Victoriam'ın notu

Victoria'dan...

Eğer bu satırları okuyorsanız, demek ki benimle birlikte bu yolun sonuna kadar yürüdünüz.

Bu hikâye sadece yaşadıklarımın değil, aynı zamanda kendimi bulma yolculuğumun hikâyesiydi. Kim olduğumu, nereden geldiğimi ve neden bu kadar eksik hissettiğimi anlamaya çalıştığım uzun bir yol...

Biliyorum ki herkesin hayatında bir benlik yolculuğu vardır. Hepimiz bir gün kendimize "Ben gerçekten kimim?" diye sorarız. Kimimiz bu cevabı kolay bulur, kimimiz ise yıllarca arar. Benim yolculuğum biraz daha zordu. Çünkü geçmişimi hatırlamıyordum. Hafızamı değil, sanki kendimi kaybetmiştim. Aynaya baktığımda gördüğüm kişiyi tanıyor ama ona ait hiçbir anıyı hissedemiyordum.

Bazen insan, en büyük savaşını başkalarıyla değil, kendi içinde verir. Ben de öyle yaptım. Korktum, düştüm, yeniden ayağa kalktım. Bazen vazgeçmek istedim ama her seferinde devam edecek küçük de olsa bir neden buldum.

Bu kadar sayfa boyunca benimle yürüyen, benimle gülen, benimle üzülen, umut eden ve her gerçeği benimle birlikte öğrenen herkese teşekkür ederim. Siz olmasaydınız bu yolculuk yalnızca bana ait olurdu. Ama şimdi bu hikâyenin bir parçası sizsiniz.

Bu yol bana çok önemli bir şey öğretti.

Hayatınızdaki insanların değerini, onlar yanınızdayken bilin. Çünkü bazı vedalar, geri dönüşü olmayan kapılar gibidir. O kapı kapandıktan sonra söylenmeyen sözler, sarılmayan insanlar ve ertelenen sevgiler insanın içinde ömür boyu taşınan bir yük olur.

Ben bunu Noah sayesinde öğrendim.

Onun yokluğu bana, varlığının ne kadar büyük bir hediye olduğunu öğretti. Bana söylediği son sözler bile kendisi için değildi. Hepsi beni korumak, beni ayakta tutmak içindi. Bazen gerçek sevgi, en çok veda ederken kendini gösterirmiş.

Eğer bu hikâyeden aklınızda tek bir cümle kalsın istiyorsam, o da şu olsun:

Sevdiğiniz insanlara onları sevdiğinizi söylemek için yarını beklemeyin. Çünkü hayat, bazen yarın için bize söz vermez.

Ben kendi yolumu buldum.

Şimdi sıra sizde.

Belki siz de bir gün cesaretinizi toplayıp kendi benliğinizi keşfetmeye çıkarsınız. Umarım çıktığınız yol ne kadar zor olursa olsun, sonunda kendinizi bulursunuz. Çünkü insan, en karanlık anlarından bile yeniden doğabilir.

Ben buna inandım.

Umarım siz de inanırsınız.

Sevgiyle,

Victoria