an...
Kalbim duracak gibi oldu.
Çünkü o cümle...
Bir veda gibiydi.
Bir açıklama gibiydi.
Bir son gibiydi.
"Gonca."
dedi tekrar.
"Biz..."
Tam konuşacağı sırada telefonum tekrar çaldı.
Hepimiz ekrana baktık.
Bir mesaj gelmişti.
Bilinmeyen numaradan.
Mesajı açtım.
Ve dünyam durdu.
Çünkü mesajda tek bir fotoğraf vardı.
Küçük bir kız çocuğu.
Elinde sarı oyuncak ördek.
Dağınık saçlar.
Kocaman bir gülümseme.
Ve yanında...
Genç bir kadın.
Bir adam.
Ve on tane erkek çocuk.
Fotoğrafın altında ise tek cümle yazıyordu.
"Yuvana hoş geldin Gonca Karahanlı."
Telefon elimden düştü.
Bir kez daha.
Bu kez gerçekten.
Çünkü artık kaçabileceğim hiçbir yer kalmamıştı.

🐥🍊

**************************************************

🐥🍊

Selammm milletttttt 💙💙💙

BÖLÜM NASILDIĞĞĞ 😭😭😭

GONCA KARAHANLI GERÇEĞİ RESMEN KAPIYA DAYANDIII 👀🔥

Ve o fotoğraftaki 10 erkek çocuk kimmm???

Demir'in kardeşleri???

Yoksa başka biri mi???

Bir sonraki bölümde sırlar yavaş yavaş açılmaya başlayacakkk 😭💔

Teorilerinizi yorumlara bırakmayı unutmayınnn 💙🌷

Yazım hatalarım varsa kusura bakmayınnn 💙

Şimdilik benden bu kadarr.

Seviliyorsunuzzz milleettttttt 💙

clap clap clapp 👏👏👏

🐥🍊