41. bölüm · Gonca Lal

Kayıp

... ...

Bölümler
1 🍊🐥Karakterlerler(1)🐥🍊 2 🍊🐥 Karakterlerler(2)🐥🍊 3 Beklenmedik An 4 Yavaş lan 5 Doktor Civanımm 6 Bulduk Seni 7 O Çocuk Kim? 8 Adres 9 Arkanı Dönme 10 13 Temmuz 11 Aras 12 Hazır Mısın? 13 Annen Yalan Söylüyor 14 Arasmış 15 Karşı Kaldırımdaki Çocuk 16 Tek Başına Gel 17 Nihayet 18 Yakalayın Şunu! 19 Hatırladım 20 Bir Kalbin Sessizliği 21 Kalbi Durdu 22 Bu Sefer Farklı 23 Uyandı 24 Bir Daha Korkutma Beni 25 Benim Bilmediğim Ne Var? 26 Kimin Kızıyım Ben? 27 Fotoğraf 28 O Bileklik 29 Şüphe 30 Cevapsız Sorular 31 Kızım 32 Nefes 33 Sesler 34 Uyanış 35 Kızım Benim 36 Gerçekler 37 Güvenme 38 Çığlık 39 Karanlık 40 Karahanlı 41 Kayıp 42 Ölü Adam 43 Onu Geri Verin 44 Oyun 45 İsim 46 Kapının Ardındaki 47 Güney'in Sırrı 48 Neden 49 Kamera Kayıtları 50 Eve Dönüyorsun 51 Emanet 52 Yalanlar 53 Kaçış 54 Mektup 55 İhanet 56 Savaş Alanı 57 Alp Bey'in Kızı 58 Gelen Misafirler 59 Şüphe 60 Saklanan Gerçekler 61 Teslim Edilen Bebek 62 Kaçırılan Gerçek 63 Kime Güveneceğim? 64 İkizim 65 Hatırlamıyor 66 Kimden Korkuyorsun? 67 O Gün Hastanedeydim 68 Hastane Kaçağı 69 ❗Önemli Duyuru📢 70 Gerçek Düşman 71 Gerçeğin İlk Parçası 72 Eve Dönüş 73 Bu Evde Sakinlik Yasak 74 Beklenmeyen Misafirler 75 Bir Adım Geç 76 Korkunun Adı 77 Siyah Zarf 78 İlk İpucu 79 Şüphe 80 Duyduklarım Gerçek Miydi? 81 İlk İhanet 82 Güven Kırılırsa 83 O Ses Kimin? 84 Dağılan Oda 85 Kerem 86 Yüz Yüze 87 Karar 88 Gerçek Ortaya Çıkıyor 89 Gerçeğin Son Perdesi 90 İhanetin Adı 91 Eve Dönüş 92 Biraz Normal 93 O Telefon 94 Kim Bu? 95 Söylenmeyenler 96 Sessizliğin İçindeki Ses 97 Sırrın Ardından 98 Ertesi Sabah 99 Boşver 100 Garip Enerji 101 Beş Dakika 102 Park Meselesi

Medya: Abi Kardeş Fotoğrafımız

🐥🍊

"Demir'i bulamıyoruz."
Odanın içindeki bütün sesler sustu.
Ben sustum.
Aras sustu.
Hatta kalbim bile birkaç saniyeliğine ne yapacağını şaşırdı.
"Nasıl yani?"
dedim.
Aras telefonu sıktı.
"Telefonu kapalı."
"Koridor kameralarında görünmüyor."
"Koruması da yanında değil."
İçime kötü bir his çöktü.
Çünkü tanıdığım kadarıyla Demir Karahanlı...
Ortalıktan kaybolacak biri değildi.
Ortalığı kaybettirirdi.
Kendisi kaybolmazdı.
Tam o sırada kapı açıldı.
Pars içeri girdi.
Yüzü kapkaraydı.
"Arabası bulundu."
dedi.
Oda buz kesti.
"Nerede?"
dedi Aras.
"Hastanenin arka tarafında."
Pars'ın sesi sertleşti.
"Kapısı açık."
"Kan var."
...
Benim kalbim hızlandı.
Monitör ötmeye başladı.
BİP
BİP
BİP
"Gonca sakin."
dedi Aras.
Nasıl sakin olayım?
Adamı daha yeni tanımıştım.
Daha yeni öğrenmiştim kardeşim olduğunu.
Şimdi ortadan kayboluyordu.
Bir saat sonra...
Hastane tam anlamıyla savaş alanına dönmüştü.
Polisler.
Koruma ekipleri.
Karahanlı adamları.
Herkes bir yerlere koşuyordu.
Ben ise odadan çıkamıyordum.
Çünkü...
Hasta olmak bazen çok sinir bozucu.
Millet aksiyon yaşıyor.
Ben serumla tavan izliyorum.
Hayat adil değil.
Tam o sırada telefonum titredi.
Bilinmeyen numara.
Yine.
İçim buz kesti.
Mesajı açtım.
Ve nefesim durdu.
Çünkü bu kez yazı yoktu.
Fotoğraf vardı.
Demir'in fotoğrafı.
Ellerinden biri sandalyeye kelepçelenmişti.
Yüzünde kan vardı.
Ve bilinçsiz görünüyordu.
"ARAS!"
diye bağırdım.
Odaya herkes doluştu.
Telefonu gösterdim.
Demir'in fotoğrafını görünce herkesin yüzü değişti.
Pars küfür etti.
Murat masaya yumruk attı.
Boran'ın yüzü bembeyaz oldu.
Aras telefonu aldı.
Sonra fotoğrafı büyüttü.
Birkaç saniye baktı.
Ve dondu.
"Ne oldu?"
dedim.
Aras cevap vermedi.
Fotoğrafı Demir'in diğer kardeşlerine gösterdi.
Bu kez onların da yüzü değişti.
"İmkânsız."
dedi Murat.
"Hayır."
dedi Pars.
"Bu olamaz."
Ben çıldırmak üzereydim.
"Ne oluyor?!"
diye bağırdım.
Sonunda Aras bana baktı.
Ve söyledi.
"Bu fotoğraf..."
"Karahanlı Konağı'nda çekilmiş."
...
Ne?
Oda sessizleşti.
Çünkü bu şu anlama geliyordu.
Demir'i kaçıran kişi...
Karahanlı ailesinden biriydi.
Ya da...
Ailenin içine girebilecek kadar yakındı.
Aynı dakikalarda...
Bilinmeyen bir yerde.
Demir yavaşça gözlerini açtı.
Başının içi zonkluyordu.
Ellerini hareket ettirmeye çalıştı.
Ama bağlıydı.
Karşısında bir sandalye vardı.
Ve sandalyede oturan biri.
Yüzü karanlıktaydı.
Demir gözlerini kıstı.
"Kimsin?"
dedi.
Karşıdaki kişi güldü.
Sessiz.
Ürpertici.
Sonra ayağa kalktı.
Ve ışığa doğru yürüdü.
Demir'in gözleri büyüdü.
İlk kez.
Gerçekten ilk kez korkmuş görünüyordu.
"Sen..."
dedi.
"İmkânsız."
Karşıdaki kişi hafifçe gülümsedi.
Ve söyledi.
"Ben öldü sanılıyordum Demir."
Demir'in yüzündeki bütün renk çekildi.
Çünkü karşısındaki kişi...
Yıllar önce öldüğü söylenen biriydi.

🐥🍊

**************************************************

🐥🍊

Selammm milletttttt 💙💙💙

BÖLÜM NASILDIIII 😭😭😭

DEMİR KAÇIRILDIIII 😱😱😱

VE FOTOĞRAF KARAHANLI KONAĞINDAN GELDİİİ 😱🔥

Ama asıl bomba sonda patladıııı 💣💣💣

DEMİR KARŞISINDA KİMİ GÖRDÜ?! 😭

ÖLDÜ SANILAN KİŞİ KİM?! 👀👀👀

Yorumlarda teorilerinizi bekliyorummm 💙🐥🍊

Yazım hatalarım varsa kusura bakmayınnn 💙

Şimdilik benden bu kadarrr 🌷

Seviliyorsunuzzz milleettttttt 💙

clap clap clapp 👏👏👏

🐥🍊