38. bölüm · Gonca Lal

Çığlık

... ...

Bölümler
1 🍊🐥Karakterlerler(1)🐥🍊 2 🍊🐥 Karakterlerler(2)🐥🍊 3 Beklenmedik An 4 Yavaş lan 5 Doktor Civanımm 6 Bulduk Seni 7 O Çocuk Kim? 8 Adres 9 Arkanı Dönme 10 13 Temmuz 11 Aras 12 Hazır Mısın? 13 Annen Yalan Söylüyor 14 Arasmış 15 Karşı Kaldırımdaki Çocuk 16 Tek Başına Gel 17 Nihayet 18 Yakalayın Şunu! 19 Hatırladım 20 Bir Kalbin Sessizliği 21 Kalbi Durdu 22 Bu Sefer Farklı 23 Uyandı 24 Bir Daha Korkutma Beni 25 Benim Bilmediğim Ne Var? 26 Kimin Kızıyım Ben? 27 Fotoğraf 28 O Bileklik 29 Şüphe 30 Cevapsız Sorular 31 Kızım 32 Nefes 33 Sesler 34 Uyanış 35 Kızım Benim 36 Gerçekler 37 Güvenme 38 Çığlık 39 Karanlık 40 Karahanlı 41 Kayıp 42 Ölü Adam 43 Onu Geri Verin 44 Oyun 45 İsim 46 Kapının Ardındaki 47 Güney'in Sırrı 48 Neden 49 Kamera Kayıtları 50 Eve Dönüyorsun 51 Emanet 52 Yalanlar 53 Kaçış 54 Mektup 55 İhanet 56 Savaş Alanı 57 Alp Bey'in Kızı 58 Gelen Misafirler 59 Şüphe 60 Saklanan Gerçekler 61 Teslim Edilen Bebek 62 Kaçırılan Gerçek 63 Kime Güveneceğim? 64 İkizim 65 Hatırlamıyor 66 Kimden Korkuyorsun? 67 O Gün Hastanedeydim 68 Hastane Kaçağı 69 ❗Önemli Duyuru📢 70 Gerçek Düşman 71 Gerçeğin İlk Parçası 72 Eve Dönüş 73 Bu Evde Sakinlik Yasak 74 Beklenmeyen Misafirler 75 Bir Adım Geç 76 Korkunun Adı 77 Siyah Zarf 78 İlk İpucu 79 Şüphe 80 Duyduklarım Gerçek Miydi? 81 İlk İhanet 82 Güven Kırılırsa 83 O Ses Kimin? 84 Dağılan Oda 85 Kerem 86 Yüz Yüze 87 Karar 88 Gerçek Ortaya Çıkıyor 89 Gerçeğin Son Perdesi 90 İhanetin Adı 91 Eve Dönüş 92 Biraz Normal 93 O Telefon 94 Kim Bu? 95 Söylenmeyenler 96 Sessizliğin İçindeki Ses 97 Sırrın Ardından 98 Ertesi Sabah 99 Boşver 100 Garip Enerji 101 Beş Dakika 102 Park Meselesi

Medya: Bölüm Fotoğrafı

🐥🍊

"Bir sonrakinde kurtaramayacaklar."
Mesajı tekrar okudum.
Sonra tekrar.
Sonra tekrar.
Yok.
Hâlâ aynı yazıyordu.
Keşke okudukça değişseydi.
Mesela:
"Şaka yaptım Gonca."
"İyi geceler."
Falan yazsaydı.
Ama hayır.
Hayat bana hiçbir zaman bu kadar nazik davranmamıştı.
Elimdeki telefon titriyordu.
Ya da ben titriyordum.
Tam emin değildim.
"Gonca?"
dedi Gökalp.
Kimse nefes almıyordu sanki.
Telefonu yavaşça Demir'e uzattım.
Demir mesajı gördü.
Yüzündeki ifade değişmedi.
Ama gözleri...
Gözleri karardı.
Çok karardı.
Aras da telefonu aldı.
Mesajı okudu.
Sonra fotoğrafa baktı.
"Bu fotoğraf..."
dedi.
"Yoğun bakımın içinden çekilmiş."
Odanın içindeki hava buz kesti.
Çünkü bu şu demekti:
Birisi beni sadece takip etmiyordu.
Birisi bana ulaşabiliyordu.
Aliş küfür etti.
Batu elini saçlarına götürdü.
Sülü yerinde duramıyordu.
Gökalp ise sadece bana bakıyordu.
Sanki bir saniyeliğine gözünü ayırsa başıma bir şey gelecekmiş gibi.
Tam o sırada...
Koridordan koşma sesleri geldi.
Sonra bağrışmalar.
Sonra çığlıklar.
Herkes kapıya döndü.
Bir hemşire ağlayarak koridordan geçti.
Arkasından polisler koşuyordu.
Demir kapıya yöneldi.
"Noldu?"
diye bağırdı.
Kimse cevap vermedi.
Sonra bir polis memuru durdu.
Yüzü bembeyazdı.
"Bodrum katta biri bulundu."
dedi.
Aras'ın yüzü gerildi.
"Kim?"
Polis yutkundu.
"Kayıp hemşire."
...
Ben istemsizce ürperdim.
"İyi mi?"
diye sordum.
Kimse cevap vermedi.
Ve cevap vermemeleri cevaptı zaten.
Yarım saat sonra.
Ben odada kalmıştım.
Diğerleri dışarıdaydı.
Olanları öğrenmeye çalışıyorlardı.
Oda ilk kez sessizdi.
Garip şekilde huzursuz edici bir sessizlik.
Telefonuma baktım.
Mesaj hâlâ oradaydı.
Bir sonrakinde kurtaramayacaklar.
Yutkundum.
İlk kez...
Gerçekten korkuyordum.
Çünkü bu kişi şaka yapmıyordu.
O sırada kapı açıldı.
Başımı kaldırdım.
Doktor Civan içeri girdi.
Üzerinde beyaz önlüğü vardı.
Ama yüzü her zamankinden farklıydı.
Yorgun görünüyordu.
"Herkes nerede?"
diye sordu.
"Olay olmuş."
dedim.
"Biliyorum."
Sonra sessizce yatağımın yanına oturdu.
Birkaç saniye konuşmadık.
Sonunda bana baktı.
"Korkuyor musun?"
diye sordu.
Normalde "yok canım ne korkacağım" falan derdim.
Ama bu kez yalan söyleyemedim.
"Evet."
dedim.
"Hem de çok."
İlk kez sesim titredi.
Doktor Civan birkaç saniye bana baktı.
Sonra beklemediğim bir şey yaptı.
Elini uzatıp başımı okşadı.
"Korkman normal."
dedi.
"Ama yalnız değilsin."
Nedense...
Bu cümle içime dokundu.
Belki de ilk kez güçlü görünmeye çalışmaktan yorulmuştum.
Tam o sırada...
Kapı tekrar açıldı.
İçeri Aras girdi.
Yüzü bembeyazdı.
Bu iyi değildi.
Hiç iyi değildi.
"Ne oldu?"
dedim.
Aras birkaç saniye sustu.
Sonra bana baktı.
"Bulduk."
dedi.
Kalbim hızlandı.
"Neyi?"
Aras derin nefes aldı.
"Yoğun bakım kayıtlarını silen kişinin kim olduğunu bulduk."
Oda sessizleşti.
Ben nefesimi tuttum.
Gökalp.
Demir.
Aliş.
Batu.
Sülü.
Hepsi kapıda durmuş bizi izliyordu.
Aras yavaşça konuştu.
"İsmini öğrendik."
"Kim?"
diye fısıldadım.
Aras'ın gözleri bir anlığına kapının önünde duran Doktor Civan'a kaydı.
Sonra tekrar bana döndü.
Ve söyledi.
"Birisi hastanenin içinden yardım etmiş."
"Ve o kişi..."
Tam o sırada koridorun ışıkları söndü.
Bütün hastane karanlığa gömüldü.
Bir saniye.
İki saniye.
Üç saniye.
Sonra...
Koridorun sonundan bir silah sesi duyuldu.
PAT!
Çığlıklar yükseldi.
Ve aynı anda odamın kapısı yavaşça açılmaya başladı...

🐥🍊

**************************************************

🐥🍊

Selammm milletttttt 💙💙💙

Bölüm nasıldııı 😭😭😭

IŞIKLAR GİTTİİİ 😱

SİLAH SESİ GELDİİİ 😱

VE KAPI AÇILIYORRR 😭💔

Peki kapıdaki kim???

Yoğun bakım olayında hastaneden yardım eden kişi gerçekten kim???

Gonca güvende mi???

Yorumlarda teorilerinizi bekliyorummm 👀🔥

Yazım hatalarım varsa kusura bakmayınnn 💙

Şimdilik benden bu kadarrr 🌷

Seviliyorsunuzzz milleettttttt 💙

clap clap clapp 👏👏👏

🐥🍊