34. Final(part 1)

Melih AKKAN & Ela BEKTAŞ

İyi okumalarrrr

•••

8 ay sonra

Sevgilimm:
Yavrum
Bak hazır mısın
Geliyorum

Siz:
Melih bi dur ya
Ne bu acele
Yangından mal kaçırır gibi

Sevgilimm:
Seni acil görmem lazım
Önce benim görmem lazım
Hem bu kına niye kızlara özel oluyor
Merak ediyorum ben

Siz:
Aşkım sende geleceksin ya
Sonlara doğru

Sevgilimm:
Ben hep senin yanında olmak istiyorum
hiç ayrılmayalım

Siz:
Melih başlamayalım yine

Sevgilimm:
Tamam sustum yavrum
önce ben göreceğim ama seni

Siz:
Tamam önce sen göreceksin
Neredesin sen

Sevgilimm:
Kuaförün önünde

Siz:
Ne
Oha ne ara geldin

Sevgilimm:
Gülüm gece uyku uyuyamadım ben
Sen ne diyorsun

Siz:
Melih kına bana yakılacak aşkım
Sen niye heyecanlanıyorsun

Sevgilimm:
Konu sen olunca
Heyecanlanmamak elimde değil

Siz:
Sen varya inşallah evlenince
değişmezsin

Sevgilimm:
Tövbe güzelim ne gördüysen o
Tabi daha da iyi eğitebilirsin
Ama kötüsü olamaz

Siz:
tamam beğendim alıyorum

Sevgilimm:
Al beni
Geleyim mi içeri

Siz:
tamam aşkım ilk sen göreceksin
Ama bekle
Şimdi değil

Sevgilimm:
Ya yavrum bu bizim eşşekler
Beni çağrıyor
Seni görmeden gidemem

Siz:
Az kaldı üstümü
Giyiyorum

Sevgilimm:
Erkek yok dimi

Siz:
Yok var Melih
Giyinmeme yardım ediyorlar

Sevgilimm:
Ela
Vallaha dalarım içeriye
Yapma şöyle şakalar güzelim

Siz:
İyi be
Sen kontrol ettin mi

Sevgilimm:
Ettim ettim
Ben sözümü tutarım kırmızı giyenleri
Atıyoruz kınadan

Siz:
HDOWODJSOSKS
Melih ya

Sevgilimm:
Söyle yavrum

Siz:
Yerim seni

Sevgilimm:
Bu kadar az kalmışken
Şimdi olmaz

Siz:
Şimdi namuslu mu kesildin başıma

Sevgilimm:
Yavrum yarın nikah var
Bari yaklaşmışken
Boşa günah kazanmayalım

Siz:
Allah Allah
Şaşırtıyorsun melih bey

Sevgilimm:
Elam

Siz:
Efendim

Sevgilimm:
Dini nikahı bu akşam mı kıysak

Siz:
Kudurdun sen

Sevgilimm:
Evet
Daha bu hiçbir şey
Yarını bekle

Siz:
Melih korkutuyorsun beni

Sevgilimm:
Korkma güzelim
Canın yanmayacak

Siz:
LAN SUSSANA
BAK SEN ÇOK PİSLEŞTİN

Sevgilimm:
Tamam tamam
Vallaha bir şey demedim
Geleyim mi

Siz:
Melih
Uğursuzluk getirirmi ki

Sevgilimm:
O uğuru sikerim aşkım
Geliyorum ben

Siz:
Gel hadi

•••

Kabinde Melih'i bekliyordum. Bugün benim kına gecem vardı. KPSS'de atanmamın hemen ardından hiç vakit kaybetmeden evlenmeye karar vermiştik. Zaten uzatmaya hiç gerek yoktu; artık her sabah gözlerimi onun yanında açmak, her günümü Melih'le geçirmek istiyordum.

Melih o gün Tolga'yı dövdükten sonra karakoldan bir ay uzaklaştırma almıştı. İlk başta ona çok kızmış, kendini tehlikeye attığı için söylenmiştim ama o bir aylık süreç bizim işimize çok yaramıştı.O süre boyunca birlikte inanılmaz güzel vakit geçirmiştik. Ders çalışırken bana yardımcı olmuş, ben saatlerce kütüphanede pineklerken bir an olsun yanımdan ayrılmamıştı. Melih olmasaydı belki de bu sınavı kazanamazdım; o her anlamda benim ruhuma da hayatıma da en büyük ilaçtı.

Aynadan son kez üzerimdeki kırmızı kınalığı ve saçlarımı kontrol ederken kapının kapanma sesini duydum. Ardından içeri doğru gelen o tanıdık, hızlı adım sesleri yankılandı.

Giyinmeme yardım eden kızlar işleri biter bitmez ortalıktan kaybolmuşlardı. Annem ile Hatice teyze ise "Yıllardır gittiğimiz mahalle kuaförünü asla aldatmayız!" diyerek bizimle gelmemişlerdi. Bizim kızlar da en önce hazırlanıp dışarıda, arabada beni beklemek üzere aşağı inmişlerdi.

Arkamda duran adım seslerini hissettiğim an hızla arkamı döndüm.

Gelmişti işte...

Beni gördüğü an baştan aşağı ağır ağır süzdü; yüzü anında garip, büyülenmiş bir ifade aldı. Sanırım gördüğü şeyin gerçekliğine inanamıyordu ki gözlerini sıkıca kapatıp tekrar açtı.

"Yavrum..." dedi. Yanıma adımlayıp ellerini belime doladı, ardından kulağıma doğru eğilip fısıldadı: "Çok güzelsin."

Kıkırtıyla karışık bir gülüşle, "Sen de çok yakışıklısın..." dedim ve ekledim: "...ve bayağı kuduruksun."

Söylediğim şeyle dudakları kıvrıldı. "Sana özel," diye mırıldandı ve dudaklarıma ufak, tatlı bir öpücük bıraktı.

"Melih!" dedim sitemkar bir sesle. "Makyajım bozulacak, öpme!"

"Tamam güzelim," dedi geriye doğru bir adım atarken. "Bozulmadı, bozulmadı..." Yüzünü tekrar yüzüme yaklaştırıp bakışlarını dogrudan dudaklarıma dikti. "Cık, valla bozulmamış," diyerek kendini onayladı ve daha ben ne olduğunu anlayamadan dayanamayıp dudaklarıma bir öpücük daha kondurdu.

Ondan kaçmaya çalışarak, "Rahat dur!" dedim. O sırada bakışlarım dudaklarına kaydı ve benden bulaşan o canlı kırmızı ruju gördüm. "Aşkım, dudağın..." derken elimle yüzünü işaret ettim.

Melih ellerini dudağına götürüp hemen yanımızdaki aynadan kendine baktı. "Siktir..." diye mırıldandı kendi kendine. Eliyle silmeye çalıştı ama sürttükçe ruju yüzüne daha çok bulaştırıyordu.

Makyaj masasında duran ıslak mendil paketinden bir tane çekip Melih'e doğru yaklaştım. Tam dudaklarını silecektim ki tek eliyle bileğimi tutup beni durdurdu.

"Son bir kez daha..." deyip anında dudaklarıma yapıştı. Hareket ederse makyajımı berbat edeceğini bildiğinden dudaklarını ayırmadan bir süre öylece bekledi. Geri çekildiğinde kollarını tekrar belime doladı. "Şimdi silebilirsin."

Söylediği şeye gülüp tek elimle omzundan destek alarak dudaklarını silmeye başladım.

"Elam?" dedi mendil neredeyse ağzının içine girecekken.

"Hm?"

"Seni çok seviyorum, biliyorsun değil mi?"

"Cık," dedim, dudaklarını itinayla silmeye devam ederek. "Melih... Şimdi ben kınalık giydim diye sen ümitlenmedin değil mi?"

Söylediğim şeyle adam şoka girdi, anında benden uzaklaştı. "Nasıl yani?" dedi yüzündeki o katı korkuyla.

"Şaka yapıyorum!" dedim, bu kadar ciddiye alıp alınacağını tahmin etmeyerek. "TikTok'ta bir akımdı sadece."

Rahat bir nefes verip kollarını yeniden belime sardı. "Yapma şöyle şeyler, şakası bile hiç güzel değil."

Onu başımla onaylayarak mendille dudağındaki son lekeyi de temizledim.

"Elam?"

"Efendim?"

"Ben de bir akım biliyorum, çekelim mi?"

"Ne?" dedim merakla.

"Kız okuduğu kitaba ışınlanıyor hani..."

Donup kaldım. Bunu nereden biliyordu ki? Akımda kız okuduğu kitabın smut sahnesine ışınlanıyor ve kitabı kapattığı an o sahneyi bizzat yaşıyordu!

"Melih!" dedim şaşkınlıkla. "Sen neler izliyorsun Allah aşkına?"

"Karşıma çıkıyor güzelim, ben ne yapayım?"

"Sen iyice arsızlaşmışsın!" Kollarının arasından sıyrılarak aynadan son kez kendimi kontrol ettim. Artık çıkma vakti gelmişti.

Melih'e döndüğümde yüzünde muzip bir sırıtış hâkimdi.

"Hadi," dedim aceleyle. "Geç kalacağız, kızlar dışarıda ağaç oldu."

Yanından geçip gidecekken beni belimden yakaladı. "Semih götürdü onları."

Beni kendine çekip sıkıca sarıldı, yüzünü gömleğinin üzerinden boynuma gömdü. "Sen bana o gün tişörtünü vermemiştin," dedi anında. Sesi boğuk çıkıyordu. "Farklı bir şekilde borcunu ödemek zorundasın."

Benden biraz ayrılıp gözlerini gözlerime kenetledi. "Ömür boyu yanımda kalarak ödeyeceksin o borcu."

"Ödeyeceğim..." dedim içtenlikle.

Bana sıcacık bir gülümseme sunduğunda hızla elimi tuttu. "Gidelim," dedi.

"Gidelim aşkım," diyerek onu onayladım. Benden 'aşkım' kelimesini her duyduğunda nasıl etkilendiğini, o sert duruşunun nasıl yumuşadığını gizleyemiyordu.

Birlikte kuaförden çıktığımızda arabanın kapısını benim için açtı. Kınalığımla rahatça oturduğumdan emin olduktan sonra kapımı kapatıp sürücü koltuğuna geçti. Elbisem kabarık değildi bu yüzden içinde çok rahattım.Arabayı çalıştırmadan önce elimi tutup üzerine derin bir öpücük kondurdu.

Buradan direkt kına mekanına geçecektik. Melih beni bıraktıktan sonra arkadaşlarıyla kendi arasında takılacaktı.

"Melih," dedim yönümü tamamen ona çevirerek.

"Söyle yavrum?" Bakışları yoldan ayrılıp kısa aralıklarla bana kayıyordu.

"Siz şimdi erkeklerle eğlence yapacaksınız ya... Öyle bokunu falan çıkarmayın, tamam mı?"

Demek istediğim şey malumdu; dansöz, karı kız işleri... Melih'ten adı gibi emindim ama karakoldaki bazı arkadaşlarının devreleri pek güven vermiyordu. O da ne demek istediğimi anında anlamış olmalı ki yüzünde tatlı bir tebessüm belirdi.

"İçin rahat olsun güzelim, öyle bir şey olamaz."

"Nasıl olamaz Melih ya? Arkadaşların seni dinlemeyip getirirse?"

"Yavrum, olmayacak öyle bir şey. Benim günümde öyle bir işe kalkışmak biraz sıkar."

Söylediği şeyle içim rahatlamıştı. Yüzümdeki o endişeli ifadenin dağıldığını görünce boştaki eliyle elimi kenetleyip güven verici bir şekilde gülümsedi.

"Güzelim... Beni kınada bir köşeye oturtsan, ben sadece seni izlesem olmaz mı?"

Ona kızgın bir bakış attım. "MELİH!"

Yüzündeki gülümseme solarken, "Son bir kez şansımı deneyeyim demiştim," diye mırıldandı.

Kızgın ifademi silip yatıştırıcı bir ses tonuyla konuştum: "Aşkım..."

Bakışları anında beni buldu, dudakları kıvrıldı. "Bir daha söylesene."

"Aşkım," diye tekrarladım. Buna cilve mi deniyordu bilmiyorum ama Melih'i tamamen etkisi altına aldığı açıktı.

"Yanında ruj var mı?"

Sorduğu alakasız soruyla kaşlarımı çattım. "Yok," dedim şaşırarak.

Araba düz yolda ilerlerken birden sağa kırıp mağazaların olduğu sokağa girdi. Bir kozmetik mağazasının önünde durdu. "Bekle, geliyorum," deyip bir şey söylememe fırsat vermeden arabadan indi.

Birkaç dakika sonra elinde kırmızı bir rujla arabaya geri bindi. Tek elinde rujla arabayı çalıştırdı. Ne yapmaya çalıştığını kesinlikle anlamıyordum.

"Melih, ne yapıyorsun?"

"Bir şey yok aşkım, biraz işimiz var."

Sessiz kaldım ama merakım tavan yapmıştı. Araba boş, tenha bir ara sokağa girdiğinde tekrar konuştum: "Melih geç kalacağız! Niye bu sokağa girdin?"

"Geç kalmayacağız," dedi. Sesi son derece sakindi; ben ise onun aksine geç kalma korkusuyla kıvranıyordum.

Arabayı Çıkmaz bir sokakta durdurup etrafı kontrol etti. Elindeki ruju torpidoya attıktan sonra bana doğru eğildi. "Güzelim," dedi bakışlarını dudaklarıma kaydırarak. "Bana güveniyor musun?"

Usulca başımla onu onayladım. "Güzel..." diye fısıldadı kendi kendine.

Geri çekilip kendi koltuğunu geriye doğru yatırdı. Bakışları tekrar beni bulduğunda, "Gel," dedi emir verircesine.

"Melih saçmalama!" dedim şaşkınlıkla. "Herkes bizi bekliyor!"

Verdiğim cevap üzerine öne doğru uzandı ve güçlü kollarıyla belimin iki yanından kavrayıp beni bir anda kucağına oturtu.

"Melih!" diye cırladım reflexle.

"Güzelim özür dilerim ama ben dayanamıyorum..."dediği an elleri belimdeyken dudaklarıma yapıştı.

Öpüşü ilk başlarda sert ve aç olsa da, birkaç saniye sonra yerini derin ve sakin bir ritme bıraktı. Ben de daha fazla karşı koyamayıp ona ayak uydurmaya başladım. Kucağında kıpırdandıkça Melih'in boğazından kısık sesler yükseliyordu; zorlandığı her halinden belliydi.

Öpüşmemiz, nefessiz kalıp geri çekilmesiyle son buldu. Dudakları tamamen kırmızıya boyanmıştı ve inanılmaz komik görünüyordu. Sanırım benim durumum da ondan farksız değildi.

"Şu görünüşün..." Sesi hırıltılı ve derinden geliyordu. "...beni baştan çıkarıyor."

Tam tekrar bana yaklaşacaktı ki ellerimle göğsünden itip sırtını koltuğa yapıştırdım. "Yeter Melih!" dedim hareketlenerek.

Belimdeki tutuşu sertleşti. "Hareket etme," dedi; sesi zorlandığını açıkça belli ediyordu.

"Melih, hareket etmeden yan koltuğa nasıl geçebilirim?"

Olduğu yerde doğrulup başını göğsüme yasladı. "Biraz böyle kalalım... Ben seni geçireceğim."

Onu onaylayıp elimi ensesindeki saçlarına götürdüm ve yavaşça okşadım. Geçen birkaç dakikanın ardından beni dikkatlice yan koltuğa bıraktı. Torpidodan iki tane ıslak mendil çıkardı; biriyle kendisi, diğeriyle ben dudaklarımızı silmeye başladık.

Demek ki ruju sırf bu yüzden almıştı! Masadaki ruju elime alıp paketini açmaya çalışırken Melih elimden ruju çekip aldı.

"Ya Melih, versene!"

"Ben süreceğim."

Dudaklarıma yaklaşıp ruju sürmeden önce küçük, masum bir öpücük kondurdu. Ardından büyük bir dikkatle ruju sürdü. Birazcık taşırmıştı ama onun elinden olduğu için hiç önemli değildi.

Ruju tekrar torpidoya attıktan sonra kına mekanına doğru sürmek üzere arabayı çalıştırdı

•••

Melihe karşı şöyleyiz