78. bölüm · Gonca Lal

İlk İpucu

... ...

Bölümler
1 🍊🐥Karakterlerler(1)🐥🍊 2 🍊🐥 Karakterlerler(2)🐥🍊 3 Beklenmedik An 4 Yavaş lan 5 Doktor Civanımm 6 Bulduk Seni 7 O Çocuk Kim? 8 Adres 9 Arkanı Dönme 10 13 Temmuz 11 Aras 12 Hazır Mısın? 13 Annen Yalan Söylüyor 14 Arasmış 15 Karşı Kaldırımdaki Çocuk 16 Tek Başına Gel 17 Nihayet 18 Yakalayın Şunu! 19 Hatırladım 20 Bir Kalbin Sessizliği 21 Kalbi Durdu 22 Bu Sefer Farklı 23 Uyandı 24 Bir Daha Korkutma Beni 25 Benim Bilmediğim Ne Var? 26 Kimin Kızıyım Ben? 27 Fotoğraf 28 O Bileklik 29 Şüphe 30 Cevapsız Sorular 31 Kızım 32 Nefes 33 Sesler 34 Uyanış 35 Kızım Benim 36 Gerçekler 37 Güvenme 38 Çığlık 39 Karanlık 40 Karahanlı 41 Kayıp 42 Ölü Adam 43 Onu Geri Verin 44 Oyun 45 İsim 46 Kapının Ardındaki 47 Güney'in Sırrı 48 Neden 49 Kamera Kayıtları 50 Eve Dönüyorsun 51 Emanet 52 Yalanlar 53 Kaçış 54 Mektup 55 İhanet 56 Savaş Alanı 57 Alp Bey'in Kızı 58 Gelen Misafirler 59 Şüphe 60 Saklanan Gerçekler 61 Teslim Edilen Bebek 62 Kaçırılan Gerçek 63 Kime Güveneceğim? 64 İkizim 65 Hatırlamıyor 66 Kimden Korkuyorsun? 67 O Gün Hastanedeydim 68 Hastane Kaçağı 69 ❗Önemli Duyuru📢 70 Gerçek Düşman 71 Gerçeğin İlk Parçası 72 Eve Dönüş 73 Bu Evde Sakinlik Yasak 74 Beklenmeyen Misafirler 75 Bir Adım Geç 76 Korkunun Adı 77 Siyah Zarf 78 İlk İpucu 79 Şüphe 80 Duyduklarım Gerçek Miydi? 81 İlk İhanet 82 Güven Kırılırsa 83 O Ses Kimin? 84 Dağılan Oda 85 Kerem 86 Yüz Yüze 87 Karar 88 Gerçek Ortaya Çıkıyor 89 Gerçeğin Son Perdesi 90 İhanetin Adı 91 Eve Dönüş 92 Biraz Normal 93 O Telefon 94 Kim Bu? 95 Söylenmeyenler 96 Sessizliğin İçindeki Ses 97 Sırrın Ardından 98 Ertesi Sabah 99 Boşver 100 Garip Enerji 101 Beş Dakika 102 Park Meselesi

Medya: Gonca Lal

🐥🍊

Bahçedeki siyah kutunun içinden çıkan takip cihazına bakıyorduk.
Ekranda hâlâ aynı isim yazıyordu.
GONCA KARAHANLI
Timur cihazı dikkatlice eline aldı.
"Bu cihaz sıradan bir takip cihazı değil."
"Nesi farklı?" diye sordu Mahir.
"Kalp ritmini, konumu ve hareketlerini anlık olarak kaydediyor."
Aras'ın yüzü ciddileşti.
"Yani Gonca'nın geçirdiği atakları bile görebiliyorlar."
"Maalesef."
İçimi tarif edemediğim bir korku kapladı.
Yıllardır...
Biri beni izliyordu.
Kutuyu incelemeye devam eden Timur bir anda durdu.
"Demir."
"Bir şey buldum."
Herkes ona döndü.
Kutunun kapağının iç kısmını gösterdi.
İç tarafta çok küçük bir sembol kazınmıştı.
İlk bakışta fark edilmeyecek kadar küçüktü.
Pars gözlerini kıstı.
"Bu ne?"
Hakan bir adım öne çıktı.
Sembolü görünce yüzündeki ifade değişti.
"Hayır..."
Mahir hemen ona döndü.
"Tanıyor musun?"
Hakan birkaç saniye sustu.
Sonra yavaşça başını salladı.
"Evet."
"Bu sembolü yıllar önce görmüştüm."
"Nerede?"
"Askerdeyken."
Salondaki herkes sessizleşti.
Hakan derin bir nefes aldı.
"Yaklaşık on altı yıl önce yürüttüğümüz gizli bir operasyonda."
"Bu sembol..."
"...kendilerine Gölge diyen bir örgüte aitti."
Demir kaşlarını çattı.
"Terör örgütü mü?"
"Hayır."
"Onlardan daha tehlikeli."
"O zaman?"
"Parayla çalışan..."
"...kimlikleri olmayan..."
"...insan kaçıran..."
"...suikast düzenleyen profesyonel bir yapı."
Narin'in eli titremeye başladı.
"Onların Gonca'yla ne işi olabilir?"
Hakan cevap vermedi.
Çünkü cevabı o da bilmiyordu.
Timur cihazın hafızasını incelemeye devam etti.
"Burada eski kayıtlar var."
"Ekrana yansıt."
Dosyalar tek tek açılmaya başladı.
Tarih...
Saat...
Konum...
Hepsi eksiksizdi.
Sonra...
Timur bir dosyada durdu.
"Bu ilginç."
"Ekrana getir."
Dosya açıldı.
Ekranda sadece tek bir satır vardı.
HEDEF HÂLÂ AİLENİN İÇİNDE.
Salonda derin bir sessizlik oluştu.
"Bu ne demek?"
diye sordum.
Kimsenin cevabı yoktu.
Demir yavaşça konuştu.
"Belki bizi korkutmak için yazılmıştır."
Timur başını iki yana salladı.
"Hayır."
"Bu sistem kendi içinde not bırakıyor."
"Yani bunu cihazın sahibi yazmış."
Pars kollarını bağladı.
"Demek ki hâlâ içeriden bilgi alan biri var."
Bu cümle odanın havasını değiştirdi.
Akşam olmuştu.
Kimse eskisi gibi konuşmuyordu.
Güney bile sessizdi.
Normalde sürekli şakalaşan ev, ilk kez bu kadar sessizdi.
Ben balkona çıktım.
Göğsümde hafif bir ağrı vardı.
İlaçlarımı içmiştim.
Derin nefes almaya çalışıyordum.
Tam o sırada aşağıda bir hareket gördüm.
Kartal...
Bahçede tek başına dolaşıyordu.
"Bu saatte ne yapıyor?"
Merak edip biraz daha eğildim.
Kartal eğildi.
Çimlerin arasından küçük siyah bir şey aldı.
Az önce bulduğumuz kutuya çok benziyordu.
Etrafına baktı.
Kimsenin olmadığını görünce cebine koydu.
Kalbim hızlandı.
"Hayır..."
diye fısıldadım.
"Yoksa..."
Tam o anda arkamdan Demir'in sesi geldi.
"Gonca."
İrkilerek arkamı döndüm.
"Ne yapıyorsun?"
"Aşağıya bakıyordum."
Demir balkona çıktı.
Ben tekrar bahçeye baktığımda...
Kartal ortada yoktu.
Sanki birkaç saniye içinde buhar olmuştu.
İçime garip bir his çöktü.
Belki gördüğüm şey çok masumdu.
Belki de değildi.
Ama ilk kez...
Aileden biri hakkında şüphe duymuştum.
Ve bu his...
Kalbimdeki ağrıdan bile daha ağırdı.

Devam edecek...

🐥🍊🌟