2.2

Bu bölümü sınıfta kağıda yazmistim keltos emre hocanın dersinde. Kıymetinizi bilin okuldayken bile size bölüm yazıyorum. Şimdi de kağıda yazdıklarımı buraya geçiriyorum cok zor😢 kağıda yazınca çok fazla ilham gelmiyor valla oyuzden bazı şeylerin tekrarını çok yazdım:o neyse deger size deger. Hadi okuyuunn mucuukk.

Arkadaş mı? Arkadaş. Arkadaşız biz. Basbaya Ayaz gibi kahraman gibi Defne ve Eda gibi arkadaşız. ARKADAŞ. 3 hece 7 harf. Arkadaş. Tabi ki yani başka ne olabilir? Araldaşız. Bu niye benim bu kadar sinirime gitti ki? Sinirden gülmeye başladım.

-Ne düşünüyorsun şuan? Domatese benziyorsun çünkü.
-Hiç, hiçbirşey.

Emir yüzüme ne olduğunu anlamaya çalışır gibi komik bir ifadeyle bakmaya devam ediyordu.
-Ece sen iyi misin?
-Evet, evet çok iyiyim niye sordun ki mükemmelim ben. Dünyada yani ilk defa 16 senedir ilk defa bu kadar iyi hissediyorum kendimi. Mükemmelim.
-Emin misin?
-Hiç olmadığım kadar.
-Yavrum niye aynı şeyleri sayıklıyorsun bir garipsin.
-Yavrum deme bana! Ben senin yavru muyum Allah Allah.
-Tamam da ne diyeyim?
-Ece bacım dersin artık.
Dedim gözleri devirerek. Emir bu dediğim üzerine sırıtmaya başladı.
-Bak sen. Anladım ben senin derdini. Arkadaş deneme mi kızdın sen? Ama niye kızdın ki, biz arkadaş değil miyiz? Fazlasımısın.

Dedi çapkın gülüşüyle göz kırparak
-Emir hadi . Geç kalıcaz denemeye.
-Lan sen baya baya arkadaş dememe kızdın.
-Hayır!
-Anladım ben seni anladım.
Dedi bir yerden sırıtarak. Ona küçümseyici ve aşağılayıcıcı bakışımla süzdüm ve :
-Seninle dünyada son ve tek erkek kalan genede sevgili olmazdım Emir.

Emirin o çapkın yüz ifadesi silinmiş morali bozulmuştu. (dışses: az belli et be Emir.)
-Hadi be. Hatırlatırım bak bu sözünü.
- Hatırlatıcağın bir zaman olucagını düşünmüyorum.
Emir gözlerini kısıp öfkeli bakışlarıyla beni bir süzdü ve:
-Sen büyük konuşma bence Allah tersini verirmiş hep. Hem ben de seninle aramda birşey geçmesine meraklı değilim rahat ol.
-Olurum.

Emirle sonunda koridordan salona geçip çantalarımızı kolumuza taktık denemeye gitmek için. Yaklaşık bir buçuk saat falan vardı ama biz erkne çıkacaktık.

Emir:Dışarıda kahvaltı mı yapsak?
Ece:Olurr. Dediğimde ayakkabılarımızı dolaptan çıkarıyodum ki evin kilitinde anahtar seslerini duyunca göz göze geldik.

-Hassiktir.
Dedim şok olmuş şekilde. Lan. Benim annem evde değildi!
-Ne oldu?
-Annem? Annem geldi.
-Ne eee si ulan saklansana.
-Niye saklanayım ya.
-Ya niye diyor bide annem eve erkek attım sancak yürü yürü. Derken emiri salona sürüklemeye başladım.

-Gir şu dolaba.