68. bölüm · Gonca Lal

Hastane Kaçağı

... ...

Bölümler
1 🍊🐥Karakterlerler(1)🐥🍊 2 🍊🐥 Karakterlerler(2)🐥🍊 3 Beklenmedik An 4 Yavaş lan 5 Doktor Civanımm 6 Bulduk Seni 7 O Çocuk Kim? 8 Adres 9 Arkanı Dönme 10 13 Temmuz 11 Aras 12 Hazır Mısın? 13 Annen Yalan Söylüyor 14 Arasmış 15 Karşı Kaldırımdaki Çocuk 16 Tek Başına Gel 17 Nihayet 18 Yakalayın Şunu! 19 Hatırladım 20 Bir Kalbin Sessizliği 21 Kalbi Durdu 22 Bu Sefer Farklı 23 Uyandı 24 Bir Daha Korkutma Beni 25 Benim Bilmediğim Ne Var? 26 Kimin Kızıyım Ben? 27 Fotoğraf 28 O Bileklik 29 Şüphe 30 Cevapsız Sorular 31 Kızım 32 Nefes 33 Sesler 34 Uyanış 35 Kızım Benim 36 Gerçekler 37 Güvenme 38 Çığlık 39 Karanlık 40 Karahanlı 41 Kayıp 42 Ölü Adam 43 Onu Geri Verin 44 Oyun 45 İsim 46 Kapının Ardındaki 47 Güney'in Sırrı 48 Neden 49 Kamera Kayıtları 50 Eve Dönüyorsun 51 Emanet 52 Yalanlar 53 Kaçış 54 Mektup 55 İhanet 56 Savaş Alanı 57 Alp Bey'in Kızı 58 Gelen Misafirler 59 Şüphe 60 Saklanan Gerçekler 61 Teslim Edilen Bebek 62 Kaçırılan Gerçek 63 Kime Güveneceğim? 64 İkizim 65 Hatırlamıyor 66 Kimden Korkuyorsun? 67 O Gün Hastanedeydim 68 Hastane Kaçağı 69 ❗Önemli Duyuru📢 70 Gerçek Düşman 71 Gerçeğin İlk Parçası 72 Eve Dönüş 73 Bu Evde Sakinlik Yasak 74 Beklenmeyen Misafirler 75 Bir Adım Geç 76 Korkunun Adı 77 Siyah Zarf 78 İlk İpucu 79 Şüphe 80 Duyduklarım Gerçek Miydi? 81 İlk İhanet 82 Güven Kırılırsa 83 O Ses Kimin? 84 Dağılan Oda 85 Kerem 86 Yüz Yüze 87 Karar 88 Gerçek Ortaya Çıkıyor 89 Gerçeğin Son Perdesi 90 İhanetin Adı 91 Eve Dönüş 92 Biraz Normal 93 O Telefon 94 Kim Bu? 95 Söylenmeyenler 96 Sessizliğin İçindeki Ses 97 Sırrın Ardından 98 Ertesi Sabah 99 Boşver 100 Garip Enerji 101 Beş Dakika 102 Park Meselesi

Medya: Çakıcı Ailesi

🐥🍊

Gece saat ikiyi geçmişti.
Hastane koridorları sessizdi.
Hemşireler nöbet değiştiriyordu.
Doktorlar odalarındaydı.
Ve ben...
Yatağımda tavana bakıyordum.
Artık bu hastaneden nefret etmeye başlamıştım.
İki aydır burada gibiydim.
Gerçi iki ay değildi.
Ama bana öyle geliyordu.
Kapı yavaşça açıldı.
Kafamı çevirdim.
Demir.
Pars.
Murat.
Üçü de içeri girmişti.
Şüpheli şüpheli etrafa bakıyorlardı.
Kaşımı kaldırdım.
"Ne yapıyorsunuz?"
Demir kapıyı kapattı.
"Seni kaçırıyoruz."
...
"Ne?"
Pars ciddi ciddi başını salladı.
"Evet."
Murat da aynı ciddiyetle ekledi.
"Planımız hazır."
Ben birkaç saniye onlara baktım.
Sonra gülmeye başladım.
"Şaka yapıyorsunuz."
"Hayır."
"Yapıyorsunuz."
"Yapmıyoruz."
"Yapıyorsunuz."
"Yapmıyoruz."
"Tamam."
Bir an durdum.
"Peki nasıl kaçacağız?"
Üçünün de yüzü aynı anda aydınlandı.
Demir:
"İşte bu bizim kız."
On dakika sonra...
Tekerlekli sandalyedeydim.
Başımda şapka vardı.
Yüzümde maske vardı.
Üzerimde battaniye vardı.
Kendimi suç filmi içindeki kaçak mafya gibi hissediyordum.
Koridorda ilerliyorduk.
Tam çıkış kapısına yaklaşmıştık ki...
"DEMİR KARAHANLI!"
Arkasından bağıran sesi duyunca hepimiz durduk.
Aras.
Koşarak geliyordu.
Yanında Kartal.
Timur.
Ve Güney.
"Ne yapıyorsunuz siz?"
Demir hiç istifini bozmadı.
"Seni ilgilendirmez."
"Hastayı kaçırıyorsun!"
"Yanlış."
Demir omuz silkti.
"Kardeşimi eve götürüyorum."
Aras sinirden delirecek gibiydi.
"Kalbi hâlâ tam düzelmedi."
"Ben bakarım."
"Sen doktor musun?"
"Hayır."
"O zaman sus."
Tam kavga büyüyecekken...
Koridorun sonundan başka sesler geldi.
Bir sürü ayak sesi.
Bir sürü insan.
Herkes dönüp baktı.
Ve...
Çakıcı ailesi.
Tamamı.
Alp.
Devin.
Çetin.
Buğra.
Çakır.
Davut.
Ediz.
Ilgaz.
Giray.
Baturay.
Hepsi gelmişti.
Benim başım ağrımaya başladı.
"Allah'ım..."
dedim.
"Bir aileyi idare edemiyorum."
Giray sırıttı.
"Merak etme."
"Artık iki ailen var."
"Bu hiç yardımcı olmadı."
Koridor bir anda savaş alanına döndü.
Demir ve Çetin birbirine bakıyordu.
İkisi de geri adım atmıyordu.
Alp ve Mahir telefonla konuşuyordu.
Muhtemelen birbirlerine bağırıyorlardı.
Aras doktorluğu unutmuştu.
Pars sabrını unutmuştu.
Sarp ise olayları videoya çekiyordu.
"Belgesel yapacağım."
dedi.
Ben derin nefes aldım.
Sonra kalbim sıkıştı.
Biraz.
Çok değil.
Ama hissettim.
Ve o an...
Koridorun diğer ucunda duran siyah kapüşonlu adamı gördüm.
Kimse fark etmemişti.
Sadece ben.
Adam birkaç saniye bana baktı.
Sonra arkasını döndü.
Ve kayboldu.
Ama gitmeden önce...
Elindeki yüzüğü gördüm.
Yüzüğün üzerinde tek bir sembol vardı.
Bir kurt başı.
Ve nedense...
O sembolü daha önce görmüş gibi hissettim.
Ama nerede gördüğümü hatırlamıyordum.
Ve bu his...
İçime hiç iyi şeyler söylemiyordu.

Devam Edecek...

🐥🍊🔥