10

Alarmı susturmak için telefonumu elime aldım ve annemin beni 5 kere aradığını gördüm. Geri aramak için numarasını tuşladım, bir kaç kere çaldıktan sonra telefon açıldı. "Günaydın oğlum" iç çekip konuştum, "günaydın anne." "Biz yola çıktık, geri dönüyoruz, haber vermek için aramıştım seni. İstediğin bir şey var mı?" Yataktan kalkarken cevap verdim "hayır yok. Erken dönüyorsunuz." "Evet işler erken bitti. Her neyse akşam okuldan baban alacak seni, evde görüşürüz." "Görüşürüz anne" diyip telefonu kapattım. Gelmelerini istemiyordum açıkcası. Hiçbir zaman anlaşamıyorduk onlarla, özellikle babamla. Sürekli kavga ederdik.

Banyoya gidip elimi yüzümü yıkadım ve mutfağa geçtim, bugün kahvaltı yapasım yoktu o yüzden soğuk kahve yapıp sigara içmek için balkona çıktım. Salıncağa oturdum ve kahvemdem bir yudum alıp sigaramı yaktım. Karşı binaya, minho'nun balkonuna baktım. Oradaydı ne yaptığını çok da göremesemde bir şeylerle meşguldü, aldırış etmedim ve sigara içmeye devam ettim.

.
.
.

Tam evden çıkacakken telefonumun çalmasıyla kapının önünde durdum, arayan kişiyi gördüğümde ellerim hafiften titremeye başladı, açmadım. Açamazdım, o cesaret bende yoktu çünkü. Telefonu sessize alıp evden çıktım ve seungminleri beklemeye başladım. Sokağın başında onları görünce yalandan bir gülümseme takındım, yanıma gelmelerini bekledim.

"Günoo~" gülerek gelen jeongini görünce keyfim yavaştan yerine gelmeye başlamıştı. Hepsine günaydın dedim ve okula doğru yürümeye başladık.

.
.
.

Öğre arası gelmişti, kantinde oturup hem yemek yiyor hem de sohbet ediyorduk. Aklıma gelen şeyle konuşmalarını böldüm. "Annem aradı sabah, yola çıkmışlar, geliyorlarmış. Akşam babam alacakmış beni." Yemeği ağzıma atarken konuştum. "Erken gelmişker mehmet" felixin söylediğiyle gülümsedim. "Aynen, bende anlamadım. Neyse haberiniz olsun diye söyledim, ayrıca..." sustum. Hepsi ciddiliğimden dolayı suratıma bakmaya başladı. "Beni evden çıkmadan önce, şey, yuta aradı." Hepsi 'ne?' Dedi yüksek bir sesle. Kantinde gürültü çok olduğu için kimsenin dikkatini çekmemişti en azından. "Evet, açmadım. Açamadım daha doğrusu." "O piç hangi hakla arıyor seni amına koyim?" Seungminin sorduğu soruyla bilmiyorum anlamında kafamı sağa sola salladım. "Mesaj attıysa görmedim, çıkışta öğreniriz artık atıp atmadığını, düşündüğüm şey, acaba geri mi döndü"

Jeongin alaycı bir ses tonuyla konuştu " ya da sikecek birini bulamamıştır." Haklıydı, ne zaman boşta kalsa beni arıyordu kabul etmiyordum tabii ki ama bunu sürekli olarak yapması canımı acıtıyordu. "Galiba, geri dönmüş de olabilir." Yuta bizimle aynı yerde oturuyordu o zamanlar. Ayrıldıktan sonra japonyaya taşınmıştı, o günden sonra da onu bir daha görmemiştim. "Neyse, dert etmeyelim şimdi bunu. Akşam napıyoruz?" Felix'in konuyu kapatmaya çalıştığı belliydi. "Klasik, gölet, takılmaca. Değişiklik olsun diyen varsa konuşsun" seungmin cevap verdi. Üçümüz yok dedik ve tekrar gölete gitme kararı aldık.

.
.
.

Çıkış zili çaldığında okulun bahçesine inmiştik. Telefonumu açmamla birlikte bir sürü bildirim yağmıştı ekranıma. Babam beni bir kere aramış yuta ise neredeyse 10 kere aramış ve bir sürü mesaj atmıştı. Babamı aradım ve okuldan çıktığımı, karşı caddede onu beklediğimi söyledim, o da bana 5 dakikaya evden çıkacağını söyledi. "Yuta yazmış." Dediğimde hepsi birden bana döndü. "Ne demiş?" Diye sordu felix, "bakmadım, eve geçince bakıcam. Size ss atarım" dedim. Görüşürüz diyip el salladım ve karşı caddeye geçtim, üçünü de gözden kaybolana kadar izledim ve babamı beklemeye başladım. Omzumda bir el hissettim ve arkamı döndüm. "Selam, han."

O, gerçekten o. Gelmiş, geri dönmüş. Neden döndü ki, hangi yüzle beni arıyor ki? Hangi yüzle bana dokunabiliyor.

"Yuta?" Kaşlarımı çatarak konuştum ve omzumda ki elini sertçe indirdim. "Ne işin var senin burada? Ve sabahtan beri beni neden arıyorsun? Açmıyorsam vardır bir bildiğim dimi?" Birkaç adım geri giderek sormuştum sorularımı. "Hiç, bilirsin aile işleri falan filan, döndüğümü sana haber vermek istemiştim sadece, takılırız diye düşünmüştüm." Gözünü kırptı. Sinirle güldüm "hah. Ne diyorsun ben sen? Kafan mı güzel oğlum? Siktir git başıma iş açacaksın en sonunda." Sırtımı ona döndüm, yüzünü bile görmek istemiyordum şuanda. Omzumdan tutup beni kendine çevirmesiyle kaşlarım iyice çatılmıştı. "Ama han~ neden böyle yapıyorsun ki şimdi? Seninle bir geçmişimiz var nasıl olsa. Bence hala takılabiliriz." Kafasını sağa doğru eğdi ve gülümsedi. Omzumda ki ellerini bu sefer daha sert bir şekilde indirdim ve konuşmaya başladım.

"Pardon da sen bana şuan bir teklif mi sunuyorsun? Orospu muyum lan ben? Ne diyorsum sen kendine gel." Omzunu itmemle sarsıldı ve saçını düzeltti. "Ah hadi ama han~ burada senden başka kimsem yok, bari bir şans versen?" İşaret parmağını yüzümün önüne getirdi. "Çek o elini şimdi götüne sokmama az kaldı. Git başımdan yuta, inan görmek isteyeceğim en son kişi bile değilsin." Parmağını yüzümden çektim ve yine ittirdim onu. Bu sefer daha çok sarsıldı, sinirlenmiş olmalı bileğimi tuttu ve yüzüme doğru eğildi, "beni bir daha itersen olacaklardan ben sorumlu değilim han."

"Jisung a bir daha isteği dışında dokunursan sana olacaklardan da ben sorumlu değilim."

Arkamda beliren sesle irkildim. Sesinden az cok kimin olduğunu anladığım halde onu görmek istiyordum. Yavasça arkamı döndüm, minho. Yuta'ya sinirli bir şekilde bakıyordu, eli omzumda, başparmağıyla okşuyordu.

.
.
.

Hadi bir sürpriz patlatayim dedim 3 bolum birden attim benden iyi yazar yok aglcm.
Neyse kaos zamani arkadaslar en sevdigim🏃♀️💨
Oy vermeyi unutmayinn^^