2. Bölüm

“Victoriam, hadi kızım, uçuş saatin geldi!”

Valizime son eşyalarımı hızla yerleştirip fermuarını kapattım. Çantamı omzuma taktım, saçlarımı düzelttim ve odadan çıktım.

“Geldim babacığım!”

Merdivenlerden aşağı indiğimde evin içi hareketliydi. Annem mutfakta kahvaltıyı hazırlamıştı. Mis gibi ekmek kokusu tüm evi sarmıştı. Babam valizlerin yanında duruyor, heyecanla konuşuyordu.

“İnanamıyorum… kızım İngiltere’ye gidiyor,” dedi gülümseyerek. “Ben senden daha heyecanlıyım galiba.”

Köpeklerim Necati ve Şakir etrafımda dolaşıyordu. Necati peşimden ayrılmıyor, Şakir ise kapının yanında beni sessizce izliyordu.

Biraz sonra Olivia geldi. Yanında altın renkli, sevimli bir köpek vardı.

“Bu da Milo,” dedi gülümseyerek. “Onsuz hiçbir yere gitmem.”

Milo hemen Necati ve Şakir’le koklaşmaya başladı.

Bir süre sonra Chloe ve Sophia da geldi. Havaalanına birlikte gidecektik.

Olivia neşeliydi, sürekli konuşuyordu. “Ben zaten hazırdım, valizim üç gündür kapının yanında!”

Sophia her zamanki gibi sakindi. “Her şey planlı olmalı. İngiltere büyük bir yer, dikkatli olmalıyız.”

Chloe ise etrafa bakıp gülümsüyordu. “Bence bu yolculuk hepimizi değiştirecek.”

Kahvaltı masasına son kez oturduk. Ortam sakindi, acele yoktu. Annem ara ara bana bakıp gülümsüyordu. Liora sessizdi ama gözleri sürekli üzerimdeydi.

Olivia bana döndü.

“Sen hep cesursun Victoriam. Ben biraz daha heyecanlıyım açıkçası.”

Gülümsedim. “Sen de çok enerjiksin, asla durmuyorsun.”

Sophia araya girdi. “Ben dengeyim. Siz ikiniz tam kaos ve enerji.”

Hepimiz güldük.

Baba derin bir nefes aldı. “Bugün gerçekten bu ev değişiyor.”

Kahvaltıdan sonra hazırlıklar tamamlandı ve yola çıktık.

Araba içinde babam heyecanla konuşuyordu. Olivia da onunla yarışır gibi konuşmaya başladı.

Havaalanına vardığımızda herkes oradaydı.

Necati, Şakir ve Milo bir araya gelmiş gibi sürekli birbirlerini kokluyor, etrafı keşfediyordu.

Arkadaşlarımla vedalaşırken Olivia bana sarıldı.

“Birlikte gidiyoruz ya… bu daha da iyi!”

Sophia sakin bir sesle, “Orada güçlü kalın,” dedi.

Chloe gülümsedi. “Bu hikâye yeni başlıyor.”

Ben ise bir an etrafa baktım.

Ailem, arkadaşlarım ve köpeklerim…

Ve ilk kez gerçekten bilinmez bir hayata doğru yürüyordum.

🐎